Ontketend

3 Connecties

Relaties

Margriet Marbus Beslaglegging

Organisaties

ING

Laatste deel van Margriet Marbus' dagboek over de beslaglegging op haar ING-rekening. Eindelijk kan ze bij haar geld. Maar nu is ING boos op haar.

Wat vooraf ging...

Journaliste Margriet Marbus is bij haar verhuizing naar Dubai vergeten een gehuurde DVD van Nanny McPhee terug te brengen naar de verhuurder. Daarop liet het incasso-bureau beslag leggen op haar ING-rekening. Natuurlijk betaalde ze het verschuldigde geld waardoor het beslag werd opgeheven.  Maar toen begon de ellende pas. ING treuzelt wekenlang met het overmaken van haar geld, beloftes ten spijt. Lees Marbus' verslag over de kafkaainse werkelijkheid achter een simpele beslaglegging.

De conclusie is dat het beslagleggingrecht in Nederland niet deugt. Er kan te gemakkelijk misbruik van worden gemaakt en de gevolgen zijn disproportioneel hoog, zo maakt de zaak-Marbus duidelijk.

Het slot van de beslag-soap 'Onder beslag'.

Dinsdag 08/02/2011
12.00 PM

Leeg, De rekeningen zijn nog steeds leeg. We bellen weer met ING. Boos natuurlijk. Nee, dat is zacht uitgedrukt. Woedend zijn we. Het beslag is sinds de 27de van de rekening af maar waar blijft  het geld?
Wat ik verwacht is dat de hypotheek niet is betaald. Dan krijgen we een maning. Van…ING! Dat zou prachtig zijn. Maar de hypotheek is wél betaald. Pand Amsterdam, dat vol studenten zit, heeft deze maand onverwacht vroeg gestort, blijkt. En dat is meteen tot de laatste cent opgeslorpt in hypotheek, gas, water en licht. Shit! The zou nu mooi geweest zijn als ING een koekje van eigen deeg had gekregen.
ING verbindt ondertussen door en door en door en door , niemand die ons kan helpen, en dan tuut, tuut, tuut…

 

Ik bel in grote wanhoop nu een bankier die ik ken. Wat kan ik doen? “Niets, een uit de kluiten gewassen organisatie die log is en traag,” zegt hij.
"Ze willen  misschien wel maar het werkt daar gewoon niet meer. Klanten, ach, joh, zo denkt die bank al lang niet meer.” Als advies geeft ook hij: “Wegwezen daar!”


Ja. Dat wil ik wel. Maar dat is nog niet zo makkelijk. Moet er gereisd worden, afspraken gemaakt, hoop tijd, weinig lol. Maar ja. Het móet natuurlijk wel. Bij zo’n bank wil je niet blijven.

16.00 PM
Leeg, nog steeds leeg, what else?!

Woensdag 09/02/2011
12.00 PM
Leeg. Geen commentaar. Erg. Er komt een soort berusting. Zo van: ach, het is weg en mis ik het nu eigenlijk? Moet ik me er druk om blijven maken?  Is het de stress waard? Is het een mechanisme van zelfbescherming dat opvlamt?

16.00 PM
Toch weer even kijken. Leeg. En wéér die berusting.  Eng.

18.00 PM
Bij Barasti, een beachclub aan de Arabische golf, doen we – twee andere vrouwen en ik- een borrel. Ik verhaal van het geld zoals ik elke dag wel tegen iemand van het geld verhaal. Het is ook nogal niet een flink bedrag, met vier nullen…. Een paar Britten schuiven gezellig aan.  Wat doen jullie hier dames? Wij vertellen braaf wat we doen. En jullie?
“Financial sector.”
“Oh. Bank?”
“Yes.”
“Welke?”
“ING.”
“Jezus…”

Donderdag 10/02/2011
12.00 PM
Geld!! Het geld is terug!! Na twee weken wachten, kan ik weer pinnen! Toch ben  ik niet echt blij. Het gevoel dat  er geld van ons bij ING staat en de twee weken dat z e ons lieten wachten op ons geld, het klopt niet. Financiële instellingen bestaan bij de gratie van vertrouwen. En dat is er natuurlijk niet meer.


Dagen, weken er na zelfs praten we er nog dagelijks over.  Een beslaglegging is iets dat ik traumatisch durf te noemen. Een kwaadwillende instantie of persoon kan met weinig argumenten zijn klauwen in je bezit zetten in Nederland. Een zoekgeraakte video van Nanny McPhee volstaat al met een machtiging van de rechter om je spullen te confisqueren.

De belastingdienst had met iets meer moeite ons correspondentieadres af kunnen lezen uit één van de ING-rekeningen. Nee. Beslag. Onterecht dus. Er wás een correspondentieadres bekend. Maar procederen tegen dit onrecht is nóg duurder dus je betaalt de 2500 (tweeeneenhalfduizend euro, méér dan een netto maandsalaris voor de meeste Nederlanders) dan maar. Je moet wel.

Het kan nog erger. Kwaadwillenden, bijvoorbeeld louche aannemers, speculeren hier zelfs op. Als het vermoeden bestaat dat er iets bij je te halen valt, en je hebt de pech dergelijke geroutineerden tegen het lijf te lopen, in Nederland ben je dan ‘de lul’, zoals dat in aannemerstaal heet.  Het beslagleggingrecht is het kromste recht dat Nederland kent en je bent er zo goed als, nee, je bent er absoluut weerloos tegen.

Behalve als je rijk bent.

Na een paar weken krijgen we verder nog wat mosterd na de maaltijd van ING. Een brief, op vermanende, moederlijke toon. Tut, tut, dat schrijven van mij.  Wel de naam van de medewerkster eruit halen, hoor. Niets over dat ik twee weken op mijn geld moest wachten. Dat ING niets deed om de boel te versnellen. Nee, alsof er niets gebeurd is.


Beste mevrouw Marbus,
 
Zoals u inmiddels heeft kunnen ervaren is uw geld op de 8e teruggestort. Ik heb uw artikel op de site gelezen, dat op de 16e is gepubliceerd. Het valt me op dat, hoewel het artikel een week later is gepubliceerd, in het artikel niet is vermeld dat het geld op de 8e is teruggestort en een en ander is afgehandeld door de ING.
 
Wat ik u wil vragen is of u in uw artikel de naam van de medewerker van de klantenservice zou willen (laten) verwijderen en vervangen door de ING of de klantenservice. Mevrouw van Egdom heeft keurig haar werk gedaan en ervoor gezorgd dat u zo spoedig mogelijk weer over uw geld kon beschikken. Zij wordt nu met naam genoemd, waar zij namens de ING heeft gehandeld.
Is het mogelijk om haar naam in het artikel te vervangen door ‘een medewerker van de klantenservice’ of de ING?
 
Met vriendelijke groet,
 
Cindy Penders
PR & Woordvoering

 


Dus ik mail Cindy Penders dat het een dagboek betreft. Dat wat vertraging heeft omdat ik door al het gezeik zo achter loop met mijn werk.

Geachte mevrouw Penders,


Het artikel betreft een dagboek, zoals u kunt zien als u goed leest. Dat nog niet af is. Ik loop door de beslagleggingsperikelen nogal achter met mijn werk, tot de dag van vandaag. Per dag beschrijf ik dus de ontwikkeling. Ik denk dat ING eens beter voor zijn cliënten moet zorgen, dan hoeft één en ander niet in de krant. Ik ben een ervaren journalist alsmede mijn chefs bij FTM, Arne van der Wal, Eric Smit en Mark Koster. Ik stuur deze mail naar hen door en maak mijn dagboek eerdaags af. Uiteraard wordt er melding gemaakt van het terugstorten maar vooral van de tijd die ING daarvoor neemt. Dat een dergelijk feit - de manier waarop ING met een beslaglegging omgaat - nieuwswaarde heeft, zou u toch aan het denken moeten zetten.

Met vriendelijke groet,
Margriet Marbus


Ik stuur het ook door naar Arne van der Wal van FTM.nl. Zou het wat helpen? Ik heb er weinig hoop op. Mijn besluit om nooit meer naar Nederland terug te keren als permanent resident staat door deze gebeurtenis wel vast. Je bent vogelvrij, zeker als de griffierechten ook nog eens 20 keer omhoog gaan, zoals onlangs werd aangekondigd. Er is zo’n tekort aan rechters…

Anyway: Follow The Money: bedankt voor het podium. Je frustratie van je af kunnen schrijven, is tenminste wat.

––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––
Lees ook de eerdere afleveringen van Margriet Marbus' dagboek over haar Kafkaiaanse hellevaart nadat er onverwacht beslag op haar bankrekeningen is gelegd.
 
Onder beslag I – Geveld door de staat 
Onder beslag II - 'Kan dit écht in Nederland?'
Onder beslag III - 'Terwijl de dolfijnen door de hoepeltjes springen...'
Onder beslag IV - Zij van de Belastingdienst
Onder beslag V - Down & out in Dubai

Onder beslag VI - Het geld is zoek
 
Door: Margriet Marbus



Heeft u ook problemen met een beslaglegging? Mail Follow the Money!