© ANP/JEROEN JUMELET

Wat wil Rabobank met de samenleving, in debat of in dialoog?

4 Connecties

Personen

Wiebe Draijer Barbara Baarsma

Organisaties

WRR Rabobank
19 Reacties

De samenleving staat nog steeds niet positief tegenover het bankwezen. De Rabobank onderneemt daarom actie, maar gek genoeg alleen maar om hun eigen gelijk te behouden. Michiel Werkman, ex-bankier, schrijft op waarom de bank er beter aan zou doen een gesprek aan te gaan, in plaats van het gekozen debat.

Op twee maart jl. publiceerden de economen Wim Boonstra en Barbara Baarsma een lijvig visiedocument, ‘Financiële sector en samenleving in debat’. Het is bedoeld als een reactie van de Rabobank op het positief kritische WRR-rapport ‘Samenleving en financiële sector in evenwicht’. Boonstra en Baarsma beginnen, bijna verrast, met te concluderen dat ‘de samenleving nog steeds niet positief staat tegenover het bankwezen’. Blijkens het voorwoord van de voorzitter van de raad van bestuur Wiebe Draijer is onder andere ‘die boodschap goed aangekomen’. Des te opvallender is daarom dat alleen al in de titel, in de subtitel én in het voorwoord het begrip ‘debat’ achtmaal voorkomt, ‘bankbashen’ tweemaal, maar het woord ‘dialoog’ slechts eenmaal. Dat roept bij mij vraagtekens op over de waarachtigheid van geuite intenties. Een debat is iets anders dan een dialoog.

Een debat is een discussie. Een woordenstrijd. Het doel van een debat is de ander met argumenten te overtuigen. Om tegenstellingen helder te krijgen. Om het eigen gelijk te halen zonder al te veel rekening te houden met de belangen van de tegenpartij of diens persoonlijke betrokkenheid.

In een dialoog beogen de deelnemers vooral goed te luisteren

In een dialoog daarentegen beogen de deelnemers vooral goed te luisteren. Rekening houdend met elkaars waarden en wensen wordt begripvol getracht tot een voor beide partijen acceptabel vergelijk te komen en/of de onderlinge verhoudingen te verbeteren.

Hogere cijfers

Wiebe Draijer en de zijnen claimen het maatschappelijk vertrouwen te willen herwinnen en relatie met hun klanten te willen verbeteren. Het ‘nipte zesje’ in de klanttevredenheid moet omhoog naar een 9+. Maar waarom kiezen zij dan in vredesnaam voor het debat en niet voor een dialoog?

Uit de woordkeuze lijkt te kunnen worden opgemaakt dat Rabobank nog steeds verongelijkt en mokkend probeert het eigen gelijk te halen. Dat past wonderwel bij de volgende uitspraak van Wiebe Draijer van nog niet zo heel lang geleden: ‘Kritiek? Ik noem dat interpretaties van de buitenwereld’. Onlangs liet hij in De Telegraaf weer optekenen ‘moe te worden van de aanhoudende politieke druk’ en van ‘het bashen van banken’. Daar klinkt bar weinig maatschappelijke sensitiviteit in door. Om goodwill te verhogen past er echt nog heel wat meer deemoedigheid in de houding die nu namens de Rabobank tentoon wordt gespreid.

Verder stelt de Rabobank in het rapport bijvoorbeeld dat ‘het geen goede zaak is dat het harde werk wat een nieuwe generatie bankiers heeft verzet bij voortduring wordt gefrustreerd door mensen die het vertrouwen in het bankwezen ondermijnen’. Door de schuld bij critici neer te leggen, door kritiek af te blijven doen als ‘bankbashen’ en door een waarachtige dialoog te ontwijken, laat Rabobank ook zien dat de boodschap uit de maatschappij nog lang niet bij de bank is aangekomen. Draijer en de zijnen lijken, om met zijn eigen woorden te spreken, wel degelijk ‘een gevaarlijk reservaat binnen de samenleving’ te vormen. In elk geval staan zij kennelijk nog steeds buiten de maatschappelijke realiteit. De verongelijkte uitspraken van Draijer verhouden zich tot een verbeterde relatie met ‘de buitenwereld’ als het nakomen van verkiezingsbeloftes tot politici.

"De boodschap uit de maatschappij is nog lang niet bij de bank aangekomen"

Rabobank blijft zich ook verzetten tegen de eis om de leverage ratio te verhogen. De bank is van mening dat onvoldoende rekening gehouden wordt met hun ‘niet beursgenoteerde’ status terwijl via de beurs toch al zo’n 18 miljard aan risicokapitaal is aangetrokken. Bij het eigen oordeel over hun kapitalisatie wordt er gemakshalve aan voorbijgegaan dat de maatschappij bij een onverhoopte zogenaamde ‘bail in’ alsnog moet bloeden. Gespaarde miljarden van burgers en bedrijven die via beleggings- en pensioenfondsen in de Rabobank gestoken zijn, worden immers tot het risicokapitaal gerekend. 

Tot slot. In het rapport stelt Rabobank zelf dat ‘er nog veel werk aan de winkel is en dat het nog veel beter moet om de kloof tussen burger en bankier te dichten’. Mijn vraag aan Wiebe is #Hoedan?

Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

Over de auteur

Michiel Werkman

Gevolgd door 118 leden

Michiel is voormalig zakelijk bankier en een van de initiatiefnemers van FinTech-startup CompanyWatch.

Volg Michiel Werkman
Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
Annuleren