Van Lanschot: zoete winststijging

    De verdrievoudigde winst van Van Lanschot smaakt zoet als de slagroom uit een Bossche bol. Maar het is goed om ook de vork even in het toetje te prikken.

    Hoe gaat weer een stuk beter met een van de laatste kleine onafhankelijke banken van Nederland. Van Lanschot kwam dinsdag met zijn halfjaarcijfers en daaruit blijkt dat de winst ten opzicht van het eerste half jaar van 2012 ruim is verdriedubbeld. Van 10,5 miljoen naar 33,7 miljoen euro. Dat is niet niks. Veel van de vermogende klanten van de Bossche bank, tot de conclusie gekomen dat sparen met extreem lage rentes weinig zoden aan de dijk zet, zijn - aangemoedigd door de oplevende beurzen - weer gaan beleggen. Dat is goed voor een bank als Van Lanschot die zich steeds nadrukkelijker op het beheren van vermogens richt. Er werden tegelijkertijd aanzienlijk minder kosten gemaakt. Mooi. Maar die fleurige cijfers vertellen nog niet het hele verhaal. Daaruit blijkt ook dat de klantenuitstroom bij Van Lanschot (niet Kempen) nog steeds geen halt is toegeroepen. Terwijl de assets under management toenamen met 10 procent toenamen tot 41,2 miljard (37,5 miljard in het eerste half jaar van 2012), nam de totale omvang van activa van klanten slechts toe met 4 procent. In vergelijking met het tweede half jaar van 2012 nam die zelfs af. Reden is dat post spaargelden en deposito's blijft afnemen. Dat is deels te danken aan de vlijtig aflossende clientèle, deels aan klanten die inmiddels elders een heenkomen hebben gevonden. Goed? Het is maar hoe je dat bekijkt.  

    Met dank aan de financiële transacties

    Interessant is ook de teruglopende kredietportefeuille. Minus 6 procent in vergelijking met het eerste half jaar van 2012. Dat valt te verklaren uit de strategiewijziging die onder Guha is doorgevoerd en erop is gericht om het bancaire bestaansrecht vooral uit de activiteit vermogensbeheerder te halen. Kredieten geven aan particulieren en het bedrijfsleven is geen activiteit meer waar Van Lanschot zich graag op wil laten voorstaan. De interestinkomsten - 109,6 miljoen - nemen dan ook flink af: minus 14 procent in vergelijking met het eerste half jaar van 2012. Tegelijkertijd namen de inkomsten uit provisies met 10 procent toe tot 119,5 miljoen. Dat geeft aan dat de strategische koerswijziging van ceo Karl Guha al begint te werken. Er zijn meer vermogensbeheermandaten binnengesleept en dat houdt in dat Kempen en Co., de parel binnen het bedrijf, meer institutioneel geld aan heeft weten te trekken. Daarnaast zijn er steeds meer klanten die de beheer-bevoegdheden aan de heren en dames van Van Lanschot overgeven (van 35 naar 38 procent). Als geheel dalen de structurele inkomsten - die uit interest en provisies - voor een bank als Van Lanschot echter. Aan de opbrengstenkant is de winstverdriedubbeling bij Van Lanschot vooral te danken aan het resultaat uit financiële transacties. Dat ging met 93 procent noordwaarts naar 36,5 miljoen. 'Van het resultaat uit de beleggingsportefeuille van 23,8 euro heeft 23,5 miljoen euro betrekking op de verkoop van obligaties uit de beleggingsportefeuille', valt in het halfjaarverslag te lezen. Een structurele verbetering? U mag het zeggen. Structureel zit er zonder meer verbetering in het kostenniveau. De totale bedrijfslasten namen met 7 procent af en dat zal in de toekomst, wanneer de inkrimping van het personeel zich in cijfers laat vertalen, alleen maar toenemen. Tot nu toe werden de troepen van Guha met 200 mensen gedecimeerd, daar zullen nog eens 100 bankiers aan toe worden gevoegd. Hoe Guha zich wil blijven onderscheiden met 'persoonlijke aandacht, kennis en ervaring' is daarom lastig voor te stellen. Dat zou kunnen als de automatiseringssystemen bij Van Lanschot op een hoog niveau draaiden, maar dat is - zoals eerder in dit artikel uiteen werd gezet - bepaald niet het geval.  

    'Solide bank'

    'Van Lanschot is en blijft een solide bank', schrijft de bank dinsdag. 'De kernkapitaalratio, de beste indicatie voor soliditeit, is gestegen van 11% eind 2012 naar 12,5%.' Deze stellingname leunt voor een niet onbelangrijk deel op het handhaven van de status quo waar het gaat om het waarderen van activa, met name de vastgoedportefeuille van 2,4 miljard. Net zoals elke andere bank in Nederland (maar met name Rabobank), heeft Van Lanschot een vastgoedportefeuille die het liever kwijt dan rijk is. Hoewel het leegstandspercentage binnen portefeuille van 9,6% ver onder het landelijke gemiddelde van 16% procent ligt, zal een reële waardering van alle stenen - waar de AFM zo graag meer van zou zien - beslist gevolgen hebben voor het eigen vermogen. Conclusie: slagroom smaakt zoet , maar bevat het nodige aan lucht. Voordat Van Lanschot weer een structureel gezonde bank is, moet er nog een lange weg worden afgelegd.

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Eric Smit

    Gevolgd door 2070 leden

    Mede-oprichter van FTM. Als voormalig professioneel squasher gewend om klappen te incasseren en uit te delen.

    Volg Eric Smit
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren