Roep naar meer toezicht op ondoorzichtige kunstmarkt

2 Connecties

Onderwerpen

Veiling Kunstmarkt
0 Bijdragen

Ondoorzichtige prijzen en dubieuze veilingsstrategieën beheersen de New Yorkse kunstmarkt.

Elk jaar wordt er voor ongeveer 8 miljard dollar aan kunst verhandeld in New York. Maar matige regulering faciliteert de ondoorzichtige prijsstrategieën van kunstgaleries en veilinghuizen zo onthult de New York Times.  De groei van de kunsthandel tot een miljardenmarkt met machtige investeerders vergroot de noodzaak van transparantie en toezicht. 

 
Veilinggaranties
Ook veilinghuizen hanteren dubieuze prijsstrategieen. Voorafgaand aan het veilen van een kunstwerk wordt vaak een minimumprijs afgesproken met de verkoper. Om deze minimumprijs daadwerkelijk te kunnen garanderen, maakt het veilinghuis vervolgens een afspraak met een derde partij, die toezegt het kunstwerk te kopen als de veilingprijs niet boven het minimum uitkomt. Mocht de veilingprijs hoger uitvallen, dan ontvangt de derde partij een percentage (vaak tussen de 30 en 50%) van het prijsverschil.  
 
Het garantiesysteem is een voor de hand liggende strategie, maar de derde partij blijkt vaak extra voordelen te genieten. Hij mag namelijk risicoloos meebieden tijdens de veiling. Als hij uiteindelijk het winnende bod doet mag hij het kunstwerk alsnog voor de afgesproken minimumprijs kopen. Op deze manier kan de derde partij de prijs opdrijven, zonder het risico te lopen dat deze hogere prijs ook daadwerkelijk betaald moet worden. 
 
Een andere veilingtruc is het zogenaamde ‘kroonluchter bieden’. Aan het begin van de veiling doen veilingmeesters alsof er geboden wordt. In werkelijkheid zijn er echter geen biedingen gedaan en wijzen ze naar een willekeurige plek, vaak een kroonluchter in de zaal. Ook hier beweren veilinghuizen dat deze praktijken plaatsvinden om de reserveringsprijs en de verkoper te beschermen.
 
Selectieve prijsaanduiding
Kunstgaleries houden zich niet aan wettelijke voorschriften voor prijsaanduiding. Hoewel alle detailhandels verplicht zijn prijzen zichtbaar weer te geven, worden de prijzen van kunstwerken vrijwel nooit afgebeeld en beschikken galeries veelal niet over prijslijsten. Eigenaren verschuilen zich achter de veiligheidsrisico’s die prijsaanduiding met zich meebrengen en vinden dat de esthetiek van kunst verloren gaat indien het als handelswaar gepresenteerd wordt. 
 
Een aannemelijkere verklaring is dat kunsthandelaren door ontransparante prijzen zelf de kopers kunnen selecteren. Zo kunnen ze klantrelaties aanhalen en kopers kiezen die de reputatie van de kunstenaar ten goede komen. Wanneer een prijs transparant is verliest de galerie deze invloed. Een eigenaar kan namelijk niet weigeren het kunstwerk te verkopen aan een geïnteresseerde koper. 
Redactie
Redactie
Gevolgd door 617 leden