© JanJaap Rypkema

Moneyland Nederland

Er bestaat een wereld waarin iedereen die iets te verbergen heeft, geld kan oppotten en ongestoord kan uitgeven, zonder ooit gepakt te worden. Schrijver en journalist Oliver Bullough doopte deze wereld ‘Moneyland’ en schonk ons daarmee een fantastisch concept om de schimmige offshore-wereld beter te begrijpen. Follow the Money zoekt uit welke rol Nederland speelt bij doorgeleiden van schimmige en ongeoorloofde geldstromen. Welke bankiers, fiscalisten en advocaten steken corrupte regimes, fraudeurs en oligarchen de helpende hand toe?

5 Artikelen

Van Iran via Breda naar het belastingparadijs

De Brabantse fiscalist Dennis Vermeulen leverde hand-en spandiensten aan een gesanctioneerd Iraans oliehandelsbedrijf. Dat blijkt uit de gelekte database 29Leaks, die een uniek inzicht geeft in de schimmige wereld van de offshore bedrijvenhandel. De mogelijkheden waren eindeloos: van het aanpassen van de oprichtingsdatum tot het oprichten van een (nep)bank in Gambia.

Dit stuk in 1 minuut
  • In de virtuele staat ‘Moneyland’, verspreid over de wereld, kunnen oligarchen en fraudeurs hun vermogens verhullen. Advocaten, consultants, notarissen, boekhouders en bankiers verrichten tegen het juiste tarief hand-en spandiensten. Daartussen zitten ook Nederlanders.

  • Uit gelekte correspondentie van de Londense bedrijvenfabriek Formations House blijkt dat de Nederlandse fiscalist Dennis Vermeulen het Iraanse oliehandelsbedrijf NICO hielp met een verhuizing naar een nieuwe vrijhandelszone in Gambia.  

  • Op dat moment stond het oliehandelsbedrijf op de sanctielijst van zowel de Europese Unie als de Verenigde Staten.

  • Als Vermeulen zijn verplichting zijn klant te onderzoeken was nagekomen, had hij dat kunnen weten. 

  • Volgens Vermeulen was de papierhandel om NICO in Gambia te laten neerstrijken ‘niet meer dan een stapeltje waardeloze papieren’.

Lees verder

Het statige kantoorpand op de Laanzichtweg 60 in het Brabantse dorp Teteringen  bood na de Tweede Wereldoorlog onderdak aan wezen en andere kinderen in nood. De lindeboom uit 1860 staat er nog, maar de weeskinderen en de Zusters Dominicanessen van Bethanië zijn inmiddels allemaal vertrokken. Het pand is nu een ‘entrepreneurial hotspot’, een bedrijfsverzamelkantoor waar (buitenlandse) bedrijven ook voor 50 euro per maand een virtueel kantoor en een inschrijfadres kunnen bemachtigen. Het pand biedt ook onderdak aan de gelieerde INCO Business Group, het fiscaal adviesbureau van de 35-jarige fiscalist Dennis Vermeulen. Hij helpt sinds 2007 bedrijven en particulieren bij het opzetten van vennootschappen in binnen-en buitenland. Klanten konden bij Vermeulen ook aankloppen voor ‘kantoorservice’, oftewel: het verzorgen van een vestigingsadres. Een van zijn bekendere klanten betrof Geert Wilders, zo achterhaalde de Volkskrant in 2011. De PVV-voorman liet toen zijn privé-vennootschap OnLiberty BV inschrijven bij INCO, zodat hij niet meer het adres van de Tweede Kamer hoefde te gebruiken.

Vermeulen wist daarna nog vaker de aandacht te trekken. Zo besteedde NRC in 2016 aandacht aan zijn webshop, waar klanten hun winkelmandje konden vullen met een nieuw bedrijf op de Seychellen of de Britse Maagdeneilanden. Kosten: ongeveer 1000 euro. 

Zo onnavolgbaar mogelijk

Dienstverleners zoals Vermeulen zitten overal ter wereld en komen bij ieder belangrijk datalek weer bovendrijven. In de Panama Papers waren het bijvoorbeeld fiscalisten van het juridisch advieskantoor Mossack Fonseca die uiteenlopende klanten, van regeringsleiders tot MKB’ers, hielpen bij het ontwijken en ontduiken van belastingen. ‘Voor wie het kan betalen, is er een keur aan advocaten beschikbaar die de zaken zo inrichten dat ze zo onnavolgbaar mogelijk worden,’ vertelde onderzoeksjournalist Oliver Bullough vorig jaar aan Follow the Money. Hij doelde toen op zakendoen in de verborgen wereld van ‘Moneyland’ - een virtuele staat, verspreid over de wereld, waar vermogenden als oligarchen en fraudeurs hun vermogens kunnen verhullen en naar hartelust spenderen in bijvoorbeeld discrete oorden zoals Dubai. Ze krijgen daarbij niet alleen hulp van advocaten, maar ook van consultants, notarissen, boekhouders en bankiers. Tegen het juiste tarief blijken zij regelmatig, zonder al te veel lastige vragen te stellen, ondersteunende hand-en spandiensten te verlenen. 

29Leaks

Achter het datalek 29Leaks schuilen activisten van Distributed Denial of Secrets, een platform waar gelekte en gehackte informatie wordt geopenbaard. Zij wisten vorig jaar de hand te leggen op meer dan een miljoen interne documenten van Formations House. Daar zat van alles tussen, variërend van e-mailverkeer tot pdf’s met oprichtingsaktes en andere bescheiden. De groep deelde de database vervolgens met het Oost-Europese onderzoekscollectief Organised Crime and Corruption Reporting Project (OCCRP), dat het onder andere deelde met Follow the Money.

Lees verder Inklappen

Londense bedrijvenfabriek

De naam van Vermeulen dook in december op in de eerste 29Leaks-publicaties. Deze uitgelekte database is een verwijzing naar het huisnummer van de ‘bedrijvenfabriek’ Formations House. Het productaanbod van dit Pakistaans-Britse familiebedrijf, opgericht door Nadeem Khan, varieert van het oprichten van een vennootschap in het Verenigd Koninkrijk tot offshore bedrijven in discrete oorden zoals het eiland Nevis, Panama, Belize, de Seychellen en de Britse Maagdeneilanden. 

Tot voor kort was Formations House gevestigd op Harley Street nummer 29, in een Georgiaans pand met veel ramen, een balkon en een terras, middenin het centrum van Londen. Met hulp van een backoffice in de Pakistaanse hoofdstad Karachi zijn er vanaf dit Londense adres in de afgelopen jaren aan de lopende band bedrijven opgericht: Formations House richtte naar eigen zeggen al meer dan 400.000 vennootschappen op. 

Uit de 29Leaks-publicaties bleek dat Formations House zijn due diligence niet op orde had. Om witwassen en terrorismefinanciering te bestrijden, moeten company service providers zoals Formations House en agenten zoals Vermeulens’ INCO Business Group onderzoek doen naar hun cliënten. Ze dienen onder meer de identiteit te achterhalen van de daadwerkelijke eigenaar en moeten het potentiële witwasrisico in kaart brengen. Dat ging niet goed bij Formations House, want in de afgelopen jaren maakten meerdere dubieuze klanten gebruik van hun diensten zonder dat er een rode vlag werd gehesen. OCCRP wist een opvallende cliënt te achterhalen. Het betrof Maria Concetta Riina, de dochter van de bekende maffiabaas Salvatore ‘Toto’ Riina, de voormalige capo van de Siciliaanse maffia, de Cosa Nostra. Zijn dochter schuilde achter de vennootschap met de naam Corleone Caffe Trading limited, een subtiele verwijzing naar de filmklassieker The Godfather

Dubieuze clientèle van Formations House

De clientèle van Formations House haalde de afgelopen jaren veelvuldig de krantenkolommen. Formations House leverde bedrijven waarmee later onder meer btw-carrouselfraudes werden gepleegd, of die gebruikt werden als dekmantel van corrupte politici. Zo schreef journalist Oliver Bullough in zijn boek Moneyland over een op Harley Street 29 ingeschreven vennootschap, dat indirect eigenaar was van een exclusieve jachtclub in Oekraïne. Inclusief het bos van 100 hectare dat ooit illegaal was geprivatiseerd. Het miljoenenverblijf was van alle gemakken voorzien zoals een verwarmde massagetafel, een drijvend eendenhuis, een sauna en een schietbaan. Met Oekraïens overheidsgeld was bovendien voor omgerekend 1 miljoen dollar een 20 kilometer lange weg door het bos aangelegd. Zodat een exclusief gezelschap van Oekraïense miljardairs en voormalige presidenten zich tegoed kon doen aan de plezierjacht en borrels met flessen 1989 Chateau Latour à 1000 euro per fles. Bullough achterhaalde de eigenaar. Wat bleek: de corrupte Oekraïense president Viktor Janoekovitsj bleek via een ingewikkelde vennootschappelijke constructie langs Harley Street 29 de eigenaar te zijn.  

Formations House dook ook op in de scam waarvan het Nederlandse offshore-concern Allseas slachtoffer werd. Eigenaar Edward Heerema had in 2011 geld nodig voor de Pioneering Spirit, een gigantisch installatieschip voor het ontmantelen van olieplatforms en het aanleggen van oliepijpleidingen. Heerema was op zoek naar financiering voor het uiteindelijk 2,6 miljard euro kostende schip. In 2010/2011 kwam hij in contact met investeerder Marek Rejniak die vertelde nauwe banden te hebben met de centrale bank van de Verenigde Staten, het Vaticaan en Spaanse royals van het Huis van Aragón. Heerema kon meedoen in een geheim en uiterst exclusief investeringsprogramma. Daarvoor moest hij 100 miljoen euro als onderpand stallen op een bankrekening. Rejniak en een Portugese handelaar Luis Nobre, zouden in drie jaar tijd de 100 miljoen vertwaalfvoudigen. The Financial Times reconstrueerde de werkwijze van deze oplichters. Nobre sluisde de 100 miljoen euro uiteindelijk via verschillende vennootschappen weg. Hij kon niet lang genieten van zijn nieuwe fortuin: in 2016 werd hij in het Verenigd Koninkrijk veroordeeld tot veertien jaar cel. In de oplichtingszaak was er een rol weggelegd voor meerdere vennootschappen met klinkende namen als London City Bank ltd, Banking ltd en Bank ltd. De leverancier: Formations House.

Lees verder Inklappen

Zwervende Iraniërs 

Formations House had nog meer dubieuze klanten. Journalisten van McClatchy Newspapers achterhaalden vorig jaar dat Formations House een belangrijke pion was in de manier waarop het Iraanse oliehandelsbedrijf Naftiran Intertrade Company limited (NICO) sancties ontdook. NICO leidt al decennialang een nomadisch bestaan om onder de radar te blijven. Dat was in de jaren zeventig en tachtig nog niet het geval. Het handelsbedrijf zetelde toen nog gewoon in een statig kalkstenen gebouw in Victoria Street in hartje Londen. Vanaf hun werkplek keken de handelaren met een schuin oog uit op Westminster Abbey. 

NICO verhuisde in 1991 naar het Britse kanaaleiland Jersey, een bekend belastingparadijs. De Iraniërs hadden daarmee een vooruitziende blik, want in 2008 kreeg NICO een expliciete vermelding op de Amerikaanse sanctielijst vanwege het Iraanse nucleaire programma. In 2012 zette de Europese Unie NICO op de sanctielijst en werd het oliehandelsbedrijf ‘gelinkt aan het nucleaire en ballistische raketprogramma’ van Iran. De handel in olie, goud en financiële dienstverlening aan Iran wordt daarmee sterk aan banden gelegd. In datzelfde jaar verplaatste het handelsbedrijf zijn zetel naar Labuan, een eilandje bij Maleisië waar ongeveer honderdduizend mensen wonen. In 2014 volgde er weer een verhuizing: NICO streek neer in een nieuwe vrijhandelszone in Gambia.

Opvallend: NICO kreeg hulp van Dennis Vermeulen, de Nederlandse notaris Robbert van der Weide en de rechtbank Zeeland-West-Brabant.

Dennis Vermeulen geeft een interview aan de NOS over de Brexit.

Gambiaans belastingparadijs

Hoe belandt een Iraans oliehandelsbedrijf, dat zich wil vestigen in Gambia, bij de Nederlandse fiscalist Vermeulen? Dit scenario vormt zich in 2013. Vermeulen ontmoet in dat jaar Charlotte Pawar, stiefdochter van Formations House-oprichter Khan op een belastingconferentie in het buitenland. Op dat congres prijst Charlotte Pawar een nieuw ‘product’ aan: bedrijfsregistratie in een nieuwe vrijhandelszone in Gambia. Dat was een uitvloeisel van een ontmoeting in april 2013 tussen haar stiefvader Khan en de corrupte Gambiaanse president Yahya Jammeh. Khan wist, mede dankzij de nodige steekpenningen, de exploitatie naar zich toe te trekken van de zogeheten Business Enterprise Zone. Deze zone vlakbij de luchthaven van hoofdstad Banjul moest het kloppende hart van Gambia worden, met als middelpunt de One Enterprise Way vol hotels, pakhuizen, luxe vastgoed en high end retail. Khan spiegelde de Gambiaanse leider maar liefst 360.000 banen voor. Khan beloofde hem ook dat Gambia ‘zal floreren als Silicon Valley, omdat alle rijken van de wereld er hun geld stallen’. Khan keek daarmee het verdienmodel af van het emiraat Dubai dat grossiert in vrijhandelszones en daarmee een aanzuigende werking heeft op al dan niet legale vermogens.

Khan trekt de volledige regie van de Gambiaanse vrijhandelszone naar zich toe, inclusief het beheer over het bijbehorende Handelsregister genaamd iCommerce. Het voordeel: Formations House kan daardoor zélf de bedrijfsnamen goedkeuren, inschrijven en officiële oprichtingsaktes opstellen en uitprinten. Formations House zet in 2013, vooral vanuit diens backoffice in Pakistan, de poorten vol open voor iedereen die wil profiteren van de onbegrensde mogelijkheden van deze Gambiaanse handelszone. Op het hoogtepunt zijn er 150 Pakistaanse medewerkers betrokken bij het realiseren van de Gambiaanse droom.

Vermeulen mengt zich in

Vermeulen krijgt in 2013 lucht van de nieuwe mogelijkheden in Gambia. ‘Het handelsregister van Gambia leerde ik kennen op een conferentie. Het zag er allemaal heel gerenommeerd uit,’ zegt Vermeulen met een lichte Brabantse tongval door te telefoon. Vermeulen raakt geïnteresseerd en licht het Londense boekhoudkantoor Roberts & Partners in over de mogelijkheden in Gambia. Roberts & Partners werkt dan al jarenlang voor vennootschappen gelieerd aan de Iraanse overheid, waaronder NICO. Op het moment dat NICO in 2014 wil vertrekken uit het Maleisische belastingparadijs Labuan schakelen de accountants Vermeulen in om de zetel van NICO te verplaatsen van Labuan naar Gambia. 

‘We zijn zelf niet bekend in de wereld van de olie-industrie,’ zegt Vermeulen. ‘De aanvraag voor de zetelverplaatsing is puur via het accountantskantoor binnengekomen. Ze vroegen: “Wat is de procedure in Gambia? Wat zijn de mogelijkheden? En wat is de tijdlijn?” Vervolgens stuurden zij de informatie door van de onderneming en daarmee zijn wij aan de gang gegaan. Dat de onderneming al meerdere keren was verhuisd, was voor ons op dat moment geen red flag,’ zegt Vermeulen. 

Vermeulen informeert wel bij Formations House of de Iraanse nationaliteit van ‘een NICO-directeur’ (een specifieke naam noemt hij niet) in Gambia geen problemen oplevert. NICO staat op dat moment al expliciet vermeld op Amerikaanse en Europese sanctielijsten. Formations House antwoordt dat er in Gambia geen restricties zijn met betrekking tot Iraniërs. Op 9 december 2014 is de zetelverplaatsing geregeld: NICO heeft onderdak gevonden in de vrijhandelszone van Gambia. Het oprichtingscertificaat vermeldt een aandelenkapitaal van maar liefst 1,2 miljard dollar.

Laissez-faire

In de jaren daarna hoeft Vermeulen weinig meer te regelen voor NICO. Uit de 29Leaks blijkt wel dat hij nog een paar andere klanten helpt aan een Gambiaans bedrijf. Een daarvan is bijvoorbeeld de Dantes Group limited, dat op 23 april 2015 wordt ingeschreven in de vrijhandelszone. De directeur is een Costa Ricaanse advocaat en een anoniem bedrijf waarvan de aandeelhouder schuilt achter het bedrijf Bearer Shares Registry LLC, dat huist op een omstreden vestigingsadres in Monrovia, Liberia. Dergelijke discrete bedrijven leiden niet tot kritische vragen bij het Gambiaanse handelsregister. Integendeel. 

Onder het bewind van Formations House biedt de Gambiaanse vrijhandelszone onbegrensde mogelijkheden, sommige daarvan zijn in andere landen zelfs verboden. Verwarrende namen zoals Suisse Bank ltd registreert Formations House probleemloos in de Gambiaanse vrijhandelszone. Ook kan het de oprichtingsdatum van een nieuw bedrijf antedateren, zodat het bedrijf ouder lijkt dan het daadwerkelijk is. 

Formations House heeft daar in Londen al ervaring mee. Ze bieden daar zogenoemde shelf companies aan: reeds bestaande bedrijven die ‘op de plank’ klaarliggen voor hergebruik. Zo komt een bedrijf legitiem over, want het heeft tenslotte al een gedocumenteerde geschiedenis. Grote transacties zijn in een dergelijke constructie ook minder verdacht dan een vennootschap, waarvan de inkt van de handtekening onder de oprichtingsakte nog niet droog is. Het laten ‘rijpen’ van vennootschappen is in Gambia helemaal niet nodig: indien gewenst haalt Formations House de oprichtingsdatum in het Gambiaanse handelsregister wat naar voren. 

Vermeulen en Formations House-medewerker Oliver Hartmann bespreken het antedateren van bedrijven. In een e-mail (zie onder) vraagt hij om ‘backdated incorporated dates’. ‘We hebben inderdaad navraag gedaan naar de mogelijkheden in Gambia. Ze bleken flexibel te zijn in het aanpassen van de oprichtingsdata,’ erkent Vermeulen, die aangeeft niet op de hoogte te zijn van de (lokale) regels. ‘In hoeverre dat legitiem is voor de Gambiaanse freezone weet ik niet. In de trustsector weet je nooit wat wel en niet kan.’

