Rare jongens die vermogensbeheerders

    De wereld van de vermogensbeheerders die zich richten op de particuliere belegger blijft mij verbazen.

    Niet zo lang geleden had ik een aanvaring met de directrice van de vereniging van vermogensbeheerders & commissionairs (VV&C). Ik benaderde de VV&C met een vraag over de garantieregeling die vergelijkbaar is met de garantieregeling voor consumenten met een spaarsaldo op de bank.

    Het werd me al snel duidelijk dat ik geen inhoudelijke uitleg van mevrouw Hiskes kon verwachten. Het contact ontaarde in een welles-nietes-gesprek, waarbij zelfs werd opgemerkt dat het gesprek werd opgenomen. Stuur mij maar een kopie heb ik nog laten weten. Graag had ik uitleg gehad over de Beleggerscompensatieregeling/ (BCR), maar dat zat er niet in.

    In een branche waarvan het imago de laatste jaren ernstig te lijden heeft zou je toch een open en coöperatieve houding verwachten van een dergelijke vereniging. Wat mij betreft ligt daar nog een taak voor het bestuur. Tijd voor een nieuw visitekaartje zou ik zeggen.

    Deze week ontving ik een opmerkelijk verweerschrift van de vermogensbeheerder Today’s Beheer. (overigens volgens de ledenlijst van de VV&C geen lid). Het verweer volgt in een procedure die ik namens een particuliere belegger heb voorgelegd aan het financiële klachteninstituut (KiFiD). De procedure handelt hoofdzakelijk over churning. Churning (letterlijk afromen) is een ander woord voor provisiejagen, wat niets anders is dan nodeloos veel effectentransacties uitvoeren ten behoeve van het opvoeren van de provisie-inkomsten.

    Het verweerschrift was opmerkelijk omdat het inhoudelijk slechts uit enkele zinnen bestond, daarnaast voorzien was van een beheerovereenkomst van een andere klant en tenslotte nog een opmerking bevatte over een getroffen schikking die ook betrekking had op een andere klant. Maar het meest speciaal was toch de overeenkomst die er was aangegaan.

    Uit de overeenkomst valt op te maken dat het beheer volgens de zogenaamde Beursstrategie / Beursfoon methode zal gaan. De methode houdt in dat de handel volgens geautomatiseerde handelssystemen zal plaatsvinden. De aan- en verkoopsignalen komen van een derde.

    Op zich niets bijzonders. Maar nu komt het:

    de vermogensbeheerder is niet verantwoordelijk voor de initiatie van de order, de vermogensbeheerder maakt gebruik van derde (in casus Beursstrategie), waarbij de vermogensbeheerder is bevoegd onder art.5. De cliënt kiest voor deze strategie, waarbij de vermogensbeheerder alleen de verantwoordelijkheid draagt voor de uitvoering en afwikkeling.

    De vermogensbeheerder is dus slechts uitvoerder! Dergelijke dienstverlening noemt men execution only en de tarieven bij een dergelijke dienstverlening liggen aanzienlijk lager dan bij vermogensbeheer.

    Het is me volstrekt onduidelijk wat de toegevoegde waarde is van deze constructie. Waarom voerde Beursstrategie haar signalen niet direct uit zonder tussenkomst van Today’s? Spelen vergunningen hierbij wellicht een rol?. De klant is in ieder geval de melkkoe. Naast Today’s en Beursstrategie houdt ook de bank haar hand op voor de verleende diensten. Een opmerkelijke constructie die voor de cliënt tot extreme kosten heeft geleid.

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Paul van Straaten

    Vermogenmonitor van Van Straaten is in Den Haag gevestigd. Van Straaten bracht voor honderden klanten zaken tot een bevredige...

    Volg Paul van Straaten
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren