De ene charlatan is de andere niet

Als de Franse siliconencharlatan Jean-Claude Mas een verzekeraar of een bankier was geweest, had hij niet als fraudeverdachte voor de rechter gestaan.

In Frankrijk behoort hij tot de meeste gehate mensen: Jean-Claude Mas. De oprichter van het bedrijf Poly Implant Prothèse (PIP), ooit wereldmarktleider op het gebied van borstimplantaten. Mas zou ongeveer tien jaar lang 1 miljoen euro per jaar extra hebben verdiend door op de kwaliteit van het hoofdingrediënt van zijn succesproduct te bezuinigen. In plaats van hoogwaardige medische siliconen gebruikte hij siliconen die voor industriële - en landbouwtoepassingen bedoeld waren. Tot groot verdriet van zijn veelal vrouwelijke clientèle zorgde de inferieure kwaliteit ervoor dat de implantaten scheurden en lekten. In 2010 kwam het schandaal aan het licht en nu staan de weinig sexy ogende siliconencharlatan en zijn managementteam terecht voor fraude. Vijf jaar gevangenisstraf en een boete van 37.500 euro hangt de heren boven het hoofd. De Fransen - vooral dames - lopen uit voor de berechting van Mas en zijn vier voormalige managers. In totaal zijn er 5100 vrouwen die een aanklacht in hebben gediend en zijn er meer dan 300 advocaten bij betrokken. De rechtbank in Marseille moest naar een conferentiecentrum verhuizen om de zaak - een van de drukst bezochte uit de Franse geschiedenis - te kunnen huisvesten.

Nietige kruimeldief

De berechting van Mas is een feest voor het rechtssysteem. Een immorele gluiperd die waarschijnlijk meer dan 300 duizend vrouwen in 65 landen rotzooi verkocht, moet zich voor zijn daden verantwoorden. Gebeurde dat nou ook maar eens in de financiële industrie. Tientallen jaren hebben bankiers en verzekeraars hun zakken kunnen vullen me de verkoop van dure inferieure producten. In Nederland waren het verzekeraars als Aegon, Delta Lloyd, Nationale Nederlanden die hun klanten bewust wisten te misleiden met zogenaamde beleggingsverzekeringen, ofwel; woekerpolissen. De lekken in deze ondeugdelijke zekerheidsprotheses waren zo groot de schade in de tientallen miljarden loopt. De derivatenverkopers van ABN Amro, Deutsche Bank en ING verdienden vele honderden miljoenen aan provisies dankzij onwetende 'muppets' bij woningcorporaties, ziekenhuizen, universiteiten en andere semi-overheidsinstellingen.
De producten die vele bankiers en verzekeraars verkochten zijn vele malen schadelijker dan de lekkende implantaten van Jean-Claude Mas
De producten die vele bankiers en verzekeraars verkochten (en nog steeds aan de man brengen) zijn vele malen schadelijker dan de lekkende implantaten van Jean-Claude Mas. Ze verdienden (verdienen) er ook iets meer mee dan de miljoen die Mas jaarlijks bij elkaar wist te schrapen. Mas is een nietige kruimeldief in vergelijking met iemand als Kees Storm die zijn in tijd als topman van Aegon het misleiden van klanten een nieuwe betekenis gaf. Alleen van het product Koersplan wisten Kees en zijn kornuiten er al meer dan 700 duizend weg te zetten. En dan had je nog de nodige aandelenleaseproducten, de Sprintplannen en wat al niet meer. Verkopers, tussenpersonen, het management, de Aegon aandeelhouders, ze vulden er allemaal hun zakken mee.

Helse klus

De stomme van Mas is dat hij geen bankier of verzekeraar is geworden. Een lekkende siliconentiet is een reëel fenomeen, daar hebben vrouwen direct last van. Een ondeugdelijk implantaat is voelbaar en ook zichtbaar, daar gaan mensen onmiddellijk wat van zeggen. Een dame die door borstkanker een prothese moet nemen en ook nog eens door een onooglijke man wordt bedot, wordt boos. Heel boos. Een met evenveel immoraliteit gefabriceerde woekerpolis is in potentie veel schadelijker, maar doet niet onmiddellijk pijn. Zelfs niet als de ondeugdelijkheid onomstotelijk vast is komen te staan. Mensen begrijpen de producten vaak niet en de misleiding van de professional jegens de particulier wordt pas na vele jaren echt voelbaar, aan het einde van de contractperiode. Als de hypotheek afgelost moet worden en er geen beleggingspot blijkt te zijn, of als het pensioenpotje maar de helft bevat van wat ooit werd voorgespiegeld.
Het bewijzen van de malicieuze intenties is ook nog eens een helse klus. Het was officieel ook niet verboden! Verzekeraars mochten hun klanten met duistere beleggingsverzekeringen naaien, althans, het stond nergens geschreven dat de manier waarop ze het deden verboden was. Net zoals beurshandelaren in de jaren tachtig misbruik mochten maken van voorkennis. Ze wisten dat ze er een anonieme figuur ergens op aarde mee zouden benadelen, maar het was niet illegaal. Dus deden ze het.
Ze wisten dat ze er een anonieme figuur ergens op aarde mee zouden benadelen, maar het was niet illegaal. Dus deden ze het
Alles wat niet bij wet is verboden, is geoorloofd. Dat zijn de rules of engagement. In de wereld van de siliconenimplantaten werkt dat soms zo, in de financiële industrie is het zelfs een ijzeren wetmatigheid.
Mas bedroog zijn klanten met slechte implantaten. Kees Storm en zijn vroegere CFO Jos Streppel deden het op veel grotere schaal met ondeugdelijke beleggingsverzekeringen en aandelenleasecontracten. Storm is tegenwoordig een gewilde commissaris in het bedrijfsleven en werd afgelopen zaterdag nog even kritiekloos door het Financieele Dagblad geïnterviewd. Streppel geldt als een vooraanstaand vertegenwoordiger van zijn sector met tal van bestuursfuncties, waaronder die van voorzitter van de Duisenberg School of Finance. En dit is mijns inziens dan ook de moraal van dit verhaal: Als Jean-Claude Mas bij Aegon had gewerkt, was hij nooit voor fraude aangeklaagd en had hij nu ergens als commissaris actief geweest en kunnen genieten van zijn opgestreken bonussen.
Eric Smit
Eric Smit
Mede-oprichter van FTM. Als voormalig professioneel squasher gewend om klappen te incasseren en uit te delen.
Gevolgd door 6155 leden
Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
Annuleren