© ANP / Freek van den Bergh

De juridische en zakelijke zelfverminking van Gerard Sanderink

De Twentse zakenman Gerard Sanderink rijgt de juridische nederlagen aaneen in zijn gevecht met zijn vroegere geliefde. De verbeten strijd die hij voert sinds ‘cybercharlatan’ Rian van Rijbroek in zijn leven kwam, krijgt ook zakelijk steeds grotere gevolgen. Morgen is er een nieuwe zitting. Een reconstructie.

Dit stuk in 1 minuut
  • Gerard Sanderink – eigenaar van ict-bedrijf Centric en het beursgenoteerde Oranjewoud – verkeert sinds eind 2018 op voet van oorlog met zijn voormalige geliefde Brigitte van Egten.
  • Nadat Sanderink vriendschap sloot met de zelfbenoemde cyberexpert Rian van Rijbroek, verdenkt hij Van Egten van frauduleuze handelingen. Van Egten accepteert dat niet en procedeert sinds april tegen Sanderink. Ze klaagt hem aan wegens smadelijke en lasterlijke uitlatingen.
  • Binnen de directie van Centric richtte Sanderink sinds januari van dit jaar een ware slachting aan. Wie het niet met hem eens is, vliegt eruit. Intussen weet zijn nieuwe vriendin – die in kringen van cyberdeskundigen een zeer twijfelachtige reputatie geniet – een positie binnen het bedrijf te verkrijgen.
  • In de top van zijn bouwbedrijf neemt de spanning dagelijks toe. De FIOD viel in februari bij het bedrijf binnen en moeder Oranjewoud heeft daardoor geen goedkeurende verklaring van de accountant gekregen. Intussen nemen de zorgen door zakelijke tegenvallers toe.
  • Sanderink is ervan overuigd dat zijn ex de inval van de FIOD heeft veroorzaakt. Hoewel Sanderink de ene na de andere juridische nederlaag aaneen rijgt, volhardt hij in zijn overtuiging.
Lees verder

De 70-jarige Twentse zakenman Gerard Sanderink raakt in de Almelose rechtbank buiten zinnen van woede. Meerdere malen wordt hij door de rechter tot de orde geroepen. ‘Ik ben het slachtoffer, niet zij,’ roept hij, wijzend naar zijn voormalige geliefde Brigitte van Egten. Die eist deze middag in juli in de Almelose rechtbank het recht op om 200 duizend euro aan dwangsommen bij hem te innen. Van Egten stelt daar aanspraak op te maken aangezien Sanderink een eerder vonnis van de rechtbank aan zijn laars heeft gelapt.

Sanderink beschuldigt zijn ex al maanden publiekelijk dat zij de inval van de FIOD bij zijn bouwonderneming Strukton heeft veroorzaakt. Die vond in februari 2019 plaats: het Openbaar Ministerie verdenkt het bouwbedrijf ervan betrokken te zijn bij omkoping om een grote opdracht in Saoedi-Arabië binnen te halen. Sanderink is er vast van overtuigd dat zijn ex hem via de Nederlandse inlichtingendienst AIVD erbij heeft gelapt. Dat hij eerder is veroordeeld voor het uitspreken van deze verdachtmakingen, deert hem weinig. Sanderink beroept zich op de vrijheid van meningsuiting. Hij moet gewoon kunnen zeggen welke vreselijke gevolgen de acties van zijn vroegere geliefde hebben. Niet alleen voor hem persoonlijk, maar voor een bedrijf waar duizenden mensen werken. ‘Door dat FIOD-onderzoek heeft Strukton geen goedkeurende verklaring van de accountant gekregen en daardoor kan Strukton bij de banken niet meer lenen,’ legt hij geëmotioneerd uit. ‘Ik sta met mijn rug tegen de muur door deze spelletjes en slaap er niet meer van. Ik heb enorme zorgen.’

Sanderink is druk bezig met verder onderzoek naar feiten, maakt hij in de zitting duidelijk. Zijn vroegere geliefde werkte sinds 2003 voor zijn bedrijf Dutch Solar Systems (DSS). Dat verliep 15 jaar rimpelloos, maar hij is er inmiddels al een jaar van overtuigd dat ze heeft gefraudeerd en hem financieel heeft benadeeld. Tot nu toe heeft hij in de procedures geen steekhoudende feiten kunnen produceren, maar dat betekent volgens hem niet dat de misdaad niet is gepleegd. De e-mails van Van Egten en de computerserver van DSS worden uitgeplozen. Hij is de hele zaak aan het reconstrueren. De digitale onderzoeker van Sanderink heeft inmiddels de nodige ‘gewiste informatie’ weten terug te halen, beweert hij ter zitting. Belastend materiaal dat licht werpt op een verbijsterende gang van zaken. ‘Ze zijn onder werktijd naar de AIVD geweest om mij te verraden en er waren terabytes aan porno bij.’ Sanderink – werkgever van meer dan 14 duizend mensen – beweert het allemaal te kunnen bewijzen.

Met hulp van geheime diensten zou het beveiligingsbedrijf hebben ontdekt dat Van Egten fraudeerde

Inlichtingendiensten

Op zondag 11 november 2018 uit Gerard Sanderink voor het eerst zijn verdenkingen tegenover Brigitte van Egten. Hij vertelt haar in een telefoongesprek dat hij een beveiligingsbedrijf in de arm heeft genomen om de risico’s omtrent zijn veiligheid in kaart te brengen. Zijn vroegere geliefde blijkt niet zo goed uit het onderzoek tevoorschijn te komen. Sterker, ze vormt een bedreiging voor hem, ook in zakelijk opzicht. Met behulp van contacten met buitenlandse geheime diensten, waaronder de Amerikaanse inlichtingendienst NSA en met medeweten van de AIVD, zou het beveiligingsbedrijf hebben ontdekt dat Van Egten fraudeert.

Sanderink vertelt dat hij kennis heeft van de miljoenen die vanuit het door Van Egten geleide DSS zijn weggesluisd naar Afrika. Ze zou daarnaast onder invloed staan van Afrikaanse criminelen, waarmee ze bovendien het bed zou delen. Hij stelt dat hij het allemaal kan bewijzen. Hij beschikt over video-opnamen en dat is nog niet alles. Sanderink beweert dat Van Egten zich heimelijk toegang tot zijn telefoon verschafte. Ook is er software van zijn bouwbedrijf Strukton op een server ergens in Gambia geplaatst.

Van Egten is geschokt door de ‘ridicule’ beschuldigingen en kijkt verbijsterd op wanneer ze later die zondag een e-mail van hem ontvangt waarin hij zijn eigen achternaam niet correct spelt. In de 16 jaar dat ze elkaar kennen, heeft ze zelden mail van hem ontvangen. Als hij die al verstuurde, liet hij dat door zijn secretaresse doen, die dan ook haar eigen naam onder het bericht plaatste. 

Van Egten begrijpt niets van het gedrag van Sanderink. Hoewel ze al jaren geen intieme relatie meer onderhouden, is de vriendschap nog altijd hecht. Van Egten had hem in 2017 maandenlang verzorgd na een hartinfarct en ook in 2018 woonde hij om gezondheidsredenen maandenlang bij haar thuis. In juni van dat jaar had ze van haar dierbare vriend nog een door een notaris opgestelde samenlevingsovereenkomst aangeboden gekregen. Sanderink wilde eigenlijk met haar trouwen, maar dat had Van Egten afgehouden.

De nieuwe vriendin

Zo’n vier weken na het bewuste telefoongesprek krijgt Van Egten van een directielid van Centric te horen dat er een nieuwe vrouw in het leven van Sanderink is: Rian van Rijbroek. De vrouw, die zichzelf specialist in cybersecurity noemt, heeft begin dat jaar landelijke bekendheid verworven door een geruchtmakend optreden in het televisieprogramma Nieuwsuur. Experts maken gehakt van haar uitspraken. Daags na de uitzending wordt bekend dat het boek over cybersecurity dat Van Rijbroek samen met voormalig minister Willem Vermeend heeft geschreven, vol met plagiaat en fouten staat, waarna het van de markt wordt gehaald. Sindsdien wordt Van Rijbroek geregeld een ‘cybercharlatan’ genoemd.

Sanderink lijkt het communiceren via Whatsapp en e-mail te hebben ontdekt: Van Egten ontvangt regelmatig berichten

Vijf dagen nadat Van Egten heeft gehoord dat Van Rijbroek goed bevriend is geraakt met Sanderink, verneemt ze dat er een nieuwe stichting is opgericht waarin Sanderink zijn nalatenschap wil laten beheren: de stichting Technology & Cybersecurity Gerard Sanderink. Van Rijbroek zit in het bestuur en is penningmeester. Het wordt Van Egten dezelfde maand duidelijk uit welke bron de negatieve stroom informatie over haarzelf afkomstig is. Aike Schoots, vertrouweling van Sanderink en voormalig directeur van Strukton, vertelt in december aan de ceo van Centric, Karim Henkens, dat Rian van Rijbroek degene is die Van Egten heeft ontmaskerd.

In de maanden daarna blijft Sanderink zijn verdachtmakingen herhalen en deelt hij ze met mensen binnen en buiten zijn bedrijven. Dat verandert niet wezenlijk wanneer Van Egten laat doorschemeren dat ze de ‘smadelijke uitspraken’ niet pikt en niet zal aarzelen om naar de rechter te stappen. Sanderink laat zich daardoor niet stoppen en blijft volhouden dat er mogelijk malversaties zijn gepleegd in de bedrijven die Van Egten leidt.

Ondertussen lijkt Sanderink het communiceren via Whatsapp en e-mail te hebben ontdekt: Van Egten ontvangt regelmatig berichten. Ze raakt er steeds meer van overtuigd dat niet haar vriend ‘Geer’ met haar communiceert, maar dat Van Rijbroek achter de knoppen van Sanderinks e-mail-accounts en telefoon zit. Half maart 2019 krijgt ze daar het eerste bewijs van: ze wordt benaderd door een forensisch accountant die de mogelijke fraude binnen DSS moet onderzoeken. Van Egten is verbaasd over de opdracht. Yde van Hijum – cfo van ingenieursbedrijf Antea – is dan al naar Gambia geweest en kwam tot de conclusie dat er geen sprake is van malversaties in de bedrijven die Van Egten leidt.

Van Egten heeft zelf een forensisch accountant in de arm genomen om onderzoek naar de door haar geleide bedrijven te doen. Hij komt tot dezelfde conclusie: niets aan de hand. Sanderink had zelf al twee andere accountants aan het werk gezet om een oordeel te vellen. Dat zijn er dus in totaal vier. Dat daarnaast nóg een forensisch accountant is ingeschakeld, verwondert Van Egten. Haar verbazing stijgt wanneer ze van hem hoort dat hij in contact staat met Rian van Rijbroek.

In de aanval

Voordat die forensisch accountant op Van Egten werd afgestuurd, kreeg Sanderink zelf te maken met een weerbarstige fraudekwestie. De FIOD doet in februari met 120 man invallen bij zijn bouwbedrijf Strukton en enkele betrokken bestuurders. De opsporingsambtenaren kloppen ook onaangekondigd bij hem thuis aan. De inval van de FIOD houdt verband met ‘mogelijke corruptie en valsheid in geschrifte rondom de verkrijging van een opdracht met betrekking tot een metroproject in Riyad’ in Saoedi-Arabië. Tegenover FTM bevestigt het Openbaar Ministerie dat het onderzoek van de FIOD ‘gestart is naar aanleiding van een boekenonderzoek van de belastingdienst’.

Voor Van Egten is even later de maat vol en ze besluit Sanderink te dagvaarden. In het kort geding dat op 3 april in Almelo op de rol staat, eist ze dat Sanderink zijn ‘smadelijke en lasterlijke’ uitlatingen over malversaties bij DSS rectificeert. Sanderink ontkent niet dat hij beschuldigende uitlatingen heeft gedaan. Hij stelt dat hij voor sommige uitlatingen zijn excuses al heeft aangeboden, maar vindt dat hij legitieme redenen heeft om zich als eigenaar van de bedrijven DSS en Wagner zorgen te maken over de juistheid van de geldstromen. En er loopt nog een onderzoek ‘dat binnen twee tot drie weken zal zijn afgerond,' zegt zijn advocaat. ‘Indien er geen onregelmatigheden blijken, zal Sanderink – in overleg met Van Egten – rectificeren.’

Sanderink verdenkt zijn ex van de de fraude in Riyad, waarvoor hij nu moet opdraaien

In de dagvaarding wordt de vermeende rol van Rian van Rijbroek uitgebreid uit de doeken gedaan. Volgens Van Egten staat vast dat de zelfbenoemde cyberdeskundige een voorname rol speelt in de beschuldigingen waarmee zij sinds november 2018 wordt geconfronteerd. Sanderink bestrijdt dat Van Rijbroek de 'kwade genius' is. Hij meent dat Van Egten zijn nieuwe vriendin ‘in diskrediet’ probeert te brengen ‘door te wijzen op de kritiek die in de media is geuit op een door Van Rijbroek uitgebracht boek. Deze – overigens onterechte – kritiek is volstrekt irrelevant voor deze procedure en niet meer dan stemmingmakerij.’

Uit de stukken die zijn advocaat inbrengt, blijkt echter dat Sanderink het bedrijf van Van Rijbroek, MaMoMo (dat staat voor Make More Money), eind 2018 al opdracht heeft gegeven een boekenonderzoek te doen bij Van Egten. Ook blijken de adviseurs die Sanderink heeft geraadpleegd om zich over zijn nalatenschap te informeren, relaties van Van Rijbroek te zijn. 

Sanderink houdt in de zitting van 3 april vast aan zijn verdenkingen van fraude. Hij gooit bovendien olie op het vuur door via zijn raadsman nieuwe verdenkingen naar voren te brengen. De belangrijkste: hij beschuldigt Van Egten ervan dat zij ervoor heeft gezorgd dat de FIOD bij Strukton is binnengevallen. Hij verdenkt haar van de de fraude in Riyad, waarvoor hij nu moet opdraaien.

Lange wandelingen

Lange wandelingen in het weekeinde zijn een voornaam bestanddeel van de relatie die Gerard Sanderink sinds augustus 2018 met Rian van Rijbroek onderhoudt. Daar had de succesvolle Twentse zakenman lang naar uitgekeken. Want die wandelingen, in combinatie met lange gesprekken, hadden aan zijn leven ontbroken, zo laat hij bij herhaling weten aan journalisten van onder andere Het Financieele Dagblad, Tubantia en Quote

Dat Sanderink dergelijke details over zijn privéleven aan de media prijsgeeft, is bepaald onalledaags: eerder zocht hij niet graag de publiciteit. Nu voelt hij zich door de omstandigheden gedwongen dat wel te doen.

Dat begint onmiddellijk na het kort geding van 3 april. Die dag zijn de strijdende partijen overeengekomen dat Sanderink tot 1 mei de tijd heeft om aanvullend onderzoek te doen. Als hij geen bewijs van fraude vindt, zal hij rectificeren. De afspraak is ook dat er geen contact met de pers zal worden gelegd. Als het onderzoek op 1 mei nog niet af is, zal toch worden gerectificeerd. 

Twee dagen later verschijnt een interview met Sanderink in Tubantia. Daarin stelt hij dat hij volledig vertrouwen heeft in Van Rijbroeks capaciteiten. Hij zorgt er zelfs voor dat dit vertrouwen ook publiekelijk door het management van Strukton en Centric wordt uitgesproken, via een persbericht op de website van Strukton. In Tubantia herhaalt Sanderink zijn beschuldigingen aan Van Egtens adres en vult hij die aan met zijn nieuwe verdenking: ‘Ik zeg niet dat zíj de FIOD op Strukton heeft afgestuurd, maar wel dat die communicatie met de AIVD de aanleiding was.’

Van Rijbroek mag zich ook over Sanderinks zakelijke e-mail ontfermen. Hij beschouwt dat als een vorm van ‘samenwerking’

Een dag later stuurt Sanderink een e-mail aan Maarten Schurink, een hoge ambtenaar bij het ministerie van Binnenlandse Zaken. De mail bevat een door Van Rijbroek aangemaakt Word-document waarin de theorie wordt ontvouwd waarom via Van Egtens contact met de AIVD de FIOD werd aangespoord een inval bij Strukton te doen. Het is die redenering die Sanderink gebruikt om Van Egten aan te wijzen als de instigator van de FIOD-inval bij Strukton.

Sanderink is er bovendien nog steeds van overtuigd dat Van Egten hem zakelijk heeft belazerd en geeft Van Rijbroek de vrije hand om dit aan te tonen. Ze mag zich ook over zijn zakelijke e-mail ontfermen. Hij beschouwt dat als een vorm van ‘samenwerking’. 

Dankzij de inspanningen van zijn nieuwe vriendin ziet Sanderink zijn vermoedens bewaarheid. Hij vertelt Quote dat Van Rijbroek op dubieuze transacties met Gambia is gestuit. Er zouden ook links zijn tussen de Gambianen waarmee Van Egten werkte, en een bedrijf in Riyad in Saoedi-Arabië. Dat Yde van Hijum, de cfo van zijn ingenieursbureau Antea, al maanden eerder vijf dagen in Gambia heeft doorgebracht en daar de boeken van het Afrikaanse bedrijf tegen het licht heeft gehouden zonder iets te vinden, speelt in het hoofd van Sanderink geen rol van betekenis.

Ook een onderzoeker die Sanderink in samenspraak met Van Egten inhuurt – fiscaal jurist Martin Leferink – verdiept zich in de boeken van DSS en Wagner om te zoeken naar malicieuze handelingen van Van Egten. Leferink, die al tien jaar werk doet voor Sanderink, komt half april tot de conclusie dat er met die financiële administratie niets aan de hand is. De controleur moet zijn bevindingen bezuren. Wanneer hij zijn resultaten volgens afspraak en de mores van financieel onderzoekers ook met de advocaat van Van Egten deelt, heeft dat een onverwachte uitkomst. Sanderink accepteert de uitkomsten niet en Leferink wordt door zijn opdrachtgever op voorhand ‘aansprakelijk gesteld voor inmiddels geleden en nog te lijden schade’.

"Ik zoek telkens de communicatie, maar jullie zoeken telkens de confrontatie"

Ontslag

Ook in arbeidsrechtelijke zin blijkt april geen vruchtbare maand voor toenadering. Op 9 april komt Sanderink erachter dat Van Egten contact heeft opgenomen met Centric-cto Freddy Veltmaat en Sanderinks vertrouweling Aike Schoots. Van Egten is verbolgen over hun verklaringen in de rechtszaak: volgens haar zitten die vol leugens, en ze vertelt ze dat ze niet zal rusten voordat ze de waarheid boven tafel heeft. Veltmaat en Schoots brengen Sanderink hiervan op de hoogte. Die barst in woede uit en kondigt aan haar te zullen ontslaan. Van Egten meldt zich daarop ziek. Een kleine week later stuurt ze Sanderink een brief waaruit blijkt dat ze weinig trek heeft om voor de druk van haar ex te zwichten.

Haar toorn richt zich mede op Van Rijbroek. ‘Zij helpt eigenhandig DSS, Wagner en je andere bedrijven om zeep als je niet snel inziet dat zij achter alle ellende zit en niet ik. Ik verdedig mij alleen, jullie vallen aan. Ik zoek telkens de communicatie, maar jullie zoeken telkens de confrontatie. Om die reden had ik geen andere keuze dan het kort geding te starten om jou te behoeden voor de afgrond waar je regelrecht op af loopt.’ En: ‘Ik ben ervan overtuigd dat je in handen bent gevallen van een charlatan.’ Ze schrijft dat ze die ‘waarheid’ alleen in een procedure aan het licht kan brengen.

‘Ik wil genoegdoening, of in de vorm van geld of in de vorm van een procedure waarin ik alle aantijgingen en valse verklaringen kan weerleggen in het openbaar. Het geboden bedrag geeft mij geen genoegdoening. Het geeft mij het gevoel een melkkoe te zijn geweest, die nog uitstekend melk geeft, maar die zonder reden naar de slacht gevoerd moet worden.’

Eind april is overduidelijk dat het geschil tussen Van Egten en Sanderink in de rechtbank zal worden voortgezet. Op 1 mei is de termijn voor Sanderinks nadere onderzoek en de rectificatie verstreken. Zeven dagen later stelt hij Van Egten op non-actief en de week daarna wordt ze ontslagen. Haar loopbaan van 16 jaar bij DSS, het bedrijf van Sanderink dat zonnepanelen levert en dat ze tot een gezonde, winstgevende onderneming wist te maken, is voorbij.

De man die haar plek inneemt, is Martin Duthler. Hij werkte eerder bij de Brabantse modegroep Brova, bekend om de ketens Houtbrox, Purdey en Duthler. Een van de vennootschappen staat in dezelfde buurt in Veghel ingeschreven als waar Van Rijbroek woont. De onderneming is in 2016 failliet gegaan, waarna in 2017 de bestuurders van Brova door de curatoren in verdenking worden gesteld van paulianeuze handelingen. Een van die bestuurders: Martin Duthler.

De feestelijke opening van het nieuwe pand van DSS valt samen met zijn komst. Kort daarna stort hij zich op het onderzoek naar onregelmatigheden binnen het bedrijf. Uit e-mails in handen van Het Financieele Dagblad blijkt ‘dat hij betrokkenen vraagt om verklaringen op te stellen’.

Zakelijke zorgen

Wanneer Oranjewoud – waaronder bouwbedrijf Strukton en ingenieursbureau Antea vallen – eind april nog steeds geen goedgekeurde jaarrekening over 2018 kan presenteren, neemt op het hoofdkantoor van Strukton de spanning toe. De regels van de Amsterdamse Effectenbeurs schrijven voor dat beursgenoteerde ondernemingen hun zaakjes binnen vier maanden na het verstrijken van het boekjaar met de handtekening van de controlerend accountant moeten presenteren. Dat kan Strukton niet, en dat heeft alles te maken met de inval van de FIOD en de verdenkingen (van steekpenningen en valsheid in geschrifte) rond het metroproject in Riyad.

