Dodelijke neppers uit Iran

2 Connecties

Onderwerpen

Iran Wapenindustrie
2 Reacties

Zoals China zich toelegt op het maken van valse Gucci's, maakt Iran Scud-raketten na. Net zo fake, wel een stuk dodelijker.

Iran speelt graag een grote rol op het wereldtoneel. Een volgende akte in het Perzisch drama is de presentatie van een JSF van eigen bodem: de Qaher-313. Volgens de Iraanse minister van defensie Ahmad Vahidi is de Qaher “supergeavanceerd” en kan het de “radar omzijlen”. Verschillende media, waaronder de BBC en UPI ("100 years of journalistic excellence") maken nemen dit klakkeloos over van de Iraanse staatsmedia. Maar de actieradius van deze straaljager blijft volgens experts beperkt tot de expositiehal. De Qaher lijkt slechts een model. Gezien de weinige bedrading en de klein uitgevallen cockpit heeft het meer weg van een kermisattractie. De Iraanse wapenindustrie is daarmee echter nog geen grapje.
 
Door internationale sancties kan Iran moeilijk zakendoen op de wapenmarkt. Wapensystemen kan het land amper buiten de eigen grenzen kopen. Alleen Rusland en Noord-Korea gaan niet mee in de sancties. Voor eigen gebruik is Iran dus grotendeels aangewezen op de eigen industrie. En die voorziet vooralsnog in de behoefte. De Islamitische Republiek staat zestiende op de Global Fire Power lijst. Het land heeft dus niet alleen klappertjespistolen, zoals de Qaher-313 doet vermoeden.
 
De Iraanse defensie-industrie blijkt zelfs van dusdanig niveau dat er genoeg landen zijn geinteresseerd in het wapentuig van Iran. Officieel mag het allemaal niet, maar Iran kan haar wapentuig her en der nog wel kwijt. Landen als Sudan, Syrië, Venezuela en Noord-Korea zijn handelspartners. En groeperingen als Hezbollah en Hamas krijgen wel eens wat wapens toegestopt van het Iraanse regime.
 
Namaakindustrie
Iran is niet bepaald transparant over de wapens die het tot haar beschikking heeft, maar toch zijn er, met een slag om de arm, succesvolle voorbeelden van de Iraanse defensie-industrie bekend. De rode draad in het Iraanse succes? Reverse engineering. Ze maken vrijwel alles na. De Iraanse wapenindustrie is als de namaak Gucci uit China. Een verschil is dat Iran de wapens wel doorontwikkelt. Zoals de Saeqeh straaljager.
 
Saeqeh - Thunderbolt: Nep N-5


In tegenstelling tot de Qaher is deze multi-role straaljager volgens verschillende bronnen wel operationeel. In 2004 verscheen deze Thunderbolt voor het eerst op de radar van verschillende media. De van Northrop afkomstige Amerikaanse F-5 diende als voorbeeld. Tot begin jaren 90 vloog Nederland nog met deze zwaar verouderde straaljager. De Iraanse versie Saeqeh is wel een doorontwikkelde versie.
 
Zulfiqar: Nep M-60 Patton tank

Ook bij de Zulfiqar tank is er sprake van Reverse Engineering. Deze nepper is een blend tussen de Amerikaanse M60 Patton en Sovjet T-72 tanks. De Zulfiqar zag het levenslicht in 1996, bijna drie decennia na het Sovjet-voorbeeld en bijna 40 jaar na de Patton.
 
 
Fajr-5: Nep-Chinees

De Fajr-5 korte afstandsraket vindt gretig aftrek in regio. Syrië, Libië, Hezbollah en Hamas hebben deze raket met een bereik van 75 kilometer in hun arsenaal. Hamas beweert dat het deze raketten in November van het afgelopen jaar op Jeruzalem en andere doelen in Israël heeft afgevuurd. Deze raket is gebaseerd op de Chinese WS-1, die eind jaren tachtig voor het eerst in Iran belandde.
 
Shahab raketten: nep-Scud

De ballistische raketten uit de Shahab-serie zijn het echte werk, waar het Westen enige vrees voor kent. Met een bereik van 2000 en mogelijk 4000 kilometer ligt Europa binnen het bereik van de Islamitische Republiek. Het is echter de vraag of deze angst terecht is.
Deze langeafstandsraketten zijn oorspronkelijk gebaseerd op de Scud-raketten van de Sovjet-Unie, die begin jaren 90 vrijwel elk doel misten. Maar de Shahab is doorontwikkeld. Met als voorbeeld de Noord-Koreaanse No Dong, waarmee de Noord-Koreanen slechts verbale ervaring hebben. In de praktijk hebben deze doorontwikkelde nep-Scuds hun waarde dus nog niet kunnen bewijzen.
 
 
De link met de eventuele ontwikkeling van kernwapens door Iran is hier makkelijk gelegd. Maar mocht het land ooit over kernwapens beschikken, dan wil dat nog niet zeggen dat het een kernkop op een raket klan plaatsen. Één en één is in dit geval geen twee.

 

Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

Over de auteur

Krijn Schramade

Gevolgd door 287 leden

Krijn Schramade (1980) krijgt een jaar na de val van Lehman Brothers (2008) de tegenwoordigheid van geest om zijn veilige lev...