Heeft Rutte ballen?

1 Connectie

Onderwerpen

Euro
0 Bijdragen

Nederland moet de EU nu duidelijk maken dat het gemarchandeer met de euro onacceptabel is. Een krachtig en onvoorwaardelijk NEE tegen het akkoord van Deauville dus. Heeft premier Mark Rutte het lef?

Een schimmig onderonsje tussen Frankrijk en Duitsland heeft de angel uit het verbeterde stabiliteitspact voor de Euro gehaald. Sarkozy zal Merkel hebben wijs gemaakt dat het laten bijdrukken van geld voor Zuideuropese landen een gunstig bijeffect heeft: een waardevermindering van de euro om de export op peil te houden. Het is precies dit type slappe compromis dat tot de Griekse crisis heeft geleid. 
 
Nederland heeft met haar pensioenreserves en doorvoerfunctie juist belang bij een sterke euro. Dus moet premier Mark Rutte op inhoudelijke en procedurele gronden namens Nederland ‘Nee’ zeggen tegen het ‘akkoord van Deauville’. Geheel in lijn met de houding van het Regeerakkoord.
 
Glaasje wijn
Terwijl de ministers van financiën in Luxemburg vijf maanden scherp onderhandelen tot een conclusie brachten, zaten president Sarkozy en premier Merkel in Deauville onder het genot van een glas wijn andere afspraken te maken over hetzelfde onderwerp. Volgens het akkoord van Luxemburg geldt voor sancties ‘ Ja, tenzij’ en volgens het Akkoord van Deauville ‘ Nee, mits’. 
 
Dat is nogal een verschil. 'Deauville' maakt de kans op daadwerkelijke sancties klein, die bovendien niet (meer) gekwantificeerd zijn. Bovendien heeft Merkel met Sarkozy afgesproken het noodfonds voor falende eurolanden voort te zetten. De parachute ligt al klaar! En dit zal deels in een stroperige wijziging van het Europees Verdrag geregeld moeten worden. Vijf maanden praten en drammen. Met als resultaat een papieren tijger.
 
Frans pensioendrama
Sarkozy heeft er alle belang bij om de geldmachine aan te kunnen zetten om de pensioenen te kunnen blijven betalen. Hij heeft zo zijn handen weer vrij om toe te geven aan de massale protesten tegen verhoging van de pensioenleeftijd. Via de euro zijn onze pensioenreserves met hen en andere landen verbonden.
 
Nederlanders voelen de bui hangen, gezien de toename van de pensioenzorgen. Volgens ING maakt ruim de helft zich zorgen, wil bijna de helft zelf voor het pensioen sparen en zou bijna een derde van pensioenfonds willen switchen. 
 
Duitsland heeft minister van Financiën Jan-Kees de Jager  plotseling lelijk in de kou laten staan. Deze ommezwaai vindt vermoedelijk zijn oorsprong in de valutaoorlog. Amerika heeft het evenwicht verstoord door onbesuisd dollars bij te drukken om de binnenlandse vraag te stimuleren. Er zijn veel dollars voor niets te krijgen die op zoek gaan naar andere investeringen in de wereld.
 
Het voor investeringen omzetten van dollars in lokale munten doet ze stijgen, zo ook de nog normaal functionerende euro. Sommige bestemmingslanden als Brazilië en Thailand hebben nu importheffingen op geld ingevoerd en opgevoerd. De valuta die zijn gekoppeld aan de dollar ontspringen de dans en devalueren mee, waaronder de Chinese yuan.
 
Devaluatie
Sarkozy zal Merkel uitgelegd hebben dat een strenger stabiliteitspact tot een nog hogere euro zal leiden die nog nadeliger is voor de Duitse export: de kruk van het Duitse en Europese herstel. Twijfel over het pact zal voordelig zijn: het verhoogt de druk op de euro.
 
Dat is vooral voor Nederland nadelig. Een lagere euro vermindert de koopkracht, invoer en doorvoer: de kurk van ons herstel. En door de uitgifte van euro’s met bijbehorende daling van koopkracht en stijging van inflatie zal onze gigantische pensioenpot langzaam verdampen.
 
Nederland heeft dus inhoudelijke en procedurele redenen om NEE te zeggen tegen deze Pyrrus-overwinning, tegen deze papieren tijger. Dan weten de andere lidstaten ook hoe de wind waait.
 
 

Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

Jurriaan Pröpper
Nederland begint zich te realiseren dat de bomen niet meer tot in de hemel groeien. Wij zitten zelfs op een trendbreuk om met...