Mourinho’s briljante rode kaart strategie

6 Connecties

Madrid-trainer José Mourinho is niet onsportief, zoals Ron Jans en NOS-spreektalmeester Tom van ‘t Hek beweren, maar gebruikt superieure speltheoretische opvattingen om te winnen.

 

Ron Jans zou als speler zelf nooit expres een rode kaart hebben gepakt om een schorsing uit te lokken. NOS-commmentator Tom van ‘t Hek veroordeelt dergelijk gedrag als ‘onsportief’.

 

Real-spelers Xabi Alonso en Sergio Ramos forceerden in de slotfase van de wedstrijd tegen Ajax een rode kaart om een eerder opgelopen gele kaart meteen weg te strepen met een snelle schorsing, opdat het duo in de vervolgreeks van de Champions League weer optimaal inzetbaar is.

 

Ondanks de Hollandse verontwaardiging handelde Madrid-coach José Mourinho, die zijn spelers ogenschijnlijk zelf opdroeg een rode kaart te ritselen , volgens de koude wetten van de voetbaleconomie.

 

Rode kaarten moet je incasseren in de laatste minuten van de wedstrijd, want dan hebben ze het minste effect op de uitslag. In ‘Down to Ten: estimating the effect of a red card in soccer’ (1994) constateerden drie Nederlandse economen dat een tienmansteam nauwelijks last heeft van het mannetje minder in de laatste minuten van de wedstrijd.

 

De onderzoekers turfden drie seizoenen lang (1989-1990,1990-1991 en 1991-1992)140 ‘rode kaart partijen’ in de Nederlandse eerste en eredivisie en vonden de volgende resultaten. 

  

 

 

 

- De ploeg met elf maakt in een wedstrijd grotere kans om te winnen dan de rode kaart ploeg. Als de wegzendkaart in de eerste vijftien minuten valt zal de ploeg met elf in 62% van de gevallen met winst naar huis gaan. De kans dat het gehavende tiental toch wint is nog slechts 20%.

 

- Wat verder opvalt is dat een rode kaart in het laatste kwartier minder dodelijke gevolgen heeft voor de overtredende partij dan eerder in de wedstrijd. De kans om met tien man te verliezen daalt vanaf de zestig minuut naar 49%. In de 75-ste minuut is het nederlaag gemiddelde slechts 44%.

 

- Maar, en nu even opletten, in de laatste minuten is het man-meer voordeel helemaal uitgewerkt en is de kans op winst of verlies bij beide ploegen exact gelijk: 37,5% (kans op gelijkspel 25%). De onderzoekers gaan hierbij wel uit van ploegen die ongeveer even sterk zijn.

 

 

 

 

Tja, en dat was natuurlijk niet het geval bij Ajax tegen Madrid. De Spanjaarden waren oppermachtig (ze stonden met 4-0 voor) en konden de rode prenten lachend incasseren, al behielden de weggestuurde spelers hun fatsoen door met een uitgestreken gezicht (Sergio Ramos schudde de scheidsrechter zelfs nog even nederig de hand) naar de kleedkamer te stiefelen.

 

Natuurlijk, is het vernederend voor Ajax, maar daarover moeten we niet te kinderachtig doen. Vernederingen horen bij voetbal als een snotneus in de herfst.

 

Ron Jans en Tom van ‘t Hek kunnen beroep doen op sportieve clementie, maar memoreerden natuurlijk niet hoeGerrie Mühren in 1973 uitgerekend tegen Madrid in het Bernabeau stadion de bal treiterig hooghield bij een 0-1 voorsprong in de halve finale.

 

Jose Mourinho’s rode kaart strategie is een toonbeeld van superieur speltheoretische inzicht, en niet van onsportiviteit. De economie van de rode kaart is overigens iets is héél anders dan de economie van een voetbalclub.