Halal Islamitisch casino

    Wil de Arabische lente ook economisch slagen, dan zullen Arabieren het Islamitische bankieren bij het grootvuil moeten zetten, meent Jacob Gelt Dekker

    De casino-economie van het Westen, moge ons van tijd tot tijd vreselijk opbreken, maar de lonkende hoofdprijs doet iedere speculant steeds weer uit zijn graf herrijzen. Duivelse leprichonen, die de pot met goud aan het einde van de regenboog bewaken ten spijt, westerlingen gokken als nooit tevoren, waarbij een verzekering om het risico wat te beperken, natuurlijk nooit weg is. Nu groeit het risico ook hedge fondsen wel eens boven het hoofd, zoals we allen weten sinds 2008, maar je moet met die zaken niet kinderachtig zijn. Zonder risico bestaat er nauwelijks een Westerse welvaarts economie

    Verboden te gokken

    Business schools geven trots risico management MBA’s uit aan wiskundeknobbels, die met gekunstelde algoritmen en lineaire programmeringen in kansberekening het gokproces beheersbaarder maken. Nu is er niemand, die de waarheid over de toekomst kan vertellen, maar onze economie staat desondanks bol van forecasting, variërend van levensverwachting, de kans op een miskraam en echtscheiding tot en met de hoofdprijs in de loterij.

    Christenen, Joden en Moslims mogen niet gokken, maar de instructies uit hun heilige boeken zijn op zijn minst verwarrend. Zo liet Aaron de Leviet, de broer van Mozes en ook nog eens profeet van Jahweh, God en Allah, (Exodus 6:16-20;Koran 28:34) de Pharmacos, het zwarte Schaap, dat als zondebok voor het volk moest dienen, door het lot aanwijzen (Leviticus 16:8). Dus dobbelen door een profeet was blijkbaar toch een beetje OK, en wellicht dientengevolge, zijn Joden en Christenen  bepaald niet vies van een gokje waarbij ze het balletje laten rollen en al helemaal niet van het nemen van risico’s.

    Voor Mohammed de Profeet was gokken haram; hij zag het als huichelachtig handwerk van Satan en noemde het meestal in één adem met khamr, dronkenschap en verslaving (Sura Ma'idah 5:90,91). Ook investeren in risicodragende ondernemingen met de kans op een gelukstreffer of riba, was diep zondig volgens hem. Mohammed zou vandaag beslist niet meegedaan hebben in de Staatsloterij.

    kopen op krediet: des duivels

    Handel, koop- en verkoop van goederen of zaken, kon nog net volgens hem, maar kopen op krediet, het nemen van risico’s in de marge zoals op onze spotmarkten, was des duivels en daar diende de oprechte Islamiet zich verre van te houden. Een optiebeurs of commodity markt met termijncontracten in Mekka is totaal uitgesloten

    Nu mag binnen de Islam het berekenen van rentes en kosten op leningen ook al niet. De toekomst voor Islamitische bankiers zag er dan ook niet erg fleurig uit totdat enkele slimme Islamitische Schriftgeleerden daar een draai aan wisten te geven. Muhammad Hamidullah kwam in de jaren ’60 met Mudarabha, winst- en verliesdeling tussen bank en klant, in plaats van renteberekeningen. Baqir al-Sadr gaf er verder nog meer handen en voeten aan en in 1975, werd Islamitisch bankieren, wat met enige draaikonterij, officieel een noodzakelijk toegestaan kwaad werd.

    De klant verkoopt zijn bezit aan de bank en doet vervolgens een huurkoop voor gebruik met het recht op terugkoop ( Bai’al ‘inah). Daartussen zit een voorzichtige ondoorzichtige marge en dat is de winst van de bank. Islamitisch leasing heet Ijar, joint venture Musharakah en cost plus Murabakah en zo zijn er een hele reeks producten ontwikkeld, die niet veel verschillen van wat de ANB-AMRO of de RABO aanbieden. Het verschil is dat Allah en Gabriel niets in de gaten hebben, immers het gaat allemaal strikt volgens het Heilige Boek.

    Islam investeert niet in intellectual property

    Islamitische bankieren, staat nog in haar kinderschoenen en heeft in vergelijking tot westerse banken nauwelijks enig gewicht. Het is vooral de combinatie van Islamitische banken met de gesloten elite en hun bezit van niet beleend roerend en onroerend goed, die ze toegang geeft tot bankieren; een niet-vermogende jongeman met een idee is kansloos.

     



    Islam investeert niet in intellectual property, goodwill, concepten en ideeën. Software ontwikkeling, zoals dat in de Westerse wereld binnen twintig jaar een geheel nieuwe IT industrie deed ontstaan, is onmogelijk in Islamitische landen. De gevolgen zijn voor een ieder zichtbaar in de totaal verarmde Islamitische samenlevingen, waar de rijken steeds rijker worden en armen en de intellectuele middenklasse totaal uitgesloten blijven.

    Islamitisch bankieren is vooralsnog geheel een praktische ramp van draaiende en schijnheilige imams en als de Islamitische lente enig blijvend succes wil boeken door verhogen van welvaart en welzijn van haar jonge intellectuele middenklasse, moeten ze het roer omgooien en een gokje gaan wagen met hun eigen hunkerende briljante jeugd.

    Ook zijn er vast wel een paar willige Imams te vinden, desnoods met was baksjisj, die daar een juiste halal draai aan kunnen geven.

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Jacob Gelt Dekker

    Ondernemer, filantroop, schrijver Jacob Gelt Dekker is een onuitputtelijke bron van verhalen en anekdotes en beschikt over ee...

    Volg Jacob Gelt Dekker
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren