Dirk Scheringa, bestuursvoorzitter DSB en de CFO Gerrit Zalm in de bestuurskamer, 2008
© Peter Boer/De Beeldunie

Door Scheringa genomen [voorpublicatie]

4 Connecties

Onderwerpen

Bankiers De Verleiders

Personen

Gerrit Zalm

Werkvelden

Banken
50 Bijdragen

Na het succes van de voorstelling 'Door de bank genomen' van toneelgezelschap De Verleiders, heeft initiatiefnemer George van Houts de teksten gebundeld in een boek met dezelfde naam. Nieuw hierin is een scène waarin Van Houts feit en fictie vermengt tot een vermakelijk verhaal over de totstandkoming van de DSB Bank van Dirk Scheringa. Een voorpublicatie.

Je moet geen bank beroven, je moet er een beginnen.

Personages

Gerrit Zalm, Robin Linschoten, Ed Nijpels, Frank de Grave, Hans Wiegel.

Genre

Het genre van deze klucht in een bedrijf is wederom ‘faction’: fiction based on facts. Deze tekst is dus door mij verzonnen, maar wel op basis van historische feiten.

Verzonnen

Een aantal vooraanstaande VVD’ers zoekt in 1992 in het diepste geheim een volksjongen om hem een bank te laten oprichten. Dit plan is bedacht door mastermind Hans Wiegel, die tot aan het eind op de achtergrond blijft. Hij wil iets doen voor ‘de mensen in het land’: een volksbank, een anti-elitaire bank die het niet zo nauw hoeft te nemen met de regeltjes. Er waart trouwens een hardnekkig gerucht door de gangen van het Binnenhof over een homoseksuele verhouding tussen Hans Wiegel en zijn pupil Ed Nijpels.

Feit

Na een mislukt opvolgingsavontuur als partijleider van de VVD na Hans Wiegel is Ed nu, anno 1992, burgemeester van Breda.

Mei 1992

Den Haag. Twee silhouetten, parkeergarage.

WIEG

Ed, dit moet onder de radar blijven. Volstrekt geheim. Maar dit kunnen wij niet alleen.

NIJP

Hans, ik denk het wel. Jij en ik. Wij zijn een gouden team. Hoe minder pottenkijkers, hoe beter.

WIEG

Wie zijn er te vertrouwen? Wie hebben er de ballen voor?

NIJP

Als dit lukt… Laten we dit gewoon samen doen! Jouw netwerk, het mijne…

WIEG

Nee, we hebben meer man nodig. Een stuk of drie erbij. Een kring, een cirkel.

NIJP

Een ronde tafel.

WIEG

Juist, met een oneven aantal, zodat de stemmen nooit staken. En verschillende expertises. Bankervaring.

NIJP

En allemaal onze partij?

WIEG

Natuurlijk, het moet onder ons blijven. Het vereist een bepaalde moraal, een vrije ondernemersgeest. Ze moeten het lékker vinden.

NIJP

Zal ik je pijpen?

WIEG

Nee! Idioot! Dit is openbare ruimte. Muren en oren! Ik wil er drie man bij. Ga zoeken. Discreet! En niets over de telefoon of op schrift!

NIJP

Sorry. Oké, ik ga terug naar Breda.

WIEG

Doe dat burgemeestertje. Ik rijd naar Friesland. Naar dat kutwijf. Volgens Hans Wiegel is er een mer à boire aan kapitaal te zuigen uit de onderste lagen van de bevolking. Het deel dat (nog) niet bankiert — iedereen zit nog bij ‘giroblauw past bij jou’ — maar wel mee wil in de ontstane koophuizengekte en het campingbeleggen. Als je dit domme deel — de overgrote meerderheid in dit land — laat aanspreken door een volksjongen die hun gouden bergen belooft, dan zullen ze graag bij hem gaan lenen, sparen, beleggen, hypotheken afsluiten, enzovoort. Als deze opzet slaagt, komt er een moment waarop ze de volksjongen eruit kunnen werken en zelf met de winst gaan strijken. Tot dat moment kiezen ze strategische posities om de volksjongen heen: dichtbij genoeg om hem in de gaten te houden en van advies te dienen, en veraf genoeg om bij falen heel snel weg te wezen. Cruciaal bij deze opzet is dat de volksjongen vanaf het allereerste idee in de waan blijft dat hij alles zelf bedenkt en doet. Dan hoeft hij niet te acteren en komt hij oorspronkelijk en authentiek (heel belangrijk!) over.

Juli 1992

Een kamer in hotel Des Indes. Drie mannen in fauteuils.

ZALM

Lange adem. Geduld. Misschien…

WIEG

Gerrit, de tijd is er rijp voor. De mensen in het land zijn er rijp voor.

NIJP

Volkskapitalisme. Een gouden concept!

ZALM

Maar wijzelf dus niet?

WIEG

Nee, zeer zeker niet. Althans, niet zichtbaar. Wij zijn de elite. Wij zijn ongeloofwaardig voor de man in de straat. Wij blijven op afstand.

NIJP

Gerrit, nogmaals, de kern is: het moet iemand uit het volk zijn. Een volksjongen. Een Dik Trom of een Hielke of Sietse Klinkhamer.

ZALM

En als het na een paar jaar lukt, duwen we hem eruit… Klinkt lekker.

WIEG

Je zegt het zelf: lange adem, geduld. Dit is een vijf- of misschien wel een tienjarenplan.

NIJP

We moeten dus iemand vinden die de mensen weglokt bij de Giro.

WIEG

Zeven miljoen rekeninghouders bij de Rijkspostspaarbank die de drempel bij een echte bank niet over durven, maar wel mee willen doen op de beurs en een eigen huis willen en een caravan.

ZALM

Jaja, Hans, ik zie de potentie. Een volksbank…

NIJP

Dan de andere twee. Ik heb Robin en Frank gepolst.

WIEG

Robin Linschoten, met die ongure kop?! Ik mag hem niet.

NIJP

Die durft alles! Hij is net gescheiden van zijn vrouw die ms heeft. Heeft haar met rolstoel en al buiten de deur gezet! Trekt zich nergens iets van aan. Is ervandoor met z’n secretaresse.

ZALM

En hij heeft drie jaar bij de Nederlandse Middenstands Bank gewerkt. Hij is slim. En hard.

WIEG

En Frank? Frank de Grave? Die slaat toch nog geen deuk in een pakje boter?

NIJP

Vergis je niet, Hans. Frank kan meer dan je denkt. Is financieel onderlegd, wethouder Financiën van Amsterdam!

WIEG

Zijn imago deugt. Mensen vertrouwen hem.

ZALM

Hans, Ed, ik denk dat ik iemand weet…

Ze besluiten binnen te dringen in het netwerk van Frisia Financieringen en haar charismatische directeur/eigenaar Dirk Scheringa.

 

[Foto: Peter Boer]

Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

Over de auteur

Gastauteur

Gevolgd door 341 leden

FTM.nl biedt opiniemakers de gelegenheid om – op uitnodiging – een bijdrage aan maatschappelijke discussies te leveren.