Pensioen als risico

    Demografische ontwikkelingen ondergraven de houdbaarheid van ons pensioenstelsel, constateert Jan Dwarshuis, en bovendien is de instabiliteit van ons financiële stelsel nog altijd niet verholpen. Tijd om duidelijke en harde keuzes te maken.

    De tijd dat op u op school de kracht van het fenomeen rente op rente werd bijgebracht, ligt achter ons. Op dit moment ontwikkelt de factor rente zich als een risico voor de gehele maatschappij. De vergrijzing drukt steeds zwaarder op sociale systemen die gebaseerd zijn op rente-inkomsten. Langzaam maar zeker moeten steeds minder werkenden de lasten dragen van steeds meer gepensioneerden. Dit heeft wereldwijd een permanent drukkend effect op de groei van onze welvaart.

    Mismatch

    Demografische problemen stapelen zich heel langzaam verder op. Door de verschuivingen ligt er een onvoorstelbaar geachte pensioencrisis op de loer. De mismatch tussen de vermeende en daadwerkelijke financiële zekerheid op oudere leeftijd is op zijn zachtst gezegd een onderschat aandachtspunt voor de komende jaren. Veel betrokken partijen proberen de moed er nog wel in te houden, maar de kloof tussen ambitie en realiteit qua pensioen zal wel moeten worden overbrugd. Sociale pensioenstelsels zijn wereldwijd ernstig ondergefinancierd.

    Meer risico en schulden

    Veel gepensioneerden wijzen opgewekt naar hun bezit, maar de 0%-rentepolitiek zorgt ervoor dat dit bezit qua rendement tekort schiet om aan alle verplichtingen te kunnen voldoen. Verschillende pensioenfondsen worden zodoende geforceerd om meer risico te nemen, met alle gevolgen van dien. Overigens is in veel gevallen het pensioen niet uw bezit: u maakt slechts aanspraak op een uitkering waar u uw hele werkzame leven voor betaald heeft.

    De rommel uit 2008 is niet opgeruimd en burgers hebben hun schulden nog verder laten oplopen

    Verschillende experts zijn er vanuit uitgegaan dat na 2008 de schulden wel zouden dalen, en dat banken en burgers hun les wel geleerd hadden. Niets is helaas minder waar. De rommel uit 2008 is niet opgeruimd en burgers hebben hun schulden nog verder laten oplopen. Veel landen hebben op de pof geleefd om uit de malaise van 2008 te komen. Iedereen weet dat leven op krediet niet meer is dan het nemen van een voorschot op de toekomst. Extra schulden is geen duurzaam economisch model. Deze prijs zal menigeen nog gaan betalen.

    Oplossing

    Om het pensioenstelsel niet te laten ontploffen zullen er keuzes gemaakt moeten worden. De simpelste oplossing is dat er minder geld naar de gepensioneerden vloeit. Deze gepensioneerden zullen wellicht gedwongen worden om eventueel ander bezit – zoals een huis – vroegtijdig te verkopen. Voor jonge generaties is de huidige situatie een teken aan de wand. Eerder beloofde uitkomsten snijden geen hout. De ouderwetse oplossing van een groot gezin is wellicht in meerdere opzichten de beste garantie op een zorgenloze oude dag.

    Over de auteur

    Jan Dwarshuis is senior asset manager bij Thirteen Asset Management AG, waar hij verantwoordelijk is voor het Thirteen Diversified Fund. Dwarshuis schrijft zijn columns op persoonlijke titel en wordt hier niet voor betaald. Ook betaalt hij niet voor het plaatsen van zijn columns. Professioneel houdt hij posities aan in grote Europese, Amerikaanse en Russische beursfondsen. De informatie in zijn columns is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen.

    Lees verder Inklappen
    Over de auteur

    Jan Dwarshuis

    Als zelfstandig ondernemer is hij actief geweest in verschillende takken van sport. Tussentijds bleef hij op het terrein van...

    Lees meer

    Volg deze columnist

    Dit artikel krijg je cadeau van Follow the Money.

    Diepgravende onderzoeksjournalistiek kost tijd en geld. Steun ons en

    word lid