© Independent

Follow The Money selecteert

    Wie is Theresa May en wat doet haar echtgenoot? De internationale ambities van Saoedi-Arabië en de invloed van sociale media op waarheidsvinding. Verder: De kapper van Hollande, falend overheidstoezicht en 'Phising for Phools'. Tot slot: Eurocommissaris wil Google aanpakken, een interview met Jürgen Habermas, een onheilspellende boodschap uit Italië en een kritische zoektocht naar absolute zekerheid.

    Wie is de nieuwe Britse premier Theresa May?

    Volkskrant (via blendle)

    ‘Met Theresa May krijgt het Verenigd Koninkrijk een premier die het gat tussen arm en rijk en tussen Londen en de oude industriesteden in het noorden zal proberen te verkleinen,’ schrijft Volkskrantcorrespondent Patrick IJzendoorn. De strijd om het leiderschap van de Conservatieve Partij kwam afgelopen maandag tot een abrupt einde, nadat May's rivale Andrea Leadsom zich had teruggetrokken. Woensdag kregen de Britten hun tweede vrouwelijke premier, na Margaret Thatcher. Wie is deze 59-jarige May? Ze staat bekend als een stugge en risicomijdende bewindsvrouw voor wie de inhoud doorgaans gaat boven de vorm. Maar ook als een defensieve bokser. ‘En ze is vastbesloten om niet, zoals haar voorgangers Thatcher, Major en Cameron, te worden verslagen door "Europa". Voor haar geen Nightmare op Downing Street,’ aldus een topambtenaar die haar goed kent.

    ‘Ik wil een samenleving die voor iedereen werkt,’ zei May tijdens haar ‘One Nation’-toespraak. De verschillen tussen de regio Londen en de oude industriesteden in het Noorden zijn te groot geworden. Deze ongelijkheid heeft meegespeeld bij de stem voor een Brexit, waarbij de verliezers van de globalisering hun stem duidelijk hebben geuit, aldus de kersverse premier. May staat bekend als een remainer, een voorstander van een Brits lidmaatschap van de EU. Niettemin zal ze de uitslag van het referendum respecteren en proberen om een zo goed mogelijke deal met de EU voor het Verenigd Koninkrijk eruit te slepen. ‘Brexit betekent Brexit, en we gaan er een succes van maken,’ aldus May.

    En wat doet Theresa's echtgenoot?

    Independent

    Philip John May bekleedt een topfunctie bij het in LA gevestigde, relatief onbekende hedgefonds Capital Group, dat 1400 miljard dollar onder beheer heeft. Het fonds heeft onder meer belangen in bedrijven als Starbucks en Amazon, die bekend staan om hun belastingontwijking. Ook heeft het belangen in de zakenbank JP Morgan Chase, het militaire concern Lockheed Martin, tabaksfabrikant Philip Morris International, farmareus Merck & Co en prijsvechter Ryanair.

    May werkt vanuit Londen voor Capital Group en houdt zich vooral met investor relations bezig: hij moet ervoor zorgen dat organisaties en instellingen in het Verenigd Koninkrijk blij zijn met de dienstverlening en de doelen van zijn werkgever. Hij is niet betrokken bij het investeringsonderzoek, aldus een zegsvrouw van het bedrijf. Pikant is dat zijn echtgenote, de nieuwe premier, zich juist nadrukkelijk heeft uitgesproken tegen belastingontwijkende bedrijven: ‘Als premier zal ik korte metten maken met belastingontwijking en -ontduiking, zowel door particulieren als door bedrijven.’ Het is onbekend of Theresa May op de hoogte was van de investeringsportefeuille van het bedrijf van haar man op het moment dat ze dat zei.

    Betrokken ondernemingen schieten uiteraard in de verdedigingskramp. Zo zegt een woordvoerder van Starbucks: ‘We betalen al onze belastingen in het Verenigd Koninkrijk en in 2014 hebben we onze hoofdzetel verplaatst naar Londen. Vorig jaar betaalden we 18 miljoen pond vennootschapsbelasting.’

    De internationale ambities van olieland Saoedi-Arabië

    Handelsblatt Global Edition

    Bij Saoedi-Arabië denken we doorgaans meteen aan olie en aan (het ontbreken van) mensenrechten. Maar wat het eerste betreft zijn er veranderingen op til. De woestijnstaat wil af van zijn eenzijdige afhankelijkheid van olie en wil toetreden tot de club van ontwikkelde, geïndustrialiseerde landen. Qua ambitie ligt de lat hoog. Dit zegt de minister van Energie, Khalid al-Falih, tevens bestuursvoorzitter van het staatsbedrijf Aramco, dat plannen heeft voor een beursnotering. In een gesprek met het Handelsblatt vertelt Al-Fahlid over de plannen van het land, vastgelegd in een zogenoemde Vision 2030, en hoe Saoedi-Arabië over klimaatbescherming denkt. De Saoedi’s streven een grondige hervorming van de economie en samenleving na. Eén ding is zeker, aldus het Handelsblatt: als dit plan geen luchtspiegeling is, gaan Duitse bedrijven hier veel geld aan verdienen.

    De invloed van sociale media op waarheidsvinding

    The Guardian

    Doet waarheidsvinding in de journalistiek er nog wel toe? Dat is de belangwekkende vraag die Katherine Viner stelt in deze — wat ons betreft — absolute must-read in The Guardian. Ze noemt onder meer het voorbeeld van Daily Mail-journaliste Isabel Oakeshott, die klakkeloos de schandalige scoop had overgenomen dat Cameron in zijn studententijd bestialiteiten uitgehaald zou hebben. Dat verhaal ging viral op sociale media als Facebook en Twitter, maar er bleek later niets van te kloppen. Oakeshott maakt het er vervolgens niet beter op door te zeggen ‘dat het aan de lezer is of een verhaal geloofwaardig is of niet’.

    Dit werpt natuurlijk de vraag op naar journalistieke integriteit: zijn journalisten niet verantwoordelijk voor het controleren van bronnen en feiten, in plaats van fictie te rapporteren? Het verhaal over Cameron is niet het enige voorbeeld van fact free reporting. Sterker nog: het is een neergaande trend, die gestimuleerd wordt door sociale media, waar iedereen al een mening geeft zonder dat de feiten of de ware toedracht bekend zijn, zo schrijft Viner. Natuurlijk heeft moderne technologie ook voordelen, zoals de uitwisseling van informatie tussen auteurs/journalisten en lezers, maar alleen waarheidsvinding vormt de basis om de macht te controleren.

    Het moge duidelijk zijn dat FTM zich niet neerlegt bij deze neergaande trend. We zitten in het verzet. Onze democratie heeft behoefte aan meer waarheidsvinding, niet aan verkooppraatjes.

    Onze missie luidt niet voor niets: We streven met een optimistische instelling naar rechtvaardigheid en transparantie in een wereld met schaarse en ongelijk verdeelde rijkdommen waar alles om geld draait. We controleren de macht door geldstromen te volgen, stellen problemen en misstanden in de samenleving aan de kaak, leggen complexe verbanden bloot en dragen oplossingen aan. Bij die zoektocht naar waarheid en in ons streven naar rechtvaardigheid betrekken we onze lezers. Gezamenlijk leveren we een bijdrage aan het herstel van het moreel kompas en helpen we de wereld in positieve zin te veranderen.

    De kapper van François Hollande

    Politico

    Je zal maar kapper worden van de Franse president. Dan is je kostje gekocht: 9.895 euro per maand vast salaris — evenveel als sommige Franse ministers verdienen — en dat gedurende vijf jaar. Dit betekent voor de gelukkige een gegarandeerd inkomen van 590.000 euro gedurende de gehele mandaatperiode van de Franse president. Dat geluk viel ene Olivier B. ten deel. Daarvoor moet hij echter niet alleen knippen en scheren, maar ook zijn mond houden over wat er in de barbierszetel besproken is. Immers: er geldt een geheimhoudingsplicht over alles wat er tijdens de knip- en scheerbeurten gezegd wordt. Want bij het vijfjarig contract hoort ook een getekende confidentiality agreement. De barbier vergezelt de Franse president op al zijn (buitenlandse) reizen meldt Le Canard Enchaîné.

    Inzet onderzoeksjournalisten essentieel voor onze veiligheid

    Maatschappij en Veiligheid

    Rapport van de SMV (Stichting Maatschappij en Veiligheid). Die is bezig om alsnog een Veiligheidsdebat op te zetten, iets waar de onderzoekscommissie naar de vuurwerkramp in Enschede in haar eindrapport (2001) ook al expliciet aandacht voor vroeg. Het betreft het herstel van de balans tussen de omvang van de verantwoordelijkheid van de overheid voor de publieke veiligheid, en die van ondernemingen en organisaties. Die balans is namelijk fors verstoord geraakt doordat we op het gebied van de veiligheid twee uitgangspunten hanteren. Enerzijds wordt terecht gesteld dat de veiligheid een kerntaak van de overheid is, anderzijds wordt met hetzelfde gemak gezegd ‘laat de veiligheid aan de professionaliteit van de sector zelf over’ en ‘geen betutteling meer door de overheid, plaats de overheid op afstand’.

    Uit het rapport blijkt dat als je de veiligheid aan de sector zelf overlaat (zelfregulering), dit automatisch leidt tot meer sectorale en minder wettelijke regels en daardoor ook tot minder overheidstoezicht. In de praktijk valt in de (onafhankelijke) onderzoeken regelmatig waar te nemen dat vele organisaties hun ‘professionaliteit’ op het gebied van veiligheid helemaal niet waarmaken en dat ze soms zelfs uitermate slordig omgaan met zowel de wettelijke en sectorale regels als de eigen afspraken. Denk hierbij bijvoorbeeld aan het gesjoemel met de software in de auto-industrie, de risico’s in de vleesketen of de chemische fabriek DuPont, waar tientallen jaren met een stof werd gewerkt waarvan intern bekend was dat die schadelijk was voor het milieu en de gezondheid.

    Het verontrustende hierbij is dat een (tijdige) correctie op een dergelijke gang van zaken veelal ontbreekt, tenzij een klokkenluider aan de bel trekt of een onderzoeksjournalist het gesjoemel openbaart. Dit is des te meer verontrustend, omdat het immers een kerntaak is van de overheid om de veiligheid van haar burgers te waarborgen. Om deze reden kun je terecht de vraag stellen waar het overheidstoezicht was. Uit vele onderzoeken blijkt dat het extern overheidstoezicht in dit tijdperk van de zelfregulering zich in veel gevallen terughoudend opstelt om niet tot last te zijn en/of betuttelend over te komen. Daarnaast blijkt ook dat in veel gevallen door de overheid voorbarig is bezuinigd op het extern overheidstoezicht onder het motto ‘wij laten de veiligheid nu toch aan de sector zelf over?’ Het rapport trekt als slotconclusie dat ‘de inzet van klokkenluiders en onderzoeksjournalisten voor onze veiligheid van zéér grote betekenis is.’

    Hoe complexer financiële producten, hoe bedrieglijker

    Bloomberg

    Noah Smith, assistant Professor of Finance aan de Stony Brook University en parttime blogger, beschrijft in dit artikel aan de hand van empirisch onderzoek door Andra Ghent, Walter Torous en Rossen Valkanov, dat list en bedrog welig tieren in de financiële markten. Hoe complexer de producten — zoals de mortgage backed securities die leidden tot de financiële crisis in 2008 — hoe risicovoller, zo blijkt. Toch werd geen hogere rente gevraagd voor dit hogere risico. Ghent et al. concluderen dat de kopers kennelijk geen idee hadden wat voor producten ze kochten. Zorgelijk is ook dat de ratingbureaus evenmin in staat bleken de risico’s juist in te schatten. De vergelijking met ons derivatendossier dringt zich op...

    Eurocommissaris wil verdienmodel Google aanpakken

    De Tijd

    Margrethe Vestager, eurocommissaris Mededinging, start voor de derde keer een onderzoek naar technologiebedrijf Google. Vorig jaar deed ze dat al voor de prijsvergelijkingsdienst Google Shopping en eerder dit jaar richtte ze haar pijlen op Android, het besturingssysteem voor smartphones en tablets. Nu wil Vestager de advertentie-inkomsten van Google op de korrel nemen, het hart van het bedrijf. Die inkomsten waren alleen al in het laatste kwartaal van vorig jaar goed voor 19 miljard dollar.

    Verstager heeft het vooral gemunt op advertenties die gekoppeld zijn aan zoekopdrachten. De Commissie vreest dat Google daardoor zijn dominantie als zoekmachine misbruikt en andere aanbieders van online advertenties geen eerlijke kans geeft om te concurreren. Ook de manier waarop Google advertentie-contracten sluit met grote spelers kan niet op de goedkeuring van Verstager rekenen.

    Habermas over Brexit en de Europese crisis

    Social Europe

    Een interview met misschien wel de bekendste hedendaagse Duitse filosoof: Jürgen Habermas, aanhanger van de Frankfurter Schule, een stroming binnen de wetenschapsfilosofie die zich bezighoudt met de maatschappijkritische, neomarxistische, kritische theorie, met Adorno en Marcuse als bekendste grondleggers. De Frankfurters zetten zich af tegen de zogenaamd waardevrije objectieve wetenschap van het logisch positivisme. Er bestaat volgens deze wetenschapsfilosofen niet zoiets als objectieve kennis, want kennis is altijd gekleurd door de achtergrond en ideeën van de kenner.

    In dit interview verbaast Habermas zich erover dat de Britten voor een Brexit hebben gekozen, gelet op de machtige positie van The City in de financiële wereld. Hij wijst er op dat de Britten nooit zo erg geloofd hebben in een politieke eenwording van Europa, maar vooral voordelen zagen in een vrijhandelszone. Vandaar: géén euro en géén ‘Schengen’ voor de Britten.

    Op geheel eigen wijze analyseert Habermas de oorzaken van de Britse keuze en (het gebrek aan) democratie in het huidige Europa. De enige manier om de EU democratischer te laten functioneren is een verdere verdieping van de Europese samenwerking, aldus de filosoof.

    Een onheilspellende boodschap uit Italië

    Deutsche Wirtschaft Nachrichten

    DWN in gesprek met Ernst Wolf, auteur van het boek Wereldmacht IMF, over het wereldwijde financiële systeem. De huidige financiële crisis is ook een systeemcrisis, zegt Wolf. Hij denkt dat de Italiaanse bankencrisis wel eens de ‘trigger’ kan zijn van een ineenstorting van het stelsel zoals we dat nu kennen. Hij noemt de Italiaanse probleemkredieten slechts ‘het topje van de ijsberg’. Er hangt een zwaard van Damocles boven de markten door de enorme derivatenportefeuilles. ‘Wenn es keinen Reset gibt, führt der Pfad, auf dem wir uns befinden, geradewegs in den Finanz-Faschismus.’ Grote woorden, maar heeft Wolf geen punt?

    De heroïsche zoektocht naar absolute zekerheid

    TPO

    Fraaie longread voor liefhebbers van de grondslagen van de wiskunde en logica. Aan de hand van de prachtige beeldroman Logicomix van Apostolos Doxiadis en Christos Papadimitriou beschrijft filosoof Emanuel Rutten het proces van de zoektocht naar de fundamenten van de wiskunde vanaf de laat-negentiende en vroeg-twintigste eeuw. Deze epische en welhaast spirituele zoektocht naar absolute zekerheid en waarheid wordt verteld door de ogen van wiskundige en filosoof Bertrand Russell.

    Hij was zelf een van de belangrijkste denkers die een bijdrage hebben geleverd aan de grondslagen van de wiskunde. Andere belangrijke personages zijn Gottlob Frege, Ludwig Wittgenstein, Alfred Whitehead, David Hilbert en Kurt Gödel. Hiernaast zijn Aristoteles, Leibniz en George Boole van groot belang geweest voor de ontwikkeling van de logica en de wiskunde. Uit deze zoektocht van Frege, Russell, Wittgenstein en anderen sproot de Wiener Kreis voort, die op zijn beurt weer een belangrijke bijdrage heeft geleverd aan de ontwikkeling van de ‘analytische filosofie’.

    Russell droomde de droom van Leibniz: het vinden van een perfect logische methode om alle problemen op te lossen. Deze droom heeft hij, en niemand na hem, kunnen waarmaken. De zoektocht zou na Gödel nooit meer worden wat hij was.

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Redactie

    Gevolgd door 209 leden

    Volg Redactie
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren