Kinderachtige Krugman

    Nobelprijswinnaar Paul Krugman is te ideologisch bezig vindt FTM columnist Bas Jacobs.

    Hoewel ik fan ben van Krugman, en met name zijn vermogen om ingewikkelde economische dingen simpel uit te leggen, vind ik dat hij gister zich van zijn meest kleinzielige kant liet zien. In deze blog weigert Krugman te erkennen dat aanbodbeleid misschien ook kan helpen om uit een liquiditeitsval te komen.

     
    De liquiditeitsval treedt op als centrale bank de rentevoeten op nul (of bijna nul) heeft staan en niet verder kan laten zakken. De rente kan niet negatief worden. Dan stoppen mensen hun geld in hun matras of oude sok in plaats van het naar de bank te brengen. Monetaire politiek verliest in de liquiditeitsval daarom zijn effectiviteit. Als de rente al op nul staat lukt het niet om via een renteverlaging consumenten aan te zetten meer te consumeren of bedrijven meer te laten investeren.
     
    Het standaardrecept is -- lees diverse stukken van o.a. Krugman, Eggertson en Woodford -- is om dan inflatieverwachtingen te creëren. Als mensen verwachten dat het geld in hun sok of matras morgen veel minder waard is, dan zullen ze vandaag meer consumeren waardoor de economie een slinger krijgt en aan de liquiditeitsval ontsnapt.
     
    Nieuw onderzoek toont aan dat ook aanbodbeleid, dat de toekomstige verdiencapaciteit van een economie vergroot, tot een hogere vraag nu kan leiden. Zie dit artikel. Het idee is dat als mensen in de toekomst rijker zullen zijn, ze ook vandaag meer gaan consumeren. Mensen smeren conform het levenscyclusmodel hun consumptie het liefst zoveel mogelijk uit. Als je morgen rijker bent, kun je vandaag meer consumeren en met minder besparingen toe.
     
    Waarom is dit belangrijk? Omdat naast vraagbevorderend beleid, ook aanbodbevorderend beleid kan helpen om de economie uit het slop te trekken. En ze versterken elkaar. Krugman doet alleen alsof dit mechanisme niet kan werken:
     
    'Oh, Kay. It might be true, although it depends on consumers being very well informed. I don’t know anyone in the Princeton economics department, let alone Main Street USA, who does family budgeting based on perceptions about how reforms in tax law or labor regulation will affect incomes five years from now. But whatever. The important thing is not to lose sight of the fact that what we have now is a demand problem. Demand, demand, demand.'
     
    Krugman haalt hier een hele flauwe retorische truc uit; dat mensen niet vooruit kijken. Als dat zo zou zijn, waarom zouden mensen dan wel reageren op het aanwakkeren van toekomstige inflatie? Dan houden ze hun geld toch ook in hun oude sok? Dus als Krugman zijn eigen, eerdere onderzoek nog serieus neemt, dan moet hij dit onderzoek ook serieus nemen en niet afzeiken. Maar dat komt hem waarschijnlijk politiek gezien niet uit. Aanbodbevorderend beleid betekent vaak dat prikkels om te werken en investeren toenemen. Dus dat de inkomensongelijkheid toeneemt of dat bescherming van werknemers minder wordt. Dat kun je politiek (met rede) ongewenst vinden, maar het betekent niet dat het economisch niet kan werken.

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Bas Jacobs

    Gevolgd door 168 leden

    Hoogleraar economie en overheidsfinanciën aan de Erasmus School of Economics.

    Volg Bas Jacobs
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren