Waarom die aandacht voor Soedan?

    Jacob Gelt Dekker denkt dat de enorme internationale aandacht voor Soedan meer te maken heeft met goud en uranium dan met de zorg voor de medemens.

    Het referendum in Soedan gaat niet over Darfur, het slagveld in het westen van een moordadige 22-jaar durende burgeroorlog, maar over afscheiding van het Dinka gebied in het zuiden, als een souvereign souverein onafhankelijk nieuw land.

    Waarom de wereld er zich zo druk over moet maken is onduidelijk, maar zelfs  Staatssecretaris Ben Knapen van Buitenlandse Zaken vond het nodig om een paar dagen naar Khartoum te reizen voor overleg. Wat hij daar kon doen was een raadsel, immers president Basir zal hem zeker niet ontvangen. Zijne Excellentie is boos op Nederland , omdat het Internationale Hof in Den Haag hem heeft veroordeeld wegens schending van de mensenrechten en misdaden tegen de mensheid. Bovendien heeft Nederland in Khartoum een zeer, door de wol geverfde ambassadeur zitten.

    George Clooney
    Navi Pillay, de Hoge Commissaris voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties maakte zich ook al zorgen en zei te vrezen voor de levens van anderhalf miljoen zuiderlingen, die in het noorden meestal in vluchtelingenkampen leven. Deze bezorgdheid komt wel een beetje schijnheilig over na de Westerse onverschilligheid over de afslachting van twee en een half miljoen burgers tijdens de burgeroorlog, die eerst in 2005  eindigde. Een voorwaarde voor de 2005-vrede was het referendum over de afscheiding van de Dinkas, die eigenlijk al vanaf de Britse koloniale tijd een  fait de compli was. Dinkas waren nu eenmaal slaven in de ogen van het noorden, bovendien christenen of animisten, en behoorden niet tot de mensheid en zeker niet als gelijkgerechtigden van de Arabische Islamieten in het noorden.

    George Clooney is ook al van de partij en heeft Google Earth sataliet camera's gericht op Abyei, een grensplaats tussen Noord- en Zuid Soedan, waar hij een gewapend treffen tussen oorlogvoerende Dinkas en Arabische sprekende Meseriya slavenhandelaren verwacht en dat zou de vlam in de pan kunnen worden, aldus de overschrokken filmheld. Hoe onwaarschijnlijk ook, maar Clooney's alles blootleggende cameras zouden de strijd moeten tegenhouden.

    Een Brits waarnemingsteam kwam in november 2010 met de stellige bewering, dat een nieuw conflict in Sudan het Westen tenminste 100 miljard dollar zou gaan kosten, maar hun berekening bleef hangen in niet controleerbare speculaties. De olieproductie van 500,000 vaten per dag uit het Dinkagebied werd er ook nog even bijgesleept.

    In Khartoum is het een komen en gaan van diplomaten en gewezen staatshoofden. Het centrum is Mbeki, voormalig president van Zuid Afrika, en nu voorzitter van de African Union High-Level Implementation Panel: het internationale orgaan dat de leiding heeft over de  onderhandelingen Noord-Zuid Darfur.

    Ponzi
    Een maand voor het referendum van 9 januari stuurden Soedans politieke leiders nog snel even negen miljard dollar naar veilige bankrekeningen in het buitenland. Dat was vreemd, vooral omdat het Bruto Nationaal Product van Soedan met 44 miljoen mensen nauwelijks 65 miljard dollar bedraagt. Hoe die 15 procent van het BNP in de zakken van de politici was beland vermeldde de geschiedenis niet, maar het laat zich raden.

    Maanden eerder kwam een Ponzi-pyramide-spel aan  het licht van ongeveer dezelfde omvang van acht tot negen miljard dollar. Uitgerekend in  de stad Al-Fashir, zo ongeveer op de grens tussen Noord- en Zuid Darfur. De zwendelarij staat in Soedan bekend als Al-Mawasir; Mawasir bleef desondanks in het hele land zeer populair. Het levert de inlegger iedere drie maanden 50 procent rente op, behalve natuurlijk de sufferts die in de laatste ronde zitten.
     
    Goud en uranium
    De slavenhandel maakt ook weer gouden tijden door, ook al is de lokale markt na 2005 ingestort. Allerlei westerse christenorganisaties kopen  gekidnapte vrouwen en kinderen vrij en betalen meestal vijfmaal de marktwaarde van ongeveer 20-30 dollar per persoon. Er zouden nog een 250,000 slaven in Sudan leven onder het brute juk van hun Islamitische eigenaren; de meesten werken in de landbouw.

    Soedan is al honderden jaren een onrustig gebied, zelfs de Britse held, Generaal majoor Charles George Gordon, of Pasha Gordon van Khartoum raakte er in 1885 al zijn hoofd kwijt aan de Madhi opstand. Ondanks alle incidenten valt het moeilijk te verklaren waarom nu plotseling iedere hotemetoot in de wereld, op de voet gevolgd door een kluit cameras, zich er mee moet bemoeien.

    Ik hou het er maar op dat de rijke goudmijnen in Nubi, de grote uraniumvoorraden en nog veel meer niet ontdekte olievoorraden onder het Saharazand, niet alleen Al Qaida en de Chinezen hebben aangezogen, maar ook de voormalige koloniale machten. Het is in ieder geval niet de grote lokale vraag naar doodskisten.

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Jacob Gelt Dekker

    Ondernemer, filantroop, schrijver Jacob Gelt Dekker is een onuitputtelijke bron van verhalen en anekdotes en beschikt over ee...

    Volg Jacob Gelt Dekker
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren