Zwitsers experiment

    De Zwitsers gooien hun grenzen dicht. In plaats van daar op hoge toon verontwaardigd over te doen, zouden de verantwoordelijke politici van de Europese Unie er beter aan doen om te kijken waarom ze dat doen. Waarom willen eigenlijk zoveel mensen in Zwitserland wonen?

    Wat al langer in de lucht hing werd afgelopen week bevestigd: Zwitserland wil zijn immigratie verder aan banden leggen. Ik heb hier al eens eerder aandacht aan besteed, maar het is nu een feit. Heel langzaam gaan we terug in de tijd. Misschien krijgen we bij Basel wel weer van die ouderwetse grenscontroles. Ik zie het als een eerste waarschuwingssignaal richting de gehele EU. Het is koren op de molen voor de ‘Le Pens’ en ‘Wildersen’ van deze wereld. Het duurt nog wel even voordat de begrenzing van de immigratie handen en voeten krijgt. De Zwitserse Bundesrat moet zich er nu over buigen en het wetsvoorstel in wetten gaan gieten. Voor het einde van dit jaar zou de concept wetgeving klaar moeten zijn. Het gehele proces zal waarschijnlijk zo’n drie jaar in beslag nemen. Dit neemt niet weg dat het Zwitserse experiment verstrekkende gevolgen kan hebben. Brussel is ‘not amused’ en heeft direct door verschillende Zwitserse agendapunten, zoals de onderhandeling over een nieuwe raamovereenkomst, een dikke streep gezet. Zwitserland stuurt op haar beurt direct een afgezant naar Brussel om de plooien wat glad te strijken.

    Daling huizenprijzen

    Een ander neveneffect zou een daling van de sterk opgelopen Zwitserse huizenprijzen kunnen zijn. Voor de Zwitsers zelf zou het kopen van een eigen huis onbereikbaar zijn geworden. Al langer ben ik van mening dat de huizenprijzen veel te ver zijn doorgeschoten. Een correctie lijkt mij niet meer dan op zijn plaats. Diverse Zwitserse grootbanken houden al langer rekening met een mogelijke daling van de Zwitserse huizenmarkt. Tevens wijzen Zwitserse toezichthouders op de mogelijke consequenties en dringen aan om maatregelen te nemen.
    door ONVERANTWOORDE ACTIES heeft de EU de koopkracht, het pensioen en de waarde van het huis van haar burgers geruïneerd
    Persoonlijk ervaar ik de Zwitsers absoluut niet als wantrouwend tegenover buitenlanders, en al helemaal niet tegenover Hollanders. Misschien is mijn situatie als zelfstandig ondernemer ook wel een andere. Ik maak mij over de beperking van immigratie niet zo druk. De Zwitserse immigratiedienst heeft direct laten weten zich in principe niet te zullen buigen over de bestaande immigranten. Een aantal jaren geleden heb ik bewust haast gemaakt met mijn toetreding, dit was niet voor niets. Door de aanname van het immigratievoorstel zal Zwitserland nooit toetreden tot de EU. Dit vind ik goed nieuws, omdat ik de EU op te veel fronten een gammel geheel vind. Als het al lukt, gaat het nog decennia duren voordat Europa een sterk geheel is. Ik heb mijn twijfels en handel hier ook naar. Wanneer het Zwitserse experiment wordt overgenomen door landen zoals Frankrijk en Nederland, dan staat de toekomst van de EU als monetaire unie op het spel.

    Kinderachtig

    De recente uitlatingen van de voorzitter van de Europese Commissie, José Manuel Barosso, zijn kinderachtig te noemen, het zijn loze dreigementen. In plaats daarvan zou de EU zich moeten afvragen waarom zoveel van haar onderdanen zo graag in Zwitserland willen wonen en werken. Het antwoord op deze vraag is simpel: door onverantwoorde acties heeft de EU  de koopkracht, het pensioen en de waarde van het huis van haar burgers geruïneerd. Let wel, dit proces is mijns inziens bewust in gang gezet door de VS. De EU heeft daarna traag en slecht gereageerd, iets wat de VS uitstekend heeft ingeschat.

    Campagne poster tegen immigratie Campagne poster tegen immigratie

      Zwitserland is veruit het sterkste land van Europa. Het is daarom volstrekt begrijpelijk dat de Zwitsers dit onder geen beding om zeep willen laten helpen door een arrogant Brussel. Hoe dit alles af zal lopen is volgens ondergetekende betrekkelijk eenvoudig; Zwitserland en de EU komen vanzelf weer om de tafel te zitten. Nieuwe afspraken zullen het gevolg zijn, maar dit zal nog wel even op zich laten wachten.

    Addertje

    Tot slot wijs ik u nog op een klein Europees addertje onder het gras, dat nauwelijks de krantenkoppen heeft gehaald. Vorige week vrijdag heeft het Duitse constitutionele hof een uitspraak gedaan met betrekking tot de grenzen van de macht van de Europese Centrale Bank (ECB). De maatregelen – ook wel OMT genoemd – welke de ECB de afgelopen jaren genomen heeft, zouden niet stroken met de Duitse grondwet. Sterker nog, OMT wordt ook niet gedekt door de Europese verdragen. En daarmee komen we tot het hart van de monetaire unie. De euro is een munt van verdragen met een verzameling landen zonder een harde kern. Eigenlijk stelt de euro niets voor als ik de Duitse rechters moet geloven. De Zwitsers hebben hier geen last van, want de Zwitserse frank is zéér waardevast en één van de meest gerespecteerde munteenheden ter wereld. Het wordt hoog tijd dat Brussel eens in de spiegel kijkt en haar burgers niet verloochent. Rest mij u een goed weekend te wensen.  
      Jan Dwarshuis is senior asset manager bij Thirteen Asset Management AG, waar hij verantwoordelijk is voor het Thirteen Diversified Fund. Dwarshuis schrijft zijn columns op persoonlijke titel en wordt hier niet voor betaald. Ook betaalt hij niet voor het plaatsen van zijn columns. Professioneel houdt hij posities aan in grote Europese, Amerikaanse en Russische beursfondsen. De informatie in zijn columns is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Op het moment van schrijven heeft hij geen positie in bovengenoemde aandelen en is ook niet voornemens dat de komende 72 uur te doen.

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Jan Dwarshuis

    Als zelfstandig ondernemer is hij actief geweest in verschillende takken van sport. Tussentijds bleef hij op het terrein van...

    Volg Jan Dwarshuis
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren