Onder beslag deel III

De schade van de beslagleggingen wordt zichtbaar voor journaliste Margriet Marbus 'Terwijl de dolfijnen door hoepeltjes springen, vraag ik me af wanneer mijn geld terug komt'.

 

 

Vrijdag 28/01/2011

10.00 AM


Vrijdag is zondag in de Arabische Emiraten. Dus zijn de kinderen vrij. Mijn man, die vliegt, doorgaans niet maar nu toevallig wel. Ik doorgaans ook. Maar vandaag niet. Door de beslagleggingen ben ik druk bezig met de banken om automatische betalingen om te zetten naar andere rekeningen. En dat valt nog niet mee. Er moeten formulieren gestuurd, geprint, ingevuld, getekend, paspoorten gekopieerd, ingescand, voorzien van een formulier met hardtekening, alles moet doorgemaild, instanties zoals Nuon en waterschappen moeten gebeld, gemaild en alles moet uitgelegd. jezus, uitleggen dat op al je bezit beslag ligt, Dat je de rekeningen niet kunt betalen... Beslagleggingen. Als je dat woord noemt, wordt de toon aan de andere kant van de lijn direct anders. Wantrouwend. Arrogant soms. Ongeduldig. Alsof we criminelen zijn. Terwijl we alle jaren in Nederland trouw alle belastingen betaalden. En niet te weinig ook, allejezus, wat hebben we bergen geld naar de overheid overgemaakt. En al die jaren over een flink bedrag nog wel zo'n 60% ook. Hoeveel uitkeringen zijn er de afgelopen jaren betaald van onze belasting, vraag ik me af. Of zat mijn belastinggeld in de renovatie van het Paleis op de Dam? Een gebouw, onderkomen van de rijksten van Nederland die, hoe hilarisch, vrijgesteld zijn van het betalen van belastingen.  Ons achtervolgt het  blijkt, terwijl we al drie jaar in het buitenland wonen. Een bedankje voor je bijdrage? Forget it. Even doorzoeken naar je correspondentieadres bij het opmaken van de afrekening blijkt nog een hele stap teveel. Leuker kunnen we het niet maken, makkelijker wel? Sodemieter op. Er is ondertussen 12.000 euro over gemaakt, al een paar dagen geleden. Leuker kunnen we het niet maken, makkelijker wel? Ga toch weg. Ik heb een deadline lopen voor een interview dat ik in New York heb gedaan. Een duur interview voor een goede opdrachtgever. Die moet nu wachten. Nee, leuker kunnen we het niet maken.
De Arabische overburen nodigen ons uit voor het eten. "Wat zit je toch de hele dag achter die laptop?" De gesluierde buurvrouw in haar abaya zag mijn echtgenoot vertrekken voor de boodschappen en neemt de kans even een praatje te komen maken. Dat kan immers niet als de heer des huizes er is. Ik leg uit. Geen tijd. Tax. Pay. Beslaglegging. De vrouw kijkt ongelovig. In Dubai kennen we geen tax. En dat bevalt goed. Het beslagrecht kent men wel. Het is immers een land onder Shariawetgeving. Wie leent en niet op tijd terugbetaald raakt alles kijt. Erecodes.
"Maar voor tax? Jullie hebben altijd veel betaald en nu zoiets? Nederland zorgt niet goed voor haar inwoners," concludeert ze.
"Jawel," nuanceer ik, "maar er zijn wat rare regels zoals het beslagrecht."

16.00 PM

Ik ben ongeveer door de papierwinkel heen. Maar geen puf meer om nog een poot uit te steken, laat staan om een interview uit te schrijven. Ik check mijn mailbox. Die zit nog steeds vol. Ik ben bepaald niet de enige die met beslagleggingen te maken heeft, zie ik. Ik tel tien, elf vrienden en bekenden en een aantal mensen die me out of de blind schrijven naar aanleiding van het dagboek op FTM. Een emailadres blijkt zo te zijn gevonden op het internet, alleen de ambtenaar van de belastingdienst heeft daar dus moeite mee. Niet dat dit veel troost geeft. Ik voel me nog steeds even genaaid als een week geleden, toen ik vaststelde wat er aan de hand was. Hoewel... een beetje fijn is het wel dat er zo wordt meegeleefd.

Zaterdag 29/01/2011

09.00 AM


Een update van echtgenoot die alweer ergens aan de andere kant van de wereld zit. De belasting heeft zo'n E 1500,-- opgeteld in verband met 'gemaakte kosten', ook voor het beslag leggen. Samen met de aannemer en de schilder en de werkuren die er in zitten, in het oplossen van die shit, kom ik nu op een bedrag van een kleine E 6000,-- die de beslaglegging me kost. ZESDUIZEND EURO'S! Ik reken na hoeveel verhalen in daarvoor moet schrijven. Zesduizend euro's is niet niks. Het zijn al snel twee maandsalarissen van iemand die een modaal salaris verdient. Maar nu moet ik me echt concentreren op twee interviews die af moeten. Niet meer aan die shit denken dus. Don't get mad, get... maar dat gaat niet in dit geval. Staartje van de beslaglegging is altijd het machteloze gevoel.

12.00 PM

Ik ga met de kinderen naar een kinderfeestje van een Tsjetsjeens schoolvriendje met een dolfijnshow. Het is zaterdag en zij kunnen er ook niets aan doen dat de fiscus er in Nederland zo'n zooitje van maakt. Terwijl de dolfijnen door hoepeltjes springen, vraag ik me af wanneer mijn geld terug komt.

17.00 PM thuis. Hardlopen op het strand met David Guetta en Faithless (hoe toepasselijk) mijn kop door laten waaien. Dan naar de sauna. Wat er nog in zit aan kwaadheid eruit zweten.
 

Redactie
Redactie
Gevolgd door 679 leden