Abracadabra uit de politiek

2 Connecties
5 Bijdragen

Robin Fransman is niet meer op zoek naar de nuance, maar is boos. De economische groei zal nog jaren laag blijven als de politiek de kop in het zand steekt en de private schulden niet adresseert.

Nederlandse beleidsmakers zitten nog vol in de ontkenningsfase. “Niks aan de hand mensen, de Nederlandse economie is fundamenteel heel sterk”. Henk Kamp zegt dat voor elke camera die er te vinden is. En ook SER voorzitter Draayer wist ons te vertellen dat we er “fundamenteel goed voor staan” bij de publicatie van de een na laatste ‘crisisbezweringsformule’ getiteld “Nederlandse economie in stabieler vaarwater”. Daarna volgden nog twee CBF’en (CrisisBezweringsFormules), eerst het Sociaal Akkoord en daarna deed Rutte op TV een zorgvuldig voorbereid “HocusPocusPas, ik wou dat de somberheid over was”. Kopen, mensen, stoppen met somberen, kopen!

 

De ware somberaars
Wie is hier nou aan het somberen? Al vijf jaar worden we gebombardeerd met uitingen van politici en instellingen die ons waarschuwen voor DE ONHOUDBARE SITUATIE VAN HET BEGROTINGSTEKORT, DE NOODZAAK TOT LOONMATIGING, HET PERMANENTE VERLIES VAN ECONOMISCHE GROEI, DE UIT DE KLAUWEN LOPENDE ZORGUITGAVEN EN DE ONHOUDBARE PENSIOENEN. Ik krijg er gelijk zin van om een nieuwe auto, huis en badkuip aan te schaffen. We staan er fundamenteel heel goed voor, behalve dan de pensioenen, de zorg, de arbeidsmarkt, de banken, de huishoudens, de woningmarkt en god mag weten wat er allemaal nog meer hervormd moet worden.

 
En ondertussen laten al die politici, en al die instellingen, en al die rapporten, adviezen en akkoorden het echte structurele probleem onbesproken en doen we er dus niets aan: de hoge private schulden in Nederland.
 
 
Dit is de molensteen die de economische groei nog jaren laag zal houden als het beleid niet verandert. Huishoudens met hoge schulden zijn niet te bewegen tot verhuizen of consumeren. Zeker niet met voortdurend koopkrachtverlies door loonmatiging en lastenverzwaringen. En bedreigd door werkloosheid en dalende huizenprijzen. En het gaat niet alleen om de huishoudens. De hoge private schulden maken ook de banken kwetsbaar. De dalende binnenlandse bestedingen zorgt voor een waar slagveld aan faillissementen in het MKB. Daar zijn de kredietverliezen groot. Als ook de verliezen op hypotheekleningen toenemen wordt het voor banken heel moeilijk om door winstinhoudingen voldoende kapitaal bij elkaar te krijgen om te voldoen aan de nieuwe eisen. De enige weg die dan openstaat is minder krediet te verlenen. Aan ondernemers en aan startende woningkopers. Een zelfversterkende cirkel. Alleen beleid dat huishoudens in staat stelt tot schuldaflossing en de banken in staat stelt tot balansherstel is in staat die cirkel te doorbreken. Maar goed, dat betekent het bespreekbaar maken van de hypotheekrenteaftrek en de kwetsbaarheid van banken. Sssssst…
 
Elk volgend rapport, advies, akkoord, beleid dat niet de private schulden adresseert is net zo veel waard als een goed bedoeld abracadabra.

Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

Over de auteur

Robin Fransman

De dwarse denker Robin Fransman was jarenlang adjunct-directeur bij Holland Financial Centre (HFC). Daarvoor werkte hij onder...