Oranje titel verbeurd verklaard

3 Connecties

Relaties

Oranje WK

Werkvelden

Voetbal
0 Bijdragen

Dankzij de wraak van Spanje in de WK-finale breekt voor de Nederlanden een nieuwe tijd aan, hoopt FTM-columnist Jacob Gelt Dekker. Zonder Balkenende, zonder Alex, zonder oranjegekte.

Het smadelijke verraad van Willen de Zwijger, de Prins van Oranje, is eindelijk door de Spanjaarden gewroken. De Oranje titel is ten aanschouwen van de ganze wereld waardeloos geworden. Het postuum verheffen in de adelstand van Balthasar Gerards, de executeur van Willem de Zwijger, was niet genoeg geweest. Met hemeltergende spot had het oranje voetballerslegioen voor aanvang van de wedstrijd nog luidkeel gezongen, "'De Koning van Hispanje heb ik altijd geeerd."
 
"De pest van de ganze christelijke wereld en de vijand van het menselijke ras", zoals de Prins van Oranje door Philip II werd betiteld, was nooit op afdoende wijze  bestraft, maar moest nu het onderspit delven.
 
Nu, nadat de verrekening heeft plaatsgevonden kan de Staat der Nederlanden eindelijk weer een Republiek worden, zelfs met Spanjes zegen. De nakomelingen van  de zetbaas-stadhouder die noch zijn huurpenningen betaalde, noch zijn koning gehoorzaamde, zouden maar beter af zijn door in hun Mozambiquaanse stulpje te blijven schuilen.
 
Op Oranjedijk in het M'biqu'se bos zou Balkenlex nog een  feestje voor de oranje ballenhelden hebben willen geven. Als trouwe onderdaan wilde Jan Peter zijn toekomstige koning graag nog eens behagen onder het mom dat het een openhuis betrof voor de verkoop van het optrekje, wellicht aan een rijke voetballer. De verkoop kon wellicht nog wat goedmaken voor de Nederlandse belastingbetaler, die uiteindelijk altijd voor de rekening opdraaide. Slippendraager-schatbewaarder Nout zou bij de uitgang een collecte houden en blindelings  alle contanten, zwart of wit, en zelfs DSB-cheques accepteren. Maar nog rood besmeurd met het Spaanse kampioenenbloed zou niemand nog komen opdagen.
 
Het Maximalexische boshutje keek treurig uit op onafgebroken stormen van aanrollende misdaadgolven  Met een  Hollands veiligheidspeleton in kielzog zou niemand iets te vrezen hebben. Inboorlingen waren toch zo schattig, kleurrijk en schilderachtig! Tante Rene, onze nationale boomfluisteraarster, had ook nog even een borreltje willen geven, maar schilders konden haar enigszins verweerde bush optrekje net tijdig hebben kunnen opkalefateren. 
 
"IJdelheid, alles is ijdelheid zegde de Prediker," foeterde Routje tegen de verenigde Nederlandse pers, voor hij zich te voet spoedde naar de Nederduitse Gereformeerde Kerk in Stellenbosch op een steenworp afstand van zijn nederige herberg in de Dorpstraat.  In ootmoed boog de verenigde Gereformeerde Gemeente van Boer-broeders en -zusters zich over 2 Corinthien 11:30; de 'doorn in het vlees van Paulus'.
 
Zou Paulus zich bezondigd hebben aan een vorm van sportverdwazing of zelfs voetbal, vroeg de voorganger aan de goegemeente? En deed de apostel dat als bekeerde Paulus of zondige Saul? De duivel roerde ook vandaag nog steeds zijn staart. "Godloochenaars, vreesachtigen en  ongelovigen," bulderde de blikken dominee in het holle kerksgewelf, "Gruwelijken, doodslagers, en hoereerders het einde der tijden is nabij."
 
Voor de Nederlanden kan een nieuw tijdperk eindelijk aanbreken, zonder Balkje, zonder Alex en zonder oranjegekte.