The CumEx Files

Hoe bankiers en beurshandelaars miljarden roofden van Europese belastingdiensten. Lees meer

In heel Europa zijn landen jaren achtereen doelwit geweest van ‘bendes’ van bankiers, handelaren en hedgefondsen. Via ingenieuze constructies pleegden zij fraude met dividendbelasting. De schade loopt in de tientallen miljarden. In Duitsland loopt een strafrechtelijk onderzoek naar diverse banken en bankiers. ‘Georganiseerde misdaad in krijtstreeppak,’ noemde een kroongetuige het. Ook in Nederland is de Belastingdienst tientallen jaren slachtoffer geweest van dividendstrippende bankiers.

The CumEx-files is een internationaal samenwerkingsverband van onderzoeksjournalisten waar Follow the Money deel van uitmaakt. Dat leidde in oktober 2018 tot de eerste een golf publicaties. Drie jaar later volgde de reprise met 16 journalistieke organisaties uit 5 continenten. De onderzoeken worden gecoördineerd door het Duitse onafhankelijke platform Correctiv. Meer weten: cumex-files.com.

46 Artikelen

Beeld © Rinus Bot & Tim Arnold

De tienduizenden vertrouwelijke documenten uit buitenlandse strafdossiers die aan het internationale onderzoekscollectief The CumEx Files zijn gelekt, bevatten nieuwe feiten en de namen van betrokkenen bij de grootste belastingroof ooit. Ook Nederlanders en (ex-)bankiers van de vroegere Fortis Bank, opgegaan in ABN Amro, worden als verdachten genoemd. Eén Nederlander in het bijzonder blijkt grote invloed te hebben gehad op de ontwikkelingen in de internationale CumEx-handel: ‘Frank Vogel was een bron van inspiratie.’

Een paar kleine details maken dat de straten van de stad Luxemburg anders ogen dan die van de meeste Europese steden: de deurbellen en brievenbussen. Op veel daarvan staan bedrijfsnamen, vaak zelfs meerdere. Een deurbel van een eenvoudig appartement met twaalf namen van vennootschappen ernaast is niet ongewoon. Overal in de stad bevinden zich vestigingen van ondernemingen die het groothertogdom als juridische uitvalsbasis hebben gekozen, vaak om fiscale redenen.

De vroegere ABN Amro-dochter Kirchberg Investment Management is er zo een. Toen Follow the Money er drie jaar geleden op bezoek wilde, ontdekten we de deurbel en de brievenbus in een portiek, ingeklemd tussen heren- en dameskledingzaken. Het adres van Kirchberg is bekend bij opsporingsdiensten in Duitsland en Luxemburg. De mensen achter de vennootschappen behoren namelijk tot de verdachten in het grootste fraudeschandaal dat Duitsland ooit trof: de CumEx-affaire.

De praktijken met het frauduleus terugvorderen van dividendbelasting heeft de Duitse schatkist sinds 2000 naar schatting 36 miljard euro gekost. Ook Nederland werd in die periode waarschijnlijk zeer zwaar getroffen door de complexe zwendelpraktijken rond het terugvorderen van dividendbelasting, zo onthulde Follow the Money vorige week. We publiceerden daarover als onderdeel van het internationale onderzoekscollectief The CumEx Files, dat onder leiding staat van het Duitse platform Correctiv.

In totaal verdenken de Duitse autoriteiten zes Nederlanders van betrokkenheid bij CumEx-fraude

Sinds de fraude in 2011 aan het licht kwam, zijn de belastingdienst, de politie en het Openbaar Ministerie in Duitsland bezig met een strafrechtelijk onderzoek naar de daders en de partijen die deze megafraude mogelijk wisten te maken en/of ervan profiteerden: bankiers, beurshandelaren, advocaten en fiscalisten.

Dat onderzoek heeft inmiddels een kolossale omvang aangenomen. In minstens vier Duitse deelstaten lopen onderzoeken. Het Openbaar Ministerie van de deelstaat Nordrhein-Westfalen levert de grootste inspanning: hoofdofficier van Justitie Anne Brorhilker leidt al meer dan tien jaar de jacht op CumEx-fraudeurs. Vorig jaar leidde de eerste grote zaak die Brorhilker voor de rechter bracht tot een veroordeling, die dit jaar door het hoogste Duitse gerechtshof werd bevestigd. Het Openbaar Ministerie in Keulen heeft inmiddels meer dan duizend verdachten in het vizier.

CumEx-handelaren beginnen voor zichzelf

De Duitser Frank Hodyjas, de Ier Paul White en de Nederlander Floris Dirkzwager, aandeelhouders in Kirchberg Investment Management, behoren tot die verdachten. Dat geldt ook voor enkele medewerkers van ABN Amro die nu nog voor de bank werken en Nederlanders die voor andere financiële instellingen actief waren in de CumEx-handel. Naast Hodyjas c.s. staat ook voormalig Fortis-bankier Maarten Roels op de lijst; hij is mede-oprichter van investeringsfonds Winchester Capital. In totaal verdenken de Duitse autoriteiten zes Nederlanders van betrokkenheid bij CumEx-fraude, zo blijkt uit een lijst van 750 namen waar onderzoekscollectief The CumEx Files de hand op wist te leggen.

Ook de voormalig chief risk officer van de Duitse Landesbank WestLB, Matthijs van den Adel, wordt door het Keulse Openbaar Ministerie verdacht. Van den Adel werd in 2007 in de Duitse pers genoemd in verband met een enorme transactie die de bank destijds in aandelen DaimlerChrysler deed.

Deze transactie kwam eerder dit jaar opnieuw ter sprake, nadat bekend was geworden dat een klokkenluider er indertijd al melding van had gemaakt (Follow the Money publiceerde daarover in april van dit jaar). De klokkenluider had toentertijd al documenten met de Duitse financiële toezichthouder BaFin gedeeld waarin WestLB’s betrokkenheid bij CumEx-transacties uit de doeken werd gedaan. De DaimlerChrysler-transacties ‘waren indertijd reden voor de BaFin voor een intensief onderzoek bij WestLB,’ laat Van den Adel desgevraagd weten. ‘Bij dat onderzoek was ook KPMG betrokken en er is toen niets vastgesteld. Er waren geen aantijgingen aan mijn adres en ik heb daarna ook niets meer vernomen. Ik zie de belangstelling uit Keulen met vertrouwen tegemoet.’

Van den Adel werkte voor zijn overstap naar WestLB bij Fortis. Hodyjas, White, Dirkzwager en Roels werkten eveneens voor Fortis, ook toen de bank na de nationalisatie ABN Amro ging heten. Ze werkten op de afdeling Global Securities Lending & Arbitrage (GSLA), ooit Fortis’ meest winstgevende onderdeel. Het geld werd toen vooral verdiend met wat daar ‘dividendarbitrage’ werd genoemd. Belastingdiensten en opsporingsinstanties spreken liever van ‘dividendstrippen’.

Wat is CumCum, wat is CumEx?

De twee vormen van dividendstrippen zijn CumEx en CumCum. Bij CumEx wordt dividend afgeroomd die niet eens is betaald, of wordt meerdere malen dividendbelasting teruggevorderd terwijl die maar een keer is betaald. Van CumCum is sprake wanneer een aandeelhouder dividendbelasting heeft betaald, zelf geen recht heeft op teruggave daarvan en via een constructie dat ‘recht’ daarom verhandelt, zodat een andere partij, die wel teruggave kan claimen, dit kan incasseren.

Bij CumCum zijn er grofweg twee methoden. De eerste wordt Hollandrouting genoemd, de methode die door de Amerikaanse zakenbank Morgan Stanley werd toegepast. Bij deze methode leent een Nederlandse vennootschap kortstondig het aandeel en verwerft daarmee het ‘recht’ om dividendbelasting terug te vorderen.

De tweede truc valt onder de noemer treaty shopping. Door misbruik te maken van de regels van een belastingverdrag kan de buitenlandse aandeelhouder die geen recht heeft op teruggave van dividendbelasting, zijn aandelen kortstondig ‘uitlenen’ aan een buitenlands pensioenfonds dat dit recht wel heeft.

CumEx is sinds 2012 in Duitsland en later ook in Denemarken en België bij wet verboden. CumCum is, omdat daarvoor in een kort tijdsbestek enorm met aandelen wordt geschoven, een veel grijzer gebied: het is onrechtmatig, maar zeer moeilijk te bewijzen.

De tak van sport waarbij financieel specialisten uitzoeken hoe ze dividendbelasting het beste kunnen terugvorderen en daarbij alle mazen van het net benutten, heet dividendarbitrage.

Lees verder Inklappen

Fortis GSLA werd geleid door Frank Vogel en het huidige Kamerlid Olaf Ephraim (Belang van Nederland, voorheen Groep Van Haga en Forum voor Democratie). Het duo werd in mei 2005 ontslagen, enkele maanden nadat een Franse medewerker binnen de bankdivisie de klok had geluid over de handelspraktijken waarmee belastingdiensten zwaar werden benadeeld. In de rechtszaak die Vogel en Ephraim nadien tegen de klokkenluider aanspanden, werd duidelijk dat zij beiden bij Fortis de ‘geestelijk vader’ van de CumEx-handel waren, waar ook Hodyjas, White en Dirkzwager zich mee bezighielden. In 2010 kreeg dit drietal de kans voor zichzelf te beginnen.

Nadat ABN Amro in 2009 besloot de CumEx-handel niet meer binnen de bank vorm te geven, werd die gestaakt en afgestoten. Team-Hodyjas mocht toen de dividendstrippende dochters overnemen die onder de Kirchberg Groep vielen. Maar ABN Amro sneed de banden met de CumEx-handel niet volledig door, zou later blijken: de bank bleef de activiteiten van Kirchberg (en andere partijen) nog jarenlang faciliteren en financieren.

Met de management buy-out van de ABN Amro-dochters liepen Hodyjas, White en Dirkzwager in de pas met een internationale trend die enkele jaren eerder was ingezet door een goede bekende: hun vroegere baas Frank Vogel.

Frank Vogel als rolmodel

De man die in Duitsland geldt als degene die zich bij uitstek heeft schuldig gemaakt aan CumEx-fraude, is de Nieuw-Zeelander Paul Mora. Sinds februari 2020 staat hij op de most wanted-lijst van de Duitse overheid en sinds maart prijkt zijn naam ook op de opsporingslijsten van Europol en Interpol. Posters met Mora’s mugshot werden in heel Duitsland op openbare plekken opgehangen.

Voorlopig zal hij niet in Duitsland worden berecht, zo lijkt het. Mora bevindt zich al jaren in zijn geboorteland en heeft weinig trek om zich voor een Duitse rechter voor zijn daden te verantwoorden. ‘Hij vreest dat hij geen eerlijk proces zal krijgen,’ stelt een bron dichtbij Mora. 

Zijn vroegere Duitse zakenpartner Hanno Berger vluchtte in 2012 al naar Zwitserland om uit handen van handen justitie te blijven. Na negen jaar werd hij daar afgelopen zomer gearresteerd; hij wacht in een cel op uitlevering.

Mora en de Duitse topfiscalist Berger startten hun samenwerking in de CumEx-handel rond 2005. Mora werkte toen in Londen voor de Duitse HypoVereinsBank (HVB), de op drie na grootste bank van Duitsland. Berger hielp Mora vanuit Duitsland bij het opzetten van structuren voor de extreem winstgevende CumEx-transacties.

Afgelopen jaar schreven Shields en Diable geschiedenis: zij zijn de eerste bankiers die voor CumEx-fraude zijn veroordeeld

De positie die Mora bij de Duitse bank had, beviel hem echter niet: hij realiseerde zich dat hij als zelfstandig handelaar veel meer kon verdienen. In 2008 verliet hij HVB en richtte samen met HVB-collega Martin Shields zijn eigen investeringsfonds op: Ballance Capital. Mora en Shields namen een collega mee, Nick Diable. Afgelopen jaar schreven Shields en Diable geschiedenis: zij zijn de eerste bankiers die voor CumEx-fraude zijn veroordeeld. 

In ruil voor strafvermindering werkte het tweetal intensief  met de opsporingsdiensten samen. Dat blijkt ook uit de gelekte documenten. De verslagen van hun gesprekken met hoofdofficier van justitie Brorhilker bieden een blik achter de schermen van de beginnende CumEx-ondernemers.

Als team overstappen naar een andere bank om daar dezelfde activiteiten op te zetten, vonden ze geen aantrekkelijke optie. Te ingewikkeld. Ze hadden inmiddels zelf een netwerk opgebouwd met mensen als Berger, hadden de medewerking van de Warburg Bank in Hamburg en konden, met hulp van investeerders, beter zelf een investeringsfonds starten.

Toen de officier van justitie de verdachte bankier vroeg wie zijn rolmodel was, luidde het antwoord: Frank Vogel

In een van de verhoren vraagt Brorhilker aan Shields welk rolmodel hij daarbij voor ogen had. Het antwoord van de Ier is helder: Frank Vogel. Vrijwel iedereen in de CumEx-markt kent de Nederlander en het was slechts weinigen ontgaan dat hij Fortis in 2005 had verlaten. Dat hij begin 2006 zijn eigen onderneming Global Securities Finance Solutions (GSFS) startte, was evenmin onopgemerkt gebleven.

Mora en Shields namen volgens de verklaringen van Shields zelfs contact op met Vogel, die inmiddels had laten zien dat hij als zelfstandig ondernemer in de CumEx-handel inkomsten wist te genereren. Het tweetal overwoog met zijn bedrijf GSFS in zee te gaan, maar zag daarvan af: de zakelijke ideeën van Mora en Shields kwamen niet helemaal met die van Vogel overeen. 

Andere bronnen bevestigen dat. ‘Vogel werd gezien als een nogal agressieve handelaar, maar hij wilde het liefst zo onzichtbaar mogelijk opereren,’ zegt een voormalig bankier die in die tijd in de CumEx-handel actief was. ‘Ik denk vooral omdat hij niet wilde dat anderen GSFS kopieerden.’

Net als het recept van Coca-Cola

Het liep anders. Dat Vogel Fortis had verlaten en voor zichzelf was begonnen, was immers al lang en breed in de markt bekend. Niet alleen bij Mora en Shields ging een lichtje op, ook bij anderen. ‘Frank Vogel verliet Fortis om zijn eigen bedrijf op te zetten,’ herinnert CumEx-handelaar Sanjay Shah zich in een gesprek met het Duitse tv-programma Panorama. ‘Ik denk dat veel mensen daar inspiratie uit haalden om hetzelfde te doen. Zo verlieten Paul Mora en Simon Pearson hun baan en begonnen hun eigen bedrijf. Daarna deden mensen van Macquarie en Merrill Lynch hetzelfde.’

Shah was jarenlang bij ING werkzaam geweest. Daar kreeg hij het uiteindelijk met zijn baas aan de stok, waarna hij in 2007 naar een andere Nederlandse bank verhuisde: de Rabobank. Shah: ‘Daar maakte ik voor het eerst kennis met de zogenaamde Cumex-handel.’ Volgens verklaringen uit zijn strafdossier zou de Brit daar zijn boekje te buiten zijn gegaan en door de bank op straat zijn gezet. Shah zelf houdt het er liever op dat hij ten tijde van de financiële crisis ‘overbodig’ werd bevonden.

Hoe dan ook: na zijn vertrek begon Shah voor zichzelf. Hij deed dat niet onverdienstelijk. Met zijn investeringsmaatschappij Solo Capital wist hij in de periode 2012-2015 de Deense schatkist ongeveer 2 miljard euro afhandig te maken.

Shah merkte bij de Rabobank dat de kennis over CumEx geleidelijk bij meer mensen terechtkwam. Bankiers wisselden van baan en namen hun know-how mee naar andere banken. Het advocatenkantoor Freshfields organiseerde zelfs seminars om de mogelijkheden van CumEx-markten in beeld te brengen en hun eigen fiscalisten aan bankiers te koppelen. Shah: ‘Het was bijna alsof het recept van Coca-Cola of dat van Kentucky Fried Chicken in handen kwam van anderen.’

Dat Vogel de kneepjes van het vak niet met anderen wilde delen, blijkt ook uit een verhoor dat onderdeel is van het CumEx-strafdossier. Een voormalig bankier van de Zwitserse private bank Sarasin beschrijft daarin een meeting met Vogel, die in 2010 betrokken was bij de opzet van een zogenoemd feeder fund dat specifiek Nederlandse investeerders moest aantrekken. Vogel hield zijn kaarten voor de borst.

Precies in die tijd zochten de spelers in de CumEx-handel naar een nieuw type structuur waarmee makkelijk grote rendementen konden worden behaald: via Amerikaanse pensioenfondsen. ‘In de markt was bekend dat Frank Vogel toegang had tot verschillende pensioenfondsen in meerdere landen, namelijk Groot-Brittannië, Nederland en de VS. Het gerucht ging toen dat deze pensioenfondsen werden gebruikt voor CumEx-deals,’ zegt een andere oud-bankier die destijds in de CumEx-handel actief was. Toen Vogel door de Zwitsers aan tafel werd gezet met een andere CumEx-zakenpartner, de Duitse topfiscalist Hanno Berger, om de nieuwe mogelijkheden te bespreken, leidde dat tot niets. Berger noch Vogel waren bereid hun kennis te delen.

De chique Zwitserse bankiers van Sarasin zouden de structuren met pensioenfondsen desondanks opzetten, ditmaal via Luxemburg. ‘Het was alsof ze een formule hadden ontdekt om goud te maken,’ schreef Handelsblatt in 2016. Nadat de Duitse belastingdienst eenmaal wakker was geworden en de verzoeken tot teruggave van dividendbelasting niet langer honoreerde, draaide de formule alsnog op een grote mislukking uit.

Voedingsbodem Fortis

Essentieel voor het welslagen van een CumEx-start-up was het vinden en inhuren van een bereidwillige prime broker. Dit type bankdivisie, vaak onderdeel van grote zakenbanken als Goldman Sachs, Deutsche Bank en Merrill Lynch, levert een scala aan financiële diensten en is toegerust om zeer complexe transacties te faciliteren en te coördineren. Ze zijn onmisbaar bij CumEx-transacties, vooral vanwege de financiering ervan. Buiten Merrill Lynch – dat zaken deed met Sanjay Shah – en Deutsche Bank leverde ook Fortis deze diensten.

Volgens een bron die toen actief was in de CumEx-handel waren de bankiers bij ABN Amro ‘precies op de hoogte van wat er speelde’

Een van de start-ups die Fortis inhuurde als prime broker was het in Dubai gevestigde Zeta Financial Partners (ZFP), in 2009 mede opgericht door Grenville Solomon. Hij behoort tot de hoofdverdachten van de Keulse hoofdofficier Brorhilker. Fortis was toen al onderdeel van het door de Nederlandse staat genationaliseerde ABN Amro.

Volgens een bron die in die periode actief was in de CumEx-handel waren de bankiers bij ABN Amro ‘precies op de hoogte van wat er speelde’ en wisten ze welk type handel hun klanten bedreven. ‘Ze konden alle delen van de transactie zien.’ Los daarvan: ‘Ze waren zelf heel actief in de handel. Hun investeringsbank voerde in die tijd ook voor eigen rekening CumEx- en CumCum-transacties uit’.

Volgens Shah waren de bankiers die voor zichzelf begonnen vaak in staat om de zakelijke banden met de vroegere werkgever aan te houden. Hij noemt met name ‘voormalige handelaren van Fortis’ die de bank verlieten en ‘de financiering bij hun vroegere werkgevers’ wisten te verwerven.

Voor Frank Vogel lag dat anders: hij verliet de bank immers onvrijwillig. Vogel knoopte later banden aan met de Brits/Zuid-Afrikaanse bank Investec, die eveneens onderwerp is van het strafrechtelijke onderzoek in Keulen. Meerdere medewerkers van de bank staan op de verdachtenlijst, waaronder de huidige Europese ceo, Michael Cullen. Volgens het Zuid-Afrikaanse online platform Daily Maverick – lid van het onderzoekscollectief The CumEx Files – zou uit de documenten onder andere blijken dat Investec met het verstrekken van ‘enorme kortetermijnleningen’ CumEx-deals heeft gefaciliteerd. De jaarrekeningen van Vogels holdingmaatschappij lijken die bevinding te schragen. In 2014 had Vogel een kredietlijn met Investec die de 11 miljard euro oversteeg.

Het team van Kirchberg maakte bij het dividendstrippen gebruik van de financiële diensten van ABN Amro, die ook transacties voor hen financierde

Het team van Hodyjas, White en Dirkzwager stond na de management buy-out van Kirchberg wel intensief in contact met ABN Amro. Ze maakten bij het dividendstrippen gebruik van de financiële diensten van de bank, die ook transacties voor hen financierde. Ook Ballance Capital, het bedrijf van Mora en Shields, deed zaken met ABN Amro, blijkt uit verklaringen van Shields.

Een voormalig leidinggevende bij Fortis GSLA die na de nationalisatie bij ABN Amro belandde, vertelt aan Follow the Money dat er na Vogels ontslag wat betreft de CumEx-handel ‘flinke veranderingen’ bij de bank plaatsvonden, maar er werd ‘natuurlijk nog wel gehandeld’. ‘Er is gekeken wat nog zou kunnen en op wat voor manier, zodat niemand het ziet, of dat het alsnog met een mooie opinie van Clifford of van KPMG zou kunnen. Binnen de bank ging dat op een manier waarvan men kan zeggen: “Dat was binnen reguliere kaders.”

‘Klantcontacten in het verleden’

In de zomer van 2014 bleek dat dividendstrippen toch minder ‘regulier’ was dan de meeste mensen binnen de bank deden voorkomen: Brorhilker kwam met een rechtshulpverzoek voor een inval op het Amsterdamse hoofdkantoor van ABN Amro. De inval werd de staatsbank bespaard. In oktober zouden medewerkers van de FIOD het ‘informatieverzoek’, zoals ABN Amro het later betitelde, van hun Duitse collega’s inwilligen en een harddisk met informatie van de bank in ontvangst nemen. 

Begin 2015 stond de beursgang van de bank gepland. Die werd na maatschappelijke onrust over de bonussen van de directie van de bank uitgesteld naar november. In augustus 2015 publiceerde Het Financieele Dagblad over een ABN-bankier die van ‘miljoenenfraude’ werd verdacht. Het betrof Willem Pieter Voormolen, een directeur bij de clearingbank die zich schuldig zou hebben gemaakt aan dividendstrippen, bevestigde het OM later tegenover Follow the Money. Niet veel later, in oktober, werd het beursprospectus gepubliceerd waaruit bleek dat de belastingdiensten van Duitsland en Zwitserland zich hadden gemeld. Het zou gaan om ‘klantcontacten in het verleden’. De bank had al een reservering van 150 miljoen euro gemaakt.

Verleden tijd was het zeker niet, de bank deed nog volop zaken met zijn oud-werknemers

Weer ging het om dividenstrippen, want het ‘klantcontact’ waarnaar de bank in het prospectus vaag verwees betrof dat met Kirchberg Investment Management van Hodyjas, White en Dirkzwager. En verleden tijd was het zeker niet, de bank deed nog volop zaken met zijn oud-werknemers. De Duitse officier van Justitie Anne Brorhilker was op dat moment ook in Kirchberg geïnteresseerd en vroeg eind 2015 tevergeefs informatie over hen bij ABN Amro op, zo bleek uit eerder onderzoek.

ABN Amro stelde in februari 2016 opeens vast dat Kirchberg er ondeugdelijke handelsstrategieën op nahield: dividendstrippen. Twee weken later verbrak ABN Amro de relatie met Kirchberg: de bank wenste ‘geen activiteiten te faciliteren die verband kunnen houden met dividendstripping’. Daarop begonnen Hodyjas c.s. een kort geding. De rechtbank Amsterdam stelde ABN Amro in het gelijk. De mannen van Kirchberg lieten het daar niet bij zitten en spanden een bodemprocedure aan waarin ze een schadevergoeding van 3,5 miljoen euro eisten. De rechtbank stelde ABN Amro eind 2019 opnieuw in het gelijk. De vennootschappen onder het bedrijf werden grotendeels ontbonden, zo blijkt uit het vonnis.

De Luxemburgse rechter bezorgde de dividendstrippers van Kirchberg de volgende tegenvaller. Hun verzoeken tot terugbetaling van in totaal 3,5 miljoen dividendbelasting had de Luxemburgse belastingdienst eerder geweigerd, de rechter stelde de fiscus eind vorig jaar in het gelijk. Daarmee lijken de dividenstrip-activiteiten van Kirchberg definitief beëindigd. 

Ook Frank Vogel heeft zich van de CumEx-handel afgewend. Vorig jaar zei hij tegen Follow the Money dat hij zich uit de financiële sector terug had getrokken. Zijn advocaat bevestigt desgevraagd dat hij zich niet meer met ‘dividendarbitrage’ bezighoudt. Vogels raadsman benadrukt dat ‘al zijn transacties legaal zijn geweest’.

Wederhoor

Advocaat Jasper Hagers, raadsman van Frank Vogel:

‘Hierbij reageer ik namens mijn cliënt op uw e-mailberichten van afgelopen vrijdag.

U baseert uw bevindingen klaarblijkelijk op inzage in onderdelen van bepaalde dossiers en wat anderen over mijn cliënt zouden hebben gezegd. Cliënt heeft die inzage niet (en niet gehad) en weet ook niet wat anderen over hem zouden zeggen / hebben gezegd. Cliënt moet alleen al daarom (bij gebrek aan wetenschap van die informatie) de juistheid van al uw bevindingen betwisten.

Al uw vragen zien voorts op hetzelfde: u wilt de legitimiteit van de transacties van cliënt in twijfel trekken. Hierover kan cliënt kort zijn. Al zijn transacties (hoegenaamd dan ook) zijn legaal geweest, zoals reeds aan u aangegeven. Over transacties van anderen laat cliënt zich niet uit. Dat is ook niet aan hem. Hij kent die transacties ook niet. Met de door u genoemde personen heeft cliënt nimmer zaken gedaan.

Cliënt is nog steeds uit de financiële wereld gestapt (in die zin dat hij zich al lange tijd niet meer bezighoudt met dividendarbitrage).’

De advocaat van Kirchberg / Frank Hodyjas c.s. reageerde niet op vragen.

Reactie ABN Amro:

‘Zoals je weet geven we in onze kwartaalrapportages regelmatig een toelichting op de onderzoeken die Duitse autoriteiten doen naar dividend arbitrage- transacties uit het verleden. De laatste keer was in ons Q2 2021 rapport op p78 onder ‘equity trading’. Wij zijn dus op de hoogte van de verschillende onderzoeken door de Duitse autoriteiten. We weten niet over welke lijst jij beschikt dus kunnen daar ook geen antwoord op geven. Los daarvan, het is sowieso ons beleid dat wij geen mededelingen doen over individuele (oud-)medewerkers.’

Reactie ING:

‘De enige referentie naar ING in dit dossier lijkt te zijn dat de naam van de bank voorkomt op een lijst met de namen die al lang in de media circuleert. Ons is niet duidelijk hoe die lijst tot stand is gekomen en wij zijn ook niet door de Duitse autoriteiten benaderd. We hebben al vele jaren het beleid om dit soort transacties niet uit te voeren of te faciliteren. Het behoorde derhalve ook niet tot de taken van de persoon die u noemt en die meer dan 15 jaar geleden voor ING werkte.’

Reactie Rabobank:

‘Rabobank verwijst naar antwoorden die de bank eerder aan Follow the Money gaf:

  • ‘Rabobank heeft nooit een ‘dividend arbitrage desk’ gehad.’
  • ‘Dhr. Shah heeft in 2007 en 2008 als handelaar bij Rabobank in Londen gewerkt’.
  • ‘De opmerking “there he learned about cum-ex trades” uit het NYT artikel kunnen we niet plaatsen. Toen Shah bij Rabobank kwam werken was er binnen Rabobank geen kennis aanwezig over dit soort transacties.’
  • ‘Rabobank heeft geen klanten geadviseerd of gefaciliteerd met betrekking tot dergelijke transacties.’
Lees verder Inklappen