Sportschoolhouder geknakt door renteswap (2)

    Deel 2 van de schrijnende case die financieel adviseur Frank Wijn in zijn praktijk tegenkwam. In deel 1 beschreef hij hoe een sportschoolhouder werd genekt door de renteswap die zijn bank hem had aangesmeerd. In dit deel laat Wijn zien waarom de bank altijd aan het langste eind trekt als je niet oppast.

    Tegenover mij zit een gebroken man. Wrang voor iemand wiens passie de gezondheid van mensen is. Zijn ogen worden vochtig en hij vraagt zachtjes of ik hem kan helpen met zijn bankproblemen.

    “Ja, dat kan ik wel. Inhoudelijk kan ik de financiering en de renteswap analyseren en beoordelen. Gemaakte fouten kan ik aangeven en mogelijke herstelacties of schikkingen voorstellen of mogelijk zelfs af laten dwingen”, is mijn antwoord. “Ik kan er voor zorgen dat de bankier je misschien een jaar met rust laat.....Maar als je die rust en tijd gebruikt om nog harder te gaan werken, dan neem ik deze klus niet aan”.

    Verbaasd kijkt Henk mij aan. “Oh?”

    Het toekomstscenario hier is mij namelijk volstrekt duidelijk.

    • De crisis suddert voort.
    • De grote fitnessketens gaan niet verdampen.
    • De komende 5 jaar wordt het zakelijke en privé onroerend goed jaarlijks, en op kosten van Henk, verplicht getaxeerd. Getaxeerd door een door de bank aangewezen taxateur. De dalende uitkomsten lijken voor de bank dan ook nooit een verrassing. Wél voor de klant!
    • Henk’s 100-urige werkweek levert straks misschien extra rendement en cashflow op, maar deze centen stromen vervolgens direct naar de bank, omdat deze de rekening-courant limiet blijft afbouwen en leningen nog meer afgelost wil zien. Het levert Henk daarom zélf geen énkele financiële ruimte op.

    Wanneer Henk’s financiering over 5 jaar dan precies binnen de dekkingswaarde van de bancaire zekerheden valt, is de kans groot dat de bank zijn financiering alsnog opzegt. Geen verlies voor de bank, heet dat dan. Wat dat betreft, is er voor de bank altijd wel een stok om mee te slaan. Solvabiliteit, cashflow, zekerheden, branchevooruitzichten. Whatever. Henk en partner staan inmiddels natuurlijk ook privé borg voor de zakelijke financiering, dus op dat moment valt alles als een kaartenhuis in elkaar.

    Pensioenpot

    En zoals vaker in MKB Nederland is het onroerend goed en zijn de aandelen van de BV het pensioenpotje. Nu én over 5 jaar blijkt deze pensioenpot geheel niet gevuld. Externe reserves zijn niet aangelegd, alles voor de zaak! Zo dacht ook Henk.

    Ik zie hem denken: is dát wat het is? 26 jaar keihard gewerkt en nu ploeteren om de bank te kunnen blijven betalen?

    Dus Henk, de afgelopen 26 jaar was je zelfstandig ondernemer, maar vanaf nu ben je in dienst van de bank. Nog harder werken, levert je misschien extra geld op, waarmee je de bankmarges en-aflossingen kunt blijven betalen, maar niet de noodzakelijke investeringen en de privé boodschappen. Is dat wat je wilt? Voor de bank werken”?

    Weer viel er een serieuze stilte. Ik zie Henk denken. Is dát wat het is? Tot nu toe 26 jaar keihard gewerkt en nu ploeteren om de bank te kunnen blijven betalen. Om zelf zo meteen, na 31 jaar, alsnog met lege handen achter te blijven?

    Wat is het alternatief, Frank? De handdoek in de ring gooien? Mijn mensen naar huis sturen en dan 3 jaar de schuldsanering in? Op mijn leeftijd. Na al die jaren? En wat moet ik dan? Ik ben dan bijna 60……”! 

    Wordt vervolgd.

    Lees hier deel 1 van dit verhaal.


    Frank Wijn is oprichter van Wijn Bancair Advies en werkte achttien jaar bij diverse financiële instellingen. Zijn motto: maak klanten minstens zo slim als de bankier, liefst slimmer. En maak bankzaken transparanter, liefst goedkoper! Volg Frank ook opTwitter.com/frankwijn1.

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Frank Wijn

    Frank Wijn (bouwjaar 1963) heeft van 1990 tot 2008 bij diverse (groot)banken in Nederland gewerkt. In zijn functies van accou...

    Volg Frank Wijn
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren