Sense of Tumor

4 Connecties
0 Bijdragen

De kankerbusiness floreert als nooit tevoren, meent FTM-columnist en kankerpatiënt Jacob Gelt Dekker. Hij voorziet een verdubbeling van de begroting gezondheidszorg.

De kosten voor kankerbehandeling zijn in de afgelopen tien jaar verdubbeld. Van ons Bruto Nationaal Product besteden we ongeveer 10 procent aan gezondheidszorg, ruim zestig miljard Euro, waarvan de helft naar kanker gaat. Er wordt relatief minder geopereerd, maar meer bestraald en met chemotherapie gewerkt. De kankerbusiness floreert als nooit tevoren. Duizenden vinden dagelijks een bron van hun bestaan in het behandelen van kankerpatiënten.  
 
Het is onduidelijk hoeveel en hoe lang patiënten door die behandelingen leven, maar oncologen beweren met grote stelligheid dat kanker een chronische ziekte is geworden. Alle inspanningen zijn dus  niet slechts boter aan de galg smeren. Kanker is niet langer een doodvonnis. Hoe wenselijk het is om langer te leven is een vraag waar geen filosoof zich meer aan waagt sinds het debacle van fascisme en nationaal socialisme ruim zestig jaar geleden. De christelijke en islamitische opvatting dat het leven een straf is, een tranendal en dat een mens moet verlangen naar de dood heeft ook weinig aanhang gevonden onder de grote bevolkingsmassa. Iedereen wil blijkbaar oud worden, en hoe ouder hoe beter. Wat de mens moet en kan doen in al die extra jaren, moet hij zelf maar uitvinden.
 
Het stigma van kanker was eens zo groot dat het uitspreken van het woord al de vrees opwekte de ziekte aan te trekken. Die onzin is deels over. Kankerverwekkende gewoontes, zoals roken van tabak en drinken van grote hoeveelheden alcohol, worden door de  overheid ontmoedigd. Ook worden carcinogene stoffen in de samenleving steeds meer gemeden of zelfs verwijderd zoals asbest. Maar ondanks de grote preventie inspanning, is er nog geen afname in het aantal patiënten te bespeuren. In tegendeel. Betere diagnostiek heeft geleid tot meer en vroegere identificatie van de ziekte. Rijke landen zijn wel gezonder maar geven ook een groter deel van het inkomen aan gezondheid uit.
 
De belangen van de patiënt en de industrie lijken tegengesteld. De patiënt wil dat de ziekte wordt uitgeroeid en verdwijnt terwijl de industrie juist hoogtij viert bij het bestaan ervan. Hypocratische ethiek moet krachtig genoeg heersen om op winstbeluste charlatans buiten de deur te houden, tenminste zo doet men het voorkomen.
 
Toch blijft de schoen wringen. Heroïsche onderzoekers met  betekenisvolle bijdragen of een doorbraken die de media behagen, worden meestal niet beloond met royalties, maar lintjes en ere-doctoraten. Het lijkt onrechtvaardig dat aandeelhouders van de farmaceutische industrie, meestal stille beleggers die niets van ziekte of gezondheid hoeven te weten, nog nooit zulke enorme winsten op hun aandelen hebben mogen meemaken. Een schoolboek voorbeeld zijn de aandelen van Hoffmann La Roche.
 
Kanker zou een ziekte zijn, volgens de laatste research, waarmee vooral het immuunsysteem van de patiënt gemoeid is. Door in te grijpen bij de natuurlijke afweer van de patiënt lijkt de toekomst van behandeling veel belovend. Een grote hoeveelheid nieuwe medicamenten staan te dringen om op de markt toegelaten te worden. Er zijn vele miljarden te verdienen. Het is alles goud wat er blinkt. De heftige oppositie tegen de invoering van nationale gezondheidszorgverzekering in de Verenigde Staten werd vooral gevoed uit angst dat die gouden regen zou afnemen; de charlatans drongen massaal binnen en de Hypocratische eed vertoonde aanzienlijke  scheuren.
 
Het taboe om openlijk te discussiëren over de zin van langer leven speelt de geldwolven in de kaart. Zonder verandering kunnen we nogmaals een verdubbeling van de begroting gezondheidszorg tegemoed zien in de komende tien jaar.

Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

Over de auteur

Jacob Gelt Dekker

Ondernemer, filantroop, schrijver Jacob Gelt Dekker is een onuitputtelijke bron van verhalen en anekdotes en beschikt over ee...