Mislukte verhuizing 

Na bijna twee jaar besluit NICO om Gambia te verlaten en op papier te verhuizen naar Nevis, een eiland in de Caribische Zee met ongeveer 12.000 inwoners. Een medewerker van Roberts & Partners bereidt de verhuizing in maart 2016 voor en vraagt aan Vermeulen om alle vereiste documenten te regelen. Vermeulen regelt voor NICO in Gambia onder meer een zogeheten Certificate of Incumbency en een Certificate of Good Standing. ‘Een Certificate of Good Standing is een soort verklaring omtrent gedrag voor bedrijven. In het internationale handelsverkeer worden deze certificaten als betrouwbaarder gezien dan een uittreksel uit het handelsregister. De certificaten geven aan dat het bedrijf echt bestaat en dat het aan zijn verplichtingen heeft voldaan,’ vertelt een ingewijde in de trustsector. Deze documenten zijn vereist om Gambia te verlaten en noodzakelijk om een bedrijfsregistratie in Nevis te krijgen.

Vermeulen laat de Gambiaanse certificaten ook nog waarmerken bij een notaris. Hij schakelt daar Robbert van der Weide voor in, een notaris waarmee hij vaker zaken doet. Van der Weide voorziet de certificaten op 30 maart 2016 van een stempel ‘seen for true copy’. De notaris verklaart daarmee dat hij het originele document heeft ingezien en zet zijn stempel op kopieën. Bij de Rechtbank Zeeland West-Brabant wordt ook nog een apostille aangevraagd waarmee de bevoegdheid van de notaris wordt gewaarmerkt.

Gambiaans luchtkasteel

Dat is allemaal net op tijd, want halverwege 2016 begint de Gambiaanse vrijhandelszone te wankelen. Weliswaar had de (corrupte) Gambiaanse leider Yahya Jammeh in 2013 zijn fiat gegeven aan Formations House voor de oprichting en het beheer van de nieuwe vrijhandelszone, maar zijn besluit is nooit officieel bekrachtigd in de staatscourant en in de Gambiaanse wet. Bovendien blijken de Gambiaanse Centrale Bank en het Ministerie van Justitie de vrijhandelszone helemaal níet te erkennen. Ook het bedrijvenregister iCommerce verklaren zij onwettig. De Gambiaanse overheid publiceert in mei 2016 zelfs een persbericht waarin ze schrijft dat er geen enkele relatie was met de vrijhandelszone en dat alle daar uitgegeven documenten, uit naam van de ‘Republic of the Gambia’, geen enkele rechtsgeldigheid hebben en zelfs frauduleus zijn.

Dennis Vermeulen, fiscalist

"Dat die freezone in Gambia nooit geformaliseerd is, is een geluk bij een ongeluk. Daardoor heeft onze dienstverlening nooit feitelijk plaatsgevonden"

‘Het was niet meer dan een stapeltje waardeloze papieren,’ zegt Vermeulen over alle Gambiaanse certificaten die door zijn handen zijn gegaan. ‘Het doel was om de zetel van NICO te verplaatsen naar Gambia, maar dat is nooit gebeurd omdat die freezone in Gambia nooit geformaliseerd is. Dat is een geluk bij een ongeluk, want daardoor heeft de feitelijke dienstverlening van ons nooit plaatsgevonden.’

Hulp bij sanctie-ontduiking

Hoe denkt de toezichthouder daar over? Fiscaal adviseurs en notarissen staan onder toezicht van het Bureau Financieel Toezicht (BFT) en zijn gehouden aan de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren terrorisme (Wwft) en de Sanctiewet. Daarin is opgenomen dat zij een cliëntenonderzoek moeten doen. Het controleren van sanctielijsten maakt daar onderdeel van uit. Verzuim kan leiden tot repercussies variërend van een waarschuwing tot periodieke controles (audits) of tot een schorsing. ‘In het algemeen geldt dat een eventuele maatregel afhangt van de omstandigheden, wat iemand kon weten en wat iemand moest onderzoeken,’ zegt BFT-directeur Marijke Kaptein. Hoewel zij niet ingaat op individuele zaken, lijkt BFT  wel actie te hebben ondernomen tegen Vermeulen. ‘De afgelopen jaren hebben we audits gehad. Dat is niet standaard voor alle bedrijven,’ zegt Vermeulen. 

