Heeft Ernst & Young de papierversnipperaar nodig?

2 Connecties

Onderwerpen

Ernst & Young Veggel
0 Bijdragen

Accountantskantoor Ernst & Young kreeg vorige week een FIOD-inval vanwege hun fiscaal advies aan Hans van Veggel. Columnist Pieter Lakeman is sceptisch over de juridische gevolgen. Arthur Andersen nog buiten beschouwing gelaten.

Elders op FTM is gesteld dat de kwestie Van Veggel een nieuwe dreun is voor de Nederlandse vastgoedsector. Of dat juist is, laat ik graag in het midden, maar veel interessanter lijkt mij de vraag of de Nederlandse accountantssector immuun is voor onderzoek door de FIOD of het Openbaar Ministerie. Volgens berichten in De Telegraaf heeft het Openbaar Ministerie de afgelopen week bij Ernst & Young een inval gedaan in verband met een internationaal onderzoek naar belastingfraude door vastgoedman Hans van Veggel. Al eerder was bekend geworden dat Van Veggel verdacht werd en dat hij zich had verdedigd met de stelling dat hij bij zijn fiscale handel en wandel volledig was afgegaan op adviezen van Ernst & Young.

Strafbaarheid afwezig
Het Openbaar Ministerie heeft die stelling kennelijk voldoende geloofwaardig geacht om - nader bij de bron - Ernst & Young te controleren. Die controle heeft alleen maar zin wanneer Van Veggel het schriftelijk advies van Ernst & Young aan de FIOD heeft overhandigd. Natuurlijk moet de FIOD rekening houden met de mogelijkheid dat Van Veggel een advies van Ernst & Young heeft nagemaakt, hoewel dat niet erg waarschijnlijk is. Wanneer Van Veggel inderdaad een fiscaal advies van Ernst & Young klakkeloos zou hebben overgenomen, is zijn strafbaarheid aanzienlijk minder en wellicht zelfs geheel afwezig. De FIOD moet geconstateerd hebben dat het door Van Veggel overhandigde advies van Ernst & Young op het eerste gezicht geen vervalsing betrof. De FIOD kan dat echter pas met volstrekte zekerheid weten wanneer een kopie van het advies nog in de archieven van Ernst & Young aanwezig is. Dat moet het doel van de inval bij het kantoor van Ernst & Young zijn geweest. Daarin past ook de stelling dat de inval niet tegen Ernst & Young zelf was gericht, maar onderdeel uitmaakte van het internationale onderzoek naar Van Veggel.

Uitlokking
Wie verder kijkt dan zijn neus lang is, ziet echter dat wanneer een afschrift van het advies in het archief van Ernst & Young wordt gevonden, niet alleen Van Veggel aanmerkelijk vrijer uitgaat maar dat Ernst & Young dan wellicht schuldig is aan uitlokking van belastingfraude of andere misdrijven.
De vraag is of het Openbaar Ministerie dan nog zo hard zal lopen. De vier grote accountskantoren hebben zich de laatste 10 jaar politiek nogal ingedekt tegen strafrechtelijke procedures. Alle vier kantoren hebben enorm uitgedijde advies- of toezichtcolleges waarin het wemelt van de actieve en/of gepensioneerde politici. Zoals bekend heeft de voormalige minister van Justitie Winnie Sorgdrager indertijd de onafhankelijkheid van het Openbaar Ministerie om zeep geholpen en het optreden van het Openbaar Ministerie afhankelijk gesteld van het standpunt van de Minister van Justitie (in Italië is dat heel wat beter geregeld: daar wordt zelfs de premier regelmatig strafrechtelijk vervolgd).

Arthur Andersen
Hoewel de inval bij Ernst & Young mogelijk door Ernst & Young gepleegde strafbare feiten zal openbaren, moet betwijfeld worden of dat tot serieuze strafrechtelijke vervolging zal leiden. Nog daargelaten dat de inval bij Ernst & Young te laat is gedaan (Ernst & Young moet hebben geweten dat Van Veggel werd vervolgd op basis van haar fiscale adviezen en heeft dus alle tijd gehad eventueel voor haar belastende stukken te vernietigen). Wanneer het advies niet meer in het archief van Ernst & Young aanwezig zou zijn, zou een onderzoek gestart moeten worden naar de vraag of het kantoor bewijsmateriaal heeft vernietigd. Graag wel door de FIOD uit te voeren en niet door het Openbaar Ministerie. Ruim 10 jaar geleden is het accountantskantoor Arthur Andersen over de kop gegaan als gevolg van de papiervernietiger, die iets te hoog stond afgesteld bij het archief van een van haar controleklanten. Helaas wordt de kans op een eventueel onderzoek naar vernietiging van bewijsmateriaal door Ernst & Young er door dit voorbeeld niet groter op.

Hoe dan ook, aan de hand van deze casus kan wellicht worden nagegaan hoe onschendbaar de grotere accountskantoren voor strafrechtelijke vervolging in Nederland zijn. Dat is niet iedere dag mogelijk.

----


Pieter Lakeman is adviseur, bedrijfsonderzoeker en voorzitter van de stichting SOBI.
 

Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

Over de auteur

Pieter Lakeman

Introductie behoeft hij nauwelijks. Lakeman (1942) studeerde natuurkunde en econometrie aan de Universiteit van Amsterdam. Na...