Een vervelende bijkomstigheid is dat banken alleen kredieten verschaffen als er een goedgekeurd jaarverslag ligt

Begin juni belandt Sanderinks bedrijf op het zogenoemde strafbankje van de Amsterdamse beurs. Die maatregel functioneert als waarschuwing voor de markt: er is iets met het bedrijf aan de hand. En er is meer loos, blijkt eind mei. Oranjewoud heeft zijn bedrijfsresultaat fors zien dalen, zo laten de nog niet goedgekeurde cijfers zien. Het operationele resultaat daalt van 96,9 miljoen in 2017 naar 72,4 miljoen in 2018: een daling van meer dan 25 procent. De tegenvallende resultaten hebben vooral te maken met de Zweedse vestiging van Strukton. Een vervelende bijkomstigheid is dat banken die kredieten verschaffen, dat doen op voorwaarde dat er een goedgekeurd jaarverslag ligt. Nu de zaken minder goed verlopen en de problemen in het buitenland toenemen, dreigt dat een acuut gevaar voor de continuïteit van de onderneming te worden.

Intussen bezorgt de nieuwe vrouw in zijn leven Sanderink de nodige hoofdbrekens. Hij heeft veel achting voor haar expertise op het gebied van cybersecurity en wil haar bij zijn IT-onderneming Centric betrekken. Maar dat ligt enkele leden van het managementteam van Centric nogal zwaar op de maag. Haar kennis van zaken wordt door experts openlijk in twijfel getrokken. Haar betrokkenheid bij Centric zal het bedrijf schaden, vinden vrijwel alle directieleden. Sanderink toont weinig begrip voor dat standpunt en ontdoet zich vanaf januari in rap tempo van de mensen die zijn nieuwe geliefde niet serieus wensen te nemen. Ceo Karim Henkens is de eerste die het veld moet ruimen. Daarna volgt het een na het andere directielid.

Sanderink moet ook op zoek naar een nieuwe advocaat om hem te helpen in de strijd tegen zijn ex. Hugo Bijleveld, zijn eerste raadsman, heeft in mei te kennen gegeven dat hij de Tukker niet meer zal bijstaan. Jan Boogaard uit het Zeeuwse Middelburg neemt de zaak over en moet voor de volgende zitting van 11 juni met hulp van Sanderink de juridische messen slijpen.

Enkele dagen voor de zitting wordt ook voor de buitenwereld zichtbaar dat Sanderink ten aanzien van zijn ex bepaald niet milder is geworden. Hij geeft een uitgebreid interview aan zakenblad Quote en doet daarin een aantal opmerkelijke uitspraken.

Opnieuw naar de rechtszaal

‘Van Rijbroek gaat echt niet met mijn geld aan de haal’, luidt de kop van het artikel. Sanderink vertelt dat hij liefst wil dat de mediastorm gaat liggen. Die raast vooral over zijn nieuwe vriendin en volgens hem maakt zijn ex daar gebruik van. ‘Rian is een afleidingsmanoeuvre, een rookgordijn.’ 

Sanderink waardeert haar professioneel: ‘Als het over cybersecurity gaat, weet zij van de hoed en de rand’ en hij geeft blijk van zijn genegenheid voor haar. Ook andersom lijkt dat het geval: ‘ze heeft iets betekend in mijn gezondheidspatroon. Ik heb een hartinfarct gehad, maagbloedingen, nierstenen. Nu neem ik natuurlijke middelen, niet die chemische medicijnen. Dat komt door haar contacten met goede artsen in het Midden-Oosten en Amerika.’

Over zijn vroegere liefde is Sanderink minder te spreken. Hij zet de beschuldigingen aan het haar adres nog maar eens op een rij. Over de zaken die niet kloppen bij zijn bedrijven waaraan ze leiding gaf, over ‘transporten richting Gambia’ en hij brengt ook zijn nieuwe verdenking weer naar voren: Van Egten zou door haar communicatie richting de AIVD de inval bij Strukton in gang hebben gezet. ‘Naar mijn idee komt het van de AIVD. Die is ingegaan op allerlei insinuaties van Van Egten en haar advocaat. Die hebben vanaf half november contact gehad. Dat ging tot op het niveau van de secretaris-generaal.’

‘Gezien het feit dat ik door Brigitte van Egten leeg geplunderd ben, ben ik niet in staat jullie verder te financieren’

Sanderink wil zijn ex definitief uit zijn leven bannen en probeert waar mogelijk de resterende banden door te knippen. Dat heeft ook consequenties voor derden. De ondernemers achter een klein nanotech-bedrijf uit Enschede, Medimate, krijgen twee dagen voor de rechtszitting een mail vanaf het Strukton-mailadres van van de Twentse ondernemer. Sanderink heeft het tech-bedrijf vijf jaar eerder van de ondergang gered, maar Medimate is er nog niet. Het bedrijf heeft een methode ontwikkeld om manisch-depressieve patiënten met een thuistester het lithiumgehalte in hun bloed te laten meten. Medimate heeft geld nodig om van de technologie een succes te maken en klopte opnieuw aan bij de financier. Er doet zich echter een probleem voor: Brigitte van Egten is aandeelhouder van Medimate.

‘Ik heb jullie informatiememorandum bekeken. Het ziet er realistisch uit,’ schrijft Sanderink in reactie op het voorstel van de ondernemers. Maar helaas: ‘Het geheel overziende vind ik dat ik er zelf al heel veel geld ingestopt heb en eigenlijk niet in staat ben gezien het feit dat ik door Brigitte van Egten leeg geplunderd ben jullie verder te financieren. Ik heb dan ook besloten geen geld meer te investeren.’

Op 11 juni zetten de vijandelijkheden zich in de rechtszaal in Almelo voort. Sanderink is zelf niet aanwezig. Zijn nieuwe advocaat Jan Boogaard trekt fel van leer. Hij heeft het over ‘wanbeleid’ en ‘financiële malversaties’. ‘Ernstige misdragingen’ zouden tot Van Egtens ontslag hebben geleid. Ze zou een bonus onterecht hebben geïnd. Er zou sprake zijn van ‘ernstige verdenkingen van de juistheid, volledigheid en integriteit’ van de jaarrekening van 2018. Ze heeft ‘onrechtmatig’ gehandeld. Geen van deze beschuldigingen kan de advocaat staven met bewijzen of met bevindingen van onafhankelijke accountants of forensische onderzoekers.

De advocaat van Van Egten, Philippe Schol, houdt vast aan de eerdere eis: rectificatie van de beschuldigingen van fraude. Ook de nieuwe verdenking over haar rol bij de inval van de FIOD moet publiekelijk worden rechtgezet. De eis gaat gepaard met dwangsommen van 20 duizend euro per overtreding met een maximum van 2 miljoen, indien de eventueel veroordeelde zich niet aan het vonnis houdt.

Rectificeren

Brigitte van Egten wordt op 25 juni alleen op een enkel punt in het gelijk gesteld: Sanderink moet zijn beschuldiging over de toedracht van de FIOD-inval in een drietal media rectificeren. ‘Enig bewijs voor deze beschuldiging aan het adres van Van Egten is door Sanderink niet gepresenteerd,’ oordeelt de rechtbank. Dat hij geen bewijs had, moet hij eveneens in de rectificatie opnemen. De hoogte van de dwangsom: 5000 euro per overtreding, met een maximum van 200 duizend euro. Wanneer FTM Sanderink over het vonnis belt, zegt hij: ‘Ik heb meer kennis, ik weet dingen. Meer zeg ik er niet over.’ Dan verbreekt hij de verbinding. ‘Mijn cliënt en ik vinden het vonnis onbegrijpelijk,’ voegt zijn advocaat Boogaard er later aan toe. ‘Als u de rectificatie leest, spreekt dat voor zich.’