‘Ik heb zoveel documenten gelegaliseerd voor buitenlandse instellingen dat ik niet weet waar dat precies voor was bedoeld’

Toch vindt Vermeulen niet dat hij grote steken heeft laten vallen. Ondanks dat hij in 2014 werkzaamheden verrichtte voor een bedrijf dat op Amerikaanse en Europese sanctielijsten stond. ‘Het is heel lastig om met terugwerkende kracht te kijken wat er precies is gebeurd,’ stelt Vermeulen. ‘Diensten verlenen aan Iran was in het algemeen niet gesanctioneerd. Alleen bij deze specifieke onderneming wel, ja. Als je eenmaal weet wat er allemaal speelt, en dat die sanctielijsten relevant zijn voor bepaalde diensten, dan is het makkelijk praten. Maar op het moment dat je eigenlijk in een gemiddeld adviestraject zit, beland je niet direct bij zo’n specifieke sanctielijst,’ aldus Vermeulen. 

Robbert van der Weide, die inmiddels uit zijn ambt is gezet vanwege een tekort op de derdengeldrekening, hoeft zich geen zorgen te maken over zijn dienstverlening aan NICO. Toen hij in 2016 zijn echtheidsverklaringen aflegde over de Gambiaanse documenten, was NICO al van de sanctielijst gehaald vanwege de Iran-deal uit 2015. Maar toch: Gambiaanse certificaten van een Iraans oliehandelsbedrijf die bij een Nederlandse notaris belanden voor een echtheidsverklaring? ‘Dat klinkt heel bijzonder,’ zegt Van der Weide. ‘Maar ik heb zoveel documenten gelegaliseerd voor buitenlandse instellingen dat ik niet weet waar dat precies voor was bedoeld. Het zou eigenlijk wel heel gek zijn als ik dat nog zou weten.’ Volgens Vermeulen was er een logische verklaring voor. ‘Wij kregen de originele documenten van de freezone-organisatie in Gambia. Als we dan een kopie nodig hebben, is het logisch dat wij het vanuit Nederland kopiëren en die ook van een verklaring laten voorzien.’ 

Opgepakt in Disneyland

Dat actief meehelpen aan het ontduiken van Amerikaanse sancties grote gevolgen kan hebben, heeft de Turks-Iraanse ondernemer Reza Zarrab ondervonden. Hij werkte tussen 2012 en 2016 actief mee aan het wegsluizen van de Iraanse oliedollars die voortvloeiden uit onder meer NICO. Zarrab werd in maart 2016 opgepakt toen hij met zijn gezin naar Disneyland in Florida ging. Met instemming van de Turkse staatsbank Halkbank, en met instemming van een Turkse minister en mogelijks zelfs president Erdogan, sluisde hij via een groot netwerk aan offshore vennootschappen, miljarden dollars weg. Zarrab bekende in 2018 schuld en legde belastende verklaringen af en belandde 32 maanden in de cel.  

Moet Vermeulen zich misschien ook zorgen maken voor de Amerikanen? ‘Amerika heeft een lange arm op het gebied van sanctiewetgeving,’ zegt Cedric Ryngaert, hoogleraar Internationaal Recht aan de Universiteit Utrecht. ‘Ze hebben een dollar-based jurisdiction: zodra er betalingen in dollars hebben plaatsgevonden, kan Amerika ingrijpen. Als je hand-en spandiensten verleent aan gesanctioneerde landen sluit ik niet uit dat je een risico loopt. Je weet het gewoon niet met de Amerikanen. Zodra je wordt bestempeld als een dreiging vanuit Iran wordt al snel de nationale veiligheid erbij gehaald.’

Dennis Mijnheer
Dennis Mijnheer
Ontspoorde bedrijfskundige die alles wil weten van mannen en vrouwen met witte boorden. Tags: fraude, witwassen, omkoping.
Gevolgd door 1739 leden
Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
Annuleren