ILO: werkloosheid neemt toe

1 Connectie

Relaties

Werkloosheid

Geen opwekkend nieuws in het nieuwste rapport van de International Labour Organization. Pas rond 2018 wordt het echt beter. Alleen CEO's hebben geen klagen.

Het Internationale Instituut voor Arbeidsstudies (het wetenschappelijk onderzoeksbureau van de International Labour Organization, ILO) geeft toch al zelden blijk van een optimistische kijk op de toekomst. In het laatste rapport over de toestand van de arbeidsmarkt al helemaal niet. Ja, in het Verre Oosten stijgen de lonen en neemt de levensstandaard toe. Maar in de rest van de wereld blijft het aanmodderen, zo blijkt uit het maandag gepubliceerde onderzoek World of Work Report

 
'Repairing the economic and social fabric' luidt de onheilspellende onderkop. Dat suggereert dat er een en ander kapot is. En ja, dat is inderdaad een van de belangrijkste conclusies van het ILO-bureau. Kijk maar even mee:
 
• Vijf jaar na het begin van de crisis zijn er nog steeds grote verschillen en is de werkgelegenheid van zowel opkomende als ontwikkelde landen nog niet op het niveau van voor de crisis. Dat gebeurt pas in 2015 en in de meeste ontwikkelde landen pas na 2017. 
 
• Globaal neemt de werkloosheid bij ongewijzigd beleid verder toe. In 2015 zullen er naar verwachting 208 miljoen mensen werkloos zijn, tegen 200 miljoen bij publicatie in 2013.
 
• Veel werkzoekenden zijn zo gefrustreerd geraakt dat ze niet langer actief naar werk zoeken. In meer dan de helft van de onderzochte landen nam de arbeidsparticipatie af. Deze trends hebben geleid tot sociale spanningen in Zuid-Europa, Zuid-Azië en de Arabische landen. 
 
• In de 37 ontwikkelde economieën is de werkgelegenheid in slechts zes landen terug op het niveau van voor de crisis: Duitsland, Hongarije, Israel, Luxemburg, Malta en Zwitserland. De grootste verslechtering van de werkgelegenheid was in Cyprus, Griekenland, Portugal en Spanje. Gecorrigeerd voor de groei van de beroepsbevolking zal de arbeidsparticipatie bij de huidige trend pas in 2018 toenemen. 
 
Nederland bevindt zich in de groep landen met een afnemende arbeidsparticipatie, samen met – verrassend – Noorwegen, Nieuw Zeeland, Australië, Denemarken, Finland en Japan. 
 
In de landen waar de werkgelegenheid wél is toegenomen, ziet het World of World Report een afnemende kwaliteit van het dienstverband. Meestal is dat in de vorm van een – onvrijwillig – tijdelijk arbeidscontract. In Duitsland bijvoorbeeld nam de werkgelegenheid tussen 2010 en 2011 met 1,5 procent toe, terwijl tegelijk het aantal onvrijwillige tijdelijke dienstverbanden met een procent steeg.
 
Ongelijkheid
Zoals het Amsterdams Instituut voor Arbeidsstudies onlangs ook constateerde neemt de ongelijkheid in grote delen van de wereld toe. Belangrijkste uitzondering is het toch al zeer egalitaire Noorwegen. Het inkomen van CEO's is in de meeste landen hoger dan het voor de crisis was. De stijgingen waren het grootst in Duitsland, Hong Kong en China. De ratio CEO (van een grote onderneming) vs gemiddeld salaris steeg in Duitsland in de periode 2007 2011 van 155 naar 190 keer het gemiddeld salaris.
 
In Nederland en Groot-Brittannië was deze ratio respectievelijk 69 en 228. In de VS nam het CEO-salaris in deze periode met 10 procent toe waarmee een CEO 508 keer meer verdiende dan de gemiddelde werknemer. 
 
Interessant: in Zwitserland voelden bestuurders de klap die hun financiële sector kreeg wél. De CEO/gemiddelde werknemer salaris daalde van 129 naar 87. In Zwitserland werd dan ook  in aandeelhoudersvergaderingen in niet mis te verstane bewoordingen schande gesproken over de hoge inkomens van CEO's. Kennelijk heeft dat toch effect gehad. Tipje voor de VEB wellicht. 
 
Het rapport bevat verder suggesties en aanbevelingen om de kredietverlening voor het MKB weer op gang te helpen. Logisch: daar zit de meeste werkgelegenheid. Ook pleit het voor meer gelijkheid, het afschaffen van kortetermijnbonussen en een vetorecht voor aandeelhouders over het salaris van de top. En natuurlijk mag in een ILO-onderzoek ook het gebruikelijke pleidooi voor een anti-werkloosheidsbeleid niet ontbreken. 
 
 
Lees het complete onderzoek hier.