De Tukker gaat in hoger beroep bij het Hof in Arnhem. Van Egten was niet van plan in beroep te gaan, maar nu ze wordt gedagvaard, wil ze van de gelegenheid gebruikmaken om alsnog rectificaties af te dwingen over de ‘valse’ beschuldigingen van fraude.

De uitspraak van de rechter genereert opnieuw veel aandacht in de pers voor Sanderink. En er zit meer in de pen: NRC werkt aan een omvangrijke reconstructie over de Twentse ondernemer en zijn bedrijf Centric, dat inmiddels al vier maanden zonder topman zit. Wanneer de NRC-journalist hem benadert, neemt Sanderink contact op met Tubantia. Hij verwacht een ‘negatief artikel’ en wil NRC voor zijn. Beide kranten brengen nieuws over Rian van Rijbroeks rol binnen Centric. ‘Ze zit niet in ons bedrijf en staat niet op de loonlijst,’ zei commercieel directeur Hans Schrijver in mei nog tegen FTM. ‘Voor Centric heeft Rian van Rijbroek op dit moment geen toegevoegde waarde.’ 

‘Ik heb een goede reputatie in de IT-wereld en Centric ook, beide laat ik niet beschadigen’

Zijn baas verdedigt haar in beide kranten openlijk: ‘Ik trek mij van de hele wereld niets aan en ga mijn eigen weg, maar Rian van Rijbroek heeft last van al die roddel en achterklap. Ik heb een goede reputatie in de IT-wereld en Centric ook, beide laat ik niet beschadigen,’ zegt Sanderink in Tubantia. De vrouw die sinds januari 2018 talrijke feitelijke onjuistheden over cybersecurity heeft gedebiteerd in boeken en op televisie en over een deels verzonnen cv beschikt, krijgt een rol in Centric en wordt betrokken bij de afdeling cybersecurity, onthult hij in dezelfde krant. ‘Nee, Rian gaat die divisie niet leiden, maar wel voor input zorgen.’

‘In de ogen van Sanderink valt er niets af te dingen op haar kennis,’ schreef Quote in een lijvig artikel dat anderhalve week eerder verscheen: ‘Het Sanderink complot’. Sanderink heeft aan de totstandkoming van het artikel meegewerkt. De reconstructie biedt een goed inzicht in de denkwereld van de eigenzinnige Twentse ondernemer. Sanderink verknoopt zijn bange vermoedens met hele en halve feiten en trekt daaruit verstrekkende conclusies. Zijn vroegere geliefde Van Egten ziet hij als oorzaak van een groot deel zijn problemen. ‘Probeert iemand hem erin te luizen door justitie op zijn dak te sturen? Zit Van Egten hierachter? Van Egten, Gambia, Riyad en nu de Fiod. Hij wil de onderste steen boven krijgen,’ schrijft Quote. En: ‘Hij geeft Van Rijbroek de vrije hand en al snel worden zijn vermoedens bevestigd.’

Tegen het vonnis in

Een week na de uitspraak van de rechter heeft Sanderink de rectificaties bij Tubantia, het Brabants Dagblad en Quote geplaatst. Maar hij blijft zijn verdenkingen aan het adres van Van Egten herhalen. Hij neemt zelfs de moeite om een vier pagina’s tellende verklaring op te stellen die hij ‘stevig bewijs’ acht voor zijn theorie dat zijn ex degene is die door haar gesprekken met de AIVD de FIOD tot de inval bij Strukton heeft aangezet. Op 1 juli plaatst hij die op de website van Strukton.

De verklaring is een mengelmoes van beschuldigingen die hij in eerdere rechtszittingen naar voren heeft gebracht. Het narratief springt op en neer van de eerste persoon naar de derde persoon enkelvoud en wederom ontbreekt elke feitelijke onderbouwing. Uit de slotzinnen ervan blijkt dat hij daar zelf totaal anders over denkt: ‘Uit de hiervoor opgenoemde feiten volgt een stevig bewijs dat de stappen die mevr. Van Egten gezet heeft richting de AIVD/ FIOD geleid hebben tot de inval van de FIOD bij Strukton. De komende weken gaan wij werken aan een nog steviger bewijs. Deze inval heeft veel schade aangericht. Strukton houdt vast aan het standpunt dat Van Egten en de FIOD aansprakelijk zijn voor deze schade.’

‘U moet gewoon kijken op de website,’ zegt Sanderink wanneer FTM hem erover belt. ‘Daar staat alles, meer heb ik er niet over te zeggen.’

Sanderink heeft zijn verklaring ook met Quote gedeeld en verzoekt de hoofdredactie persoonlijk om die op de website te zetten. Het zakenblad, dat in juni een ‘exclusief interview’ met de ondernemer publiceerde, gaat op het verzoek in. ‘Quote 500-lid Gerard Sanderink: uitspraak rechter kan leiden tot “censuur”, kopt het begeleidende artikel met de verklaring van Sanderink. ‘Lees hem hier, wederom exclusief bij Quote en oordeel zelf.’

Sanderink verzoekt Quote later per e-mail zijn epistel te verwijderen. De hoofdredactie van Quote weigert

Begin juli moet Brigitte van Egten een nieuwe advocaat in de arm nemen. Sanderink beschuldigt inmiddels ook haar eerste advocaat, Philippe Schol, van betrokkenheid bij de FIOD-inval, zodat Schol partij werd in het juridische conflict. Paul Tjiam van het Zuidas-kantoor Simmons & Simmons neemt de zaak over. Tjiam komt gelijk in actie. Hij sommeert Sanderink de verklaring met de beschuldigingen aan het adres van Van Egten van de website van Strukton te verwijderen. Op 12 juli huurt hij een deurwaarder in en eist 105 duizend euro aan verbeurde dwangsommen bij Sanderink op. Hij sommeert Sanderink tevens om de verklaring van de website van Quote weg te laten halen.

Sanderink snapt de ernst van de zaak en laat onmiddellijk zijn verklaring van de website van Strukton verwijderen. Dezelfde dag verzoekt hij Quote per e-mail zijn epistel te verwijderen. De hoofdredactie van Quote weigert.

Waarzegger

Twee dagen voordat Tjiam zijn sommaties verstuurt, loopt intern de spanning bij Centric op. Sanderink stelt zijn commercieel directeur Hans Schrijver op non-actief. Schrijver is na Henkens, Sturm, Plomp en cfo Van der Werf het vijfde directielid dat Centric verlaat. 'Helaas ga je als bedrijf soms door bezopen omstandigheden heen,’ zegt Schrijver later tegen Het Financieele Dagblad. ‘Ik ben teleurgesteld, maar daar heb ik me overheen gezet.'

Het einde van Schrijvers dienstverband wordt ingeluid door enkele opmerkelijke gebeurtenissen. De continue behoefte bij Strukton aan liquiditeiten speelt daarbij op de achtergrond een belangrijke rol. Centric en de bedrijven die onder Oranjewoud vallen, maken gezamenlijk gebruik van de ‘cashpool’ die in de bovenliggende Sanderink Holding zit.

diagram_3Sanderink Investments B.V.Sanderink Holding B.V.Centric(IT company)100% aandeelhouderThe Wagner Solar100% aandeelhouderMafo Holding100% aandeelhouderDutch Solar Systems100% aandeelhouderOranjewoud N.V.97,53% aandeelhouderStrukton Group(Infrastructure)100% aandeelhouderAntea Group(Engineering, Environment & Urban Planning)100% aandeelhouderOmzet (2018)489 miljoen euroSanderink Technology Center100% aandeelhouderOmzet (2017)2,4 miljard euroStichting Administratie Kantoor (STAK)Sanderink InvestmentsGerard SanderinkbestuurderHet bouwbedrijf Strukton vormt de grootste zorg binnen de verzameling bedrijven van Sanderink. Niet alleen deed de FIOD er een inval, waardoor de jaarrekening van Oranjewoud niet is goedgekeurd, ook kampt het concern met stevige tegenvallers.Onder de STAK Sanderink Investments vallen de certificaten van Oranjewoud waarop Brigitte van Egten executoriaal beslag liet leggen.Sanderink kreeg in 2014 van de provincie Overijssel een lening van 10 miljoen voor de opbouw van Sanderink Technology Centre. Hij gebruikte het geld echter voor Strukton.Wagner Solar (GMBH) is een van de vennootschappen die jarenlang door Brigitte van Egten werd geleid. Wagner is Duits en heeft ook een vestiging in Gambia. Sanderink verdenkt Van Egten van fraude bij die onderneming.Dutch Solar Systems (DSS B.V.) is de andere vennootschap waar Van Egten de leiding over had tot een succesvolle onderneming uitbouwde. In mei werd Van Egten door Sanderink ontslagen.Ook op de aandelen van Sanderink Holding liet Van Egten beslag leggen.Oranjewoud heeft nog geen goedkeuring voor het jaarverslag en zit sinds begin juni op het strafbankje van de Amsterdamse beurs.

Ict-analist Adriaan Meij beschrijft de zorgelijke situatie rond deze cashpool in zijn rapport ‘Centric in wild water’, dat begin juli uitkomt. Centric is een netto-betaler, een kwestie die vaak bij bestuursvergaderingen wordt besproken. Want Strukton slurpt al jaren liquiditeiten uit de gezamenlijke geldpot. Problematische projecten bij de Maasvlakte-Vaanplein, de verbreding van de A15 in de Botlek en de ondertunneling van de A2 bij Maastricht zorgden in 2015 voor een nettoverlies van 33 miljoen euro bij het bouwbedrijf. Sanderink ziet zich gedwongen om overal geld vandaan te halen. De lening van 10 miljoen die hij in 2014 van de provincie Overijssel krijgt voor de opzet van het Sanderink Technology Centre, zal in de cashpool belanden. Het geld wordt als werkkapitaal van Strukton ingezet – niet voor de opzet van het research centre

Ook de bouw van het RIVM-gebouw in Utrecht levert vanaf 2016 een zakelijke zeperd op. En in 2019 is er onder meer sprake van problemen bij de dochter in Zweden, wat opnieuw voor een directe kapitaalbehoefte zorgt.

Volgens betrokkenen zou Schrijver zich tegen Sanderink kritisch hebben uitgelaten over de toenemende stroom aan liquiditeiten van Centric naar Strukton. Sanderink is daar niet van geporteerd. Hij verdenkt Schrijver er ook van dat hij met Karim Henkens in contact staat, de vroegere ceo van Centric die als eerste op de keien belandde. De publicatie van de reconstructie in NRC maakt het er niet beter op. Daarin wordt ook onthuld dat Sanderink Van Rijbroek wilde meenemen naar de nieuwe Centric-klant De Nederlandsche Bank (DNB). Schrijver, die nog nooit van Van Rijbroek had gehoord, zorgde er persoonlijk voor dat dit bezoek niet doorging. 

‘Centric begint op een soort Noord-Korea te lijken. Wie praat, kan zo het bokje zijn’ 

Sanderink is ervan overtuigd dat Schrijver een van de mensen is die heeft gelekt. Hij geeft hem per telefoon zijn congé. Schrijver heeft dan 23 jaar voor Centric gewerkt. Op een managementbijeenkomst meldt Sanderink dat hij zeker weet dat Schrijver hem niet de waarheid heeft verteld over zijn contacten met Henkens. Hij heeft beelden van Schrijver aan een waarzegger laten zien en die kon hem vertellen dat hij loog, legt Sanderink uit.

Sanderink is ‘van de werkelijkheid losgezongen’, zeggen bronnen die om hen moverende redenen anoniem wensen te blijven. ‘Er is heel veel angst in het bedrijf,’ zegt een betrokkene. ‘Er zijn mensen die hun baan kwijtraken. Er zitten mensen bij Centric die al wat ouder zijn, hoe kunnen die een nieuwe baan krijgen? Die mensen houden hun mond nu dicht. Centric begint op een soort Noord-Korea te lijken. Wie praat, kan zo het bokje zijn.’

Een week na het ontslag van Hans Schrijver is de volgende Centric-directeur aan de beurt. Pieter van der Stoel, directeur detachering, mag vertrekken. Van der Stoel was binnen Centric jarenlang een van Karim Henkens’ getrouwen. In Het Financieele Dagblad wordt de situatie bij het ict-bedrijf in een column kernachtig samengevat: ‘De baas heeft de kolder in de kop en iedereen die het er niet mee eens is, kan opsodemieteren.’

Het lijkt de Twentse zakenman koud te laten dat hij met zijn beslissingen inmiddels veel weerstand oproept. Sanderink trok al op 15 december in een telefoongesprek met Van Egten een duidelijke streep: ‘Het zijn mijn bedrijven, mijn bezit, en wat ik met mijn bezit doe, al spoel ik het door de gootsteen, het is mijn keuze.’

Een spervuur aan beschuldigingen

Van Egten heeft na haar ontslag ook een advocaat arbeidsrecht in de arm genomen, en vecht de rechtmatigheid ervan aan. Op 12 juli staat in Almelo de eerste zitting op de rol. Een dag eerder heeft de arbeidsrechter al geoordeeld dat Sanderink haar DSS-collega Marcel van der Heijden – die ook al door Sanderink op staande voet werd ontslagen – onrechtmatig uit zijn functie heeft ontheven.

Op 15 juli krijgt FTM de ene na de andere mail van Gerard Sanderink. Althans, de mails – 18 in totaal – worden vanaf diens Strukton-account verstuurd. Elke mail bevat informatie over Brigitte van Egten. Vertrouwelijke informatie. Privé-informatie ook. FTM blijkt niet de enige te zijn die deze batterij berichten heeft ontvangen. Ook journalisten van Het Financieele Dagblad, de Telegraaf en Tubantia hebben talrijke mails of apps gekregen, zegt Van Egtens advocaat Paul Tjiam als FTM navraag bij hem doet.

In de meeste mails staan ernstige beschuldigingen. Er zijn mails van het DSS-account van Van Egten bijgesloten, en allerlei documenten. Ze moeten de aantijgingen van Sanderink onderbouwen. Een mail die ook aan Tubantia is doorgestuurd, heeft als het onderwerp: ‘Bonus Brigitte.’ Hij is gericht aan Jan Boogaard, de advocaat van Sanderink:

De beschuldiging van diefstal is ernstig. We leggen die voor aan Van Egten. Ze noemt de aantijging ‘absurd.’ De in 2012 uitgekeerde bonus betrof het boekjaar 2011. De winstcijfers uit dat jaar corresponderen met haar bonus, zo blijkt uit de jaarrekening. ‘Ik ben echt woedend over zoveel leugenachtigheid,’ laat ze weten.

Maar daarbij blijft het niet. Uit een mail die Sanderink naar zijn advocaat Jan Boogaard en aan de nieuwe DSS-directeur Martin Duthler stuurt:

Mail van Gerard Sanderink, 14 juli 2019

4 terabyte is een gigantische hoeveelheid informatie. Een normale dvd (single sided, single layer) bevat maximaal 4,7 GB aan data; 4 TB is omgerekend 851 dvd’s. Maar de bijlage bevat geen materiaal die de bewering over 4 terabyte op enigerlei wijze kan staven, alleen een drie pagina’s tellende brief uit 2010. Die is afkomstig van een vroegere buurvrouw van Van Egten, Bernadette Friebel, die ooit in de Verenigde Staten als Helen Duval furore maakte in pornofilms. Een privé-kwestie over een geldlening is de reden voor het geschil tussen Van Egten en haar voormalige buurvrouw.

Van Egten laat weten dat server van DSS een opslagcapaciteit had van 1 terabyte en dat ze in haar hele leven nooit een pornofilm op een computer heeft opgeslagen.* ‘Dit gaat verder dat een leugen,’ zegt ze. ‘Het is kwaadaardig en heeft slechts het doel mij in een kwaad daglicht plaatsen.’

Het schot hagel

Een doorgestuurde mail met het onderwerp ‘ToR anonieme activiteiten van Egten’ van het account van Sanderink bevat beeldschermafdrukken van mails met daarin Twitterberichten. De begeleidende tekst in de mail, die eerder naar Centric-directeur strategie en innovatie Ben van Lier en Centric-cto Freddy Veltmaat werd gestuurd, luidt:

‘Brigitte is 16 januari de dag van de boekpresentatie begonnen via tor op twitter met nepnamen en accounts. Dit is slechts 1 dag van haar activiteiten. Ze is begonnen eind december met Volkskrant, FD en telegraaf. Term cybercharlatan komt van Brigitte.’

De tweets zijn controleerbaar afkomstig van derden: mensen die na de verschijning van een artikel in de Volkskrant omtrent Van Rijbroeks boekpresentatie in het Amstelhotel daarover twitteren; onder hen ook ict-expert Brenno de Winter. Van Egten verstuurt die tweets via haar telefoon naar haar Duitse e-mailadres (Wagner Solar). Ze wil die berichten naar haar advocaat doorsturen. ‘Ik was voor 24 januari van dit jaar nog nooit met Twitter in aanraking geweest,’ zegt Van Egten desgevraagd. ‘En van Tor heb ik nog nooit gehoord.’

Een mail bevat het artikel uit Quote waaraan Sanderink heeft meegewerkt, getiteld ‘Het Sanderink complot’. De begeleidende tekst in de kop van de mail: ‘Dit is om en nabij de waarheid. Quote heeft onafhankelijk onderzoek gedaan.’

‘Meer dan 50 pagina’s onregelmatigheden,’ staat in een andere mail. Die bevat een lijst betalingen waarbij de suggestie wordt gewekt dat ze verdacht zouden zijn. ‘Inzake onkostenvergoedingen door Van Egten voor haarzelf geregeld/ uitbetaald.’

Een mail die vanaf Sanderinks account aan Aike Schoots en een andere medewerker van Strukton wordt gestuurd, bevat correspondentie tussen Van Egten en medewerkers van DSS. Het gaat over pc’s die ze bij een leverancier bestelt. Onderwerp van Sanderinks mail: ‘5 nieuwe PC’s’. ‘Alle computers, de server, de backup-schijven etc. zijn door van Egten vervangen zodat geen data teruggehaald kon worden,’ luidt het commentaar van Sanderink/Van Rijbroek. Dat blijkt echter op geen enkele manier uit de meegestuurde informatie.

Er zijn nog meer mails en andere nieuwe beschuldigingen en een bekende waar een nieuwe laag aan wordt toegevoegd: Van Egten zou op de dag van de inval bij de FIOD bij Strukton geld hebben ‘opgeëist’. Sanderink sluit de serie mails af met een persoonlijk bericht.

‘Beste Eric,

Misschien dat de door mij aan u verzonden correspondentie uw blik verruimd.
Brigit van Egten is de slechte vrouw. Niet Rian.
Alles wat Brigitte van Egten op Rian projecteert doet en is ze zelf.
Het is heel triest.
Brigitte van Egten heeft op basis van leugens mij en Rian vanaf november 2018 overal negatief weggezet.
Met name ook dat bij de media, ook bij jullie.

Met vriendelijke groet,
Gerard Sanderink’

Lees verder Inklappen

Dat Van Rijbroek een hand had in deze mails, lijkt waarschijnlijk. In een van de mails die vanaf Sanderinks account naar FTM worden verstuurd, staat de tekst ‘mogelijk relevant’. De e-mail bevat een dagvaarding van IT-beveiligingsbedrijf Kaspersky Labs aan de Telegraaf en voormalig minister Willem Vermeend. Die dagvaarding hield verband met een artikel dat de Telegraaf eerder over Van Rijbroek publiceerde, waarin over een hack bij het securitybedrijf werd gerept. Ook zijn in de mail notariële verklaringen van Van Rijbroek en een goede vriend van haar bijgesloten. De inhoud, die alleen van Van Rijbroek afkomstig kan zijn, heeft geen enkele relatie tot beschuldigingen aan het adres van Van Egten die Sanderink dan wel Van Rijbroek bij journalisten onder de aandacht wil brengen.

Op een klein, waarschijnlijk onbedoeld detail na. De notaris die de getuigenissen van Van Rijbroek en de anonieme vriend opneemt, is dezelfde die vijf maanden later de stichting Technology & Cybersecurity Gerard Sanderink oprichtte: Paul Kok, van Lingewaerd notarissen. In deze nieuwe stichting zal de nalatenschap van Sanderink terechtkomen, en Van Rijbroek is er als penningmeester benoemd.

Wanneer FTM hem om een toelichting op zijn barrage aan mails vraagt, antwoordt Sanderink op 16 juli: ‘Door mij zijn aan u e-mails verzonden met vertrouwelijke informatie en privé-gegevens van mevr. Van Egten. Ik verzoek u deze informatie onmiddellijk te vernietigen en niet te publiceren.’ Op de vraag waarom hij FTM eerst mails toestuurt om vervolgens te vragen die te vernietigen, antwoordt hij: ‘Dat was een vergissing.’ Het is gelijk de laatste keer dat er vanaf het e-mailaccount van Sanderink een reactie wordt gegeven. De vele vragen die FTM nog heeft, blijven onbeantwoord.

Gerard Sanderink, e-mail 16 juli 2019

Beslagleggingen

Op 17 juli laat Sanderink Van Egten dagvaarden. Hij wil de executie van de verbeurde dwangsommen tegengaan. De hoogte daarvan loopt dagelijks met 5.000 euro op, omdat Quote nog steeds zijn onrechtmatige uitspraken in zijn vier pagina’s tellende verklaring online heeft staan. Sanderink verzoekt Quote zijn verklaring te verwijderen maar het zakenblad weigert dat. Adjunct-hoofdredacteur Paul van Riessen mailt Sanderinks advocaat dat zijn cliënt ‘zelf [heeft] verzocht deze verklaring te plaatsen’. En: ‘Een dag na die publicatie heeft Sanderink ons daar nota bene nog uitvoerig voor bedankt.'

Op 25 juli staat het zogenoemde executiegeschil voor de rechter in Almelo. Het totaal aan dwangsommen die Van Egten bij Sanderink opeist, heeft inmiddels de door de rechter vastgestelde maximale hoogte bereikt: 200 duizend euro. Hij heeft immers met zijn uitspraken en zijn verklaring het eerdere vonnis met voeten getreden, stelt Van Egten die voor het eerst advocaat Tjiam in een zitting aan haar zijde heeft. ‘Sanderink moet de rotzooi die hij zelf heeft gemaakt, ook zelf en op eigen kosten, opruimen,’ eist Tjiam. Sanderink moet zelf Quote maar dagvaarden om de onrechtmatige verklaring te verwijderen.

Sanderink weigert intussen Van Egten te betalen. Op maandag 5 augustus laat Tjiam daarom executoriaal beslag leggen

Sanderink laat zijn emoties de vrije loop en wordt in de zitting meermalen door de rechter tot de orde geroepen. Een week later doet de rechter uitspraak: ook dit vonnis valt ongunstig uit voor Sanderink. Van Egten mag twee ton bij de Twentse ondernemer innen en krijgt het recht om executoriaal beslag te laten leggen. De hoogte van de dwangsom wordt verhoogd naar 10 duizend euro per dag. De uitspraak maakt dat Sanderink bij Quote aandringt op verwijdering van zijn epistel. Elke dag dat zijn verklaring er blijft staan, kost hem 10 duizend euro.

Hoewel Quote eerder ferm aankondigde geen stukken van Sanderink te zullen verwijderen, doet het blad dat na de uitspraak alsnog:  hoofdredacteur Sander Schimmelpenninck heeft van Sanderinks advocaat een verzoek binnen gekregen om de verklaring weg te halen. ‘Dat ging natuurlijk onder dreiging van dwangsommen indien we de verklaring zouden laten staan,’ zegt Schimmelpenninck. Trek in een rechtszaak heeft hij niet, dus wordt dezelfde dag de link naar de verklaring verwijderd. De verklaring zelf blijft nog vijf dagen online staan, waardoor Sanderink voor nog eens 50 duizend euro aan dwangsommen tegemoet kan zien.

Sanderink weigert intussen Van Egten te betalen. Op maandag 5 augustus laat Tjiam daarom executoriaal beslag leggen bij de Twentse zakenman. Op dinsdag 6 augustus wordt ook op de certificaten van het beursgenoteerde Oranjewoud en de aandelen van Sanderink Holding executoriaal beslag gelegd. Dat betekent dat Van Egten - indien Sanderink blijft weigeren te betalen – bedrijven van Sanderink kan gaan verkopen.

‘Een soort woede’

Intussen krijgt Sanderink in het arbeidsrechtelijke dispuut met Van Egten ook een negatief vonnis voor zijn kiezen. Hij moet bovendien een veel steviger tegenvaller slikken, over de 10 miljoen euro die hij in 2014 als lening van de provincie kreeg. Tubantia onthult: ‘Gerard Sanderink gebruikte geld van provincie voor zijn eigen bedrijven’. De provincie is er niet blij mee en sommeert hem de miljoenen terug te betalen. Hoewel Sanderink meent dat ‘hem niets valt te verwijten’, stort hij het bedrag terug op de rekening van de provincie Overijssel. Binnen het Oranjewoud-concern, dat tobt met het uitblijven van een goedgekeurde jaarrekening en een dringende behoefte aan liquiditeiten heeft, zal dat pijn hebben gedaan.

Die wordt elders ook gevoeld. Medimate, het Enschedese nanotech-bedrijf waarin Sanderink eerder heeft geïnvesteerd, moet in augustus zijn faillissement aanvragen: Sanderink heeft zich definitief als geldschieter teruggetrokken. De Twentse ondernemer wilde alleen nog geld in het bedrijf steken wanneer zijn ex-vriendin, Brigitte van Egten, zich als aandeelhouder zou terugtrekken. Hij biedt haar in ruil 20 duizend euro, maar Van Egten weigert de uitkoop. ‘Het is een vorm van chantage waar ik niet op in wens te gaan,’ laat ze FTM weten.

‘Voorheen luisterde Sanderink uiteindelijk altijd naar zijn kritische mensen. Dat is nu anders’

Van enige zelfreflectie lijkt nog geen sprake te zijn. 'Rechters kunnen er niet tegen als ze ongelijk hebben,' tekent Het Financieele Dagblad in augustus op uit Sanderinks mond. Hij benadrukt nog eens dat de kwestie anders in elkaar steekt dan men wel denkt: ‘Ik ben slachtoffer, de overheid heeft mij groot onrecht aangedaan.’

Een week later blijkt dat Sanderink het eveneens aan de stok heeft met een rechter in Saoedi-Arabië. Ook die confrontatie pakt slecht uit. Het Financieele Dagblad weet te achterhalen dat een Saoedische rechtbank Strukton heeft veroordeeld tot betaling van 25 miljoen dollar aan achterstallige courtage aan een lokale bemiddelaar; Sanderink weigerde hem te betalen. Precies zo’n contact met een lokale bemiddelaar in Riyaad leidde tot de belangstelling en de uiteindelijke inval van de FIOD. De veroordeling van 25 miljoen komt bovenop de financiële zorgen die het bouwconcern al heeft.

Sanderink weigert de verbeurde dwangsommen aan Van Egten te betalen. Dat leidt ertoe dat zij begin september bij de rechtbank in Den Haag een verzoek indient om aandelen en certificaten van zijn ondernemingen te verkopen.

Betrokkenen die Sanderink al jarenlang goed kennen, zeggen te kunnen begrijpen waarom de zakenman zich steeds meer in een isolement begeeft. ‘Hij is altijd een koppige man geweest. Hij is iemand die anders reageert. Als je een varken aan zijn staart trekt, loopt het weg en dat doet nog meer pijn. Dat doet Sanderink ook. Hij gaat er tegenin. Maar voorheen luisterde hij uiteindelijk altijd naar zijn kritische mensen. Dat is nu anders. Er zit een soort woede in hem en dat lijkt door die Rian te worden aangewakkerd. Hij luistert niet meer naar kritiek. En dat levert een steeds pijnlijker situatie op.’

Morgen, op dinsdag 10 september, staan Gerard Sanderink en Brigitte van Egten opnieuw voor de rechter, ditmaal in Amsterdam. Van Egten heeft Sanderink, Martin Duthler en DSS in kort geding gedagvaard, vanwege privacyschendingen in verband met het doorzoeken van haar e-mail en het verspreiden van vertrouwelijke informatie, in combinatie met lasterlijke uitlatingen.

 

Wederhoor Gerard Sanderink:

Op de vele vragen over de e-mails met nieuwe beschuldigingen en andere vragen blijven Sanderink, Van Rijbroek en advocaat Jan Boogaard sinds 16 juli het antwoord schuldig. Op één uitzondering na: op vragen over de waarzegger antwoordde Boogaard dat Sanderink zich van de inhoud van vragen die de mail bevatte ‘distantieert’. Boogaard verzocht FTM ‘de heer Sanderink niet opnieuw te benaderen’ en ook ‘niet opnieuw’ contact met hem op te nemen.

Aanvulling:

Door een vergissing ontbrak bij de publicatie een deel van de tekst, te weten de passage met het kopje ‘Beslagleggingen’. Die is om 13.40 alsnog toegevoegd.

Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

Over de auteur

Eric Smit

Gevolgd door 2947 leden

Mede-oprichter van FTM. Als voormalig professioneel squasher gewend om klappen te incasseren en uit te delen.

Volg Eric Smit
Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
Annuleren