© Matthias Leuhof

FTM selecteert: Rotterdam is te koop, t.e.a.b.

De schatrijke rederijfamilie Van der Vorm schenkt gul aan de stad Rotterdam, maar niet iedereen voelt zich daar senang bij. De Franse verzekeraar Axa ontweek slinks 100 miljoen euro belasting via – quelle suprise! – een Nederlandse vennootschap. En wie wil overwinteren in Spanje maar geen geld heeft: het is een waar paradijs voor krakers. Dit en meer in onze wekelijkse selectie van prikkelende multimediale onderzoeksjournalistiek. En wie op deze grauwe herfstdag echt geen zin heeft om te lezen, we hebben ook spannende kijktip.

Met genoeg geld is alles te koop in Rotterdam 

Vers Beton

 Margot SmolenaarsIn Rotterdam is de filantropische familie Van der Vorm alomtegenwoordig. Via haar stichtingen De Verre Bergen, Droom en Daad en Nieuw Thuis Rotterdam wil de familie ‘de stad mooier en socialer maken’. Daartoe sloeg pater familias en miljardair Martijn van der Vorm al ruim 150 miljoen euro stuk.  

Transparant is de familie bepaald niet. De Van der Vorms zijn notoir mediaschuw en leggen vrijwel nooit publiekelijk rekenschap af over de zaken zij ondersteunen. Wel bemoeien zij zich de laatste jaren steeds intensiever met plekken waarvan menig Rotterdammer vindt dat ze aan de stad en haar inwoners toebehoren – en dat het niet alleen een rijke miljardairsfamilie mag zijn die bepaalt wat ermee gebeurt. 

Dat de familie niet open is, ligt niet zo lekker bij de gemeenteraad. Raadsleden vernemen vaak in de media pas over de plannen. Zo horen ze Droom en Daad-directeur Wim Pijbes aan tafel bij DWDD vertellen dat zijn stichting de Fenix II-loods van de gemeente heeft gekocht om er een ‘landverhuizersmuseum’ in te maken. De familie Van der Vorm vergaarde haar fortuin met de Holland Amerika Lijn, die emigranten uit heel Europa naar Amerika vervoerde in de hoop op een beter leven. Tot de koop huisvestte de Fenix II-loods start-ups en pop-up ondernemers, die van dit gebouw op Katendrecht een ware publiekstrekker maakten. 

De lokale Rotterdamse website Vers Beton onderzocht afgelopen jaar wie het bij dit soort beslissingen nu eigenlijk voor het zeggen heeft: de gemeente of de familie? Via gesprekken met betrokkenen en honderden Wob-documenten schildert Vers Beton een beeld van een stadhuis dat de rode loper uitrolt voor een familie die steeds meer invloed wil én koopt.

Van wie is het land in ons land?

De Volkskrant

Arne van der WalHet is het schaarste – en dus waardevolste – goed van Nederland. Grond. Vreemd eigenlijk dat er zo weinig journalistiek onderzoek naar is gedaan. Naar wat het oplevert. Van wie het is. Hoe het in hun handen is gekomen. En waarom we dat accepteren. ‘Ons land’ is immers niet van ons, maar vaak het bezit van privé-personen, stichtingen, organisaties als Staatsbosbeheer en bedrijven. Een compleet beeld van de verdeling was er nog niet.

Tot zaterdag 21 november 2020. De Volkskrant heeft met ‘Van wie is Nederland?’ een fraaie productie gemaakt van grondbezit in Nederland. De krant heeft het kadaster gevraagd een lijst te maken van de 300 grootste grondbezitters van Nederland. Dat is belangrijk om te weten: de eigendom van grond heeft immers grote invloed op de inrichting van de ruimte. Ook als die in privéhanden is, raakt die in Nederland vrijwel altijd aan de publieke ruimte. Grond is macht. Tenminste, als het goed gelegen is. De klei van de Haarlemmermeerpolder is meer waard dan die in Noordoost-Groningen.

Na de middeleeuwen kromp het landbezit van de adel gestaag. Steeds meer kwam in handen van rijke burgers en vooral de Nederlandse staat. Het particuliere landeigendom van de adel is nog maar 6851 hectare. Koning Willem-Alexander is er een van en hij staat met 319 hectare op plaats 263 in deze top 300. Het Rijk en (semi-)overheidsinstanties zijn de grootste grootgrondbezitters. De grootste: Staatsbosbeheer, waarvan het leeuwendeel natuurgebied is. Waardeloos, maar tegelijk onbetaalbaar. 

