Virtuele klaslokalen

2 Connecties

Relaties

Mooc

Locaties

Nederland
4 Bijdragen

Massive Open Online Courses verspreiden zich over de wereld. Maar leraren en vakbonden zetten de hakken in het zand. Columnist Jacob Gelt Dekker ziet een kreupel schoolsysteem nóg gehandicapter worden.

MOOC, een acroniem voor "Massive Open Online Courses" werd bedacht in 2008 door David Cormier van de University of Prince Edward Island.  MOOC is een online cursus voor grootschalige interactieve participatie met open toegang via het web. Als een echte ‘disruptive innovation’, een ontwrichtende innovatie, maakte MOOC vrijwel onmiddellijk een kwantumsprong door het aantrekken van honderdduizenden deelnemers.
Tientallen universiteiten in de VS, Canada, Mexico, Europa en Azië hebben partnerships aangekondigd met grote MOOC-aanbieders zoals Coursera, edx, P2PU, Iversity en Kahn Academy.
Aanvankelijk voldeed MOOC niet aan de studenteneisen van "altijd, overal en ieder op eigen snelheid", maar aanbieders ontwikkelden snel aangepaste producten. De producten verbeterden aanzienlijk door crowdsourced’ communicatie over en weer, feedback-mogelijkheden door gebruik te maken van de MOOC- netwerken voor peer-review en samenwerking in groepen. Er verschenen ook zogeheten Flip Classroom-producten, een hybride waarbij docenten als coaches optreden voor zelfstudiedeelnemers.

Aanpassen aan zeitgeist
De traditionele schoolmodellen uit het industriële revolutie tijdperk voldoen niet meer aan de eisen van werkgevers of sluiten geheel niet aan bij de vaardigheden van studenten. Het opsluiten van kinderen, netjes gesorteerd in leeftijdsgroepen in uniforme klaslokalen in grote grauwe pakhuizen die we "scholen" noemen, kan dan wel een relatief veilige manier zijn om de dag door te brengen, weg van thuis en ouders, maar sorteert steeds minder resultaten om het kind klaar te stomen voor deelname aan het arbeidsproces. Op scholen komen drop-out percentages van meer dan 50% voor 14-jarigen steeds vaker voor.
De doelstellingen van scholen waren, historische gezien, niet meer dan veilige bewaarplaatsen voor kinderen. Zodat de ouders deel konden nemen aan het arbeidsproces, de zogeheten bewaarscholen. Maar door het onderwijzen van godsdienst en algemeen onderwijs, ontwikkelde de onderwijsinstelling zich geleidelijk als een bijproduct.
Helaas zijn het vandaag de dag vooral onderwijzend personeel en hun arbeidsomstandigheden, die fel verdedigd worden door machtige vakbonden. Zij vormen de kern van onderwijsbudgetten en publieke politieke debatten. In plaats van student-curricula en hun succes in de toekomstige productiemaatschappij. Met dit dramatische gebrek aan interesse en aandacht voor studenten, is het niet verwonderlijk dat leerlingen het massaal laten afweten. En mislukken.

 

 



Leraren en vakbonden blokkeren vernieuwing

Desondanks zetten Nederlandse leerkrachten en hun vakbonden de hakken in het zand tegen elke vorm van nieuwe online leersystemen buíten de traditionele instellingen om. Vaak praten ze nog wel de voorstanders vleiend naar de mond, maar het leidt vaak tot eindeloze, oeverloze discussies die verzanden en op niets uitlopen. Uiteindelijk blokkeren de onderwijsautoriteiten de introductie van nieuwe benaderingen, meestal uit angst voor het verlies van hun comfortabele, duurbetaalde overheidsposities. Inclusief vaste aanstelling en veel vakanties.
.
De nieuwe media voor het onderwijs worden schromelijk genegeerd of arrogant gediskwalificeerd in Holland en zelfs afgeschilderd als ‘hypes’. Sommigen vergelijken ze met radio audiolessen uit de jaren ‘20, school-TV van de jaren '60, en gesloten circuit videocolleges van de 90’s. Allemaal pogingen die weinig bleken bij te dragen aan het totale onderwijspakket. De zware politiek beladen beschuldiging van ‘commercialisering van het onderwijs’ wordt ook vaak met alle heftigheid in de strijd geworpen. Dit om de nieuwe ontwikkelingen maar in diskrediet te brengen. Traditionalisme in Nederland lijkt almachtig, vooral in aanwezigheid van een kennisvacuüm van onze zeer populistische politici.

MIT, Harvard, Universiteit van Miami, maar waar blijft Nederland?

Reagerend op de bezorgdheid over de commercialisering van online onderwijs, lanceerde MIT in Boston de MITX not-for-profit. In de herfst van 2012 kwam Harvard met het initiatief edX en vele universiteiten volgden.
In november 2012 werd de eerste middelbare school- MOOC gelanceerd door de Universiteit van Miami: de UM’s online high school. Het trad daarmee in de voetstappen van de succesvolle Florida Virtual School, een erkende, openbare, online e-learning school van ongeveer 300.000 studenten voor klassen tot K-12 in de Staat Florida en over de hele wereld.
De MOOC-trend van online leren, lijkt niet te stoppen. In snel tempo worden ze wereldwijd een geïntegreerd onderdeel van de nieuwe communicatie-economie en maatschappij. Verdere bezwaren van ambtenaren en traditionele opvoeders bij de ministeries, zullen ertoe leiden dat een al kreupel schoolsysteem nóg gehandicapter wordt. Met dramatische gevolgen op lange termijn voor onze toekomstige economie.