Bestuursvoorzitter Christian van Thillo tijdens de presentatie van de jaarcijfers van De Persgroep.
© ANP / Evert Elzinga

Wanneer de krant jou leest

    Of je nu de NRC, de Telegraaf of de Volkskrant leest, uitgevers verzamelen steeds meer persoonlijke informatie over hun gebruikers. Daardoor weten ze precies wat voor baan je zoekt, waar je wilt wonen en met welke opvoedkundige problemen je kampt. ‘Een noodzaak in de online wereld’, noemen ze die datahonger. Maar heb je als lezer nog wel iets te kiezen?

    Stel: je woont in Vlaanderen, en je wil een eigen woning bouwen. Tijdens je zoektocht naar de juiste baksteen, het bijpassende raamprofiel en het ideale verwarmingssysteem kom je terecht op livios.be, ‘portaalsite voor (ver)bouwers en klussers’. Omdat je ook nog een lening moet krijgen voor je droomhuis, vergelijk je op spaargids.be voor de zoveelste keer de verschillende opties in je buurt. Als je even later het nieuws van de dag wil checken via de app van HLN.be, krijg je al snel een advertentie voor aluminium raamprofielen te zien, en na wat scrollen duikt er ook een aanbevolen artikel op met als titel ‘Ramen renoveren: zo maak je de juiste keuze’.

    Toeval? Nee, je bent door je surfgedrag wellicht gemarkeerd als ‘geïnteresseerd in (ver)bouwen’ door Medialaan – De Persgroep Publishing. En dat is helemaal de bedoeling.

    Multimedia-data

    Het was een klein berichtje op de website van De Tijd op 12 februari: ‘Mediahuis slaat dubbelslag in vastgoedsector’. Nee, Mediahuis kocht zelf geen nieuwe drukkerij of felbegeerd pand. Wel had de uitgever van onder meer De Standaard en de Nederlandse kranten De Telegraaf en NRC Handelsblad een bedrijf gekocht dat ‘klantenrelatiesoftware voor spelers in de vastgoedsector’ levert. Ook nam het een meerderheidsbelang in de vooral in Oost- en West-Vlaanderen populaire vastgoedzoekertjessite Immo Proxio.

    Je vraagt je misschien af waarom een krantenuitgever geïnteresseerd is in de overname van een vastgoedzoekertjessite. Dan stel je eigenlijk de verkeerde vraag. Want Mediahuis is al lang niet enkel meer uitgever van kranten. Hetzelfde geldt voor Medialaan — De Persgroep Publishing, dat onder meer Het Laatste Nieuws en De Morgen uitgeeft, eigenaar is van tv-zender VTM en radiostations als Q-Music en Joe FM en een meerderheidsbelang heeft in De Persgroep Nederland, de uitgever van Trouw, AD en de Volkskrant.

    De voorbije maanden en jaren bouwden deze dominante Belgische mediagroepen een portefeuille uit van wat Medialaan – De Persgroep Publishing ‘online services’ noemt: websites die consumenten helpen vergelijken en kiezen tussen producten en diensten, van energieleveranciers en auto’s tot spaarrekeningen en smartphones.

    Onder de vleugels van Medialaan – De Persgroep Publishing verschuilen zich onder meer vacature.com, spaargids.be, mijnenergie.be, portaalsite voor (ver)bouwers livios.be en technologiesite tweakers.net.

    Vlaamse mediabedrijven verzamelen onze persoonlijke gegevens steeds meer uit eigen bronnen

    Mediahuis investeerde recent dus nog in een site voor vastgoedzoekertjes, maar is eveneens aandeelhouder van Jellow, een site voor freelancewerk. Daarnaast heeft het bedrijf onder andere vacaturesite jobat.be, autovergelijkingssite vroom.be, vastgoedsite zimmo.be, reistips.be, koopjeskrant.be, inmemoriam.be en gezondheid.be in zijn portefeuille. In Nederland bezit het merken als dumpert.nl, speurders.nl, autovisie.nl, jaap.nl en relatieplanet.nl.

    Naast al deze ‘online services’ hebben deze Vlaamse mediagiganten natuurlijk ook de websites en apps van hun papieren kranten en magazines, maar Medialaan – De Persgroep Publishing biedt ook bijvoorbeeld streamingdienst Stievie aan, waar je de tv-programma’s van VTM, Q2, CAZ, Vitaya en VTM Kids online kan herbekijken.

    Dat mediabedrijven niet enkel meer een krant of een magazine uitgeven, is niets nieuws. Al enkele jaren zijn ze multimediaal en verspreiden ze hun nieuws, entertainment en andere ‘content’ via verschillende kanalen. Dat is onder meer interessant om adverteerders aan te trekken, aangezien die hun reclame via al die kanalen kunnen tonen. Maar de laatste tijd wordt die multimediale aanpak voor een bijkomende reden interessant: de persoonlijke data van abonnees, bezoekers en gebruikers.

    Sharing is caring

    Dat Vlaamse media geïnteresseerd zijn in wie we zijn en wat we doen, is al langer dan vandaag bekend. Maar er is meer aan de hand. Vlaamse mediabedrijven verzamelen onze persoonlijke gegevens steeds meer uit eigen bronnen en hebben daarom de laatste jaren verschillende bedrijven en hun diensten overgenomen.

    Met die strategie staan ze niet alleen, zo bleek recent nog uit onderzoek van Follow The Money, De Groene Amsterdammer en Investico. Talpa, het mediabedrijf van John De Mol, de bedenker van onder meer Big Brother, omschrijft zijn datastrategie als ‘full funnel’ – de volledige trechter.

    ‘We willen de consumenten 24 uur per dag, zeven dagen per week bedienen op verschillende platforms. Want de adverteerder vraagt dat van ons. Daarom willen wij weten wat die consument wil’, legt Pim Schmitz, commissaris bij Talpa Network, uit. De grote hoeveelheden persoonsgegevens die Talpa via die kanalen 24/7 verzamelt, worden gecombineerd en onder meer gebruikt om nieuwe tv-formats te bedenken en adverteerders beter te bedienen.

    Geef je geen data aan Mediahuis, dan krijg je geen nieuws van Mediahuis

    Eenzelfde geluid weerklinkt in Vlaanderen: ’We hebben data van meer dan 40 Mediahuis-sites’, vertelt data scientist Jessica Bulthé in de podcast van Mediahuis Connect, en dat volgens haar van zo’n 3,4 miljoen geregistreerde gebruikers. Die data worden gretig gecombineerd, zoals ook blijkt uit het privacybeleid van Mediahuis: ‘elke Mediahuis Entiteit die je persoonsgegevens heeft kan ook persoonsgegevens over jou ontvangen van een andere Mediahuis Entiteit.’

    ‘Niet alle persoonsgegevens worden centraal verwerkt en gedeeld voor de diverse Mediahuis-entiteiten, maar het is wel zo dat de meeste Mediahuis-merken met eenzelfde DMP (Data Management Platform) zijn gekoppeld’, verduidelijkt woordvoerster An Steylemans, die er nog aan toevoegt dat ‘enkel gebruikers die instemden met de overeenkomst voor gegevensgebruik op basis van harde (demografische, JW) gegevens en klikgedrag in interessegebieden worden ingedeeld.’

    Steylemans garandeert bovendien dat persoonlijke informatie ‘voldoende wordt geaggregeerd opdat er vanuit die segmenten geen directe herleiding naar een individu mogelijk is. Technisch en organisatorisch is er een goede scheiding van harde gegevens ten opzichte van de opgebouwde segmenten en het granulaire klikgedrag.’

    Je kan dus kiezen om de gebruiksvoorwaarden en dus dataverzameling en personalisering te aanvaarden of niet. Al is dat eigenlijk geen echte keuze: als je niet instemt, kan je namelijk enkel de titels en inleidingen van artikels op de startpagina’s van Het Nieuwsblad of De Standaard lezen. Geef je geen data aan Mediahuis, dan krijg je geen nieuws van Mediahuis.

    Het onderling delen en combineren van informatie over lezers en gebruikers zorgt volgens Steylemans voor ‘omvang en diepgang’ en dat is belangrijk ‘om sterke segmenten op te bouwen’. Als Mediahuis dankzij vroom.be weet dat het ook met een autoliefhebber te maken heeft, en niet enkel met een man tussen 18 en 34 jaar, dan kan het volgens Steylemans ‘veel gerichter gaan’.

    Ook bij Medialaan – De Persgroep Publishing worden verzamelde persoonsgegevens binnen de groep gedeeld. Informatie over de artikels die je leest op HLN.be of via de app van De Morgen, maar ook welke energieleverancier je verkiest, naar welke banen je op zoek bent, in welk soort lening of belegging je interesse hebt en welke tv-programma’s je uitgesteld bekijkt via de app van Stievie. Medialaan – De Persgroep Publishing komt het allemaal te weten, en wil dan ook graag dat je de hele dag van hun diensten gebruik maakt.

    ‘Dit leidt tot meer relevante data’, antwoordt woordvoerster van Medialaan – De Persgroep Publishing Sara Vercauteren op de vraag hoe belangrijk sites als mijnenergie.be en vacature.com zijn voor het mediabedrijf. ‘Het delen van persoonsgegevens binnen de verschillende ondernemingen van onze groep stelt ons in staat om het gebruik van onze online diensten en nieuwsmedia zo goed mogelijk te leren kennen, wat een noodzaak is in de online wereld’, legt Vercauteren uit.

    Jef Ausloos, onderzoeker bij het Instituut voor Informatierecht van de Universiteit van Amsterdam en verbonden aan het Centre for IT & IP Law van de KU Leuven, stelt zich wel wat vragen bij de datadeling binnen de Vlaamse mediagroepen.

    Ausloos hekelt onder meer het vage taalgebruik van de privacyverklaringen en gebruiksvoorwaarden: ’Die blijven steeds voor interpretatie vatbaar. Idealiter zou er precies moeten instaan welke data voor welk exact doel gebruikt wordt en op welk rechtmatige verwerkingsgrond het bedrijf zich daarvoor baseert. Dit is immers noodzakelijk om kritisch het data-gebruik van deze organisaties te evalueren, en zo nodig ons ertegen te verzetten.’

    Ausloos wijst er nog op dat mededingingsautoriteiten het gebruik en uitwisseling van data binnen bedrijfsgroepen met argusogen beginnen bekijken. ‘Het kan immers de markt verstoren. Dergelijke autoriteiten hebben historisch gezien meer macht dan gegevensbeschermingsautoriteiten en andere gelijkaardige instanties. Recent heeft de Duitse mededingingsautoriteit nog Facebook verboden om de data zomaar uit te wisselen met Instagram en WhatsApp’, zegt Ausloos.

    Voet naast techreuzen

    Verzamelen en onderling delen van persoonsgegevens is volgens Medialaan – De Persgroep Publishing dus een noodzaak in de online wereld. Die wereld wordt vandaag gedomineerd door Amerikaanse techreuzen als Google en Facebook, voegt woordvoerster Vercauteren er nog aan toe: ‘Gefragmenteerd en lokaal werken in een wereld die globaal en gestandaardiseerd is, leek ons dus niet de beste oplossing.’

    Dat is ook de reden waarom na de samensmelting van Medialaan en De Persgroep Publishing de reclameregieën van beide bedrijven als eerste samengevoegd werden. De redacties worden later eengemaakt onder de noemer News City. ‘Om onze rol in de online wereld te spelen waren we op zoek naar meer schaal en schaalvoordelen, bijvoorbeeld door gezamenlijke investeringen, en hebben we onze aanpak binnen Medialaan – De Persgroep Publishing geüniformiseerd’, legt Vercauteren uit.

    ‘Het is eigenlijk de logica zelve dat ze het businessmodel van Google en Facebook voor een stuk kopiëren’

    ‘Vanuit hun dominante positie kunnen Google en Facebook quasi-ongehinderd verdergaan in de opbouw van een gigantisch datapotentieel en dit met mogelijkheid tot profilering met ongeziene diepgang’, zegt An Steylemans. ‘Mediahuis beschikt niet over een dominante positie. Een consument kan zijn honger naar nieuws op tal van plaatsen stillen. Maar uiteraard wil Mediahuis een sterke lokale speler blijven voor adverteerders.’

    Om sterk te staan naast giganten als Facebook en Google, proberen Vlaamse mediabedrijven steeds beter te worden met data, en bestrijden ze die techreuzen met dezelfde middelen die hen zo reusachtig hebben gemaakt. Facebook en Google beheersen de wereldwijde advertentiemarkt, en om het geld van lokale adverteerders bij Vlaamse media te houden, zetten mediabedrijven dus in op het veel beter benutten van die schat aan data die ze over lezers en surfers verzamelen.

    ‘Vlaamse mediabedrijven hebben precies wel ingezien dat Google en Facebook hen in een wurggreep hebben, dat ze al te makkelijk in dat verhaal zijn meegestapt’, zegt Ausloos. ‘Ze beseffen dat ze zelf heel veel waardevolle data hebben en geven die niet meer gratis weg, maar proberen die zelf te gelde te maken.’

    Volgens technologiesocioloog Ben Caudron breiden mediagroepen het vangnet waarmee ze data vangen uit. ‘Het is eigenlijk de logica zelve dat ze het businessmodel van Google en Facebook voor een stuk kopiëren. Eigenlijk is de vraag: waarom hebben ze zolang gewacht? Al zullen ze dan ook moeten nadenken welke diensten van die twee techgiganten ze zelf nog kunnen gebruiken, want via plug-ins en dergelijke lekt er ook nog steeds waardevolle data weg naar Google en Facebook. Als de mediabedrijven daarmee ophouden, worden hun data nog veel exclusiever’, zegt Caudron.

    De waardevolle data die mediabedrijven via hun verschillende kanalen verzamelen zijn voor wel meerdere personen interessant. Dat bleek nog vorige zomer toen een hacker toegang kreeg tot een database van De Persgroep Nederland met ongeveer 350.000 e-mailadressen. In de gehackte database waren onder andere antwoorden op prijsvragen en klachten van abonnees te vinden. Volgens De Persgroep Nederland zouden er geen ‘gevoelige gegevens’ in verkeerde handen gevallen zijn.

    ‘Elke adverteerder vraagt om data’

    Die data worden natuurlijk niet gewoon verzameld omwille van de data zelf, maar wel om adverteerders ter wille te zijn, om de eigen producten steeds beter te maken en zo steeds winstgevender te worden.

    Ook abonnees, die dus al betalen voor nieuws, moeten deze personalisering aanvaarden

    Of zoals Medialaan – De Persgroep Publishing het in zijn privacyverklaring verwoordt: ‘om de diensten die ze aanbiedt zo relevant mogelijk te laten zijn voor u’. Het mediabedrijf geeft gebruikers weliswaar de mogelijkheid om die personalisering uit te schakelen. Al doet het er via zijn ingewikkeld keuzemenu wel alles aan om gebruikers richting ‘optimale surfervaring’ – lees: dataverzameling en personalisering – te leiden.

    Mediahuis beschouwt de diensten die ze levert als per definitie gepersonaliseerd. ‘Voor zijn digitale producten gelooft Mediahuis voluit in personalisatie’, legt woordvoerster An Steylemans uit. ‘Een louter statische website strookt bovendien niet met de verwachtingen van onze lezers, laat staan met de tijdgeest.’ Ook abonnees, die dus betalen voor nieuws, moeten deze personalisering aanvaarden, al biedt Mediahuis hen wel de optie om tenminste gerichte advertenties uit te schakelen.

    ‘In principe moet het volgens de GDPR mogelijk zijn om diensten te gebruiken zonder personalisering, al zeker van reclame’, merkt Ausloos op. ‘Een gebruiker zou moeten kunnen bepalen hoe ver die personalisering gaat. Dan kan je bijvoorbeeld kiezen om reclame af te stemmen op je locatie, maar meer niet.’

    Personalisering is niettemin het codewoord. Zoals Mediahuis-CEO Gert Ysebaert vertelt in de podcast The Brief van Mediahuis-dochter Wayne Parker Kent, zijn de data en de personalisering die ze mogelijk maken belangrijk voor de advertentiemarkt. ‘Elke adverteerder vraagt om data.’ En Mediahuis verzamelt én levert die.

    Want die adverteerder wil zo gericht mogelijk kunnen adverteren. Met de data die over jou als gebruiker worden verzameld, kunnen mediagroepen een profiel maken en ‘een beeld krijgen van uw vermoedelijke interesses’ zoals Medialaan – De Persgroep Publishing het stelt in zijn privacybeleid. ‘Data van je bezoekers verzamelen is essentieel om hen beter te leren kennen en advertenties op maat te kunnen aanbieden’, schrijft de reclameregie van Medialaan – De Persgroep Publishing op zijn blog.

    Volgens Ben Caudron zijn het weliswaar niet de adverteerders die meer data willen, maar wel de mediabedrijven zelf. Weliswaar om die adverteerder te overtuigen bij hen te adverteren. ‘Ook Vlaamse media draaien voluit mee in de aandachtseconomie. Deze mediagroepen concurreren eerst om de gebruikers, die ze zolang mogelijk op hun platformen willen houden zodat ze meer data over hen kunnen verzamelen. Die gebruikersdata gebruiken ze vervolgens om advertentieproducten te maken waarmee ze adverteerders willen aantrekken.’

