Het omstreden eerste hoofdstuk van het SNS-boek

    Het eerste hoofdstuk in het boek De Val van SNS Reaal is onder vuur genomen door vastgoedondernemer Klaas Hummel en voormalig Bouwfonds-ceo Cees Hakstege. Hoe terecht is dat?

    Het boek ‘De Val van SNS Reaal’ is onderwerp van geschil. Een maand na de boekpresentatie in restaurant Dauphine hebben twee hoofdpersonen, vastgoedondernemer Klaas Hummel en oud-Bouwfonds directeur Cees Hakstege, aanstoot genomen aan het boek over de opkomst en ondergang van SNS Reaal – geschreven door vijf journalisten van Het Financieele Dagblad. Hummel, een van de bronnen van het boek, heeft zaterdag besloten om de uitgever Nieuw Amsterdam te sommeren om het boek ‘op de kortst mogelijke termijn’ uit de handel te nemen, omdat hij ‘geheel ten onrechte gecriminaliseerd wordt terwijl iedere basis daarvoor ontbreekt’. Dat valt te lezen in een brief van Hummel’s advocaat Tjeerd Overdijk die zaterdag werd verstuurd naar de verantwoordelijke uitgever Nieuw Amsterdam en één van de auteurs, FD-journalist Vasco van der Boon. Zondag berichtte Vastgoedjournaal als eerste over de kwestie. In de brief – waar Follow The Money inzage in had - worden vier voorbeelden gegeven waaruit zou blijken dat de auteurs uit de bocht zijn gevlogen in het eerste hoofdstuk. ‘Mijn verbazing is dat als je klaagt over reputatieschade, wat in de brief van advocaat Overdijk wordt gesteld, dat het me dan niet handig lijkt om een rel te maken over een boek dat verboden zou moeten worden,’  aldus Van der Boon.

    Hakstege’s bijverdiensten

    Hummel staat niet alleen. De oud-topman van Bouwfonds, Cees Hakstege, heeft een kort geding aangespannen tegen de auteurs en het FD vanwege het nieuwsartikel ‘Onderwereldbankier Endstra betaalde ex-topman Bouwfonds’ in Het Financieele Dagblad van zaterdag 14 december. Daarin wordt ingegaan op Endstra’s betalingen aan Hakstege, de bestuursvoorzitter die in 2001 vertrok en daarna - net zoals Bertus Pijper – in de ‘bemiddelingsbusiness’ stapte. In het nieuwsbericht – gebaseerd op een passage in het boek - wordt beschreven dat Hakstege via zijn privébedrijf Cristel Vastgoed facturen verstuurde naar Lapidus bv en Museum Vastgoed Groep, de vennootschap van Hummel en Endstra samen. Hakstege’s bemiddelingswerkzaamheden zouden volgens de auteurs bovendien nog een jaar doorgaan na de publieke openbaarmaking van Willem Endstra als bankier van de onderwereld in De Telegraaf in 2002. Van der Boon is verbaasd dat Hakstege juridische stappen onderneemt. ‘Hakstege en zijn advocaat hebben het hele hoofdstuk integraal voorgeproefd en we hebben vrijwel alle opmerkingen verwerkt.’ De journalist geeft aan dat Hummel niet het hele hoofdstuk heeft ingezien. ‘Maar hij heeft wel grote delen gelezen, hij wist wat erin stond. Het wederhoor bij Hummel en Hakstege leverde een passage in het boek op en dat werd daarna opening krant. De gedetailleerde betalingsbewijzen van Hummel, Endstra en het bedrijf van Hummel aan Hakstege hebben we op onze website gezet. Dat is materiaal wat we door wederhoor hebben verkregen. En dan toch boos worden over het verhaal wat daaruit voortkomt?’ Een gang naar de rechtbank ziet Van der Boon dan ook met vertrouwen tegemoet. ‘We hebben aanvullende details waarvan we nog niet hebben besloten om die nu al te openbaren of dat we daarmee wachten tot in de rechtszaal.’

    De criminalisering van Hummel

    De boosheid van Hummel – gisteren nog onder woorden gebracht door columnist Ruud de Wit – richt zich op het eerste hoofdstuk waarin de auteurs meerdere keren putten uit het zogeheten Buizerd-dossier, een strafrechtelijk onderzoek naar Bertus Pijper (Bouwfonds-ceo), Klaas Hummel en zijn zakenpartner Willem Endstra. Het onderzoek richtte zich onder meer op verstrekte Bouwfonds-financieringen en mogelijke witwaspraktijken bij een aantal vastgoeddeals. De inzage in het dossier levert smakelijke (getapte) gesprekken op tussen Hummel en zijn zakenpartner annex onderwereldbankier Willem Endstra. Zo verhaalt het duo vol bravoure over het ‘300 miljoen, 400 miljoen inspringen’ van Bouwfonds bij vastgoedprojecten. ‘Wordt een giller.’ Ter info: Hummel en Endstra waren groot-kredietafnemer bij Bouwfonds Property Finance, de vastgoedfinancieringstak die in 2006 werd overgenomen door bank-verzekeraar SNS Reaal. Het Buizerd-onderzoek werd uiteindelijk afgeblazen. Volgens Hummel kon justitie de verdenkingen niet hardmaken en zijn advocaat doet in de sommatiebrief het Buizerd-onderzoek af als een ‘onzin-onderzoek naar onzin-verdenkingen’. Het putten uit dat onderzoek zou onterecht zijn, en een criminaliserende uitwerking hebben. Hij en zijn advocaat stellen in de brief bovendien dat ‘cliënten eigenlijk in het geheel niet thuishoren in een boek over SNS Reaal. De heer Hummel en zijn vennootschappen hebben bij Bouwfonds niet voor de problemen gezorgd. Hij heeft dan ook part noch deel gehad aan de ondergang van SNS Reaal.’ Het is een opmerkelijk argument, aangezien Hummel zelf heeft meegewerkt aan de totstandkoming van het inmiddels omstreden eerste hoofdstuk. Hij wordt in het boek meerdere keren aan het woord gelaten en gaf bijvoorbeeld inzage in een brief van Officier van Justitie Joost Tonino aan Hummel’s advocaat waarin de Officier van Justitie aangeeft dat er ‘weliswaar voldoende bewijs aanwezig is voor een mogelijke veroordeling, maar dat gelet op het inhoudelijke verwijt dat uw cliënt Hummel te maken is, een beleidssepot in de rede ligt.

