Lakeman wint van Telegraaf: terecht

FTM-columnist Pieter Lakeman mocht vanmiddag een voordelig vonnis in ontvangst nemen. De Telegraaf moet geheel terecht een vernietigend artikel rectificeren.

'De duistere motieven van Pieter Lakeman', kopte de Telegraaf op 17 oktober 2009. Crime-journalisten John van den Heuvel en Bert Huisjes hadden op basis van een tip uit politiekringen een verhaal geschreven waarin 'kruisridder' Lakeman naar voren kwam als iemand met zeer duistere zakenvrienden. De publicatie van het artikel speelde net in de periode dat woekerbank DSB - mede dankzij de oproep van Lakeman - kopje onder was gegaan. Lakeman was door zijn oproep zelf onder vuur komen te liggen. Mensen die serieus meenden dat woekeraar Dirk Scheringa een deugdelijk bankbedrijf had opgebouwd en het een schande vonden dat zijn levenswerk door het toedoen van Lakeman ten onder was gegaan, wilden de bedrijfshorzel graag pletten. En jawel, de afrekening kwam. De Telegraaf meende aan te kunnen tonen dat Lakeman over een twijfelachtige moraal beschikte en publiceerde een paginagroot artikel waarin de journalisten op basis van onderzoek zijn dubieuze praktijken voor het voetlicht brachten. Althans, dat dachten ze.
 
Drugsgelden
Met een schimmig Gelders bedrijfje BWin - dat inmiddels failliet was gegaan - zou Lakeman met de stichting Sobi een joint venture hebben gesloten waarin het exploiteren van een televisieformat centraal stond. Openbaarder Ministerie zou de naam van het format zijn geweest. Fiod en justitie zaten volgens de Telegraaf achter de mensen van BWin aan en Van den Heuvel had kennis genomen van de 'belangrijkste verdenking van justitie'. Lakeman cum suis hadden 'ambitieuze tv-plannen' gehad die mogelijk door drugsgelden waren gefinancierd. Dat Lakeman zo hard tegen de DSB was opgetreden, kwam volgens de Telegraaf voort uit zijn televisieplannen. 'De uitwerking van de televisieplannen had zoveel geld opgeslokt,' schreef de Wakkere Krant, 'dat de hele joint venture van Lakeman dreigde te worden meegesleurd in een financiële afgrond'. Het 'duistere motief' van Lakeman werd als volgt verwoord: 'De verbeten missie van Lakeman tegen de bank van Dirk Scheringa lijkt daarom een veel diepere achtergrond te hebben'.
 
Paardenstaarten
Ik las het artikel op de ochtend van de publicatie en dacht onmiddellijk: 'wat een bagger'. Een typisch klok en klepel-geval. Ik kon het weten. Ik was zelf bij het project Openbaarder Ministerie betrokken geweest, samen met mijn FTM-compagnon Mark Koster. Op aangeven van een collega journalist had ik Lakeman aanvang 2008 ontmoet. Hij wilde samen met een partner een mediaformat ontwikkelen waarbij onverkwikkelijke zaken in het bedrijfsleven aan het licht gebracht zouden worden. Ik mocht meedoen als ik wilde. Het klonk interessant. Er was zelfs interessante technologie beschikbaar. Een Gelders bedrijfje had een mediaplayer ontwikkeld die schitterende kwaliteit beeld over internet kon sturen. BWin heette het bedrijf dat door vader en zoon Hendriks werd gerund. Beide hadden een paardenstaart. Ze hadden ook zelf het programmeer-werk gedaan. Het zag er prachtig uit. De player bood inderdaad een beeldkwaliteit die ik nog nergens anders had gezien. 
 
Bertje
BWin wilde met Openbaarder Ministerie een pilotproject starten. Ze hadden er zelfs investeerders voor gevonden. Toen was Lakeman echter al via de achterdeur vertrokken. Hij had te kennen gegeven weinig meer in het hele verhaal te zien. Koster en ik daarentegen, zijn nog enkele maanden met de familie Hendriks verder gegaan. Er volgden verschillende ontmoetingen met haring en bier waarbij we ook kennis maakte met een van de investeerders. Bertje heette hij. Voor Bertje uit uit het Gelderse Druten was geen zee te hoog. Hij had zijn geld met vastgoed verdiend, deed wat in de motorbootjes en zag in BWin een toekomstig Microsoft. Voor zichzelf had hij een bescheiden plek op de Forbes 400 op het oog. Koster en ik waren er niet gerust op. 'Bertje', zeiden we, 'wees er zeker van dat we onze pijlen eerst op jou zullen richten'. 
Hoewel we ook grote twijfels over de professionaliteit van de familie Hendriks hadden, stapten we op een avond in de auto en reden naar het land van Maas en Waal om Bertje en enkele van zijn mede-investeerders te ontmoeten. In het souterrain van zijn riante dijkhuis had de Gelderse investeerder een bruine kroeg laten bouwen waar we een kop soep geserveerd kregen. De andere grofkoppige 'investeerders' waren ook uit de directe omgeving van Druten en Afferden afkomstig. Aardige kerels, enkelen deden iets in auto's, anderen schoven wat met stenen. Van nieuwe media snapten ze echter he-le-maal niets. Na de avond met Bertje en de bandenschoppers wisten Koster en ik het. We hoefden hem niet eens tegen het licht aan te houden, met dit gezelschap moesten we simpelweg niets te maken willen hebben. Lakeman had het al veel eerder doorgehad. 
 
De Amsterdamse rechtbank oordeelde vandaag dat de beschuldigingen van de Telegraaf geen steun konden vinden in de feiten. Volkomen terecht. Het verhaal van de Telegraaf sloeg inderdaad als een tang op een doorgefokt Drutens varken.
Auteur John van den Heuvel denkt er desondanks het zijne van. 'Er is wel goed onderzoek gedaan', liet Van de Heuvel eerder vandaag aan de Volkskrant weten, 'en ook heb ik hoor- en wederhoor gepleegd, zeker schriftelijk. Ik ga me beraden op volgende stappen'. 
Als ik John ongevraagd bij zijn beraadslagingen mag helpen: wees een vent en neem je verlies.

Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

Over de auteur

Eric Smit

Gevolgd door 5039 leden

Mede-oprichter van FTM. Als voormalig professioneel squasher gewend om klappen te incasseren en uit te delen.

Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
Annuleren