Superwinsten Flash Boys drogen op [Interview]

    De gecomputeriseerde handel in aandelen en opties ligt na de publicatie van het geruchtmakende boek 'Flash Boys' opnieuw onder vuur. Follow the Money sprak met Remco Lenterman, directeur bij het Nederlandse IMC - één van de top vijf high frequency traders in de wereld. 'Hoe efficiënter de markten, hoe minder er te verdienen is. Dat geldt zeker ook voor ons.'

    Vraag iemand om de effectenbeurs te beschrijven en je krijgt een schets van een handelsvloer vol schreeuwende mannen. Dat cliché gaat echter al ruim tien jaar niet meer op. Tegenwoordig zijn beurzen datacentra ter grootte van voetbalvelden, waar computers de hele dag stomend de vele miljoenen beursorders uitvoeren. Er komt geen mens meer aan te pas. Slimme algoritmes, geavanceerde computerprogramma’s geschreven door de beste natuur- en wiskundigen, voeren tegenwoordig in microseconden - miljoensten van secondes, zo’n duizend keer sneller dan een mens met zijn oog knippert - de orders uit. Algoritmes van high frequency traders (HFT) verwerken inmiddels tussen de 50 procent en 70 procent van de aandelentransacties. Volgens Lenterman is de tegenpartij bij opties in bijna 100 procent van de gevallen een high frequency trader. De gecomputeriseerde beurshandel, waar HFT een deel van is, levert soms enge en oncontroleerbare situaties op. Zo was daar op 6 mei 2010 opeens de geruchtmakende flashcrash, waarin de Amerikaanse beurs in minuten tijd op onverklaarbare wijze met meer dan 9% inzakte om enkele minuten later weer terug te veren naar het oude niveau. Vorig jaar maakte Goldman Sachs honderden miljoenen verlies door een fout in haar computersystemen. Een jaar daarvoor ging HFT-gigant Knight Capital bijna failliet door een onverklaarbare order door een van haar algoritmes. Verlies: 440 miljoen dollar.
    De gecomputeriseerde beurshandel, waar HFT een deel van is, levert soms enge en oncontroleerbare situaties op
    Het zijn allemaal gebeurtenissen die bijdragen aan het geheimzinnige karakter van de HFT-industrie. Wie zijn die mediaschuwe clubs die de beurshandel controleren? Niemand die het goed weet. Wie wil weten wie de tien grootste spelers ter wereld zijn, zal diepgravend onderzoek moeten doen. Er is geen instantie die daar publieke informatie over uitgeeft. De high frequency traders kwamen dit jaar opnieuw onder vuur te liggen door de geruchtmakende publicatie van het boek 'Flash Boys met ondertitel ‘A Wall Street Revolt'. Het schotschrift werd op de deur gespijkerd door Michael Lewis, die beschouwd kan worden als dé Amerikaanse chroniqueur van de financiële industrie. Eerder bracht hij instant bestsellers uit als Liar's Poker (1989), ,Moneyball: The Art of Winning an Unfair Game (2003),en The Big Short: Inside the Doomsday Machine (2010). Volgens Lewis is de effectenmarkt tegenwoordig doorgestoken kaart en verdienen high frequency traders tientallen miljarden ten koste van gewone beleggers. Dat doen ze volgens de journalist door te handelen met voorkennis. Ze zouden frontrunnen - ze zien orders van gewone investeerders  aankomen, kopen deze snel zelf in om ze vervolgens voor een hogere prijs aan de originele investeerder door te verkopen. Volgens Lewis doen ze dat middels een ingewikkeld spel van trial-and-error.  Ze plaatsen een kleine order om te polsen of een partij veel aandelen wil verkopen en nemen vervolgens zelf een positie in dezelfde aandelen om van die informatie te profiteren. Frontrunnen is een fenomeen dat al van ver voor de automatisering stamt.  Handelaren weten dat er een grote order voor bijvoorbeeld aandelen aankomt en die informatie misbruiken om zelf een positie in te nemen. Het is sinds midden jaren negentig verboden.

    Nederland groot in HFT

    Nederlandse banken en verzekeraars hebben sinds de crisis flink aan belang ingeboet, maar dat dat geldt niet voor onze high frequency traders. Nederlandse partijen als IMC en Optiver spelen in de Champions League van de gecomputeriseerde flitshandel. De Nederlandse HFT’ers richtten in 2011 de European Principal Traders Association (EPTA) op, om het publiek en beleggers voor te lichten over wat HFT eigenlijk inhoudt. IMC-directeur Remco Lenterman is als voorzitter verantwoordelijk voor de contacten met de pers en het grote publiek. Sinds het uitkomen van het boek van Lewis wordt hij overweldigd door interview-aanvragen uit de hele wereld. De afgelopen tijd is Lenterman naar eigen zeggen misschien wel 40% van zijn tijd kwijt geweest aan het voorlichten van publiek en pers. We treffen hem op het strak wit marmeren kantoor van IMC op de derde verdieping van het WTC in Amsterdam. Lenterman, die zijn carrière begon bij Goldman Sachs als handelaar, onder meer op Nasdaq, is prettig gezelschap. Een prater. Met zijn jongensachtige uitstraling, een meeneem-cappuccino losjes in de hand, verkondigt hij goedlachs en met passie het HFT-evangelie . ‘Wij zijn secretive, dat hoort bij onze business.’  

    Remco Lenterman

    Hoe groot is de HFT-industrie eigenlijk? 'Wij zijn muizen aan het firmament van de totale financiële industrie. Ik ken niet meer dan 50 bedrijven op de hele wereld die dit doen. Misschien nog wel minder. Je hebt het  over vijfduizend mensen. IMC is met 450 mensen al een van de wereldleiders.' Waar in de rangorde valt IMC? 'IMC zit in de top 5 wereldwijd. Dat kan je wel zo stellen.' Wie is eigenlijk de grootste wereldwijd? Is dat het Nederlandse Optiver? 'In mensen wel. Die hebben tussen de zes en zevenhonderd mensen in dienst.' Jullie liggen behoorlijk onder vuur als industrie… 'Wanneer je het boek van Lewis leest, dan denk je dat het beter zou zijn als we er niet waren. Ik kan me wel voorstellen  dat er sinds de financiële crisis van 2008 een scepsis bestaat over de financiële ontwikkelingen. Het beurslandschap is dramatisch veranderd door de automatisering. Je hebt het over een fenomeen dat onbekend is en ook nog high frequency trading heet. Of nog erger in Nederland: flitshandel. Alleen die betiteling zet je al op achterstand. Maar ik ben ervan overtuigd dat wij als industriegroep van heel grote toegevoegde waarde zijn voor het efficiënt functioneren van de beurzen en effectenmarkten. Zeker als je kijkt hoe relatief dun onze marges zijn. Dat meen ik serieus.' Laten we die veranderingen in het beurslandschap eens doornemen. Wat is er zo dramatisch veranderd? 'Market makers zijn er altijd geweest. Je had ze al in 1637 in het VOC aandeel. Een market maker faciliteert en overbrugt het proces tussen kopers en verkopers. Omdat de timing van kopers en verkopers lang niet altijd op hetzelfde moment ligt. In Amerika had je tot eind jaren negentig in principe maar twee beurzen: een was de New York Stock Exchange (NYSE). Alle transacties liepen via de specialist die op de vloer van de beurs stond. Hij zorgde dat vraag en aanbod bij elkaar kwam. Dat was een systeem met heel veel bellen en gedoe. Ook had je de Nasdaq, een elektronische beurs, met meerdere market makers per aandeel. Elke beurstransactie moest via een market maker en die hadden daardoor een gegarandeerde spread. Het was een niet erg concurrerend beurssysteem met hoge spreads en zeer aantrekkelijke winsten. Er werkten destijds duizenden mensen op de beurs. Je voerde je quotes [de bied- en laatkoersen red.] in het scherm nog handmatig in. En dat kon ook want de snelheid was nog niet zo hoog.' Wat veranderde erna? 'Beurstransactiekosten waren in de jaren negentig heel erg hoog. Nog maar dertien jaar geleden waren de aandelenspreads (het verschil tussen de bied- en laatkoers ) in Amerika bijvoorbeeld 12,5 cent. Dus als jij voor 25,01 iets wilde kopen of 25.02 dan kon dat niet. Als het 25 bieden was dan was de volgende prijs waarvoor je kon kopen 25,125. Het verschil tussen de aan en verkoopprijs was dus vrij hoog en dus was het ook makkelijk winst te maken. Dat was voor de intermediairs en de market makers toen een heel lucratieve bezigheid.
    'Dat was voor de intermediairs en de marketmakers toen een heel lucratieve bezigheid'
    Maar rond 2001 gingen ze in Amerika handelen met een spread van centen. Iets wat eerder op 12,5 cent handelde ging nu opeens voor een cent, een ontzettend forse margecompressie. Dat betekent dat je niet meer handmatig kan handelen. Elektronische market makers zijn toen de markt volledig gaan domineren. Hun traditionele collega's kregen steeds meer moeite om met hen te concurreren. Net als KLM moeite heeft om met EasyJet te concurreren. Want die nieuwe partijen waren veel goedkoper, heel innovatief en hadden hele goede technologie.' En toen kwam er ook nog nieuwe regelgeving in 2007 het zogenaamde REGNMS - in de VS, die ervoor zorgde dat er meer beurzen mochten komen. Volgens Lewis zorgde die verandering ervoor dat HFT’ers konden gaan profiteren van de markt. 'Dat was een hele dramatische verandering. Die wetswijziging heeft het monopolie van de traditionele beurzen doorbroken. Opeens mochten alle NYSE-aandelen en Nasdaq-aandelen ook op andere beurzen verhandeld worden. Daarvoor moest door regelgeving een heel groot aantal aandelen verhandeld worden op de NYSE. Wat REGNMS regelde was dat ook andere beurzen het aandeel IBM mochten gaan verhandelen. Daardoor ontstonden opeens veel nieuwe beurzen waarop ook institutionele partijen mochten handelen. Volgens hun eigen statuten mochten ze eerder alleen op officiële beurzen actief zijn. Er zijn nu alleen in Amerika al veertien verschillende beurzen en nog ruim veertig Dark Pools. [Dark Pools zijn gesloten beurzen van banken en brokers waar alleen institutionele partijen op mogen handelen. Niemand kan zien wie de tegen partij van een transactie is red.] Moet je nagaan: je had dus vroeger een situatie waar je één beurs had per aandeel. Dat handelde dan met een spread van 12,5 cent. Dat betekent dat een aandeel met een prijs van 25,00 pas van prijs verandert als er 12,5 cent bij is gekomen. Nu handelt hetzelfde aandeel met een spread van een cent voor precies dezelfde prijs op veertien verschillende beurzen en veertig Dark Pools. De complexiteit is daardoor geëxplodeerd. Zonder partijen als ons loopt dat hele proces vast.' Waarom moet dat allemaal zo snel? 'Een markt heeft twee hoofdtaken. Allereerst moet de markt bedrijven in staat stellen kapitaal op te halen om de economie vloeiend te laten verlopen. Daarnaast faciliteert een markt transacties tussen eindbeleggers. Alles wat daartussen gebeurd moet zo efficiënt mogelijk verlopen. Oftewel, het moet zo goedkoop mogelijk zijn om te handelen. Hoe sneller wij zijn, hoe nauwer wij kunnen quoten. Stel je hebt een optiecontract met een waarde van 2,50. Vroeger had je voor die optie een biedkoers van 2.30 en een laatkoers van 2.80. Er zat dus maar liefst vijftig cent marge tussen en dan veranderen de prijzen niet zo snel. Als market maker hoef je dan maar twee keer per dag je prijs te veranderen. Maar stel: jij wil die optie kopen. Vroeger moest je dan 2.80 betalen terwijl de theoretische waarde 2,50 was. Als je de optie weer wilde verkopen de volgende dag kreeg je 2,30. Dus het optiecontract moest wel 20 procent meer waard worden voordat je quitte speelde. Dat ging nog met de hand. Toen gingen we automatiseren en werd de biedkoers 2,40 en de laatkoers 2,60. Alle partijen die het dan nog met de hand doen hebben dan geen business meer. Dus wat gebeurt er dan? Bedrijven gaan concurreren en een algoritme maken dat nog sneller is en daardoor met nog nauwere marges kunnen quoten. Vandaag is die spread een cent.'  

    Bid ask Spreads De spreads op aandelen zijn enorm gedaald. Bron: Q-group

    'Daar moet je ontzettend snel voor zijn. Want als de markt nog steeds net zo verandert als vroeger moet je heel erg vaak die quote updaten. Duizenden keren per dag. Wat betekent dit voor jou als belegger? Jij hebt dertig cent bespaard en bent substantieel goedkoper uit dan je tien jaar geleden kwijt was. En ik maak veel minder marge dan tien jaar geleden. Dus het aantal bedrijven die dit nu doet ten opzichte van tien jaar geleden is veel kleiner. Al die verhalen met Ferrari ‘s en gesjeesde studenten, dat beeld bestaat niet meer. Vandaag is de optiehandelaar een hele slimme jongen die een algoritme beheert.' De investeringen in de HFT-sector om de hoogste snelheid te halen zijn hoog. Er werd zelfs een extra snelle lijn van Chicago naar New York aangelegd om 3 milliseconden (0,003 seconden) sneller te zijn. Hoeveel zijn jullie aan technologie kwijt? 'Een hoop, maar daar kan ik verder geen uitspraken over doen. De helft van de mensen die wij in dienst hebben zijn IT’ers. Dus je kan zeggen: wij zijn een handelsbedrijf met IT , maar je kan ook zeggen dat we een IT-bedrijf zijn met handel. Maar dat geldt voor veel bedrijven nu. Kijk naar Amazon. Is dat een technologiebedrijf of een retailer?'
    'je kan zeggen: wij zijn een handelsbedrijf met IT , maar je kan ook zeggen dat we een IT-bedrijf zijn met handel'
      Wat hebben we als maatschappij aan die extra snelheid? 'Het betekent dat het goedkoper voor jou is geworden om transacties te doen. Waar je een discussie over zou kunnen hebben is of die extra microseconde sneller wel maatschappelijk nut heeft. Misschien wel niet. Maar is de vraag over maatschappelijk nut wel de juiste? Ik investeer om te blijven concurreren met mijn concurrenten. En daar hebben anderen over het algemeen van kunnen profiteren door lagere spreads. Die kosten worden echter alleen maar gedragen door bedrijven zoals wij. Als een beurs morgen in nanoseconden gaat handelen, dan moeten wij ons daarop aanpassen. Dan gaat die wedloop weer door. Vergeet niet dat snelheid maar een aspect is van wat wij doen. Wat eigenlijk nog belangrijker is dan snelheid voor ons is ‘valuation’, het vermogen om de juiste prijs te bepalen voor een optie of een aandeel.' Wanneer stop die wapenwedloop om extra snelheid, of stopt dat nooit? 'Dat stopt in principe nergens. Als het gratis kan dan is het nog beter. Intermediairs faciliteren het proces tussen kopers en verkopers en dat moet zo efficiënt mogelijk gebeuren. Maar uiteindelijk komt de wedloop om snelheid natuurlijk toch ook aan zijn einde.. Op een gegeven moment zit je bijna op 0. Dan kan het niet sneller.' Volgens Lewis kunnen HFT-partijen door hun snelheid en de complexiteit van al die verschillende beurzen ‘frontrunnen’, handelen met voorkennis. Door jullie snelle systemen kunnen jullie zien welke orders beleggers inleggen en daar met jullie snelheid op anticiperen. Kort gezegd: je koopt het snel op en verkoopt het voor iets meer door aan de belegger. 'Laat me een voorbeeld geven. Stel je wilt als broker 30.000 aandelen Koninklijke Olie kopen. Dat kan nooit in een keer, want die aandelen worden vaak op drie verschillende beurzen aangeboden voor dezelfde prijs. Dus dan heb je 10.000 aandelen op beurs A, 10.000 op beurs B en 10.000 op beurs C voor een prijs van 25,00 euro. Dus die broker denkt mooi: ik ga die 30.000 aandelen kopen voor 25,00 euro. Maar dat gaat niet zomaar. Daar moet je hele goede technologie voor hebben.' Waarom moet je daar goede technologie voor hebben ? 'Omdat als de prijs op de ene beurs verandert, de prijzen ook op andere beurzen veranderen. Dus als die broker de eerste 10.000 aandelen koopt op beurs A dan zie ik dat als market maker. En dan ga ik natuurlijk mijn prijs op de andere beurs aanpassen. Dat is market maken.'
    'Waar je een discussie over kan hebben is of die extra microseconde sneller wel maatschappelijk nut heeft. Misschien wel niet'
    Dus Lewis heeft gelijk. Jullie doen aan frontrunnen. 'Nee, dat is geen frontrunnen.' Waarom niet? 'Ik verander gewoon mijn prijs. Wat wil ik niet? Geld verliezen. Want de marge is zo nauw tegenwoordig met een cent, dat ik nauwelijks ruimte heb om fouten te maken. Dus zodra ik een prijs zie veranderen op een andere beurs dan ga ik of ik pas mijn prijs aan. De gemiddelde market maker in Amerika verdient naar mijn schatting ongeveer 1/20 cent ($0.0005) per transactie, dat is ongeveer een duizendste van een procent (0.001%).' De nieuwe situatie met al die beurzen zorgde er volgens Lewis voor dat HFT zogenaamde bait orders, kleine orders die HFT zou gebruiken om te zien wat grote beleggers gaan doen, gebruiken om daar vervolgens daarop te handelen. Dat lijkt toch verdacht veel op frontrunnen. 'Ik kan geen partijen verdedigen die misschien slechte dingen doen. Ik denk dat het genuanceerder ligt. Veel van wat men frontrunnen noemt, kan eigenlijk gewoon market making zijn geweest. Maar die bait orders…. Ik kan ze niet helemaal plaatsen, maar wie weet gebeurt het wel. Ik hoor veel theorieën van buitenstaanders over zaken die wij ieder geval niet waarnemen of waarvan wij niet begrijpen hoe ze zouden moeten werken. Dit was de onvolkomenheid van de nieuwe regelgeving. Je krijgt een gefragmenteerde markt met veel verschillende beurzen en dat wordt het inderdaad moeilijker om alle liquiditeit in één keer te bereiken. Maar dat is drie jaar geleden eigenlijk al opgelost door het gebruik van smart order routers. Met een smart order router verstuur je je order kunstmatig vertraagd naar de dichtstbijzijnde beurs, zodat deze op alle beurzen tegelijk aankomt. Dan kan niemand meer zien dat je order er aankomt en van die informatie profiteren.' De spreads zijn veel kleiner dan vroeger en daar profiteert iedereen van. Maar de belangrijke vraag is: wat is de belangrijkste driver van die ontwikkeling? Is dat de technologie of is dat de rol van de high frequency traders? 'Door de enorme technologische vooruitgang, waar wij mede voor gezorgd hebben, kunnen eindbeleggers allemaal veel goedkoper kunnen handelen. Het kan niet anders dan dat wij daar debet aan zijn. Wij fungeren bij bijna 100% van de transacties als tegenpartij. De vijf grootste beleggers in de wereld, waaronder Blackrock, Vanguard, State Street en Fidelity met gezamenlijk meer dan 10 biljoen onder beheer, zeggen allemaal dat hun transactiekosten nog nooit zo laag zijn geweest.'

    Daling transactiekosten (Schatting voor aankoop van 1 miljoen aandelen van $30) Daling transactiekosten sinds 1999 (Schatting op basis van aankoop van 1 miljoen aandelen voor $30 per stuk) Bron: Q-group

    Die beleggers zeggen dat hun transactiekosten gedaald zijn, maar niet dat dat door HFT komt. Dat kan ook door de opmars van de technologie komen. 'Zeker drie van hen hebben gezegd dat high frequency trading netto heeft bijgedragen aan die ontwikkeling. Die nuance hoor je nooit. Maar om onze waarde te bewijzen zou het geweldig zijn als we eens een dag zouden kunnen hebben waarop alle HFT-bedrijven hun systemen zouden uitzetten.' Stel dat alle 50 HFT’ bedrijven die de beurzen wereldwijd in hun greep dat zouden doen. Wat gebeurt er dan? 'Als wij er niet zijn dan krijg je niet eens een prijs. Wij zijn degenen die de optiekoersen in het scherm zetten. Als wij dat niet meer doen dan valt de hele markt weg. Als er geen market makers zijn dan ga je ervan uit dat er iemand is die stomtoevallig op hetzelfde moment op een van die veertien beurzen wil handelen op hetzelfde aandeel. Die kans is statistisch bijna 0.' Dat komt ook omdat de markt nu zo complex is met al die beurzen, waardoor partijen als jullie nu misschien bijna noodzakelijk zijn. Maar wat als we weer teruggaan naar een situatie met één beurs waar alles verhandeld wordt? 'Dan zal de rol van de elektronische market maker binnen het aandelen segment minder zijn. Zeker nog niet weg, maar wel minder. Je ziet ook dat onze technologische voorsprong op brokers veel kleiner is. Zij zijn in technologie enorm vooruitgegaan. Daardoor zijn ook de winsten van high frequency traders flink omlaag gegaan.'
    'Als we alle aandelen op één beurs verhandelen dan zal de rol van de elektronische market maker minder zijn'
    Dus de gouden tijden zijn voorbij voor HFT? 'In Amerikaanse aandelen is dat zeker waar. In het algemeen kan je stellen dat hoe efficiënter de markten zijn hoe minder er te verdienen is voor intermediairs. Dus dat geldt zeker ook voor ons. ' Is Lewis niet een paar jaar te laat met zijn boek? De grote mega winsten maakten HFT-partijen in de jaren 2008-2011. 'Het bedrag van 10 tot 20 miljard winst per jaar wat Lewis noemt heeft nog nooit iemand verdiend. Dat bedrag lag misschien op 5 miljard voor Amerikaanse aandelen. En nu is het misschien rond 1 miljard. Natuurlijk is dat serieus geld, maar als je bedenkt dat alleen JP Morgan met zijn equities-bedrijf al twintig miljard dollar per jaar verdiend, dan verdient de gehele HFT- industrie dus slechts maximaal een kwart daarvan. Daarvoor doen we inmiddels miljoenen transacties per dag, een veelvoud van wat wij vroeger deden. Onze marktaandelen zijn heel hoog in de markten waarin we opereren. Maar je houdt er relatief aan het marktaandeel niet zoveel meer aan over. ' Jullie gaan eigenlijk ten onder aan jullie eigen succes. Door de enorme concurrentie en hoge snelheden zijn de tarieven zo laag geworden dat jullie er nauwelijks meer aan verdienen. Grote partijen als Getco maakten in 2009 nog bijna een miljard winst en nu nog maar dertig miljoen. Zitten jullie niet in een dode markt? [Lenterman lacht voluit, licht ongemakkelijk, en is even stil voor hij antwoordt. ] 'Wij moeten altijd op zoek naar nieuwe markten. Er zijn nog genoeg markten waar we niet actief zijn en er zijn heel veel markten die op dit moment over the counter [OTC, buiten de beurs om red.] handelen die in de toekomst hopelijk elektronisch gaan handelen. Bijvoorbeeld renteswaps. Maar wij zien ook dat er de afgelopen jaren veel meer concurrentie is gekomen in een markt die kleiner wordt. Je bent eigenlijk eerst met zijn drieën aan het vissen in een vijver met 100 vissen. 'Na een paar jaar ben je met zijn vijftigen aan het hengelen naar slechts vier vissen. Dat is het probleem. Maar het is een hele grote markt en er zijn genoeg dingen die we nog niet doen. Hopelijk kunnen we in de toekomst ook op markten acteren waar we nu nog geen toegang toe hebben.'
    'Na een paar jaar ben je met zijn vijftigen aan het hengelen naar slechts vier vissen. Dat is het probleem'
    Naast sterk dalende inkomsten op jullie bestaande markten, komen er nog meer bedreigingen op jullie af. Er zijn vergaande voorstellen om een 'transactie tax' of een beperking van de snelheid waarmee gehandeld wordt in te voeren. 'Er worden van allerlei dingen voorgesteld. Zoals bijvoorbeeld dat elke order minstens 500 milliseconden op de beurs moet zijn. Je moet je wel realiseren dat je daardoor weer inefficiënties krijgt in het systeem en dan krijg je weer heel veel arbitragemogelijkheden. Waar zijn partijen als IMC mee gebaat? Dat zijn hele dramatische veranderingen in het beursklimaat. Wij hebben altijd ons huiswerk beter gemaakt dan de rest. Die REGNMS, waardoor er zoveel extra beurzen kwamen, was zo’n hele grote verandering in het beursklimaat. Wij waren de eersten die hadden gevonden hoe je daar het beste in kan opereren. En ook met nieuwe regels zal dat zo zijn. Dat brengt weer nieuwe kansen voor ons.' Op 22 mei maakte Goldman Sachs bekend haar market making afdeling op de New York Stock exchange te verkopen aan Lenterman's IMC voor naar schatting 30 miljoen dollar. Goldman Sachs staat niet bepaald bekend als een bank die afscheid neemt van zeer winstgevende activiteiten. Andere grote HFT-partijen hebben ook te maken met sterk dalende winsten. Loopt het spel van de snelle algoritmes op zijn laatste benen? Lees  hier binnenkort meer over bij FTM.  

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Robert Kosters

    Gevolgd door 128 leden

    Volg Robert Kosters
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren