Hekwerkwijk Krol struikelt over schamele hut

Vastgoedbons Marco Krol knokt voor zijn ondernemersgeluk op het Amsteleiland. Een blauw arbeidershuisje zit zijn plan voor een miljonairskwartier behoorlijk dwars. Een miljoenen echec sluimert.

Amsteleiland; de vergeten diamant in de Amstel die nog geslepen moet worden!” Zo prijst Krol, een miljonairszoon uit een Haags schoenengeslacht, zijn ruwe bolster aan die pal naast het pittoreske dorp Ouderkerk a/d Amstel ligt.
 
Hij popelt om dit verwaarloosde en vervuilde scheepswerfeiland tot een weelde van rijkengenot te polijsten. Mega villa’s en luxueuze appartementen herrijzen uit de zompe klei. Een volgende loot van de familie ‘hekwerkwijk’ of ‘gated community’ ligt in het verschiet. 
 
Eerst moet hij afrekenen met de militante dwarsligger Anna Montsma. Zij huurt samen met haar familie het betwiste ‘blauwe huisje’ en voert een dubbelstrijd. Dolgraag wil ze op het begeerde lapje grond blijven wonen en het markante kot voor het nageslacht behouden. 
 
Erik de Vlieger
Veertien jaar geleden betrekt ze het huisje dat ooit Erik de Vlieger bezat. Vervolgens bijten verschillende initiatiefnemers zich stuk op de ontwikkeling van deze verontreinigde enclave in de Amstel. Telkens intimideren de miljoenen aan bodemsaneringskosten de entrepreneurs die geen zin hebben in deze risicobelegging. Er gebeurt helemaal niets. 
 
Vastgoedontwikkelaar Maeyveld komt in 2004 in beeld met een nieuw woningbouwinitiatief. De gemeente Amstelveen is verrukt, werkt een nota uit en hoopt eindelijk eens vaart te maken met de opknapbeurt van de verwilderde pukkel in de bocht.
 
Marco Krol laat een paar jaar later zijn oog vallen op het eiland. Ontwikkelaar Eiland in de Amstel, waarvan Krol grootaandeelhouder is, koopt het in 2008 en ontvouwt zijn ambitieuze plan. Stellig overtuigd van zijn plan poseert hij op de oprijlaan naar het eiland. 
 
Wooncarrière 
De gemeente koesterde in hun eerdere nota nog de wens dat vooral bewoners uit Amstelveen die rijp zijn voor een volgende stap in hun wooncarrière, de kans krijgen zich op dit eiland te vestigen. Krols plan met appartementen met een prijskaartje vanaf twee miljoen euro veegt die wens van de gemeente met een vloeiende beweging van tafel. 
 
In hetzelfde jaar draagt een ‘overijverige ambtenaar’, aldus persvoorlichter van de gemeente Amstelveen Udo van Huis, het blauwe huisje voor als gemeentelijke monument. Amstelveen verleent vlot die status. Marco Krols haren schieten recht overeind. Het gaat hem toch niet gebeuren dat het kleurrijke optrekje zijn idyllische en onbevlekte Utopia verpest en zijn Nemesis wordt. Het móet weg van die plek en dus moet de monumentale status eraf. 
 
Bewoonster Montsma is ontsteld als blijkt dat Amstelveen begin 2011 ‘stiekem’ de monumentale status weer heeft afgevoerd. Alles wijst erop dat verantwoordelijk wethouder John Levie zijn oren heeft laten hangen naar het geweeklaag van Marco Krol. 
 
 
Sloopvergunning
Pruttelende bulldozers dreigen ruim baan te krijgen om het huisje plat te walsen. Immers, Krol heeft nu vrijspel met de sloopvergunning die de gemeente moet afgeven aan de woning zonder beschermende status. De grond valt letterlijk onder Montsma’s voeten vandaan, want in haar huurcontract is een beëindigingclausule opgenomen. Daarin staat dat zij moet vertrekken als eigenaar Krol met zo’n slooppermit op de proppen komt. 
 
Waarom heeft de gemeente de eerder verleende monumentale status eigenhandig weer afgenomen?
 
“Bij nader inzien dacht Amstelveen anders over de cultuurhistorische waarde en kwam zij tot de conclusie dat het huisje die status niet verdiende. Ook dwarsboomde hij de bouwplannen om dit verkrotte eiland met alle die oude meuk op te smukken”, zegt persvoorlichter Van Huis. “De belangen van de ontwikkelaar wogen zwaarder.” 
 
Machtsmisbruik 
 “Pure machtsmisbruik van het lokale bestuur”, beweert Montsma. Ze citeert de bezwarencommissie die in mei 2011 haar gelijk geeft: “De bevoegdheid om een object al dan niet als gemeentelijk monument aan te wijzen, is niet gegeven om een nieuwbouwontwikkeling mogelijk te maken.” Bestuursambtenaar Levie legt willens en wetens het positieve advies van de monumentencommissie naast zich neer met als enkel doel de sloop van het huisje. 
 
Uit coulance stelt Marco Krol zich inschikkelijk op en oppert het blauwe huisje af te breken en bij de toegang van het rijkeneiland weer op te bouwen, wel in de oorspronkelijke staat. Hij merkt op: “Het blauwe huisje is verre van origineel. Later heeft iemand die tent blauw geschilderd. Ook een aanwijzing dat het geen monumentale status wint.” 
 
Juridisch
Uiteraard pikt Montsma deze gang van zaken niet en eist bij de rechter dat Amstelveen zijn beslissing weer terugdraait. Die verbaast vriend en vijand met de uitspraak dat Montsma niet tegen de afvoering kan protesteren. Juridisch gezien is zij als huurster geen belanghebbende partij in de procedure. Raar, want zij woont er en heeft alle belang bij de toekenning. 
 
Over de monumentale status spreekt de rechter zich niet uit. Meteen tekent Montsma hoger beroep aan dat begin 2012 dient. 
 
Een tweede punt dat Montsma betwist is de noodzaak om het gehele eiland af te graven. In eerste instantie stond in de gemeentelijke nota dat de bodem licht vervuild was. Later vijzelde ze dit op naar zwaar vervuild. Montsma: “Alleen een gedeelte van het eiland is vervuild. Integrale afgraving is onzin. Lariekoek als Krol zegt dat hij het huisje vanwege de sanering moet afbreken. De grond eronder is schoon.”
 
Gepeupel 
Ook de lokale politiek mort over Krols bouwwoede. De SP vindt een miljonairsgetto niet passen in de huidige huizencrisis en de ChristenUnie ageert tegen de afsluiting van de rijken met het gepeupel. Het eiland zou juist vrij toegankelijk moeten blijven voor recreanten. 
 
Marco Krol kan erom lachen en verzucht: “Typisch calvinistisch gereutel. Volgens hen moet iedereen een identieke woning hebben. Ze gunnen ons rijken het licht niet in de ogen. Dit getuigt van pure afgunst. Toegankelijk blijven voor fietsers? Hoezo? Ik mag om mijn eigen terrein toch wel een hek plaatsen? Het eiland is per slot van rekening privégebied. Trouwens, een portiersloge is bij veel flats een ingeburgerd fenomeen.”
 
Glazen iglo
Omwonenden beklagen zich over potentiële megalomane gebouwen die hun uitzicht bederven. Krol: “Ik ben gebonden aan strikte bouweisen en de welstandcommissie houdt een streng oogje in het zeil. Het is echt niet zo dat er een gigantische glazen iglo uit de grond wordt gestampt.”
 
Bewoonster Montsma verdenkt Krol van speculatie. “In het huidige economische klimaat is het nog maar de vraag of hij zijn peperdure villa’s überhaupt weet te slijten aan de rijken. Het is heel goed voorstelbaar dat hij het eilandje kaal en vrij van huurders met winst doorverkoopt. De stapel van niet-gerealiseerde plannen groeit zo gestaag.”
 
Doodskist
Marco Krol is vastbesloten om begin 2012 aan de slag te gaan met zijn potentieel juweeltje, ook al heeft hij nog geen enkel huis of kavel verkocht. Zijn bewandelde pad lijkt veel op die van Frits Hessing. Zijn Bloeyendael bezorgt hem kopzorgen. Een gerede kans loopt Krol dat de monumentale status behouden blijft. Dit gaat hem miljoenen euro’s kosten, want hij kan fluiten naar zijn villa van zes miljoen en int hij tot het einde der tijden maandelijks ongeveer twee honderd euro aan huur. Een nagel aan zijn doodskist. 
 
Het kan zomaar zijn dat Marco Krol de volgende vastgoedmagnaat is die zich aan dit hoofdpijndossier vertilt.

Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

Bram de Lange
Bram de Lange