Welke Vermogensbeheerder??

    Een vermogen zou moeten renderen, maar wat voor partij laat dat het beste gebeuren? Columnist Paul van Straaten maakt duidelijk waar vermogenden op zouden moeten letten

    Deel 1: appels en peren
     
    Het piept en kraakt bij de vermogensbeheerders en vooral bij de kleintjes, kopte het Financiële Dagblad afgelopen dinsdag. Oud vermogensbeheerder Gert-Jan Geels, schets in het FD een treurig beeld over het wel-en-wee van de vermogensbeheerders in ons land. Vooral de kleine vermogensbeheerders zouden het zwaar hebben. Hij verwacht  dat de komende jaren veertig tot vijftig vergunninghouders ‘ophouden te bestaan’.  De regeldruk, het provisieverbod en het huidige beursklimaat  zetten de inkomsten onder druk en dwingen partijen om hun deuren te sluiten of samen te gaan. Geels kent vermogensbeheerders die met lood in de schoenen naar hun werk gaan en hopen dat alles weer goed komt als de AEX eindelijk weer aantrekt en de eurocrisis voorbij is.
    ?Wat mij betreft een naïeve houding, vooral ook omdat de AEX al helemaal geen leidraad meer zou moeten zijn. Een professionele vermogensbeheerder houdt zich toch vooral bezig met andere beurzen en graadmeters.
     
    Als vermogensbeheerder heeft Geels overigens een andere ervaring. Begin 2012 ging ‘zijn’ Eureffect failliet als gevolg van de stroom van schade claims en onfortuinlijke keuzen in zijn beleggingsfonds Spirit Aim. De gedupeerde beleggers hebben het nakijken. Zelfs de beleggers die een juridische procedure hebben gevoerd en hun gelijk haalden visten achter het net. De kas was leeg. Een belangrijke les voor beleggers en wat mij betreft één van de tien geboden die in acht genomen moeten worden bij de selectie van vermogensadvies of vermogensbeheer: beleg niet met grote of tussen grote vermogens bij kleine partijen.
     
    Onbekwaamheid, verzuim of koersverlies??
    Particulier vermogensbeheer is naar mijn oordeel een van de meest riskante - vanuit bedrijfsmatig oogpunt - vakken die er momenteel bestaan. De kans dat je het als vermogensbeheerder jaren achtereen goed doet is bijzonder klein. Het claimrisico is daardoor bijzonder groot alhoewel de meeste particulieren geen notie hebben van de mogelijkheden om hun vermogensbeheerder aan te spreken op de prestatie. En daarmee bedoel ik vooral niet de onbekwaamheid. Het vergelijken met een benchmark (bijvoorbeeld de AEX) is voor beleggers en beheerders een belangrijke manier om de prestaties van het beheer inzichtelijk te maken, maar wanneer de beleggingen bij de benchmark achterblijven heb je als klant normaal gesproken geen recht van spreken. In een dergelijk geval zit er voor de klant niets anders op dan je biezen te pakken in de hoop dat je vervolgens een vermogensbeheerder selecteert die zijn vak wel verstaat.? Daarbij komt nog het probleem dat het voor de particuliere belegger die het vermogensbeheer uit handen heeft gegeven nog niet zo eenvoudig is om onbekwaamheid, verlies als gevolg van verzuim en koersverlies te onderscheiden. In februari concludeerde de Hoge Raad dat de enkele omstandigheid dat verliezen zijn geleden, voor de belegger nog geen reden hoeft te zijn om te veronderstellen dat de bank tekortgeschoten is in haar dienstverlening. Ze concludeerde bovendien dat veel beleggers niet eens weten dat op banken een zorgplicht rust. Dus afscheid nemen op basis van een waardeverlies in de portefeuille is dus niet een logische eerste stap.??
     
    Appels en peren
    ?De absolute resultaten en de genoemde vergelijking met een benchmark geven naar mijn oordeel onvoldoende houvast voor de belegger die zoekt naar een andere vermogensbeheerder. Volgens het FD van woensdag bieden nieuwe vergelijkingssites uitkomst.  ?Ik betwijfel het. Vooral omdat vergelijkingssites veelal gericht zijn op de prijs van het product. Voor het vergelijken van bijvoorbeeld merkproducten zijn deze sites in theorie nuttig, maar als het gaat om financiële dienstverlening moet naar het product gekeken worden en vooral niet de prijs. ?Bedenk daarbij dat de AFM vorig jaar zich nog zeer kritisch uitliet over websites die financiële producten vergelijken.
     
    Financiële diensten zijn alles behalve homogeen. Zelfs bij een autoverzekering moet de consument verder kijken dan de prijs per maand. Het gaat om de voorwaarden, de kleine lettertjes. En wie biedt het product aan? Hoe gaat het bedrijf met de klanten om? En vooral: hoe sta je er als consument voor als er schade wordt geleden? Bij het vergelijken van vermogensbeheerders is het niet anders terwijl hun dienstverlening zich moeilijk laat vergelijken. En natuurlijk hebben ze ook liever niet dat hun toegevoegde waarde onderling vergelijkbaar wordt, want dan kunnen ze objectief worden afgerekend. De neutrale portefeuille van beheerder A is niet te vergelijken met de neutrale portefeuille van beheerder B. En veelal gebruiken de beheerders andere labels voor het zelfde product of andersom. In diverse gevallen kom ik niet eens een label, een strategische asset-mix of benchmark tegen in de overeenkomsten. ?Grote verschillen dus. Aan de oppervlakte en zichtbaar voor de expert, maar er zijn ook moeilijk zichtbare verschillen die serieus genomen zouden moeten worden nu de zelfstandige vermogensbeheerders in zwaar weer zitten. ??
     
    Wordt vervolgd in deel 2: de tien geboden 
     
     
    Lees ook deze column van Paul van Straaten over vermogensbeheer: 'Ouderwets vermogensbeheer met koffie, sigaar en een petitfourtje of cognacje is alleen nog voor de allerrijksten bereikbaar'
    Over de auteur

    Paul van Straaten

    Vermogenmonitor van Van Straaten is in Den Haag gevestigd. Van Straaten bracht voor honderden klanten zaken tot een bevredige...

    Lees meer

    Volg deze columnist

    Dit artikel krijg je cadeau van Follow the Money.

    Diepgravende onderzoeksjournalistiek kost tijd en geld. Steun ons en

    word lid