Oorlog om orders

    Beurzen worden te transparant om er nog een leuke boterham te kunnen verdienen. Goed voor de belegger, minder goed voor banken en beursorganisaties.

    Het rommelt niet alleen op de beurzen, maar ook bij de beursbedrijven. Machtige zakenbanken mijden steeds vaker de officiële beurskanalen. De fusie tussen Euronext en Deutsche Börse komt niet echt als een verassing. Ondertussen viert het bedrijf TOM feest.

    De rechter was gisteren glashelder: hoe goed het betoog van Euronext ook was over de vermeende zwakheden van handelsplatform The Order Machine (TOM), de rechter had er geen enkele boodschap aan en veegde alles van de beurstafel af. TOM wordt met onmiddellijke ingang lid van de Amsterdamse optiebeurs na twee jaar lang te zijn getreiterd en gedwarsboomd.

     

    Dark pools
    En daarmee is door het nietig geachte BinckBank, de ABN Amro en handelshuis Optiver het vermeende monopolie van het beursbedrijf in de Amsterdamse optiehandel definitief doorbroken. TOM belooft u als particulier een walhalla door de “beste uitvoering van een order” te garanderen. TOM vergelijkt meerdere markten en pikt de beste prijs er voor u uit. Dat klinkt u natuurlijk als muziek in de oren, echter de heren van Euronext denken daar toch wat genuanceerder over.

    Op institutioneel gebied is het niet anders. Daar ontstaan zogenaamde “dark pools”. Ook de institutionele belegger is op zoek naar de beste prijs en de goedkoopste afhandeling en gaat daarin heel ver. Bijna de helft van de handel in AEX-aandelen gaat inmiddels buiten de beurs om. Nederlandse handelaren en beursfondsen waarschuwen dat daarmee eerlijke en gezonde koersvorming in gevaar komt. En daar slaan ze de spijker mee op hun kop.


    De trend is daarmee zo helder als glas. De “buitenbeurshandel” in Amsterdamse hoofdfondsen heeft een enorme vlucht genomen. In 2008 ging er grofweg een derde van de omzet buiten beurzen als de Chi-X, de Bats en NYSE Euronext om. Eind 2010 bedraagt dat percentage al zo’n 45 procent. Ik verwijs naar onderzoek van het Britse Fidessa (niet te verwarren met het Luxemburgse Fidessa van de familie Mol). U begrijpt opeens waarom de heren van de Euronext en de Deutsche Börse elkaar gedwee in de armen zijn gevallen.

     

    Gevaar
    De bovenstaande ontwikkeling is overigens niet geheel zonder gevaar. Immers als beleggers niet weten tegen wat voor een prijs grote pakketten van hun investeringen verhandeld worden, kan dat het vertrouwen in het beursmechanisme en dat van die zelfde kleinere beleggers een flinke deuk geven. Liquiditeit is een erg belangrijk onderdeel van de investeringsbeslissing, vergist u zich vooral niet.

    Maar steenrijke hedgefunds en gespierde institutionele beleggers en de machtige zakenbanken lijken het aan de achterkant in een donker kamertje op een akkoordje te gooien. Zij hebben geen boodschap aan al het geleuter en verwijzen droogjes naar de Mifid. De eindbelegger is uiteindelijk de klos, waarbij de kwaliteit van de prijsvorming op deze manier steeds verder achteruit holt.

    Aardig om te vermelden is dat deze tendens natuurlijk haaks staat op de geschiedenis bij de firma Lehman Brothers. Men zou verwachten dat transparantie juist een groot goed zou moeten zijn in deze lastige tijden en dat het lesje nu wel geleerd is. Daar komt nog eens bij dat het tegenpartijrisico nergens genoemd wordt. De functie van een stabiel en liquide beursplatform is daarin cruciaal. Maar de grote belegger heeft hier kennelijk maling aan.

    Hoe dan ook: er wordt gevochten om orders. Bij Binck gniffelt men vanochtend achter de bestuurstafel. De transactiekosten van de grootaandeelhouder van TOM zouden wel eens substantieel kunnen gaan dalen. Een potentiële besparing van zo’n 20 procent tot 25 procent klinkt mij niet vreemd in de beursoren. De vraag is of dit dan volledig naar de aandeelhouders van Binck gaat of dat de klanten van Binck ook nog een graantje mee pikken. In ieder geval ben ik van mening dat het de koers van Binck goed zal doen. Wij verwijzen naar onze ©olumbeurs-Portefeuille (die u kunt inzien als u lid bent van ©olumbeurs)
     

    Goed nieuws

    Tot slot merk ik op dat de nieuwe beurscombinatie wel eens in Amsterdam gevestigd zou kunnen worden. En daarmee zou de beurs weer op de vertrouwde geboortegrond terug komen, waar de handel ruim 400 jaar geleden begon. En dat klinkt mij als muziek in de oren. Een nadeel is dat in het bestuur geen Nederlander meer te vinden is. De Nederlandse beursbelangen zijn helaas de laatste decennia slecht verdedigd naar mijn oordeel, ook al is de fusie op zichzelf goed nieuws voor de mondiale belegger.

    Jan Dwarshuis is columnist bij ©OLUMBEURS en Follow the Money: Op het moment van schrijven heeft hij geen positie in bovengenoemde fondsen.

    Uw reactie is welkom via Dwarshuis@Columbeurs.nl






     

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Jan Dwarshuis

    Als zelfstandig ondernemer is hij actief geweest in verschillende takken van sport. Tussentijds bleef hij op het terrein van...

    Volg Jan Dwarshuis
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren