Bye, bye big banks

Dreigement grote banken te vertrekken uit London City is loos: schade voor economie is minimaal.

Dreigen met vertrek als de discussie over topsalarissen doorgaat: het is niet uniek voor Nederland. De Belg Michel Tilmant (ex-topman NG) deed het in Nederland,  in Londen hebben HSBC en Barclays met het telefoonnummer van de verhuizer gezwaaid. Zelfs in Zwitserland zijn er bankiers so unverschämt openlijk te flirten met New York en Singapore.
 
Doe dan lekker… lijkt een onderzoek van Reuters te suggereren. Voor de Britse economie maakt het niets uit: "The impact of any big bank departures on the economy, government finances and the City of London's pre-eminence as a financial center would be extremely limited."
 
Dat is een opzienbarende conclusie. En een explosieve want op 11 april komt de Independent Commission on Banking (ICB) met een tussenrapport over de toekomst van de financiële industrie in Groot-Brittannië. De Conservatieve coalitie-regering van premier Cameron loopt toch al op eieren gezien de heftige discussie over de dubieuze rol van bankiers in de Britste samenleving, de loodzware hypotheek van genationaliseerde banken en … de giften van de financiële wereld aan de Conservative Party. De regering heeft aangekondigd het toezicht te gaan verscherpen en dat stuit de sector tegen de borst.
 
Blessing in disguise
Volgens sommigen zou het zelfs een zegen zijn als de grote banken vertrekken. De balans van HSBC bijvoorbeeld is met een totaal van $2,5 biljoen groter dan de gehele Britse economie. De bank is daarmee too big to fail, maar voor de UK ook te groot om te redden. 
 
Op zich zijn de banken grote bronnen van welvaasrtcreatie voor de Britse economie. Niet omdat ze veel belasting betalen, maar vanwege het dividend dat ze uitkeren en de banen die ze creëren. Winstbelasting betalen ze nauwelijks, wat dat betreft is Groot-Brittannië een belastingparadijs. 
 
Reuters legt haarfijn uit hoe dat merkwaardige feit historisch is gegroeid en hoe de banken hun verliezen naar Londen weten te schuiven om ze daar van de belasting af te kunnen trekken, terwijl ze tegelijk hun inkomsten exporteren.
 
Dat wil echter niet zeggen dat de financiële sector in zijn geheel niet van belang zou zijn voor de Britse economie. Volgens de – niet geheel belangeloze British Bankers' Association – zou de sector de Britse economie met £50 miljard per jaar spekken en goed zijn voor bijna 500.000 banen. 
 
Onwaarschijnlijk
Reuters denkt dat het zeer onwaarschijnlijk is dat een bank het land volledig de rug toe zou keren; daarvoor is de markt te groot. En ook de aantrekkingskracht van Londen als stad te uniek. Zelfs als de veelverdieners een realistische en rechtvaardige inkomstenbelasting zouden betalen. 
 
Al met al komt Reuters tot de conclusie dat het vertrek van financiële giganten wel eens meer zou kunnen opleveren dan hun aanblijven. Met name de krachtige banklobby tegen verscherpt toezicht – de 'overregulation'-kaart en de campagne tegen het schrappen van belastingvoordelen voor buitenlandse werknemers in de financiële industrie – kan Groot-Brittannië op termijn duur komen te staan. Misschien wel duurder dan de gederfde inkomsten. In ieder geval is het risico voor de Britse belastingbetaler in dat geval een stuk lager.
 
 
Een lezenswaardig artikel, waarvan de conclusies ook van toepassing kunnen zijn voor Nederland en zijn financiële industrie.
 
 
Lees ook het artikel "BANKIEREN OP ANABOLE STEROÏDEN" van FTM-columnist Ewald Engelen over het 'door-en-door rotte bancaire bedrijfsmodel'.
 
Hier alvast een voorproefjet: "Het schokkendst is nog wel dat banken ook na de crisis niet terugdeinzen voor staaltjes chantage waar de Camorra zich niet voor zou hoeven schamen. Zwitserse en Britse bankiers zijn het zat om te worden neergezet als parasitaire zakkenvullers en dreigen schaamteloos te vertrekken naar gastvrijere oorden (Zuidoost Azië, Malta, Zwitserland) als de politiek niet stopt met bankiertje pesten."

Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

Over de auteur

Redactie

Gevolgd door 565 leden