Goudbelegging bij staatsbank ABN Amro biedt geen enkele zekerheid

1 Connectie

Onderwerpen

Goud
4 Bijdragen

Wie bij ABN Amro belegt in goud, heeft geen enkele garantie of hij het ooit daadwerkelijk in handen zal kunnen krijgen. Een onverantwoord financieel risico , vinden Jaco Schipper en Sander Boon.

Staatsbank ABN Amro laat klanten onverantwoorde financiële risico’s nemen. Dat is in het licht van de wereldwijde meltdown door subprime hypotheken in 2007 ontoelaatbaar. Het risico zit hem in de manier waarop de bank beleggingen in edelmetaal voortaan afhandelt.

 

Onlangs liet ABN Amro aan beleggingsklanten weten dat zij de beleggingsvoorwaarden voor het beleggen in edelmetalen heeft aangepast. Per brief meldt ABN een andere bewaarder voor edelmetalen te hebben gevonden en dat goud, zilver, platina en palladium voortaan tegen zogenaamde biedprijzen geadministreerd zullen worden. Daarnaast zal ABN Amro niet langer edelmetalen fysiek uitleveren. Voor de aangepaste voorwaarden wordt verwezen naar de website waarna ABN Amro de brief vervolgt met de vraag of klanten nog iets moeten doen. De bank stelt: “U hoeft niets te doen. Wij zorgen dat wij uw beleggingen in edelmetalen voortaan op de nieuwe manier afhandelen en administreren”. Als beleggingsklant bij ABN Amro hoeft men dus niets te doen, aldus de bank. Maar of dit verstandig is? 

 
De nieuwe bewaarder waar ABN Amro melding van maakt, blijkt de Zwitserse bank UBS te zijn. Zij hebben speciale afspraken gemaakt die aanleiding zijn voor nieuwe voorwaarden en wie deze voorwaarden leest, komt er al snel achter dat klanten die edelmetaal in hun beleggingsportfolio hebben opgenomen, financiële risico's lopen zonder substantiële vorm van juridische bescherming. 
 
Vordering
Zo blijkt bijvoorbeeld dat UBS niet verplicht is om altijd aan- of verkooporders van klanten uit te voeren. Wanneer de Zwitserse bank stelt dat er sprake is van extreme marktomstandigheden dan kan zij orders van klanten negeren. Of hier sprake van is bepaalt UBS; ABN Amro staat hier volledig buiten.
 
De “Stichting beleggingsgiro ABN Amro” via welke klanten eigenlijk beleggen, stelt dat als klanten "edelmetaal" kopen zij het niet in bezit hebben, maar dat zij een vordering krijgen op de Stichting die het namens hun koopt en "bezit". Daarnaast wordt gesteld dat zij probeert tenminste 70 procent van het belegde vermogen in edelmetaal daadwerkelijk in een kluis van UBS aan te houden. Echter, de bank stelt onomwonden dat zij dit niet garandeert. Het kan klaarblijkelijk ook voorkomen dat dit slechts 60 procent is en wellicht zelfs minder. Het is zelfs zo dat UBS “uw” edelmetaal niet in een eigen kluis aanhoudt, maar bij een niet nader genoemde derde partij. ?
 
Schijnzekerheid
Wie via ABN Amro belegt in edelmetaal zal zich momenteel dus achter de oren moeten krabben. Want waarin belegt men nu eigenlijk? Klanten hebben geen garantie dat edelmetalen daadwerkelijk gekocht of verkocht worden. ABN Amro geeft geen garantie dat edelmetaal in een kluis ligt en mocht het ergens in de keten tussen klanten, de Stichting, UBS en een eventuele derde partij misgaan, dan stellen de voorwaarden dat ABN Amro en haar Stichting nergens voor aansprakelijk gesteld kunnen worden. En omdat de bank expliciet stelt dat voortaan ook niet meer tot uitlevering van fysiek goud zal worden overgegaan, hebben klanten die beleggen in edelmetaal bij ABN Amro één garantie: u zult nooit weten of het edelmetaal er wel is en als het er is, zult u het nooit in handen krijgen. ??Maar het idee van edelmetalen is nu juist dat erin wordt belegd om geen tegenpartijrisico te lopen: het risico dat een tegenpartij in een financiële transactie zijn belofte niet kan nakomen. Door de voorwaarden voor het beleggen in edelmetaal aan te passen, introduceert de bank onbekende tegenpartijrisico's voor beleggers. Dat de bank plechtig belooft de “beleggingen” goed te administreren is een gotspe. 
 
Misschien is het volgende een goed idee voor ABN Amro: stop met het aanbieden van deze beleggingsmogelijkheid. Wanneer je als bank zoiets simpels als edelmetaal in een kluis niet kunt garanderen, biedt deze belegging dan überhaupt niet aan. Deze belegging biedt schijnzekerheid met onverantwoorde risico’s: niets is zeker, behalve de administratie. In het geval er ergens in deze “wij-wijzen-met-de vinger-naar-elkaar” keten iets fout gaat, dan is de nietsvermoedende belegger financieel de pineut en verspeelt de bank zijn geloofwaardigheid. Sinds aanvang van de crisis weten we dat financiële degelijkheid en geloofwaardigheid de belangrijkste eigenschappen zijn van een bank, genationaliseerd of niet.
 

Aanvulling 13:36
• De voorwaarden van ABN Amro beleggersgiro
 
Jaco Schipper is econoom en geograaf, Sander Boon is politicoloog

Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

Over de auteur

Sander Boon

Sander Boon (1971) is politicoloog. Na zijn studie werkte Sander bij politieke denktanks en hij specialiseerde zich in financ...