Internationale vrijhandelsverdragen

Tegen vrije handel tussen burgers, landen en continenten valt weinig in te brengen. Grote internationale vrijhandelsverdragen als CETA, TTIP en TiSA worden daarom uitonderhandeld. Maar ís bijvoorbeeld de Transatlantic Trade & Investment Partnership (TTIP) wel zo'n 'no brainer' als de voorstanders beweren? Het handels- en investeringsverdrag dat de EU en de VS nu onderhandelen levert, zeggen ze, nieuwe banen op. En het zou het mkb een impuls geven.

Klopt dat? Met vrijhandel heeft TTIP vooralsnog weinig te maken. Achter de gesloten deuren waar de onderhandelingen plaatsvinden, zijn nu lobbygroepen bezig hun belangen veilig te stellen. Er bestaan dan ook grote zorgen dat TTIP niet de belangen van de EU-burgers dient, maar vooral die van grote ondernemingen aan deze en gene zijde van de Atlantische Oceaan.

Die zorgen zijn terecht. Wat zijn bijvoorbeeld de gevolgen voor de kwaliteit van ons voedsel? Ons energiebeleid? Gaat de belastingbetaler straks opdraaien voor claims van Amerikaanse multinationals als we chloorkippen en -eieren uit onze schappen weren? Of als we kerncentrales sluiten?

Internationale vrijhandelsverdragen als TTIP, CETA en TiSA zijn complexe ondoorzichtige dossiers met mogelijk grote gevolgen. We Follow The Money – ook in Brussel.

77 Artikelen

Gelekte documenten: Duitse regering vreest TTIP

5 Connecties

Onderwerpen

Europa TTIP Corporate foodwatch

Werkvelden

Economie

Uit gelekte documenten zou blijken dat de Duitse overheid vreest dat onderdelen van TTIP in de toekomst gewijzigd kunnen worden zonder goedkeuring van nationale overheden of het Europees Parlement.

Uit een gelekte documenten in handen van de Duitse afdeling van voedselwaakhond Foodwatch en onderzoeksbureau CORRECT!V is op te maken dat de Duitse regering zich ernstig zorgen maakt over vrijhandel- en investeringsverdrag TTIP. De echtheid van de documenten is vooralsnog nog niet vastgesteld. Het Duitse ministerie van Economie en Energie (BMWi) voert namens Duitsland de TTIP onderhandelingen. Het ministerie wilde niet inhoudelijk reageren op vragen van Follow The Money. Een woordvoerder laat desondanks weten: ‘Het BMWi reageert uit principe niet op (vermeende) gelekte documenten. We ontkennen nog bevestigen de authenticiteit van deze documenten.’ In de documenten valt te lezen dat Duitse ambtenaren aan de bel trekken over het zogenaamde Regulatory Cooperation Body. Dit nog op te richten orgaan als onderdeel van TTIP maakt het mogelijk om allerlei technische zaken, zoals de toelating van chemische stoffen, op een later tijdstip kort te sluiten. Een 'later tijdstip' houdt in: als de TTIP-onderhandelingen al zijn afgelopen en het verdrag door zowel het Europees Parlement als de Europese lidstaten is goedgekeurd. Die omzeiling van de democratische besluitvorming is het probleem voor de Duitsers, zo valt te lezen in documenten die gisteren naar buiten kwamen.

De auteur

Het gelekte pdf-document dat nader is bekeken, geeft ene Clarissa Schulze-Bahr aan als auteur. Schulze-Bahr is inderdaad werkzaam voor BMWi op het gebied van TTIP. Op haar – vrijwel ongebruikte – Twitter-pagina volgt ze prominente personen rondom TTIP: zoals het EU-TTIP Team, Bernd Lange (voorzitter INTA, de TTIP-commissie van het Europees Parlement), Michael Froman (Amerikaanse handelsafgevaardigde) en ook CORRECT!V. Die laatste heeft de gelekte documenten doorgespeeld naar Foodwatch. Het auteursveld van een pdf-document is te manipuleren, dat het document van BMWi afkomstig is staat dus nog niet vast.

Süddeutsche Zeitung

Intussen volgen andere media met het nieuws: in Nederland meldt Foodlog het nieuws voorzichtig. De Süddeutsche Zeitung neemt geen slag om te arm meer, in een artikel maken ze melding van de lek. Foodwatch Nederland stuurde eind juni al een brief naar minister Lilianne Ploumen van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking, waarin werd gewezen op het gevaar van het Regulatory Cooperation Body. Foodwatch schreef toen: ‘Dit samenwerkingsorgaan van Amerikaanse en Europese technocraten is een permanente intransparante en ondemocratische vergadering, die op elk moment in nationale regelgevingsprocessen mag interveniëren en advies geven.’
Mitchell van de Klundert
Mitchell van de Klundert (1990) onderzoekt voor Follow the Money internationale handels- en investeringsverdragen, de voeding...
Gevolgd door 66 leden