Het onbegrip van Moody’s en europolitici

2 Connecties

Relaties

Inflatie

Organisaties

Moody's
0 Bijdragen

Moody’s dreigt het Verenigd Koninkrijk af te waarderen tot genoegen van Europolitici. Een teken van onkunde.

De kredietbeoordelaar Moody’s verlaagde eerder deze week de rating van een zestal Eurolanden. Moody’s dreigde bovendien voor het eerst ook het Verenigd Koninkrijk af te waarderen. Deze laatste dreiging tot groot genoegen van veel Europese politici. 
 
De hoge rating van het Verenigd Koninkrijk was een doorn in het oog van Franse beleidsmakers. '[De kredietbeoordelaars] zouden eerst eens het Verenigd Koninkrijk moeten afwaarderen, die grotere tekorten, meer schuld, meer inflatie en lagere groei heeft dan ons,' zei de voorzitter van de Franse centrale bank Christian Noyer in december tegen een regionaal dagblad. 
 
Dit laat maar weer eens zien dat Europese politici en kredietbeoordelaars nauwelijks begrijpen wat de monetaire implicaties zijn van het opgeven van de eigen munt. Het Verenigd Koninkrijk is de uitgever van de munteenheid, eurolanden zijn gebruikers van de munteenheid. Dit is een belangrijk verschil en het verandert het hele karakter van de markt voor staatsobligaties. 
 
Grafiek 1: Rente op tienjaars staatsobligaties (Bron: ECB) 
 
Het verschil
Als uitgever van het pond kan de Britse overheid altijd aan haar in pond gedenomineerde verplichtingen voldoen. Voor het Verenigd Koninkrijk bestaat dus nooit het risico dat staatsobligaties niet terugbetaald zullen worden. Britse staatsobligaties zijn vrij van risico op wanbetaling. 
 
De obligaties van Eurolanden kennen echter wel een risico op wanbetaling. De euro’s kunnen opraken, waardoor een bankroet onvermijdelijk wordt. Beleggers moeten daarom rekening houden met het risico op wanbetaling. De rente is dus ook een functie van hoe dit risico wordt ingeschat. Is men, zoals op dit moment, bang dat een euroland failliet gaat, dan wordt het rentepremium op wanbetaling groter. Juist omdat dit rentepremium groter wordt komt een faillissement dichterbij, waardoor het risico nog hoger wordt ingeschat, de rente nog hoger wordt en ga zo maar door.
 
De enige geldige reden waarom een kredietbeoordelaar Britse staatsobligaties zou afwaarderen is inflatie. Als de Britse overheid teveel uitgeeft dan lopen obligatiehouders het risico dat ze weliswaar hun geld terugzien, maar dat de waarde van dit geld door inflatie is afgenomen. In dat geval moeten echter niet alleen staatsobligaties worden afgewaard, maar alle in pond gedenomineerde activa. Dit is echter niet waar Moody’s nu mee dreigt.
 
Inflatie is op dit moment ook geen gevaar, in tegendeel. De Bank of England verwacht dat de inflatie de komende tijd onder haar inflatiedoelstelling van 2 procent blijft. Dit ondanks het grootschalig opkopen van staatsobligaties door de centrale bank.  ‘Inflation has fallen from its peak in late 2011, and is likely to fall further over the coming year,’ schrijft de Bank of England in haar laatste rapport over inflatie. Een afwaardering zou op dit moment dus compleet onzinnig zijn.
 
Onzinverklaringen
In plaats van een structurele verklaring voor het grote renteverschil tussen muntgebruikers en muntuitgevers komen Europolitici met slappe verhaaltjes over vertrouwen. ‘Financiële markten reageren soms heel irrationeel,’ legt de Jager uit na een vraag over het opmerkelijke renteverschil tussen de Verenigde Staten en Eurolanden. ‘Er komt heel wat psychologie bij kijken. Europa reageert ook als een soort bliksemafleider voor de VS. Zonder de Europese problemen zouden de VS het nu al zwaar voor de kiezen krijgen, denk ik.’ En Japan dan? Het Verenigd Koninkrijk? Australië? Zuid-Korea? 
 
Kredietbeoordelaars maken zich al even schuldig aan het over een kam scheren van muntgebruikers en muntuitgevers. Tijd om de ad hoc verklaringen opzij te schuiven en te erkennen dat de problemen van Europa eigen zijn aan het wezen van ons -ondoordachte- monetair systeem.