Pleidooi voor de roze soldaat

Niets over geld of economische toestanden, de kerstvraag van Jacob Gelt Dekker is waarom er zo moeilijk wordt gedaan over homo's in het leger.

Amerikaanse militairen moeten zich geestelijk en lichamelijk voorbereiden op een nieuwe belasting bij het uitvoeren van hun taak. De kans dat er zich in hun directe omgeving openlijke homoseksuelen zullen bevinden, is zeer toegenomen. Na een 17-jarige politieke strijd, die met Clinton’s 'Don’t ask don’t tell' campagne belofte  begon, heeft de Amerikaanse Senaat, op 18 december met grote meerderheid  voor het opheffen van het verbod op  homo’s binnen de strijdkrachten gestemd.
 
Nu waren de stoere Amerikaanse krijgers al een poosje op hun hoede, immers homo’s werden in het geniep al wel toegestaan; ze mochten er alleen niet voor uitkomen. De homo militair moest in de kast blijven, en zijn collegae konden net doen of homofilie binnen de strijdkrachten niet bestond.
 
De angst onder Amerikaanse officieren voor het homogevaar was zeer groot. Generaal John Sheehan, chef van de Nato tot 1997, verklaarde in maart, 2010 tijdens een hoorzitting van een Senaatscommissie, dat de genocide van  8.000 moslimmannen in Srebrenica geheel voorkomen had kunnen worden als in het Nederlandse leger geen homo’s hadden gezeten. Homo’s staan, volgens de generaal, gelijk aan morele degeneratie, verraad en laffe krijgsmachten.
 
Nederland ontkende de morele verslapping door homo’s krachtig maar weinig overtuigend en zelfs acht maanden later is Defensie nog druk bezig de smet op haar balzoen te zuiveren.
'Zolang je het niet teveel toont, kun je in het Nederlandse leger gerust homoseksueel zijn', verklaarde majoor Peter Kees Hamstra, voorzitter van de Stichting Homoseksualiteit en Krijgsmacht vorige week nog; een soort slappe Hollandse Don’t ask don’t tell variant.
 
'Waar zijn Amerikaanse militairen nu zo bang voor,' vroeg ik een hooggeleerde militaire deskundige van het befaamde Annapolis Naval Academy.  'Zijn de heren wellicht bang aangerand te worden? Het lijkt me dat de troepen in zo’n geval toch wel hun mannetje zullen staan.' 
 
Het duurde enkele glazen wodka voor de zeeschuimende krijgsmachtgeleerde  met een antwoord kwam, wat mij bevestigde dat de gepaard gaande emoties zeer diep gingen.
 
Turkse sodomisten
'Het is in de eerste plaats een diepgewortelde haat voor de vijand,' antwoordde hij plots. 'U herinnert zich vast de geschiedenisles, dat in de periode  1560-1582, Europa in een wurggreep van angst leefde voor de oprukkende alles uitmoordende Turkse troepen van het Ottomaanse Rijk. Uiteindelijk werden de Turken  in 1582 voor de poorten van Wenen verdreven door de Habsburgers en tot op de dag van vandaag eet heel christelijk Europa croissants om de heugelijke overwinning op de Sultan te vieren .   
 
De Turkse troepen stonden bekend als sodomisten, voor seksueel plezier, maar ook binnen het huwelijk, als een vorm van geboorteregeling. Sodomie werd dus vereenzelvigd met de Turkse vijand en de katholieke kerk had er geen moeite mee om daar nog een schepje bovenop te doen en alle sodomisten te verdoemen tot het eeuwige hellevuur. Iedere man in het leger, die sodomie bedreef werd dus automatische een landsverrader en een doodzondenaar. U moet er rekening mee houden, dat in een homosociale gemeenschap als de strijdkrachten toen waren, een mannenwereld, wel eens wat voorviel. Maar als overleven de eerste orde van de dag is, is er nauwelijk nog tijd voor seksuele moraliteit.'
 
'Vooral onder katholieke Amerikaanse militairen heerst tot op de dag van vandaag de angst om in aanraking te komen met de daad van een sodomist, immers de christelijke  kerk heeft haar inzichten sinds 1582 in deze nooit bijgesteld. Het Vaticaan werkt nu eenmaal zeer langzaam.'
 
'Veel moslims hebben ook zwaar geleden onder het juk van de Ottomaanse Turken. Ook voor hen geldt het sodomie stigma en staat het symbool voor de vijand en satan. Haat en vernietiging van alle  homo’s is zo geworden tot een religieuze moslimplicht, dus wat moet je als moslim militiar met zo iemand naast je?'
 
Wereldwijd populair
Deze toch wel zeer bijzondere historische verklaring, die blijkbaar alleen aan militaire academies wordt verkondigd, is een schoon voorbeeld van de hypocriete gelegenheidsethiek, waarvan de Amerikaanse samenleving zo van bol staat. De begrippen homo- en heteroseksueel waren psychologische en antropologische uitvindingen van zo rond 1870, eerst in Duitsland en spoedig daarna werden ze ook populair in Victoriaans Engeland. Voor die tijd bestond het niet. De begrippen hetero-, bi- en homoseksueel, als drie onveranderbare natuurlijk geslachtsgroepen werd pas wereldwijd populair en een maatschappelijk modeverschijnsel na de seksuele revolutie van de jaren ’70 in het westen. De lawine van sociologische, psychologische en historische  bespiegelingen waar de media in de VS sinds zaterdag j.l. van vol staan, zijn in ieder geval zeer vermakelijk.
 
De Senaatsstem zal ook grote financiële gevolgen voor de Amerikaanse troepen hebben, immers de volgende stap voor de homofile dames en heren is gelijke sociale voorzieningen en rechten voor de partner. Tot op heden werd  dat hier en daar stiekem  geregeld via een achterdeur van de adoptiewetgeving, maar nu moet ook daar erkenning volgen van de wettige echtgenoot.
 
Aaron Belkin, directeur van de  CSSMM (Centre Studies Sexual Minorities Military), meent dat er tenminste 60,000 homo militairen zijn, maar het zou den er ook veel meer kunnen zijn;  100,000 of zelfs 150,000.  Een groot deel van het VS militaire budget, dat naar homo partners gaat, is toch een heel wat aardiger invulling dan geld voor wapentuig.

Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

Over de auteur

Jacob Gelt Dekker

Ondernemer, filantroop, schrijver Jacob Gelt Dekker is een onuitputtelijke bron van verhalen en anekdotes en beschikt over ee...