    ‘In de strijd om de adverteerders zal het erop aankomen om die advertentieproducten zo efficiënt mogelijk te maken, of toch alleszins om adverteerders te doen geloven dat hun producten beter werken. Voor zowel Mediahuis als Medialaan – De Persgroep Publishing is het belangrijk op te merken dat ze ook actief zijn in Nederland. Ze concurreren dus op de Nederlandstalige markt om adverteerders en kunnen aan die adverteerders zowel Vlaamse als Nederlandse gebruikers “aanbieden”’, vertelt Caudron.

    In de podcast van Mediahuis Connect vertelt data scientist Jessica Bulthé dat die persoonsgegevens worden ingezet zodat de adverteerder een doelgroep naar keuze kan bereiken. Om die doelgroepen samen te stellen, maakt Mediahuis gebruik van twee soorten data. Aan de ene kant zijn er de ‘first party data’ van zo’n 3,4 miljoen geregistreerde gebruikers, die zelf een account hebben aangemaakt en dus zaken als hun geslacht, leeftijd en woonplaats hebben vrijgegeven.

    Bulthé legt uit dat demografische gegevens vervolgens worden gekoppeld aan het surfgedrag dat Mediahuis opslaat en analyseert. Dit stelt Mediahuis in staat om af te leiden of iemand bijvoorbeeld kinderen heeft. Zo zal iemand die in de ‘she-secties’ van Het Nieuwsblad ‘opvoedingsgerelateerde topics’ bezoekt, wellicht ook kinderen hebben, legt Bulthé de logica erachter uit. Een gebruiker moet dus zelf niet aangeven of hij/zij kinderen heeft, Mediahuis probeert het wel te achterhalen. Deze data-analyse stelt Mediahuis in staat om de adverteerder een doelgroep van vrouwen tussen 25 en 45 jaar met kinderen aan te bieden.

    Maar daar stopt het niet, want er zijn ook heel wat niet-geregistreerde gebruikers die de sites van Mediahuis bezoeken. Omdat Mediahuis van hen geen demografische gegevens heeft, staat voor die groep het surfgedrag centraal. Als dat surfgedrag in meer of mindere mate overeenkomt met dat van bepaalde geregistreerde gebruikers, behoort die niet-geregistreerde gebruiker wellicht ook tot die doelgroep. Dit is wat Bulthé look-a-like-modelling noemt, of het uitbreiden van doelgroepen met look-a-likes. Hoe accuraat de voorspellingen zijn, is niet duidelijk.

    Mediahuis biedt adverteerders bovendien ook nog een ‘pixel’ aan: een stukje code dat op de site van de adverteerder geplaatst wordt zodat Mediahuis, zoals Bulthé uitlegt, ‘perfect bezoekers van die site kan koppelen aan onze data.’ Al voegt Steylemans daar wel aan toe dat Mediahuis ‘bewust ver weg blijft van sensitieve data’ en dat de pixel niet geactiveerd wordt op gezondheid.be.

    Wordt nieuws geselecteerd door een redactie of door een geautomatiseerd algoritme?

    Mediabedrijven lijken alleszins geregistreerde gebruikers te verkiezen, want als je een account aanmaakt, moet je als gebruiker verschillende basisgegevens over jezelf prijsgeven. Eén keer je geregistreerd bent, weet het bedrijf bovendien zeker dat jij het bent die de site bezoekt, en kan het dus ook jouw gedrag beter in kaart brengen.

    Om gebruikers aan te zetten zich te registreren, ‘is een deel van de content dan ook alleen te bekijken door geregistreerde bezoekers’, schrijft Medialaan – De Persgroep Publishing op zijn blog. ‘Op VTM.be moet je je registreren om volledige afleveringen, films en exclusieve videofragmenten te kunnen bekijken. Ook via VTM GO (het als ‘Vlaamse Netflix’ aangekondigde videoplatform, JW) zullen we data van onze gebruikers kunnen verzamelen omdat je als gebruiker een account moet aanmaken.’

    Nieuws en zoekertjes personaliseren

    Omdat de adverteerder ernaar vraagt, verzamelen en analyseren mediabedrijven dus onze persoonsgegevens. Al is dat slechts één deel van het verhaal.

