Short selling moet niet worden verboden

2 Connecties

Onderwerpen

Eurozone Shortselling

Jan Dwarshuis legt uit dat short selling goed is en vindt het verbod dan ook een 'politiek gedrocht'.

Ik neem u mee naar 11 augustus van dit jaar. Frankrijk, België, Italië en Spanje besluiten 'short selling' te verbieden op een flink aantal bankaandelen. Short selling, of – a la baisse handelen – is het verkopen van effecten die men niet in bezit heeft. Op die manier kan geprofiteerd worden van een daling van de beurskoers.

Het idee achter zo’n verbod is om beurzen tot rust te brengen als er paniek heerst. Politici reppen dan vaak – zonder enige kennis van zaken – over de ‘verwoestende speculatie’ van aandelenhandelaren. Wel nu, naar mijn bescheiden mening is zo’n verbod volstrekt zinloos en zijn de argumenten dom en slecht onderbouwd.

Zeldzaam
De zogenaamd onrechtvaardige aanvallen op aandelen zijn namelijk zeldzamer dan bepaalde CEO’s ons willen doen geloven. Bewijs daarvan is simpel te vinden in een zelfde maatregel die in de VS werd genomen kort na de val van de Lehman Brothers in september 2008. De Amerikaanse Securities and Exchange Commission (SEC) verbood toen ‘short selling’ van maar liefst 880 financiële aandelen. De maatregel veroorzaakte aanvankelijk een massale beursrally – of beter gezegd een gekunstelde en ordinaire short squeeze – maar het effect was van zeer korte duur.

Niet veel later donderden de koersen – en met name die van de beschermde aandelen – nog veel harder in elkaar dan normaal het geval is. Al is de leugen nog zo snel, het pessimisme en de waarheid achterhalen haar wel. De ‘shorters’ legden simpelweg wat eerder de zwakke plek bloot, meer niet. En vergist u zich niet: waar verkocht wordt, moet ook weer teruggekocht worden. Daarbij komt dat het risico voor de handelaar in kwestie immens en eigenlijk oneindig is. Hij hangt immers met z’n harige ballen boven het gloeiende vuur van de dampende kopende massa. Short handelaren in het aandeel VW zitten nu nog op de blaren, of niet soms?

Ook studies naar ‘short-selling’ vertellen u dat een verbod op deze activiteit kan leiden tot meer volatiliteit in de markt in combinatie met een lager handelsvolume. En dat kan toch niet de bedoeling zijn. Wij verwijzen naar Andrew W. Lo, professor aan het Massachusetts Institute of Technologie die daarover het volgende te melden heeft: “It’s a bit like suggesting we take heart patients in the emergency room off of the heart monitor because you don’t want to make doctors and nurses anxious about the patient”. Het is maar even dat u het weet. Dexia Een ander aardig voorbeeld is

Dexia
De markt had al veel langer in de gaten dat het niet pluis was bij Dexia en ging dus terecht short. Door het verbod veerde de koers van Dexia vanzelfsprekend kortstondig wat op. De rest is historie. Afgelopen weekend besloot België Dexia te nationaliseren en staan daarnaast Frankrijk en Luxemburg garant voor het gammele zooitje. De koers van het aandeel kunt u zelf met een rood potlood invullen.

Gelukkig heeft de AFM in augustus jongstleden besloten niet mee te gaan in het besluit van Frankrijk, België, Italië en Spanje. Ondanks dat de AFM – ook van ons – kritiek krijgt verdient ze voor dit besluit een dikke pluim. De speculant zoekt simpelweg de zwakke plekken op in het systeem. Dat is een nuttige functie die hij ook nog eens zonder staatssteun uitvoert. Waar vindt u dat vandaag de dag nog? Kortom: het verbod op ‘short selling’ is een politiek gedrocht en is totaal zinloos.

****

Jan Dwarshuis is columnist bij ©OLUMBEURS en Follow the Money: Op het moment van schrijven heeft hij geen positie in bovengenoemde fondsen.