De grootste particuliere grondbezitter blijkt een koppige 82-jarige dame uit Drenthe. Margreta Wessels Boer is met 2246 hectare in Drenthe, Groningen en Friesland de grootste particuliere grondeigenaar van Nederland. In Drenthe kan niemand om haar heen. Letterlijk. Wessels Boer heeft een grondige hekel aan de overheid en dat is in Drenthe geheel wederzijds. Een conflict rond de aanleg van een fietspad over haar grond leidde uiteindelijk tot onteigening door de staat. De Drentse staat met 90 huurwoningen ook op de lijst van grootste woningverhuurders die de Volkskrant vorig jaar samenstelde. Wessels Boer erfde flinke lappen grond van haar vader, maar breidde het familiebezit zelf decennialang uit. Dat maakt haar tot de vermogendste Drent van Nederland. Nakomelingen heeft ze niet, of er andere erfgenamen zijn is niet bekend. Wat wel vasststaat: de staat kan naar haar bezit fluiten.

Verzekeraar AXA bedotte Franse fiscus voor bijna 100 miljoen dankzij Nederlandse constructie

NRC Handelsblad

Sara Bouter –  ‘Operatie Neptunus’, zo stond intern de constructie bekend waarmee verzekeraar AXA en bank Société Générale bijna 100 miljoen euro aan vennootschapsbelasting ontweken. Mediapart wist de hand te leggen op een vertrouwelijk rapport van het Franse ministerie van financiën, waarin de ‘mooiste gevallen van belastingfraude’ worden beschreven die in 2019 werden afgehandeld door de dienst. 

Een daarvan betreft een niet onbekende constructie: intragroepsfinanciering. Het moederconcern leent aan de dochterondernemingen, de dochterondernemingen betalen vervolgens rente aan de moedermaatschappij, die vennootschapsbelasting afdraagt over de behaalde winst. Althans, dat is de bedoeling. Niet ongebruikelijk in grote bedrijven.

In de praktijk financierde Axa zijn Amerikaanse en Britse dochterondernemingen via een in Nederland geregistreerd vehikel, Vinci BV, waarvan Axa enig aandeelhouder is. De leningen worden vervolgens overgedragen aan de Luxemburgse huls Matignon Finance. Dat is op papier in handen van Société Générale, maar in een geheime overeenkomst leggen Axa en Société Générale vast dat de bank de huls en haar bezittingen na zeven jaar zal overdragen aan de Nederlandse vennootschap Vinci, oftewel Axa.

Société Générale bracht jaarlijks Luxemburgse vennootschapsbelasting in rekening bij Matignon, maar betaalde het bedrag vervolgens terug via een kapitaalverhoging. Van feitelijke belastingdruk is daardoor geen sprake, oordeelt het ministerie. De Luxemburgse belastingdienst, hoewel op de hoogte van het doel, verleende toestemming voor de constructie. In de periode 2005-2010 wist Matignon op die manier een winst te behalen van 295 miljoen euro. De link tussen Axa en Matignon was overigens niet moeilijk te ontdekken: afgezien van het ene aandeel dat Vinci in Matignon had, is het hoofdkantoor van Axa gevestigd aan de Parijse Avenue Matignon.

Drugsdebat komt ook in Nederland op gang

NRC Handelsblad

Bart de KoningToeval of niet, maar nadat de Amerikaanse kiezers in referenda massaal voor legalisering van drugs stemden, begint de discussie over legalisering ook in Nederland op stoom te komen. Het leek afgelopen week een mooi voorbeeld van het poldermodel: drugsexperts en politie die samen in een werkgroep hadden nagedacht over de aanpak van XTC en adviseerden om de verkoop van de pilletjes te reguleren. Maar kort nadat de Denktank MDMA-Nederland zijn rapport had uitgebracht, nam de politie in NRC afstand van dat plan. Ja, commissaris Max Daniel (portefeuillehouder drugs) en zijn collega Margot Coenraads hadden een paar keer meegepraat, maar dat betekent natuurlijk níet dat de politie nu ook voor legalisering van XTC is. Volgens Daniel staan er allemaal onbewezen aannames in het rapport, zoals het idee dat straathandel verdwijnt als je pillen legaal in de winkel kan krijgen.

Het artikel in NRC besluit met de favoriete stelling van Daniel, namelijk dat legalisering in Nederland geen zin heeft omdat 80 procent van onze productie toch naar het buitenland gaat. De ironie wil dat juist dát een volstrekt onbewezen aanname is. Daniel voert al jaren een kruistocht tegen drugs. Nicole Maalsté en Michiel Panhuyzen beschrijven in De wietindustrie, de slag om de achterdeur (2015) hoe hij al sinds 2010 bezig is om cannabis en andere drugs in gitzwarte tinten te beschrijven. Zo heeft Daniel een keer op de ledenvergadering van Vastgoedbelang gezegd dat er inmiddels een gebied ter grootte van de provincie Utrecht volstaat met wietplanten. Hij zei daarbij ook dat 80 tot 90 procent van alle wiet naar het buitenland gaat. ‘Daniel kan die getallen niet onderbouwen, maar door de informatie voortdurend te herhalen worden zijn uitspraken steeds meer als waarheden opgevat,’ schreven Maalsté en Panhuyzen al in 2015. 

Inmiddels heeft Daniel zijn ongefundeerde schattingen over wiet één op één overgeplaatst naar XTC: daarvan zou nu ook tachtig procent naar het buitenland gaan. Niemand heeft zijn bewering dat er een gebied ter grootte van Utrecht vol zou staan met wietplanten ooit geloofd, maar bij die ‘80 procent is voor de export’ werkt de tactiek van Daniel wel: gewoon blijven herhalen, dan wordt het op een gegeven moment een feit. 

De voorstanders van een harde drugsaanpak hebben goede redenen om het verhaal dat bijna alle Nederlands drugs uitgevoerd worden in stand te houden. Het is de enige manier om de extreem hoge schattingen voor de omzet van de drugsindustrie enigszins kloppend te krijgen (niemand gelooft dat Nederlanders ieder jaar voor 19 miljard euro aan pillen slikken). En het is zo’n beetje het laatste argument tegen legalisering dat nog hout lijkt te snijden. Jarenlang kregen voorstanders van legalisering te horen dat dat niet kon vanwege de internationale verdragen tegen drugs. Maar nu steeds meer landen legaliseren – waaronder ook het land dat al die verdragen aan de wereld heeft opgedrongen, de VS – is dat klassieke argument weggevallen. 

De laatste verdedigingslinie is dus nu: ‘OK, legaliseren mag wel, maar het heeft geen zin want dan blijven de criminelen voor het buitenland produceren.’ En zo is verwijzen naar ‘het buitenland’ al honderd jaar hét excuus om drugs te blijven verbieden.

Brabantse gemeenten pakken misbruik van zorggeld aan

Brabants Dagblad, VNG

Judith SpanjersNaar aanleiding van het onderzoek van Follow the Money (lees dat hier) en het Brabants Dagblad naar zorgwinsten in de regio Hart van Brabant, zijn de gemeenten daar in actie gekomen. ‘De verhouding tussen zorgkosten en winst is echt uit balans geraakt,’ erkennen bestuurders van de zorgregio in een brief aan raadsleden naar aanleiding van het journalistieke onderzoek.

Voor Frans Swinkels, directeur sociaal domein van de gemeente Tilburg, is de kritische publicatie aanleiding om de inkoop van zorg te verbeteren. ‘Wij hebben te weinig inzicht gehad in een reële kostprijs voor jeugdzorg. Hierdoor hebben we soms teveel betaald,’ erkent hij in een artikel op de site van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten.

Voor dit gezamenlijke project van Follow the Money en Brabants Dagblad onderzocht ik de jaarrekeningen van 121 gecontracteerde zorgaanbieders. Hieruit blijkt een op de vijf meer dan 10 procent winst maakte in 2018. Vooral jeugdzorgaanbieders blijken hoge winsten te kunnen maken, 40 procent van deze zorgbedrijven maakte meer dan 10 procent winst. Van alle onderzochte aanbieders bleek bijna honderd miljoen euro zorggeld van gemeenten en zorgverzekeraars niet naar zorg te zijn gegaan. Het gaat hierbij om zorgaanbieders die veelal in meerdere regio’s werken en ook landelijk. Inmiddels zijn in meerdere Brabantse gemeenten debatten gevoerd naar aanleiding van deze bevindingen.

Wethouder Peter van Steen van Heusden wil de winsten wel aanpakken, maar zegt de contracten tot 2022 niet te kunnen openbreken. Hij wil wel alvast aan de slag om de toestroom van cliënten via huisartsen en jeugdartsen te beperken. Van Steen wil deskundigen koppelen aan huisartsen om te voorkomen dat zorgbedrijven op die manier klanten binnenhalen. Vorig jaar werd driekwart van de kinderen voor jeugdhulp in de regio verwezen via het medische circuit.

Inmiddels zijn ook meer dan 50 Kamervragen beantwoord naar aanleiding van de publicatie van Follow the Money en het Brabants Dagblad. Staatssecretaris Paul Blokhuis van  Volksgezondheid, Welzijn en Sport noemt het pijnlijk dat ‘enorme bedragen’ verdwijnen uit de zorg in de vorm van winstuitkeringen. Op dit moment werkt het ministerie aan wetgeving om voorwaarden te stellen aan winstuitkeringen. Tegelijk wijzen Blokhuis en minister Tamara van Ark van Medische Zorg erop dat in de eerste plaats gemeenten zelf verantwoordelijk zijn om maatregelen te nemen.

1 procent van de wereldbevolking verantwoordelijk voor 50 procent vliegtuigemissies

The Guardian

Ties JoostenAnderhalve week geleden publiceerde The New Scientist een verhaal waarin de vraag gesteld wordt of er teveel mensen op aarde rondlopen. ‘Wat betekent een groeiende wereldbevolking voor de economie, klimaatverandering, de vernietiging van het milieu en pandemieën?’ zo trapt trapt het artikel af. 

Een discussie over de omvang van de wereldbevolking is niet nieuw. Eens in de zoveel tijd is er een journalist die de vraag oproept of 'de planeet al die mensen wel aankan' – en elke keer maakt de vraag me boos. Om het bij mijn expertise te houden: één Nederlander stoot evenveel CO2 uit als 124 Malinezen. De gemiddelde Amerikaan stoot nóg meer uit. 

En dat zijn dan nog de gemiddelden. Binnen Nederland (of Amerika) zijn de verschillen ook groot. Zo kwam afgelopen week een studie uit waaruit blijkt dat slechts één procent van de wereldbevolking verantwoordelijk is voor de helft van alle emissies die vliegtuigen produceren. Dát is de reden waarom ik me de afgelopen jaren in deze sector verdiep: als ergens de uitstoot van broeikasgassen ongelijk verdeeld is, is het hier. Het vlieggedrag van sommige Nederlanders zorgt ervoor dat hun individuele CO2-uitstoot groter is dan complete dorpen in Afrika. 

Kortom, repeat after me: Het. Is. Niet. Overbevolking. Stupid. Het. Is. Overconsumptie.

Spanje is een paradijs voor krakers

Wolf Street

Peter HendriksSpanje kampt met een enorme krakerspopulatie. In 2019 werden 100.000 woningen bewoond door zogeheten okupas. De verwachting is dat dit aantal de komende tijd flink zal toenemen. Door de coronacrisis zijn veel Spanjaarden niet meer in staat om de huur op te brengen en daarom gestopt met betalen. De verwachting is dat er een golf aan ontruimingen voor de deur staat. Veel van die mensen zullen gaan kraken. 

Dat kraken is heel eenvoudig in Spanje. Voor het begin van de grote financiële crisis van 2008, maakte Spanje een uitzinnige bouwwoede door. Na 2008 spatte de woningmarktzeepbel uiteen en bleek Spanje met een gigantisch aantal leegstaande woningen te zitten; de vraag was opgedroogd. In 2011 werd de laatste officiële telling uitgevoerd en toen bleken er 3,4 miljoen woningen leeg te staan. Sindsdien is het aantal wel wat afgenomen, maar er staan nog steeds heel veel huizen leeg. 

Er zijn zelfs bendes die woningen kraken, nieuwe sloten op de deuren zetten, water, gas en elektra aansluiten en de woning tegen een eenmalige betaling aanbieden op de krakersmarkt. De eigenaren, meestal banken en financieringsmaatschappijen die de woningen na faillissementen in hun bezit hebben gekregen, zijn nauwelijks bezig met die al jaren leegstaande panden. 

Toch is het enorme overschot aan woningen niet de enige oorzaak voor de populariteit van kraken. In dit artikel worden vijf oorzaken aangevoerd voor de ontwikkeling van Spanje tot een krakersparadijs.

Bad Banks is helemaal niet slecht

Netflix

Siem Eikelenboom –  Als er een tv-serie is die onder een wel heel slecht gesternte werd gelanceerd, dan is het wel de Duits-Luxemburgse dramaserie Bad Banks. De NPO nam in 2018 de volstrekt mallotige beslissing om deze serie, waarin nogal wat talen worden gesproken, maar Duits de hoofdtaal is, in het Nederlands na te synchroniseren. Op deze beslissing kwam, terecht, zoveel kritiek dat de serie in Nederland weinig kijkers trok. Ondanks het feit dat ‘onze’ Barry Atsma (ja, zijn blote bast is ook hier te zien) een van de hoofdrollen speelt.

Gelukkig staat Bad Banks, waarvan nu twee seizoenen zijn verschenen, ook op Netflix. Ik heb ze alle twee gezien en kan de serie iedereen aanraden. Uit alles is op te merken dat de schrijver van de serie, de 39-jarige Duitser Oliver Kienle, zijn huiswerk heeft gedaan. Hij dook in de bankwereld en sprak veel bankiers. Dit zei Kienle twee jaar geleden in een interview met de VPRO Gids: ‘Halverwege het schrijven besefte ik dat Bad Banks geen serie is over bankiers, maar over verslaafden. En dat is iets wat ik ken, mijn vader heeft zich letterlijk doodgewerkt. (...) Het was alsof hij een leegte probeerde te vullen met werk en aanzien, om ons het idee te geven dat hij wel degelijk iets waard was.’

Bad Banks toont die leegte. We zien nonstop werkende bankiers die constant machtsspelletje spelen of volstrekt nutteloze producten bedenken waar veel geld mee te verdienen valt. 

In Bad Banks is verrassend gekozen voor een vrouwelijk hoofdpersonage: de 25-jarige streberige Jana, uitstekend gespeeld door Paula Beer. Ambitieus, superslim en vechtend tegen een leegte de immens is. De mannelijke hoofdrol is voor Barry Atsma. Over hem zei Kienle in de VPRO Gids: ‘We konden in Duitsland niemand vinden die Gabriel kon spelen! Niemand had die mix van mannelijkheid, eerlijkheid en humor, van agressiviteit met iets kinderlijks. Toen ik de castingtape van Barry kreeg, zag ik het meteen: hij heeft het wel!’

Centraal in de serie staat de bank Deutschen Global Invest (DGI), dat niet alleen qua logo naar Deutsche Bank verwijst. Staat in seizoen de handel in voorkennis voorop, seizoen twee draait om idealistische, duurzame fintechs en robo-adviseurs die door DGI worden overgenomen om het imago te versterken, maar al snel worden onderworpen aan de aloude bankwetten van snel en meedogenloos geld verdienen. Oh, ja en en passant probeert iedereen elkaar pootje te lichten. 

Tempo en informatiedichtheid van Bad Banks zijn hoog, even weglopen is er niet bij. Maar de kijker wordt beloond met een goed verhaal, uitstekende acteurs, geweldige dialogen en allemaal gefilmd op een manier om je vingers bij af te likken. En als Deutsche inderdaad als voorbeeld van DGI diende, dan kunnen we ons opmaken voor een reeks seizoenen, want aan schandalen geen gebrek bij Deutsche Bank.

Brockovich boos op Biden 

Twitter

Arne van der WalErin Brockovich is waarschijnlijk de bekendste advocaat ter wereld. Ze werd beroemd dankzij de verfilming van haar juridische strijd tegen de Pacific Gas and Electric Company in Californië. In de film zien we hoe Brockovich, gespeeld door actrice Julia Roberts, een in de jaren 90 ingewikkeld en slepend juridisch gevecht aangaan tegen het bedrijf dat tientallen mensen heeft ziek gemaakt door drinkwater te vervuilen met chemisch afval. Hierdoor werd Brockovich beroemd en bij elk milieuschandaal in de VS wordt ze gevraagd om commentaar. Zo ook bij de vervuiling met ‘teflon-chemical’ PFOA in Viriginia door chemiebedrijf DuPont. Ook daar speelde zich onderleiding van advocaat Rob Billott een langdurige juridische strijd af, die recent werd vereeuwigd in de huiveringwekkende film ‘Dark Waters’. DuPont werd in dat geschil vertegenwoordigd door ene Michael McCabe. Zijn loopbaan is een klassieke ‘draaideur’. Hij was ambtenaar bij de milieudienst Environmental Protection Agency (EPA) en trad daarin in dienst van DuPont om het bedrijf te verdedigen in de PFOA-zaak. En nu is juist deze McCabe benoemd in het transitieteam van president-elect Joe Biden. Zijn taak: de door president Trump deels ontmantelde EPA nieuw leven inblazen en de vervuiling met PFAS-chemicaliën een halt toeroepen. Brockovich is boos en spreekt van ‘een vos in een kippenren’.

Defensie heeft eigen bevolking in het vizier

NRC Handelsblad

 Mathieu Verver –  Het ministerie van Defensie koestert al langer de wens om informatie als wapen te kunnen gebruiken. Met de coronapandemie vond het een mooie aanleiding om hiermee te oefenen op Nederlandse burgers, ontdekten journalisten van NRC. Militaire specialisten op het gebied van gedragsbeïnvloeding verzamelden data om groepen Nederlanders te analyseren. ‘Data-architecten bouwen een computersysteem waarmee ze zien wat real time gaande is in de maatschappij, of liever nog wat gáát gebeuren,’ beschrijft NRC Handelsblad in een reconstructie. 

Onder het mom van pandemiebestrijding worden onder meer groepen als Viruswaanzin en de Gele Hesjes in de gaten gehouden. Media zoals de website Jensen.nlDe Andere Krant wordt gevolgd en in kaart gebracht, net als in brand gestoken 5G-zendmasten. De Nederlandse krijgsmacht zette ook een datacentrum op waar het desinformatie onderzoekt. Ondanks herhaaldelijk negatief advies van haar eigen juristen, en zonder mandaat, werd het Land Information Manouvre Centre (LIMC) opgetuigd. 

Dit LIMC werd in het begin van de pandemie in het leven geroepen. Onder leiding van luitenant-kolonel Patrick Dekkers heeft het als officieel doel overheden te ondersteunen met nieuwe inzichten in het bestrijden van de pandemie. In werkelijkheid blijkt dit een façade: Defensie wil eigenlijk desinformatie onderzoeken en in kaart brengen. 

Normaliter voert de krijgsmacht taken als deze slechts uit wanneer andere instanties hierom vragen. Het datacentrum deed dit uit eigen initiatief, een mandaat ontbreekt. De mogelijkheden van Defensie zijn in eigen land zijn zeer beperkt. ‘Een burger mag alles tenzij het verboden is. De overheid mag niets, tenzij er een wettelijke grondslag is,’ stelt Dekkers. Maar het onderzoek van NRC schetst een ander beeld. Ondanks wettelijke beperkingen, zouden de militairen ook ‘semi-gesloten’ en vertrouwelijke bronnen raadplegen. De bevindingen van het LIMC worden gedeeld met nationale veiligheidsdiensten, zoals de NCTV en de Nationale Politie. Dat ligt gevoelig: de omstreden ‘sleepwet’ uit 2017 wordt op dit moment geëvalueerd. De onthulling over de twijfelachtige werkwijze van het LIMC komt niet alleen het ministerie beroerd uit.

Follow the Money geselecteerd

Redactie FTM – In oktober geleden publiceerde Jeugdzorg Nederland een winstanalyse van kleine zorgaanbieders. Daaruit zou blijken dat die winsten boekten van gemiddeld meer dan 30 procent, terwijl de grote zorgverleners kampten met verliezen. De kleintjes pikken de  lucratieve krenten uit de pap, zo was de impliciete boodschap. FTM analyseerde het rapport van de branchevereniging en ontdekte er de nodige fouten in. Jeugdzorg Nederland erkende de onjuistheden en rectificeerde deze week haar eigen onderzoek. 

Ook in de accountancy werd het onderzoek van FTM opgemerkt. Onder meer vaktitel Accountancy van morgen maakte er melding van. Het leidde tot een bitter commentaar: ‘Ik heb onder meer als pleegouder veel met Jeugdzorg te maken gehad. Het verspreiden van onjuiste en schadelijke informatie zit in hun DNA.’

 

Redactie
Redactie
Gevolgd door 679 leden