    Niet enkel advertenties worden aangepast aan interesse, ook de ‘content-aanbevelingen’ van Medialaan – De Persgroep Publishing zijn anders voor verschillende gebruikers. Mediahuis van zijn kant gebruikt het klikgedrag om ‘artikels aan te bevelen naast ons nieuwsaanbod’. Deze aanbevolen inhoud kan bestaan uit ‘suggesties voor artikels, zoekertjes, jobaanbiedingen en andere informatie’, allemaal afgestemd ‘op de interesses van een gebruiker.’

    Mediahuis-CEO Gert Ysebaert legt in het eerder vermelde podcast-interview uit dat het de bedoeling is om in de toekomst steeds ‘gepersonaliseerder’ te werken. ‘Weten we in welke onderwerpen je geïnteresseerd bent, en kunnen we als we weten dat je een bepaald stuk nog niet gelezen hebt, dat stuk toch op de juiste manier serveren?’

    Geautomatiseerde aanbevelingen van inhoud op basis van je data worden volgens Ysebaert één van de mogelijkheden. Al geeft hij direct ook aan dat het nieuwsaanbod niet volledig gepersonaliseerd zal worden. ‘Het zal een mix zijn van meer data te gaan gebruiken en toch de redactie die haar journalistieke taak vervult. Mensen zitten niet per se op personalisatie te wachten, uit vrees dat ze bepaalde zaken zullen missen.’

    Personalisering wordt  ingebed in elk product dat het mediabedrijf lanceert

    Die lezersdata worden volgens Ysebaert nu al intensief journalistiek gebruikt om te kijken welke stukken hoe lang en wanneer worden gelezen. Mark Vangeel, CEO van Telegraaf Media Groep, dat voor 95% in handen is van Mediahuis, voorspelt bij The Brief dat binnen 2 à 3 jaar ‘hoofdredacteuren hun data analisten niet meer kunnen missen in het beslissingsproces op elk niveau. Dat de data een must is in het product juist positioneren naar wat de lezer wil.’

    In een gesprek met het in artificiële intelligentie gespecialiseerde techbedrijf Froomle zegt Maarten Devillé, de Personalisation Platform Manager van Medialaan – De Persgroep Publishing, dat personalisering ingebed wordt in elk product dat het mediabedrijf lanceert.

    Volgens Devillé was het aanvankelijke doel van die personalisering om ervoor te zorgen dat mensen meer gebruik zouden maken van de apps, maar is personalisering nu eerder een doel op zich, een essentieel onderdeel van de producten van Medialaan – De Persgroep Publishing. Die producten, van apps en sites tot directe communicatie, moeten afgestemd worden op de behoeften van individuele consumenten zonder dat ze er zich bewust van zijn.

    Dankzij personalisering kan het bedrijf er volgens Devillé voor zorgen dat elke gebruiker ‘zijn’ content makkelijk vindt, maar ook dat gebruikers bijvoorbeeld meer video gaan consumeren. Hij geeft ook aan dat het de bedoeling is om verschillende zaken die nu nog door een redacteur worden gecureerd, uiteindelijk automatisch wordt samengesteld op basis van persoonlijke data. Denk bijvoorbeeld aan de meldingen die een smartphone-app verstuurd. Door die af te stemmen op individuele interesses van een gebruiker hopen deze mediabedrijven jou beter naar de app te kunnen lokken, en jou daar ook langer te houden.

    ‘Mensen vragen misschien wel een soort van filter op de tsunami van informatie, maar het is steeds belangrijk om te weten wie de keuze maakt over wat je te zien krijgt’, meent Ausloos. Die vraag komt er dus op neer of nieuws geselecteerd wordt door een redactie op basis van journalistieke criteria of door een geautomatiseerd algoritme aangestuurd door commerciële belangen.

    Caudron denkt alleszins niet dat nieuwsgebruikers zitten te wachten op personalisering van nieuws. Die personalisering van nieuws en andere content dient eigenlijk volgens hem een ander doel: de adverteerder ter wille zijn. ‘Want als je naast zo’n gepersonaliseerd bericht ook een gepersonaliseerde advertentie kan plaatsen, heb je mogelijks een grotere kans dat die advertentie ook wordt aangeklikt’, zegt Caudron, die zich bovendien vragen stelt over de wenselijkheid van nieuwspersonalisering. ‘Een democratie heeft nood aan goed geïnformeerde burgers, en dat dreigt in het gedrang te komen als ieder op zijn eiland geïnformeerd wordt.’

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Apache

    Gevolgd door 318 leden

    Apache schrijft wat politici niet willen lezen. FTM en Apache werken samen en wisselen geregeld artikelen uit.

    Volg Apache
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren