'Nederland krijgt extra klop'

3 Connecties

Relaties

Crisis

Locaties

Duitsland Nederland
2 Bijdragen

Bij de EURO 2012 is Nederland de risée en voor de rest presteert ons land nauwelijks beter, zo oordeelt The Economist. Zo ontbreekt de puf om de Duitse economie bij te benen.

Somberheid alom heerst er sinds de val van het kabinet-Rutte in Nederland, volgens The Economist. De extra bezuinigingsmaatregelen die de demissionaire regering met steun van GroenLinks, D66 en ChristenUnie liegen er niet om: een BTW-verhoging, een bevriezing ambtenarensalarissen, hogere eigen bijdrage gezondheidszorg, bezuinigingen op de fiscale voordelen voor woon-werkverkeer en een geleidelijke stijging van de pensioenleeftijd tot 67 jaar.

 

Die maatregelen doen de koopkracht van de Nederlanders behoorlijk pijn volgens het Britse weekblad. En dat terwijl ons land al een jaar lang in een recessie zit, met naar verwachting een zeer zwak herstel pas halverwege 2013. Ondertussen is de werkloosheid in Nederland boven de 6 procent uitgekomen. Daarmee heeft Nederland volgens The Economist zichzelf voor het eerst losgekoppeld van de Duitse economie, die het ook niet makkelijk heeft maar niettemin beduidend beter draait.

 

'Goed nieuws voor de populisten'
Deze economische tegenspoed is slecht nieuws voor de mainstream partijen, maar goed nieuws voor de populisten volgens The Economist. En daarmee doelt het tijdschrift in haar commenaar op de PVV en de SP. Volgens het Britse weekblad heeft de SP zich ontpopt tot dé concurrent van de partij van Geert Wilders.

 

Vervolgens citeert The Economist een klagende Sweder van Wijnbergen over het politieke krachtenveld in ons polderland: 'In Nederland gaan de stemmen naar degene die geen economische oplossingen bieden', verzucht de Amsterdamse economisch topambtenaar in ruste.

 

Ook het commentaar van D66-Kamerlid Wouter Koolmees wordt opgetekend. Koolmees hoopt maar dat er 'genoeg verstandige mensen' in ons land hun steun bij de komende verkiezingen uitspreken over een hervormingsgezinde regeringscoalitie.

 

Maar de peilingen wijzen op een versplinterd parlement en maanden van onderhandelen over een te vormen coalitie, zo stelt The Economist vast. Waren de grote middenpartijen VVD, CDA en PvdA in de jaren negentig goed voor 80 procent van de stemmen, nu komen ze nauwelijks op een krappe meerderheid uit.

 

Economische ellende structureel
De economische ellende waarin Nederland verkeert, is grotendeels van structurele aard volgens The Economist. De laatste grote economische hervorming dateert uit de begin jaren tachtig. Anno 2012 moet er hoog nodig vernieuwingen worden doorgevoerd op het gebied van pensioenen, huisvesting en de arbeidsmarkt teneinde onze economie weer concurrerend te maken.

 

Uit angst dat we straks niet genoeg over hebben aan ons pensioen, zijn we extra hard gaan sparen. Ondertussen verkeert onze 'over-gereguleerde' en 'overgesubsidieerde' woningmarkt in een malaise, die ervoor gezorgd heeft dat de waarde van 500 duizend huishoudens onder water staat.

Deze twee factoren hebben onmiskenbaar geleid tot een daling van de Nederland consumptie die niet meer wordt gecompenseerd door de export, stelt The Economist vast.


Dringend behoefte aan shake-up
The Economist erkent weliswaar dat de demissionaire regering-Rutte met steun van Christen-Unie, D66 en GroenLinks erin geslaagd is om een aantal politiek-economische hervormingen rond te krijgen, zoals het afschaffen van fiscale aftrekbaarheid voor nieuwe aflossingsvrije hypotheken. Maar de Nederlandse politiek is nog lang niet zo ver om bestaande hypotheken fiscaal aan te pakken.

 

Daarnaast heeft de arbeidsmarkt in ons land dringend behoefte aan een shake-up om de kosten te verlagen van het aan het werk houden van ouderen. Ook worden mensen in ons poldermodel niet genoeg aangemoedigd om tot hogere leeftijd door te werken, constateert The Economist.

De Nederlandse malaise bewijst dat de noodzaak van structurele hervormingen in Europa zich niet beperkt tot de landen rondom de Middellandse Zee. Voldoende steun krijgen voor deze hervormingen wordt dan ook niet alleen een steeds lastiger klus voor Zuid-Europa maar ook in toenemende mate voor Noord-Europa, zo luidt het slotcommentaar van The Economist.

 

(L)