Verwijtende afscheidsbrief Zurich-cfo wijst naar Ackermann

    Is voormalig Deutsche Bank topman Josef Ackermann medeschuldig aan de zelfdoding van Zurich CFO Pierre Wauthier? De nabestaanden vinden van wel. Hoe Ackermann van zijn voetstuk is gevallen.

    Voor de tweede keer deze zomer maakte een topman van een Zwitsers bedrijf een einde aan zijn leven. Eind juli werd de ceo van Swisscom Carsten Schloter (49) dood aangetroffen in zijn woning. Zelfmoord, concludeerde de politie. Maandag 26 augustus werd de Zwitserse zakengemeenschap opnieuw opgeschrikt met een zelfdoding. De financiële man van Zurich Insurance Group AG Pierre Wauthier (53, getrouwd, twee kinderen) bleek zichzelf om het leven te hebben gebracht.   Die tragische gebeurtenis kreeg donderdag een dramatische wending. Josef Ackermann, jarenlang het boegbeeld van Deutsche Bank en voorzitter van de raad van commissarissen van Zurich, maakte bekend zijn functie per direct neer te leggen. 'De onverwachte dood van Pierre Wauthier heeft me diep geschokt,' zo liet Ackermann weten in een persverklaring.  'Ik heb redenen om aan te nemen dat de familie van mening is dat ik mijn deel van de verantwoordelijkheid moet nemen, hoe ongefundeerd sommige beschuldigingen ook mogen zijn.'   Het aftreden van Ackermann, zelf van geboorte  Zwitser, kwam aan als een mokerslag bij beleggers en de financiële wereld. Niet eens zozeer vanwege het vertrek zelf, maar door de overduidelijke suggestie dat Wauthiers familie ernstige beschuldigingen heeft geuit jegens Ackermann. Die voerde dat aan als reden van zijn vertrek: hij zou daardoor niet meer langer kunnen functioneren als voorzitter van de raad van commissarissen. Ackermann is inmiddels opgevolgd door voormalig DNB-directeur en ABN Amro-cfo Tom de Swaan.  

    Speculaties

    Over de reden van Wauthiers zelfmoord werd in de Zwitserse pers tot nu toe discreet gezwegen. Tijdens een roadshow kort voor zijn dood was er volgens een medewerker die Neue Zürcher Zeitung heeft gesproken niets aan de cfo te merken. Maar achter de schermen wordt er natuurlijk druk gespeculeerd. Wat verwijt de familie-Wauthier Ackermann eigenlijk precies? Heeft hij als voorzitter van de RvC van Zurich Insurance Group AG Wauthier de dood in gedreven? Wat heeft zich daar op het directiepluche in vredesnaam afgespeeld?   De druk op topmanagers is altijd groot. De publieke opinie, druk van de aandeelhouders, sabotage, valse board room politics – niet iedereen kan die tsunami van aanslagen op het humeur - en de stoelpoten - even goed hanteren. Zo werd vorig jaar de pas aangetreden CEO van Akzo Nobel Ton Büchner (die ook jaren in Zwitserland heeft gewerkt)  enkele maanden uitgeschakeld nadat hij in zijn wittebroodsweken teveel hooi op zijn vork had genomen. Oververmoeidheid bij bestuursleden komt vaak voor, maar wordt over het algemeen onder de pet gehouden.   Het is inherent aan het werken bij een grote onderneming, ook bij Zurich. Wauthier was geen groentje: hij werkte onder meer bij zakenbank JP Morgan en trad in 1996 in dienst bij Zurich. Uit de gang van zaken rond het aftreden van Ackermann valt echter op te maken dat Wauthiers nabestaanden ernstige verwijten jegens hem persoonlijk hebben geuit. Er zou een afscheidsbrief bestaan, zo ging het gerucht, waarin duidelijk met de vinger werd gewezen naar de persoon Ackermann.   Het bestaan van zo'n brief werd vrijdagochtend bevestigd door Ackermanns opvolger Tom de Swaan. Hoewel De Swaan niet wilde ingaan op de inhoud, erkende hij dat in de brief de relatie tussen Ackermann en Wauthier aan de orde kwam.  

    Ackermanns agressieve bedrijfscultuur

    Dat er tussen de voorzitter van de raad van commissarissen en cfo Wauthier de nodigde ongeklaarde lucht hing is niet langer een gerucht. Overigens kan dat gezien de reputatie van Ackermann nauwelijks een verrassing zijn geweest. De resultaten van Zurich waren niet goed en Ackermann staat bekend als zeer competitief. Toen hij anderhalf jaar geleden aantrad, stuitte hij op een voorzichtige, terughoudende verzekeraarscultuur die hij zakenbankier moet hebben verafschuwd. Ackermann diende als officier in het Zwitserse leger en houdt niet van tegenspraak.   Als bestuursvoorzitter van Deutsche Bank creëerde Ackermann een agressieve bedrijfscultuur waarbij het maar om een ding ging:  winnen. Zakelijke ethiek speelde daarin een ondergeschikte rol. Alles moest wijken voor de heilig verklaarde rendementseis van 25 procent op het eigen vermogen. De reeks schandalen waarbij Deutsche Bank de afgelopen jaren betrokken is, zijn het rechtstreekse gevolg van de cultuur die Ackermann als CEO van de bank verpersoonlijkte en stimuleerde, zo stelde Handelsblatt deze week in een analyse. De Duitse zakenkrant spreekt nu zelfs over 'Ackermanns Abgang'.   Van Ackermanns nalatenschap wordt nu bij Deutsche Bank openlijk, zij het nog wat onwennig, afscheid genomen. Onlangs introduceerde de bank een interne gedragscode die de medewerkers weer op het rechte pad moet brengen door een drastische cultuuromslag. De verhoudingen tussen Ackermann en zijn opvolgers en voormalige protégés Anshu Jain en Jürgen Fitschen zijn inmiddels bekoeld. Het voormalige gezicht van Deutsche Bank, ooit gevierd als visionair bestuurder en jarenlang de best betaalde topman van Duitsland, dreigt een persona non grata te worden.      

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Arne van der Wal

    Gevolgd door 694 leden

    Mede-oprichter van FTM. Is gek op digitale technologie, maar koestert analoge techniek. Beoefent wing chun kungfu.

    Volg Arne van der Wal
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren