De Griekse regering lijkt te zijn gezwicht voor de trojka. Tenzij Tsipras en de zijnen een forse schuldreductie krijgen hebben ze 'ja' gezegd tegen voorstellen die door het Griekse volk krachtig zijn verworpen bij het laatste referendum.

    Je kon er op wachten, de dag waarop de Grieken door de knieën zouden gaan voor de immense druk vanuit Brussel. De nieuwe hervormingsvoorstellen van de Griekse regering aan Brussel effenen het pad naar een akkoord. Maar tenzij Tsipras en zijn Syriza partij alsnog een forse schuldreductie krijgen zijn de voorstellen een 'verraad' aan de stem van het Griekse volk.

    Oude wijn in nieuwe zakken

    Immers, de voorstellen komen min of meer op hetzelfde neer als het trojka-pakket van 26 juni, waarover Tsipras juist dat referendum had uitgeschreven: strenge bezuinigingen, ingrijpende hervormingen, forse belastingverhogingen en géén schuldverlichting. Dat hele stuk ademt 'austerity'. Het is bovendien niet duidelijk of, en zo ja, op welke wijze de achterstallige betaling aan het Internationale Monetaire Fonds wordt terugbetaald. Zomin duidelijk is hoe de hoge lopende verplichtingen van deze maand (onder andere de 4,2 miljard euro aan de ECB, de bekende 3,5 miljard plus rente) geherfinancierd worden. Tenslotte is niet duidelijk wat er met het ELA-loket gebeurt. Dit zijn toch drie cruciale zaken, die onvoldoende geadresseerd worden in het 'nieuwe' voorstel. Het valt niet te begrijpen dat de Griekse regering hiermee kan instemmen na alles wat er is gezegd door diezelfde regering. Dat zeggen ook vrijwel alle economen. Je vraagt je af waarom dat referendum ooit gehouden is. Het enige verschil met het oude voorstel is dat de defensieuitgaven met 200 miljoen omlaag gaan (van 400 naar 200) en een vertraagde verhoging van de btw op de eilanden respectievelijk vertraagde verlaging van de pensioenen. Beide worden uitgefaseerd tot 2016.
    De kans bestaat dat de Duitsers zullen zeggen: 'dit is nog steeds onvoldoende'
    Daarbij bestaat ook nog de kans dat de Duitsers zullen zeggen: 'dit is nog steeds onvoldoende'. Zeker als er sprake is van schuldverlichting in de vorm van looptijdverlenging en renteverlaging, hetgeen een gevolg zal zijn als Griekenland zijn derde bail out krijgt in de vorm van ESM-funding. De Grieken hebben daartoe een verzoek ingediend bij het bestuur van het permanente noodfonds ESM (Europees Stabiliteits Mechanisme). De Grieken vragen 53,5 miljard euro voor de komende drie jaar. Als dit bedrag wordt toegekend - dit traject loopt parallel aan de hervormingsvoorstellen - dan hebben de Grieken in totaal meer dan 290 miljard euro ontvangen. Het zal me overigens benieuwen hoe het IMF hiermee omgaat. Geen woord over de conclusie - verwoord in haar rapport - dat de Griekse schuld totaal onhoudbaar is en afgeboekt moet worden. Evenmin een woord over de conclusie dat het 'austerity' beleid niet werkt. Geen woord. Hoe geloofwaardig is het IMF als zij hier haar handtekening onder zet?

    Money Carroussel

    Het komt er in feite op neer dat Griekenland voor de zoveelste keer geld leent van haar crediteuren om die vervolgens met datzelfde geld terug te betalen: the money carroussel. Zoals iemand op twitter constateerde: [embed]https://twitter.com/nicholasdunbar/status/619122063324938241[/embed] Wat een waanzin. Dit leidt nergens toe. Het biedt geen oplossing voor de onderliggende problematiek, zal de economische groei nog verder vertragen en de sociale ellende verder vergroten. Griekenland heeft dringend monetaire flexibiliteit nodig, geen verdere bezuinigingen en koopkracht aantastende belastingverhogingen. Keer op keer maakt de trojka dezelfde denkfout. Albert Einstein zei ooit: 'Insanity is doing the same thing over and over again and expecting different results'. Dat is zeer zeker van toepassing op het gevoerde trojka-beleid.
    De Grieken zitten vast aan een deal, die zich nog het beste laat omschrijven als 'schuldslavernij'
    En denkt u niet dat Duitsland heeft gewonnen. Frankrijk heeft gewonnen, Duitsland - als grootste netto betaler - verloren. De Fransen hebben ervoor gezorgd dat een grexit - een vertrek van Griekenland uit de muntunie - werd voorkomen. Een grexit was de enig valide oplossing geweest voor de Grieken. Nu zitten ze tot in lengte van jaren vast aan een deal, die zich nog het beste laat omschrijven als 'schuldslavernij'. De grootste verliezer is de Griekse gewone burger die nog minstens tien tot twintig jaar het weinig verheffende vooruitzicht heeft op economisch zware tijden. Om nog maar te zwijgen over het perspectief dat de Griekse jeugd heeft.

    Parlementaire goedkeuring

    Het laatste woord zal hierover nog niet gezegd zijn. Niet alleen niet in het Griekse parlement, waar de linkervleugel van Tsipras' eigen partij en coalitiegenoot ANEL al lopen te morren, maar ook daarbuiten. Alle 19 eurozonelanden moeten overigens ook  'ja' zeggen tegen de nieuwe voorstellen.  Toestemmen in een derde bail out ligt gevoelig in Duitsland, het is dus zeer de vraag of Merkel dit door het parlement geloodst krijgt. Aanstaande maandag moeten wijzelf, de Duitsers en nog een viertal andere parlementen instemmen, waaronder Oostenrijk, Finland en Slovenië. Met name die laatste twee landen zouden weleens roet in het eten kunnen gooien.  De Finnen hebben al aangegeven geen nieuw geld aan Griekenland te willen geven, iets wat premier Rutte ook herhaaldelijk heeft gezegd (maar achteraf toch gedaan).
    Er zijn alleen maar verliezers: de Grieken, de betalers, de eurozone en het Europese 'Vredesproject'

    Chantage

    Hoe het ook uiteindelijk uitpakt, er zijn eigenlijk alleen maar verliezers: de Grieken, de betalers, de eurozone als mislukte muntunie, maar ook het Europese 'Vredesproject'. Want wie kijkt naar de chantage en dreigementen tijdens het onderhandelingsproces moet constateren dat van een vredig proces allerminst sprake is. Als een Dijsselbloem durft te dreigen met het sluiten van de Griekse banken als de Grieken niet instemmen met de voorwaarden dan is dat regelrechte chantage.  Premier Tsipras heeft dit ook voortdurend geroepen: 'we worden gechanteerd en beledigd'. Een Griekse senior advisor die bij de onderhandelingen betrokken was verzuchtte: 'Varoufakis has described incidents that show really how the Eurozone is completely undemocratic, an almost neo-fascist euro dictatorship. We went to a war thinking we had the same weapons as them. We have underestimated their power […] It's a power that enters the very fabric of society, the way people think. It controls and blackmails. We have very few levers. The European edifice is already Kafkaesque'.   Lees meer over Griekenland en de EU in het Griekenland in Europa dossier van Follow The Money

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Jean Wanningen

    Gevolgd door 229 leden

    Jean Wanningen (Weert, 1957) is een veelkleurige persoonlijkheid. Ging na ‘verkeerde’ studies bij een gerenommeerde investmen...

    Volg Jean Wanningen
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren
    Dit artikel zit in het dossier

    Griekenland in Europa

    Gevolgd door 256 leden

    Wat moeten wij - Europa, Nederland - toch met Griekenland? Die vraag komt terug met de regelmaat der seizoenen. Dezelfde vrag...

    Volg dossier