‘Topman Rabo verdient twee miljoen te veel’

    De bonussen van bankiers worden binnenkort vanuit de EU aan banden gelegd. Maar hoe zit het dan met hun salarissen? Columnist Kilian Wawoe geeft drie salarisopties.

    Een nieuw dieptepunt in de discussie over beloningen in de financiële sector: een topman die zo ernstig wordt bedreigd, dat hij moet onderduiken. Sjoerd van Keulen was een aantal jaren geleden topman van het jaar; nu wordt hij gezien als de hoofdschuldige van het failliete SNS Reaal. Ooit vonden we zijn hoge salaris en dito bonus terecht, nu wordt die publiekelijk teruggevorderd.

    Wet van Armstrong
    De wielrenner Lance Armstrong won zeven keer op rij de Tour de France. Toen was dat een prachtige prestatie. Sinds een paar maanden weten we echter dat hij onder de doping zat, en het was, met terugwerkende kracht, géén goede prestatie. Dit is de Wet van Armstrong: prestaties kunnen met terugwerkende kracht veranderen. Een wet die ook van toepassing is op de financiële sector: Rijkman Groenink (ABN Amro), Jean-Paul Votron (Fortis), Dirk Scheringa (DSB) en dan nu Sjoerd van Keulen (SNS Reaal). Ze hebben gemeen dat ze werden bejubeld om hun prestaties (zie o.a. hier en hier). Diezelfde prestaties vinden we nu slecht. 

    Beloning voorzitter Rabobank te hoog

    De topman van de Rabobank, Piet Moerland, verdiende vorig jaar zo’n 2 miljoen euro bij een nettowinst van 2,6 miljard euro. Op basis van de Wet van Armstrong is dus niet vast te stellen of zijn beloning hoog of laag is. Het zou immers kunnen dat we er over een paar jaar achter komen dat de Rabobank absurde risico’s heeft genomen, waarvoor de belastingbetaler moet bloeden. Mochten Nederlanders massaal hun hypotheek niet meer kunnen betalen, en de Rabobank klopt voor steun bij de overheid aan, dan is de belastingbetaler namelijk de klos. Dit is weliswaar een ondenkbaar scenario, maar datzelfde gold destijds ook voor de ondergang van ABN Amro, Fortis, DSB, Icesave, SNS en de steun aan ING en AEGON. Het kon niet, maar het gebeurde toch. Die 2 miljoen voor Moerland is dus wellicht veel te veel.

    Maak een keuze
    We zijn aangeland op een punt waarop we daadwerkelijk zullen moeten kiezen. Optie één: we accepteren dat de winst voor de bankier is, en het verlies voor ons. Als we er dan over vijf jaar achter komen dat Piet Moerland aan het hoofd stond van een groots drama, zullen we dus geen claim leggen op de 2 miljoen die hij vorig jaar heeft verdiend. Optie twee: we zijn van mening dat prestaties in de financiële sector niet te meten zijn en eisen dat het salaris daarop wordt aangepast. Het bedrag dat we redelijk vinden, is het bedrag waar we mee zouden kunnen leven als de Rabobank ons tientallen miljarden euro’s heeft gekost. Optie drie: we gunnen de topman 2 miljoen, maar eisen (een deel) terug als met terugwerkende kracht blijkt dat de prestaties slecht waren.

    Optie drie is the best of both worlds, maar is helaas niet realiseerbaar. Juridisch is het immers lastig om geld terug te vorderen dat al is uitbetaald. Bovendien moet je criteria opstellen waaronder dat geld terug te vorderen is. Bij SNS, ABN Amro, ING, DSB en Fortis is tot nu toe niet aangetoond dat er sprake was van wanbeleid.

    Inmiddels is ons bankstelsel in meerderheid geholpen met belastinggeld. Tussen 2008 en nu hebben we geleerd dat de winst voor de bankier is, en het verlies voor ons. Laat ik met dit in gedachten mijn kaarten op tafel leggen: de topman van de Rabobank verdient 2 miljoen te veel!

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Kilian Wawoe

    Dr. Kilian W. Wawoe (1972) werkte als senior- personeelsadviseur bij ABN Amro tot hij in 2010 vertrok uit onvrede over het ge...

    Volg Kilian Wawoe
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren