Wolf in schaapskleren

1 Connectie

Onderwerpen

Luxury brands
1 Bijdragen

Luxury brands presteren ondanks de recessie beter dan ooit. Maar achter de bling-bling façade van al die hippe merken woedt een keiharde machtsstrijd. Specialist Marije Fleur Kooij neemt de stille gigant Labelux onder de loep.

Zo net na de feestdagen laten de supermarkten weten dat er recordomzetten gedraaid zijn. De week voor kerst heeft de Nederlandse supermarkten zelfs de hoogste weekomzet ooit bezorgd. Ook uit de hoek van de luxury brands zeer positieve berichten over verkoopcijfers. Zo publiceerde Mulberry afgelopen maand betere verkoopcijfers dan verwacht en konden we 22 mei 2011 lezen dat het exclusieve schoenenlabel Jimmy Choo is overgenomen voor 811 miljoen dollar. En niet door de eerste de beste investeerder. Het leek mij daarom interessant om de Labelux Group eens onder uw aandacht te brengen. Want ook hier blijkt: niets is wat het is en niets is wat het lijkt.

 
Zo op het eerste oog lijkt er niets bijzonders aan deze groep. Maar wanneer ik het archief induik kom ik opmerkelijke feiten tegen. De grote financier achter deze club blijkt de Reimann-familie te zijn. De financiële holding van deze familie, Joh. A. Benckiser,  bezit voor 15,4 procent Reckitt Beckiser en voor 100 procent Coty Inc en Labelux. Zie onderstaande tabel.
 
Key-Player in Internationale Luxury Branche
 
?Labelux is het idee van Peter Harf, de man die in de jaren 80 voor de Reimann-familie kwam werken en van Reckitt Benckiser een miljardenconcern maakte. In 2007 is Labelux opgericht met als doel luxury brands te kopen en deze te reorganiseren om er vervolgens een wereldmerk van te maken.
 
Luxury brands blijken vrij  resistent voor financiële crisissen en worden daarom als een goede investering gezien. De Reimanns hebben een onbekend bedrag gestort in Labelux om bovengenoemd doel te verwezenlijken. Als we bedenken dat het familiekapitaal geschat wordt op 7 miljard euro dan zal dit vast geen lullig bedrag zijn. De CEO, Reinhard Mieck, wil naar eigen zeggen van Labelux een key-player maken in de internationale luxury branche. Wat dus betekent concurreren met LVMH, Richemont en PPR… Veel bestuurders binnen Labelux komen overigens van de Gucci Group (nu PPR), maar dit terzijde.
 
Luxury Brands shoppen?
Ondanks dat Labelux pas sinds 2007 bestaat is het bedrijf nu al eigenaar van zes luxury brands. In april 2008 werd een meerderheidsbelang genomen in het Britse juwelenmerk Solange Azagury-Partridge en werd het Zwitserse Bally overgenomen. in Juli 2008 wordt een meerderheidsbelang genomen in het Amerikaanse Derek Lam en in september 2008 in het Italiaanse Zagliani. De merken wordt toegezegd dat er geïnvesteerd wordt, het merk verder uitgebouwd en internationaal uitgerold wordt. Labelux zegt heel anders te opereren dan een private equity club. Lijkt een werelddeal voor een klein zelfstandig luxemerk waarvoor een wereldwijde introductie onbereikbaar is.
 
Dan is het ook bij de Labelux Group crisis in 2009 en 2010 en hebben ze te maken met dalende omzetten en grote reorganisaties binnen de aangekochte merken. Even lijkt het wat rustiger totdat begin dit jaar Jimmy Choo wordt overgenomen voor het luttele bedrag van 811 miljoen dollar. Gevolgd door een meerderheidsbelang (samen het Hilfiger en Slatkin) in het Amerikaanse Belstaff. Met grote stappen wordt de jacht van Labelux vervolgd.
 
Labelux-ceo Reinhard Mieck: 'Het zijn allemaal leugens!'
 
 
 
Oprichters verlaten levenswerk
?Als we de persberichten van Labelux lezen lijkt alles voorspoedig te verlopen en dat eigenaren, oprichters en bestuurders van de verschillende aangekochte merken hun levenswerk 'door verschil van inzicht' en 'uit eigen beslissing' verlaten lijkt bijzaak. Ik vind dit echter wel opmerkelijk.
 
In april 2009 verlaat Marco Franchini, al 7 jaar de CEO van Bally, het merk om "andere doelen waar te maken". Volgens Labelux heeft Franchini door zijn ongekende inzet van Bally het succesvolle bedrijf gemaakt dat het vandaag de dag is. Begin 2010 kreeg Bally's top designer Brian Atwood (werkte eerst voor Versace) meegedeeld dat hij Bally moest verlaten. Het persbericht laat weten dat hij vertrekt om zich te concentreren op zijn eigen label.
 
Begin dit jaar in maart is het de beurt aan de oprichters en creatief directeur van Zagliani om te vertrekken. Mauro Orietti-Carella en zijn vader Mario Orietti-Carella zijn er naar eigen zeggen door Labelux uitgegooid. Labelux maakte volgens hen verkeerde investeringen en nam verkeerde mensen aan voor Zagliani (voornamelijk mensen van Bally). Labelux CEO Reinhard Mieck zegt echter dat ze zelf ontslag genomen hebben en dat ze liegen…
 
Tamara Mellon?
Eind dit jaar in november voltrekt zich hetzelfde schouwspel, alleen dan binnen het net aangekochte Jimmy Choo. Chief creative officer, Tamara Mellon en Joshua Schulman, chief executieve, vertrekken per direct. Of in ieder geval wanneer de opzegtermijn is verlopen. Bij de overname was mevrouw Mellon vol lof  over Labelux en was ze blij een investeerder gevonden te hebben die heel anders opereert dan private equity clubs. Mevrouw Mellon en meneer Schulman laten niets los over de reden van hun vertrek, maar volgens Labelux CEO Reinhard Mieck wordt hun wens om verder te gaan met andere uitdagingen gerespecteerd.
Tamara Mellon, de vrouw achter het succes van Jimmy Choo
 
 
U maakt mij niet wijs dat de zes bovengenoemde topstukken allemaal vertrokken zijn (net na de overname) om 'aan eigen uitdagingen' te gaan werken. Wel heel erg toevallig. Vooral omdat allen zeer enthousiast waren en veelbelovend spraken over de overname door Labelux. Neem als voorbeeld Tamara Mellon. Meerdere malen heeft zij zich in de pers zeer positief uitgelaten  over de overname door Labelux. Ze heeft goed kunnen cashen in mei, maar dacht zich verder te kunnen ontwikkelen binnen Labelux. Niets blijkt minder waar. Iemand die al 15 jaar ziel en zaligheid in haar bedrijf legt gooit dit niet zomaar over boord om vervolgens thuis te gaan zitten.
 
Hetzelfde geldt voor Ballys ex-CEO Marco Franchini. In de jaren 70 was Bally zeer succesvol en om dit weer te bereiken heeft hij 7 jaar lang er alles aan gedaan om een succesvolle turn-around te bewerkstelligen. Dat heeft hij gedaan met veel passie en toewijding. En als het dan eindelijk gelukt is, is het wel heel erg raar om weg te gaan en de ingezette koers niet voor te zetten.
 
Wolf in schaapskleren
?Mijn conclusie is dat Labelux met bruut geweld en weinig nuance de ziel en het hart van haar aangekochte luxemerken wegjaagt. Zoals roodkapje werd verleid door de grote boze wolf  en bedrogen uitkwam, zo lijkt het ook af te lopen met de luxemerken die ten prooi vallen aan de Labelux Group. Dus de perceptie dat Labelux een gezellig clubje is dat 's middags thee drinkt is in mijn ogen alles behalve waar. Ze zijn nog veel harder dan een private equity club. Voor mij is de Labelux Group een wolf in schaapskleren.
 
 
Marije Fleur Kooij is columnist bij ©OLUMBEURS en Follow the Money. Op het moment van schrijven heeft zij geen positie in bovengenoemde fondsen. Uw reactie is welkom via Redactie@Columbeurs.nl
 

Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

Marije Fleur Kooij
Marije Fleur is sinds 2003 actief binnen de luxe consumentengoederen branche. In deze beginperiode heeft ze de Vakschool voor...