Woekerpolis wordt zwaard van Damocles

    De AFM leek eindelijk werk te maken van het woekerpolisdossier. Maar daar blijkt niets van terecht te komen, ontdekte FTM-columnist Kees Kooman.

    Enkele weken geleden schreef ik op deze plek vol bravoure over het voornemen van de Autoriteit Financiële Markten (AFM) om echt werk te gaan maken van het woekerpolisdossier. Een eerlijker tegemoetkoming aan de miljoenen gedupeerde verzekerden dan de klapsigaar van voormalig ombudsman Wabeke (niets meer of minder dan een fooi) leek ook niet meer dan billijk. 
     
    Een aantal kritische lezers reageerde op mijn column met de vraag of ik misschien gek was geworden. Want waarom zouden verzekeraars die bij dit schandaal tot dusver voornamelijk de hand op de knip hielden nu opeens op andere gedachten gebracht kunnen worden?
     
    Volkomen gelijk
     
    Bij terugkeer van een dienstreis naar Mexico bleken mijn critici volkomen gelijk te hebben. De AFM heeft de opdracht om het complexe dossier nader te bestuderen, teruggegeven aan de verantwoordelijke minister Jan Kees de Jager. Waterdichte afspraken over heden, verleden en toekomst, blijken praktisch onhaalbaar. De gespecialiseerde bureaus die het meeste speurwerk zouden moeten verrichten (de expertise van de AFM is op dit gebied bedroevend laag) zijn recent op de hoogte gebracht. 
     
    Hartelijk dank voor uw inzichten, maar zijne excellentie heeft opeens het licht gezien. Er komt weldegelijk nader onderzoek, te verrichten door... het Ministerie van Financiën zelf.
     
    Nu ken ik hoge ambtenaren die een geheel eigen zienswijze hebben op de problemen die vooral door de 'grote' woekerpolissen zullen ontstaan. Deze beleggingsverzekeringen zijn gekoppeld aan hypotheken en voornamelijk bedoeld om aan het einde van de looptijd de schuld aan de bank af te lossen. In de meeste gevallen mogen consumenten blij zijn, wanneer ze met deze bij het afsluiten van de contracten als wondermiddelen aangeprezen producten, straks de helft van hun schuld kunnen inlossen. Geen probleem, zo zeggen niet de geringste ambtenaren, want het onderpand zal toch wel in de tussentijd voldoende in waarde zijn gestegen?
     
    Bananenrepubliek
     
    Het laatste is met de huidige malaise op de woningmarkt nog maar zeer de vraag. En wat doet de bank met de betreffende consument die waarschijnlijk met beide benen in het voorportaal van zijn of haar pensioen staat en sowieso lang niet meer zo solvabel zal zijn als in de kracht van zijn of haar werkzame leven? De kans is reëel dat betreffende bofkont wordt verplicht om de restschuld op andere wijze af te lossen en desnoods het onderpand met spoed te verlaten. Appeltje voor de dorst blijkt plotseling een gifbeker. 
     
    Uw woekerpolis is veranderd in een zwaard van Damocles.
     
    Je zou het hierboven geschetste scenario kunnen verwachten in een bananenrepubliek, maar toch niet in een beschaafd land dat ruim anderhalf jaar lang maar in één ding leek geïnteresseerd: hoe zit het haar van Geert Wilders vandaag? Daarom geloofde ik mijn bronnen die meldden dat echt werk werd gemaakt van dit hoofdpijndossier op hun woord. Maar nu wordt de oplossing gezocht in een onderzoek van een ministerie dat alleen het belang lijkt te dienen van de producent (de ontwikkelaars van de woekerpolissen) en volgens mij volkomen lak heeft aan de consument.
     
    Fooi
     
    Ik doe opnieuw een voorspelling, deze keer waarschijnlijk heel wat realistischer dan mijn vorige optimistische scenario. Uit het onderzoek van het ministerie, dat in september moet zijn afgerond, blijkt inderdaad dat de overeenkomsten met de zogenaamde consumentenorganisaties Verliespolis en Woeker Polis Claim (die slechts oog lijken te hebben gehad op vullen van eigen zakken) geen recht doet aan de schade, geleden door de miljoenen Nederlanders. 
     
    Het compensatiebedrag, dat tot dusver ongeveer bestaat uit 2 ½ miljard euro, moet worden aangepast en zal ongeveer worden verdubbeld. Om de hoogte te kunnen bepalen wordt een commissie benoemd. In de trant van Wim Duisenberg, naamgever van het compromis, een tiental jaar geleden gesloten bij de zogeheten aandelenleaseaffaire.
     
    Ook hier werd de Nederlandse consument achteraf beschouwd, opgescheept met een fooi. De juridische nasleep is nog steeds niet afgerond. Hetzelfde scenario lijkt in de maak bij het veel grotere woekerpolisdossier. Jan Kees de Jager wil er zijn hoofd niet bij verspelen. De Nederlandse consument krijgt opnieuw de rol van kop van Jut toebedeeld. Als bezitter van een vette woekerpolis zou ik zo snel mogelijk het recht in eigen hand nemen en morgen een juridische procedure starten. Steun van de overheid hoeft u niet te verwachten.

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Kees Kooman

    Op keeskooman.nl vindt u alles over deze bijzondere man.

    Volg Kees Kooman
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren
    Dit artikel zit in het dossier

    De woekerpolisaffaire

    De woekerpolisaffaire is waarschijnlijk het grootste financiële schandaal uit de Nederlandse geschiedenis. Decennia lang werd...

    Volg dossier