    Met hoofdstuk 2 beginnen

    Een ander punt van kritiek richt zich op de passage over de aankoop van het World Fashion Centre (WFC) in Amsterdam. Een van de betrokkenen, vastgoedondernemer Erik de Vlieger, wees onlangs in zijn column op The Post Online al op fouten in de betreffende passage over het WFC. Volgens Hummel wordt er in het boek ten onrechte een ‘suggestie van een witwasconstructie’ gewekt. Daarnaast zouden er jaartallen en cijfers niet kloppen. Zo wordt in het boek gesproken over een (snelle) winst van 90 miljoen gulden bij de aan-en verkoop van het WFC, maar volgens Hummel klopt dat bedrag totaal niet. Van der Boon is bereid om het boetekleed aan te trekken bij onzorgvuldigheden. ‘We zijn zelf ook al kleine dingen tegengekomen die niet kloppen, zoals een verkeerd jaartal of bedragen waar we 200 miljoen schrijven terwijl dat 197,5 miljoen had moeten zijn. Maar ik zie het niet gebeuren dat daardoor het boek uit de handel genomen moet worden. Wat er niet correct zou zijn, dat willen we corrigeren en eventueel aanvullen door middel van een addendum.' De journalist geeft aan dat Hummel en Hakstege ook een vervolgpublicatie is aangeboden. 'Daarin kunnen ze eerdere publicaties bekritiseren, maar het lijkt er nu toch op dat ze gaan procederen vanwege hoofdstuk 1,’ aldus Van der Boon, die met enige ironie de suggestie van Hummel's advocaat verwerpt om een nieuwe druk te laten maken zónder hoofdstuk 1. ‘Dat wordt dan een boek waar hoofdstuk 1, eigenlijk hoofdstuk 2 is. Interessant.’ Zijn werkgever Het Financieele Dagblad en uitgever Nieuw Amsterdam zijn niet van plan om gehoor te geven Hummel's sommatie om het boek, met het omstreden hoofdstuk 1, terug te halen.

    Geen goede vooruitzichten voor Hummel

    Mocht Hummel de rechtsgang doorzetten dan is - op basis van resultaten uit het verleden - de kans van slagen klein. Het aantal keer dat een bekend non-fictie boek uit de handel gehaald moest worden, is op één hand te tellen. Het gebeurde in 2009 bij het boek 'De Wrede Dood van Bebe Paña en Divina Urbi'. Het boek behandelt de bizarre metselmoord waarin een Nuenense huisarts afgeschilderd wordt als een seksbeluste seriemoordenaar. Zonder dat daar volgens de rechter hard bewijs voor werd geleverd. De auteur zou bovendien fictie hebben toegevoegd om het verhaal beter te laten verlopen. Het gevolg: zijn boeken moest in 2009 van de rechter uit de winkel gehaald worden. In 2012 werd het boek 'Roze Moorden' door de uitgever JustPublish uit de winkel gehaald vanwege het journalistieke broddelwerk en een familie die met een kort geding dreigden. De auteur had onder meer een fout gemaakt met betrekking tot de geaardheid van een vermoord hoofdpersoon. De lijst van mislukte pogingen om een boek uit de handel te halen, is eindeloos. Het varieert van de erven-Enstra die in 2006 tevergeefs probeerden het boek De Endstra-tapes uit de winkel te laten halen; de oud-militair Fabius die in 2007 het boek 'Eén Man Tegen de Staat' uit de schappen wilde; Nina Brink die in 2010 vergeefs het boek Nina probeerde te verbieden. De lijst mislukte pogingen gaat verder in 2012 toen de sektarische predikant Gertjan Agtereek in 2012 een (gestaakte) poging deed om het boek 'God, Geld en Gehoorzaamheid' te verbieden. Gezien Hummel's dunne verweer - en zijn verleende medewerking aan het boek - is de kans klein dat een rechter zal oordelen dat De Val van SNS Reaal daadwerkelijk uit de schappen moet. Hummel's enige wapenfeit is vooralsnog enkel een hogere publiciteitswaarde van het boek.

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Dennis Mijnheer

    Gevolgd door 1101 leden

    Ontspoorde bedrijfskundige die alles wil weten van mannen en vrouwen met witte boorden. Tags: fraude, witwassen, omkoping.

    Volg Dennis Mijnheer
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren