Victor Muller tovert miljoenen tevoorschijn

    Dat het faillissement van Spyker is teruggedraaid tekent de branie van Victor Muller. Toch is en blijft de levensvatbaarheid van Spyker uiterst klein, concludeert gastauteur Maarten van der Pas.

    Victor Muller zou Victor Muller niet zijn als hij niet ergens geld vandaan weet te halen. Dat is hem nu opnieuw gelukt. Het gerechtshof van Leeuwarden heeft donderdag in het hoger beroep dat Muller had aangespannen het faillissement van Spyker teruggedraaid.

    Het is de zoveelste turn of events  in de soap 'Victor Muller'. De Spykeroprichter en -topman kwam tot veler verrassing met 4,3 miljoen euro op de proppen, waarmee de meest acute schulden van Spyker kunnen worden voldaan. De rechter vindt daarom dat curator Henk Pasman te snel was geweest met het aanvragen van het faillissement van de Nederlandse sportwagenbouwer.

    Spyker verkeert na deze uitspraak weer in surseance. De rechter denkt namelijk dat het uitstel van betaling zal leiden tot een akkoord met de schuldeisers.

    de bedrijfsactiviteiten van Spyker – in casu het maken van auto’s – zijn beëindigd

    Het vonnis geeft enkele interessante inkijkjes in de overlevingsstrijd van Spyker en laat zien hoe curator Pasman en Muller daar –uiteraard – verschillend over denken. Waar Muller immer optimistisch is over het slagen van zijn reddingspoging van Spyker, heeft Pasman daar zo zijn vraagtekens bij.

    Duidelijk is wel wel dat Spyker volledig afhankelijk is van geld van anderen. De rechter stelt vast, dat de bedrijfsactiviteiten van Spyker – in casu het maken van auto’s – zijn beëindigd waardoor er geen inkomsten worden gegenereerd waarmee de lopende kosten en de surseance van betaling kunnen worden voldaan.

    Vernieling

    Muller heeft één of meerdere personen gevonden die hem 4,3 miljoen euro ter beschikking heeft/hebben gesteld. De grote vraag is wie dat is/zijn? Kennelijk mensen die geloven in de levensvatbaarheid van Spyker en, misschien nog wel meer, geloven in Victor Muller. Want wie wil er nou geld investeren in een kleine sportwagenfabrikant die zich kenmerkt door chronisch geldgebrek en waar de productie al geruime tijd stilligt? Dat moeten bijna wel mensen die dicht bij Muller staan en hem een vriendendienst leveren.

    Een investeerder die geld in Spyker stopt met de bedoeling er iets aan te verdienen valt eigenlijk niet serieus te nemen. Toch is juist het overtuigen van mensen Mullers grootste talent. Dat lukt hem bij Spyker al jaren, al laat hij daarbij een spoor achter van verbitterde voormalige beste vrienden en goede zakenpartners. Het is een bonte stoet, die twee dingen gemeen hebben: ze geloofden in Muller en zijn nu miljoenen euro's armer.

    wie wil er nou geld investeren in een kleine sportwagenfabrikant met chronisch geldgebrek en waarvan de productie stilligt?

    Muller en Pasman steggelen over de verdeling van de 4,3 miljoen euro. Hiervan zou 2,2 miljoen euro bestemd zijn voor het betalen van de lopende verplichtingen van Spyker over de maanden december 2014 en januari en februari 2015. Ook de preferente schuldeisers zouden er volledig mee betaald kunnen worden. De overige 2,1 miljoen euro is bedoeld om de concurrente schuldeisers een akkoord aan te bieden. Pasman betwijfelt of deze bedragen toereikend zijn, maar de rechter heeft Muller in het gelijk gesteld.

    Een pikant detail: Muller en Pasman stonden in dit hoger beroep tegenover elkaar in de rechtbank. Hun relatie zal er niet beter op zijn geworden, maar nu moeten ze dus weer samen verder werken aan een uitweg voor Spyker. Hieronder de belangrijkste punten van het vonnis.

    • Deal met huurbaas

    Met de verhuurder van Spykers bedrijfspand in Zeewolde, makelaar Jacques Walch, heeft Muller nadere afspraken gemaakt. Daarbij ziet Walch af van ontruiming van zijn pand. Eerder had de makelaar per rechter afgedwongen dat hij Spyker uit zijn pand mocht zetten vanwege een hoog opgelopen betaalachterstand van de huur.

    Muller boft maar met zulke gewillige schuldeisers, alias ‘conversiecrediteuren’

    • Aandelen voor schuld

    Om de schuld van Spyker te saneren, past Muller een van hem bekende tactiek toe: het ruilen van schuld voor aandelen. Spyker noemt een aantal van zijn crediteuren ‘conversiecrediteuren’ en volgens het vonnis hebben die ingestemd met het omzetten van hun vordering in aandelen. Muller boft maar met zulke gewillige schuldeisers.

    • Veel geduld

    Aan zijn dealers en klanten die een aanbetaling op een auto hebben gedaan biedt Spyker de volgende optie: een percentage van de vordering terug, dan wel te zijner tijd korting bij levering van de auto. Hier neemt Muller een heel groot voorschot op de toekomst en vraagt hij erg veel vertrouwen en geduld van zijn klanten. Hij genereert met deze actie geld op de korte termijn, geld dat hij echter op lange termijn verliest. Aangezien Spyker sinds de overname en het faillissement van Saab nauwelijks nog auto’s maakt en er bij een doorstart nog miljoenen euro’s nodig zijn om de productie op te starten, is het maar de vraag of er weer Spykers worden gebouwd en zo ja, wanneer die worden geleverd.

    • Waarde Spyker onduidelijk

    De rechter erkent in zijn uitspraak dat de waarde van Spyker op dit moment moeilijk is vast te stellen. De activa van de onderneming  in Nederland is getaxeerd, maar daarover heeft curator Pasman verder niets gezegd. De voorraad van Spyker in Engeland is (nog) niet op waarde geschat en de waarde van het merk Spyker is onduidelijk.

    Dit houdt volgens de rechter in, dat een vergelijking tussen de positie van de schuldeisers van Spyker bij liquidatie in faillissement en hun positie bij het akkoord dat Spyker hun in surseance wil aanbieden, niet volledig mogelijk is. Wel staat volgens de rechter vast, dat de schuldenlast van Spyker in een faillissement ruim 33 miljoen euro groter is dan in surseance, ondermeer omdat Saab Great-Britain dan voor haar volledige vordering van 10 miljoen euro opkomt, de vordering van meerdere schuldeisers niet zullen worden omgezet in aandelenkapitaal en de vordering van een grote schuldeiser alleen in een situatie van faillissement opeisbaar is.

    Volgens curator Pasman moet in het geval van een faillissement de boedel van Spyker 8,0 miljoen euro opbrengen om de diverse schuldeisers te betalen. Op basis hiervan acht het gerechtshof het vooralsnog aannemelijker dat surseance van Spyker voor de schuldeisers gunstiger is dan een faillissement. En verkeert Spyker weer in surseance.

    Muller presenteert nogal eens een halve afspraak als een hele deal

    Overlever

    Muller toont weer eens aan een ongekende overlevingskunstenaar te zijn. En hij haalt zijn gelijk. In een persbericht dat Spyker na de uitspraak de wereld instuurde, laat hij weten, dat hij op de dag van het faillissement al zei dat dit niet het einde van Spyker zou zijn. De toekomst gloort voor Spyker, aldus een opgewekte Muller.

    Als de schulden zijn verrekend gaat hij verder met de Spyker B6 Venator, het nieuwe model dat Spyker levend moet houden. Ook gaat de fusie tussen Spyker en een Amerikaanse fabrikant van elektrische vliegtuigjes – wie is dat toch? – door en zal de elektrische aandrijftechniek zijn weg vinden in Spykers. Dat zulks makkelijker is gezegd dan gedaan heb ik al eerder betoogd op Follow The Money. Het heeft veel weg van een halve afspraak die door Muller als een hele deal wordt gepresenteerd, iets wat hij wel vaker doet.

    Op korte termijn heeft Muller gewonnen, maar op lange termijn is en blijft de toekomst van Spyker echter hoogst onzeker. In het vonnis staat verder niets over Spykers levensvatbaarheid en de rechter beperkt zich tot wat in het hier en nu het beste is voor de schuldeisers van de onderneming.

    Spyker staat namelijk vrijwel helemaal stil. Auto’s worden er al tijden niet meer gemaakt. De B6 Venator is nog niet af. Als een akkoord met de schuldeisers is bereikt dan kan de autofabrikant een volgende nieuwe start maken. Er zijn dan nog miljoenen euro’s nodig om de productie te starten en Spyker in leven te houden.

    Met Muller weet je nooit of hij dat geld vindt – tot nu nog steeds wel – en waar hij het vindt. Maar als Muller iets in 15 jaar Spyker wél heeft bewezen, is dat hij graag het tegendeel van het onmogelijke bewijst. Nulla tenaci invia est via, luidt het motto van Spyker.

    Maarten van der Pas is financieel journalist en volgt Spyker sinds de oprichting. Samen met Robert van den Oever schreef hij de boeken  Spyker. Een Dollemansrit  (2009) en Saab over de kop. De nederlaag van Victor Muller  (2012). Over de laatste ontwikkelingen bij Spyker publiceert hij op het  Spyker-Saab blog.

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Gastauteur

    Gevolgd door 290 leden

    FTM.nl biedt opiniemakers de gelegenheid om – op uitnodiging – een bijdrage aan maatschappelijke discussies te leveren.

    Volg Gastauteur
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren